ท่านอ๋อง ข้างามหรือยัง (จบแล้ว)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 48,647 Views

  • 323 Comments

  • 512 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    17,787

    Overall
    48,647

ตอนที่ 6 : ว่าที่พระชายา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2967
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    30 ส.ค. 61

            แม้นางจะมีอีกหลายเรื่องที่ยังติดค้างในใจและยังไม่ได้รับการแข้ไขปัญหานั้น แต่ด้วยอายุเท่านาง ชีวิตที่ผ่านมาแค่ท้องนาและท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ทำให้ลู่เหม่ยจิงเป็นคนมองโลกในแง่ดี มีความสดใสจะมีบ้างแค่เหนื่อยหน่ายเวลาโดนเพื่อนๆในหมู่บ้านล้อเลียนเท่านั้นเอง                      
 

           ดังนั้นเมื่อบิดาบอกว่านอนได้ นางจึงนอนหลับไปทันที         




            ตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่ารถม้าหยุดเคลื่อนที่แล้วและบิดานั่นเองที่เป็นผู้ยื่นมือมาปลุกนาง          

          ตื่นได้แล้ว พวกเขาบอกว่าถึงที่หมายแล้ว”            
   

         เชิญท่านลู่และคุณหนูลงจากรถขอรับ” ลู่เหม่ยจิงตกใจที่อยู่ๆก็มีคนมาทำความคารพตนเอง มันดูแปลกๆ และไม่ชินอยู่มากที่เดียว        

            ไม่ทราบว่าที่นี่คือสถานที่แห่งใดกัน”        

            ที่นี่คือเรือนรับรองชั้นนอก ให้พวกท่านเข้าไปพักด้านในก่อน รุ่งเช้าฝ่าบาทมีรับสั่งให้ทั้งสองท่านเข้าเฝ้า”            

            ห๊ะ” นี่ไม่ได้มีแค่นางที่ตกใจ นอกจากนางแล้วบิดาก็ยังอุทานคำเดียวกันออกมาแถมยังมีความตระหนกในแววตาอย่างมากมายเลยทีเดียว         

            นี่มันเรื่องอะไรกัน



            ลู่เหม่ยจิงถูกพาไปอาบน้ำขัดตัวอยู่ค่อยวันก็ยังไม่เป็นที่พอใจนัก พวกนางมองมาด้วยสายตาที่รังเกียจนิดๆ แต่บางครั้งก็คล้ายจะเย้ยหยันอยู่ในที         

               คนพวกนี้ทำไมนิสัยไม่ดีเลย         
           

                          ทำไมชอบมองนางด้วยสายตาเช่นนี้กัน                  
            

                “เจ้าเห็นหรือยังว่าที่พระชายาองค์ชายสิบเอ็ดน่ะ ข้าคิดว่าตัวข้าเองยังงดงามกว่านางอีก” เสียงที่สนทนากันข้างนอกทำเอาเหม่ยจิงได้แต่ขมวดคิ้ว พระชายาคืออะไรกัน     

            เรื่องนี้ข้าก็เห็นด้วย ฝ่าบาทถึงกับประกาศตามหาหญิงสาวที่มีชะตาตามทำนาย คาดไม่ถึงเลยจะออกมาหน้าตาเช่นนี้ ข้ายังงามกว่านางอีกมาก เสียดาย แพ้ที่ข้าไม่ได้เกิดใต้ดาวกะเรียนแดงเหมือนนาง”      


            แต่ถ้าเจ้าเกิดวันเดือนเดียวกับนาง เจ้าต้องไปอยู่เมืองที่ห่างไกลมากเลยนะ นี่ข้าได้ยินคนตำหนักองค์ชายที่เสด็จไปเซิ่งหนานหนก่อนบ่นระนาวเลย”         

           บ่นว่าอะไรกัน” 

            บอกว่าไกลห่างความงดงาม บ้านเมืองเหมือนบ้านป่า ผู้คนยังขาดการอบรมอยู่มาก ความจริงเกิดมาหน้าตาแบบนางอาจจะเหมาะกับที่นั่นก็ได้”           


            จริงด้วย ข้าว่า ข้าอยู่ในเขตเมืองหลวงดีกว่า ไม่เอาแล้วดวงพระชายา ออกไปคงลำบากแย่เลย”   

            ถ้าเรายังไม่เอาผ้าไปเปลี่ยนให้นาง เรานี่แหละจะลำบาก รีบไปทำงานกันเถอะ” สองเสียงที่สนทนากันอยู่หน้าห้องอาบน้ำเงียบลงไปแล้ว ลู่เหม่ยจิงที่แอบฟังอยู่ก็ได้แต่เสียดายที่พวกนางรีบไปทำงานเลยอดฟังต่อเลย      

            เซิ่งหนานคือที่ไหน พระชายาคืออะไร แล้วใครคือองค์ชายสิบเอ็ดกัน  




            ค่ำคืนนั้นก็มีบุคคลที่เรียกว่าขันทีเดินทางมาฝึกการถวายความเคารพฮ่องเต้อยู่อีกค่อนคืน ใจคอพวกเขาจะไม่ให้นางพักผ่อนเลยหรือไร          

