ห้ามรักเธอ (Don't lie to me)

ตอนที่ 6 : คำสัญญาด้วยวิญญาณ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,714
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    31 ส.ค. 61




บทที่ 6

                       คำสัญญาด้วยวิญญาณ   








         “อืม...อือ...”

           เธอกับเขาจูบกันอย่างดูดดื่มเร่าร้อน อ้อยอิ่งเคล้าคลอ สัมผัสเลือดเนื้อและลมหายใจอุ่นซ่านของกันและกัน ดื่มด่ำถลำลึกอย่างนุ่มนวลอ่อนหวานราวกับคู่รักที่มีใจเสน่หาต่อกันอย่างแท้จริง

           “อ่า...”  การตกลงไปในห้วงแห่งปรารถนาอันร้อนแรงนั้นมันก็ไม่ต่างกับการเต้นรำอยู่บนกองไฟ มันเป็นความหวานที่แสนทรมาน เป็นความเจ็บปวดรวดร้าวที่มีพลังดึงดูดมากพอให้คนไม่กลัวตาย  

           “อือ...เมฆ...” เธอกระซิบเรียกเขาด้วยน้ำเสียงกระเส่า จ้องมองเขาด้วยสายตาร้อนแรง สะกดเขาให้หลงใหลพลั้งเผลออยู่ในโลกของเธอและเขา

          “ฉันเป็นของคุณ...”  ในเมื่อเขาเกลียดเธอจับใจและอยากเห็นเธอทุกข์ทนอย่างแสนสาหัส เธอก็จะขอมอบช่วงเวลาแห่งวาระสุดท้ายให้แก่เขา ด้วยการทำให้เขากระอักกระอ่วนใจยิ่งกว่า และขยะแขยงจนแทบสำลอกยามต้องฝืนตัวเองแสดงละครเป็นคู่รักกับเธอโดยไม่เต็มใจ

          “เมฆ...จูบฉันสิ” เธอกระซิบบอกเขาที่ริมหูอย่างเร่าร้อนและยั่วเย้า พร้อมกับลูบไล้ต้นคอและท้ายทอยซึ่งเป็นจุดอ่อนของเขาไปด้วย เพื่อจะทำให้เขากระอักเลือดตายเพราะความรังเกียจชิงชัง  

          “บัว...” เขาครวญชื่อเธอ พลางสวมกอดเธอไว้แน่น ราวกับรักเหลือล้น ราวกับว่าอยู่กันเพียงลำพัง ในโลกที่มีแต่เธอกับเขาเท่านั้น

          วราลียิ้มมุมปากอย่างสาแก่ใจให้แก่ความรักจอมปลอมของหนุ่มสาวตรงหน้า เธอหันหลังให้แล้วเดินกลับไปหากลุ่มเพื่อนชายที่ยังยืนมองด้วยความสนใจ

          “ไปเถอะ ก็แค่ละครลวงโลก”

          ธนินทร์และราเมศเห็นด้วยกับวราลี ทั้งคู่เดินตามเจ้าหล่อนไปราวกับเป็นแมวเชื่อง มีเพียงทิวากรเท่านั้นที่ยังทอดสายตามองเพื่อนรักตัวร้ายและผู้หญิงคนนั้นแสดงความรักต่อกันอย่างดูดดื่มลืมโลกใบนี้

          “วาระสุดท้ายที่...แสนหวานสินะ” ทิวากรจิบไวน์ในมือแล้วชูแก้วขึ้นเหนือศรีษะเพื่อฉลองให้กับคู่รัก ก่อนจะหันหลังให้แล้วจากไปอีกคน

          ท่ามกลางแสงสีทองที่อาบคลุมไปทั่วบริเวณ และสายลมหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ ดวงตาร้อนแรงของชายหนุ่มดั่งดวงตะวันที่กำลังลาลับ ยามทอดสายตามองใบหน้างดงามของหญิงสาวที่เขาเกลียดชัง หญิงสาวในอ้อมกอดอันแข็งแกร่งของเขา หญิงสาวคนแรกที่เขายอมจูบด้วย ซึ่งทำให้เขาค้นพบตัวเองว่าตัวเขานั้นยอมทำทุกอย่างได้เพื่อชัยชนะและเป้าหมายสำคัญ แม้แต่การสัมผัสกับสิ่งที่รังเกียจอย่างสุดหัวจิตหัวใจ  