            ข้าอยากพัก”    

            ข้าเข้าใจว่าท่านอยากพัก แต่ท่านต้องจำท่าทางให้แม่นยำเสียก่อนทางเราจึงจะปล่อยไปได้”    

            มันยากนะเจ้าคะ”         

            ยากก็ต้องหัดทำไว้ เร็วเข้า หากยังจำไม่ได้เราจะทำอีกตั้งแต่ต้นสิบรอบ” คราวนี้ลู่เหม่ยจิงถึงกับตาเหลือกลานสิบรอบกับการเดินเกร็งไปทั้งตัวเช่นนี้นางรู้สึกร้าวไปทั้งแขนทั้งขาแล้วกระมัง             

   

         นางเป็นยังไงบ้าง” เสียงคนที่น่าจะเป็นขันทีเอ่ยถามท่าทางจะมีตำแหน่งสูงมากเพราะสังเกตได้ว่าทุกคนคุกเข่าให้หมดเลย      

            ต้องถามนางเองเจ้าค่ะว่าจำได้บ้างหรือยัง พวกเราพยายามอย่างเต็มที่แล้ว”  

            แล้วเป็นอย่างไรบ้าง”ชายผู้นั้นจีบปากจีบคอถามนางซึ่งเหม่ยจิงเองก็พยักหน้าตอบกลับไปบอกว่าตนเองเริ่มจะจำได้แล้ว แต่ดูเหมือนท่านขันทีจะไม่เชื่อใจนักจึงให้นางลองทำให้ดูอีกหน พร้อมกับบอกว่าหากทำได้ถูกต้องจะให้พักผ่อนได้เลย   

         “ข้าจะตั้งใจเต็มที่เจ้าค่ะ” ลู่เหม่ยจิงยืนนึกท่วงท่าต่างๆก่อนจะค่อยทำตามที่โดนสอนสั่งมา การทำความเคารพ การยืน การเดิน และเมื่ออีกฝ่ายทำได้ดีแล้วท่านขันทีจึงบอกนางว่า  

            พรุ่งนี้เช้าจะมีคนจากในวังมารับเจ้าที่นี่ พวกเจ้าแต่งตัวให้นางดีๆ อย่าให้ขายหน้า หากมีเรื่องผิดพลาด ตำหนักรับรองจะต้องรับผิดชอบทั้งหมด เข้าใจหรือไม่”    

            รับทราบเจ้าค่ะ รุ่ยกงกง”            

            พี่สาว กงกง คือใครกันเหรอทำไมน่ากลัวจัง” นางรอให้อีกฝ่ายไปไกลแล้วจึงเอ่ยถามพวกที่มาฝึกฝนการเดินการนั่งให้ตนเอง  

            เจ้าช่างไม่รู้อะไรเลยจริงๆ นั่นน่ะลุ่ยกงกง คนสนิทของฝ่าบาท”         

           ฝ่าบาทที่ว่านั่นคือใครเหรอ”       

            คือคนที่เจ้าจะไปพบพรุ่งนี้อย่างไรเล่า” คนที่นางจะไปพบก็คือฮ่องเต้             โห...นั่นคนสนิทของฮ่องเต้เลยหรือ มิน่าล่ะ คนถึงก้มหัวกันหมดเลย         


            เจ้าก็ไปพักผ่อนเสีย แล้วทำตัวดีๆ วาสนามาเยือนขนาดนี้แล้วต้องรักษาเอาไว้ให้มั่น รีบไปได้แล้ว” ลู่เหม่ยจิงมองหน้าพี่สาวคนนั้นด้วยความสงสัยว่าวาสนาอะไรกัน แต่ยังไม่ได้เอ่ยถามก็โดนไล่ให้เข้าไปในห้องเสียก่อน              

       นางจึงได้แต่ถอนหายใจออกมาแทน   

       เพราะสุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครที่ตอบคำถามนางได้เลยสักคน ว่านางมาที่นี่ทำไม เอาเถอะ ถ้าเข้าเฝ้าฮ่องเต้อะไรนั่นแล้วก็คงจะได้คำตอบเองกระมัง นางบอกตนเองเช่นนี้ก่อนจะเข้าห้องพักของตนเองไป ไม่รู้เพราะเหตุใดนางจึงไม่ห่วงบิดาก็ไม่ทราบ นี่เป็นหนแรกที่นางมาเมืองหลวงแต่บิดากลับบอกว่าเคยอยู่มา ท่านคงรู้จักวิธีวางตัวมากกว่านางแน่นอน   


            สวรรค์ ขอให้วันข้างหน้าเป็นวันที่ดีด้วยเถิด



+++++++++++++++++

อัพอีกสักตอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #182 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 03:15
    นางเอกน่ารัก
    #182
    0
  2. #1 chmiphrk (@chmiphrk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 13:15
    เป็นกำลังให้ค่ะ สู้ๆนะคะ
    #1
    0