          “ในที่สุด...วันนี้ก็มาถึง” ปลายนิ้วโป้งของเขาไล้แผ่วเบาตามร่องแก้มและริมฝีปากอิ่มสวยสีแดงเข้มราวกับดอกกุหลาบสีเลือด ก่อนจะก้มลงมาประทับรอยจูบอีกครั้งอย่างอบอุ่นอ่อนหวานราวกับรักเธอหมดใจ

          “อือ...เมฆ...” เธอหลับตาพริ้ม แต่ไม่ได้อิ่มสุขเหมือนทุกครั้งที่จูบกับเขา หากแต่อิ่มความทุกข์ตรมขมขืนจนแทบจะสำลักออกมาแล้ว

          “บัว...อือ...” เขาจูบหวานพร้อมสวมกอดเธอไว้แน่นมือไม่ยอมปล่อยสักวินาที ราวกับกลัวเธอจะหายไปจากชีวิตอันแสนหรูหราของเขา

          เมื่อเขาผละออก ดวงตาร้อนแรงจ้องมองเธออย่างเต็มปรารถนา รอยยิ้มตรงมุมปากของเขาบ่งบอกถึงความสาสมใจอย่างเปิดเผย หากเป็นเมื่อก่อน เธอคงตีความว่าเขาคลั่งไคล้เธอหนักหนา แต่พอวินาทีนี้ เธอรู้แล้วว่ามันคือการยิ้มเยาะให้กับความโง่เขลาของเธอต่างหาก

          “เรากำลังจะแต่งงานกันใช่มั้ยบัว”

          “เมฆอยากแต่งงานกับบัวจริงเหรอ”

          “มาถามอะไรตอนนี้ วันนี้ต่อให้บัวปฏิเสธ เมฆก็ไม่มีทางยอมปล่อยบัวไปหรอก บัวฝืนชะตาฟ้าลิขิตไม่ได้แล้วนะ บัวเกิดมาเพื่อเมฆ เราสองคนเกิดมาเพื่อคู่กัน” นี่คืออีกหนึ่งบทเพลงซาตานที่เขาใช้กล่อมเกลาเธอจนเคลิบเคลิ้มมาแล้วจนนับครั้งไม่ถ้วน แม้แต่ตอนที่เขาต้อนเธอขึ้นเตียงแล้วละเลงบทรักแสนหวานบนเรือนกายของเธออย่างนุ่มนวล แต่ร้อนแรงด้วยไฟปรารถนา 

          “เราสองคนจะอยู่ด้วยกันไปจนวันตาย”

          “แล้วถ้าเกิดบัวตายขึ้นมาจริง ๆ ล่ะ”

          เขาขมวดคิ้วมุ่น “พูดอะไรน่ากลัวชะมัด ไม่เอาละ เราไปเตรียมตัวรับแขกกันเถอะ ตอนนี้เพื่อน ๆ มากันเยอะแล้ว แต่ก่อนอื่นคุณต้องไปเปลี่ยนชุดก่อน”

          เขาคว้าข้อมือเธอ แต่เธอรั้งไว้ เขามองเธอกลับมาด้วยความแปลกใจ และฉงนสนเท่ห์          

          “บัวจะใส่ชุดนี้ค่ะ”

          เขามองเธออย่างไม่เข้าใจ ตอนเขาซื้อชุดนั้นให้ เธอดีใจจนแทบกระโดด แต่ตอนนี้กลับปฏิเสธท่าเดียว หากไม่ชอบก็ควรจะบอกเขาแต่เนิ่น ๆสิ

          “มันไม่เหมาะนะบัว อย่าลืมว่านี่คืองานปาร์ตี้สละโสดของเรา คืนสำคัญของเรา   ไม่ใช่...ไปเดินตลาดสด”

          “แต่บัวว่ามันเหมาะกับบัวที่สุดแล้ว คุณก็อย่าลืมสิคะเมฆ ว่าบัวเป็นใครมาจากไหน” ดวงตาเยือกเย็นของเธอที่จ้องมองเขาอย่างท้าทายเล็ก ๆ ทำให้เขาสะดุดใจไม่น้อย “บัวมันก็แค่แม่ค้าขายขนม เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่โชคดีได้เจอกับเจ้าชายอย่างเมฆ”

          เขาฟังเหตุผลของเธอแล้วนิ่งไปครู่หนึ่ง แน่นอนเขาคิดเหมือนเธอ เธอควรระลึกว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน แต่การที่เธอขัดคำสั่งของเขาเป็นครั้งแรก มันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดและไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก

          “แต่คืนนี้บัวควรจะสวยที่สุด”

          “แล้วตอนนี้บัวไม่สวยเหรอ”

          “สวยสิ” เขายอมรับว่าเธอสวยตั้งแต่หัวจรดเท้า ต่อให้เธอไม่แต่งหน้าทำผมและสวมใส่ชุดราคาแพง แต่เธอก็ยังสวยพอจะเป็นเจ้าสาวของเขาอยู่ดี หากเธอไม่ใช่บัวบูชา วรรณกุล ผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุให้เพื่อนรักของเขากระโดดตึกโรงเรียนตายในวันวาเลนไทน์ก่อนจบมัธยมปีที่ 6 ล่ะก็  

          “บัวสวยที่สุดอยู่แล้ว ในสายตาของเมฆ ไม่มีใครน่ารักเท่าบัวอีกแล้ว รู้มั้ย...”

          เธอยิ้มด้วยสายตาซ่อนเศร้า เอื้อมมือขึ้นจับแก้มสากของชายหนุ่มที่เธอรักด้วยหัวใจแหลกสลาย หากไม่ใช่เพราะต้องการให้เกมของเขาจบอย่างสมบูรณ์แบบและสิ้นเวรสิ้นกรรมกันไป เธอก็คงจะตบเขาไปแล้ว ตบให้เขาเจ็บไปถึงขั้วหัวใจ เหมือนอย่างที่เธอเจ็บ

                    คนโกหก!!’

          เธออยากตะโกนใส่หน้าเขาอย่างนั้น แต่มันคงไม่ใช่เวลานี้ เวลาที่เขากำลังอิ่มเอมกับชัยชนะ และเห็นเธอเป็นแค่เหยื่อแสนโง่

          “สัญญากับบัวสิคะ ว่าคุณจะรักและซื่อสัตย์กับบัวแค่คนเดียวเท่านั้น” เธอพูดพร้อมกับแตะฝ่ามือขวาประทับแนบลงบนหน้าอกข้างซ้ายของเขา ตรงที่หัวใจร้ายๆกำลังเต้นหนักจนได้ยินชัดหู “หัวใจก้อนนี้ของเมฆจะเป็นของบัวบูชาคนเดียว นายอิศรา ไวย์ราวัลย์จะไม่สามารถรักใครได้อีก ตลอดทั้งชาตินี้ และชาติหน้า !

          ดวงตาดุดันกระตุกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเคืองขุ่นที่โดนเธอบังคับให้สัญญางี่เง่าอะไรแบบนี้ แต่เพราะเพราะเขากเล็กน้อย ไมมของเขาจบแบบสมบูรณ์แบบ เธอคงจะตบเขาไปแล้วกด้วยหัวใจแหลกสลาย

อนรักของเขากระโดดตึกโรงเรียนตายในวันวาเล          น้ำเสียงคาดคั้นและสายตาเยือกเย็นของเธอต่างหาก ที่กำลังสะกดเขาอยู่อย่างลึกล้ำ ราวกับกำลังร่ายมนต์ดำสาปเขาอย่างนั้น

          “สัญญาสิเมฆ”

          เขานิ่งงันไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้า เพราะไม่เห็นว่ามันจะสำคัญอะไรนัก   “สัญญา”

          “ด้วยวิญญาณของคุณ !

          “บัว!  เป็นอะไร?”

          “บัวแค่อยากให้คำสัญญาของเราสมบูรณ์เท่านั้นเองค่ะเมฆ บัวขอใช้วิญญาณของคุณเป็นหลักค้ำประกันได้มั้ยคะ หากในอนาคต คุณเปลี่ยนไป หรือผิดคำสัญญา วิญญาณของคุณจะได้รับผิดชอบการกระทำของร่างกายนี้ไงคะ”

          “ไร้สาระ วันนี้มาแปลกนะ นอกจากจะไม่ยอมแต่งตัวสวยๆแล้ว ก็ยังพูดจาประหลาดอีกด้วย เป็นอะไรไป หรือว่าเป็นเจ้าสาวที่กลัวฝน เกิดกลัวการแต่งงานขึ้นมาซะอย่างนั้น”

          แต่เธอคงไม่มีสิทธิ์วิ่งหนีกลางงานแต่งหรอกนะ เพราะเขากำหนดให้เธอวิ่งหนีความอับอายออกจากงานปาร์ตี้สละโสดในคืนนี้ต่างหาก

          “บัวไม่ได้เป็นอะไรหรอก บัวก็ยังเป็นผู้หญิงที่รักเมฆเหมือนเดิม บัวแค่อยากมั่นใจ”

          “การกระทำต่างหากที่จะทำให้เรามั่นใจ ไม่ใช่คำสัญญางี่เง่า”      

          “สำหรับบัวมันไม่งี่เง่านะคะ” เพราะอย่างน้อยมันจะติดอยู่ในใจของคนพูดไปจนวันตาย “ตกลงว่าไงคะ ว่าที่เจ้าสาวของคุณขอแค่นี้เอง คิดว่าไม่ได้หนักหนาอะไร”

          เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย หากไม่ยินยอมทำตามที่เจ้าหล่อนต้องการ เจ้าหล่อนก็อาจจะงอนจนทำให้แผนการของเขาพังไม่เป็นท่าก็ได้  

          “ก็ได้ ผมขอสัญญาด้วยวิญญาณ ว่าจะรักบัวบูชาคนเดียวตลอดทั้งชาตินี้และชาติหน้า หัวใจดวงนี้จะไม่รักใครอีกแล้ว พอใจรึยัง?”

          เขาไม่คิดว่ามันเป็นการสาปตัวเองหรอกนะ เขาแค่อยากให้เธอพอใจและมั่นใจเท่านั้น

          “แสงจันทร์จะเป็นพยานให้เรา ขอบคุณค่ะที่รัก”

          “ผมทำให้คุณแล้ว งั้นคุณทำอะไรให้ผมบ้างสิ”

          เขาคงขอให้เธอไปเปลี่ยนชุดสินะ...ก็ได้...เธอจะยอมให้เขาเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อให้เกมของเขาสมบูรณ์แบบที่สุด

          “เรามาเต้นรำกัน ท่ามกลางแสงจันทร์” เขาเงยหน้ามองพระจันทร์ดวงโตบนฟากฟ้าเบื้องบนด้วยสายตาหวานล้ำลึกราวกับกำลังอิ่มสุขอย่างล้นเหลือ “และดาวพวกนี้”

          เธอจ้องหน้าเขานิ่ง ก่อนจะเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่กำลังเปล่งแสงนวลสวยงดงามไปทั้งฟ้า

          “ค่ะ เรามาเต้นรำกัน” เคล้าคลอกอดกันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ทุกอย่างจะจบลง...ด้วยโศกนาฎกรรมแห่งความรักลวงและการโกหกที่แสนเลือดเย็น


B
E
R
L
I
N
Select AllCopy To Clipboard
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #7 NovelMania (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 13:18

    อยากเห็นความสตรองของบัว

    #7
    0
  2. #6 coonX3 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 21:18

    บัวจัดการให้จบๆไป ไม่ติดอะไรกันแล้วนะ

    #6
    0
  3. #5 แมวมณี (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 21:13

    ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ และทุกกำลังใจนะคะ

    #5
    0