หอมปรารถนา

ตอนที่ 9 : จูบแรกของสองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    13 พ.ย. 59


9

"จูบแรกของสองเรา"





“เข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?????”

“ก็...ไม่นาน...ฮ่าๆ”

“ฮึ่ย!”  พิมพ์ใจเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน วิ่งไปหยิบมือถือขึ้นมาปิดเพลงเสีย ก่อนจะหันมาโจมตีเขาอีกรอบ

“ทำไมไม่เคาะประตูล่ะ เผื่อฉันแก้ผ้าเต้นรูดเสาอยู่จะทำไงห๊า”

“ฮ่า ๆ ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมก็ฝันร้ายน่ะสิ” เขาเดินไปทิ้งตัวนั่งที่โซฟา หยิบขนมขบเคี้ยวไปฉีกห่อแล้วจกกินอย่างไร้มารยาท “แล้วไม่ต้องด่าเลยนะ ผมเคาะตั้งนานคุณก็ไม่ยอมเปิด ก็เลยคิดเอาเองว่าคุณคงยังไปเมารั่วอยู่ที่ไหน ก็เลยไขกุญแจเข้ามา แล้วก็ได้เห็น....”

เขาพยายามกลั้นหัวเราะอยู่ แต่ก็ทำได้ไม่ดีพอ จึงหัวเราะออกมาอีกจนน้ำตาเล็ดน้ำตาไหล เขาไม่คิดว่าเธอจะอายบ้างเหรอ

พิมพ์ใจเดินไปนั่งลงข้างเขา ฉกขนมขบเคี้ยวกลับมากินเอง สีหน้าของเธอยังเหลือร่องรอยของความเคืองขุ่น

“แล้วนี่กลับมาคนเดียวเหรอ ยัยเดียร์ล่ะ”

เขาหัวเราะหึครั้งเดียว ก่อนคว้าไวน์อีกขวดที่วางอยู่มาเปิดดื่ม นัยน์ตาบ่งบอกว่ามีเรื่องไม่สบายใจ

“เธอไปกับคนอื่นแล้ว”

“อ้าว!

“ไม่ต้องอ้าวหรอก” เขาถอนหายใจอย่างไร้อารมณ์ นำขวดไวน์ที่ถืออยู่เข้าชนกับขวดของเธอ “เพื่อนคุณทิ้งผมไว้กลางทางแล้วล่ะ เธอกลับไปกับแฟนเก่าเธอแล้ว”

“หา?...เป็นไปไม่ได้ ก็ไหนว่าไม่ได้ติดต่อกันแล้วไง” เธอไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ “หรือว่าคนที่เดียร์ออกไปคุยโทรศัพท์ด้วยคือเขา...”

“บอกผมได้มั้ย ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ทำไมเพื่อนคุณถึงได้วิ่งกลับไปหาเขาทันทีที่เขาโทรหา ผมเพิ่งไปส่งเธอที่สนามบินเมื่อกี้นี้เอง”

เธออ้าปากหวอ ไม่คิดว่าเพื่อนรักของเธอจะก๋ากั่นแก่นเซี้ยวขนาดนั้น

“เดี๋ยวนะ ขอตั้งสติก่อน”  เธอยกสองมือขึ้นกุมขมับ ในหัวประมวลเรื่องราวคร่าว ๆ ก่อนจะลำดับเรื่องได้เป็นขั้นเป็นตอน “หมายความว่าตอนนี้เดียร์ไปกรุงเทพฯเหรอ”

เขาพยักหน้าช้า ๆ แทนคำตอบ

“แล้วเธอบอกคุณว่าไง”

“ขอโทษนะคะทัด เดียร์ผิดเองค่ะ หวังว่าเรายังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะคะ...ฟิ๊วววววว”

“ฟิ๊วววว”

“ใช่ แล้วเธอก็บินไปเลย”

หญิงสาวมองหน้าเขาอย่างเห็นใจ ก่อนจะยื่นไวน์ขวดของเธอให้เขาซดต่อ หลังจากเขาซดขวดในมือจนหมดเกลี้ยงภายในสองครั้งที่ยกขึ้นซด

“แล้วคุณเจ็บมากมั้ย”

“ไม่รู้สิ.........นี่ผมกำลังอกหักอยู่ใช่มั้ย”

“ก็คงงั้น...แต่ไม่ต้องเศร้าไปหรอกนะ ตราบใดที่เดียร์ยังไม่ได้แต่งงาน คุณก็ยังมีสิทธิ์อยู่ดี ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก สู้ ๆ นะ ฉันเป็นกำลังใจให้”

“ผู้ชายคนนั้นดีกว่าผมมากเลยใช่มั้ย”

เธอหยุดคิด จะโกหกเขาอย่างไรดีนะ เพื่อไม่ให้เขาเสียใจมากไปกว่านี้

“ฉันว่าคุณดีกว่าเยอะ”

ชายหนุ่มหันมองหน้าเธอแล้วยิ้มนิด ๆ “วันก่อนยังด่าว่าผมปากหมาอยู่เลยนะ”

“อะ...”

“เขารวยมากเหรอ”

“เฮ้อ...คุณจะไปอยากรู้เรื่องเขาทำไมล่ะ มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย มีแต่จะทำให้แย่ลง เพราะความจริงแล้วเขาเหนือกว่าคุณทุกด้านเลยล่ะ เว้นแต่เรื่องปากเสียล่ะมั้ง ฉันว่าไม่น่าจะมีใครสู้คุณด้านนี้ได้”

“ขอบคุณนะ ได้ฟังคุณพูดแล้ว ทำให้ผมมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย” เขามองเธอตาขวาง หยิบขนมเคี้ยวหยับ ๆ ราวกับกำลังเคี้ยวเธออยู่

“อะ...เดี๋ยวฉันลงไปซื้อเครื่องดื่มเพิ่มนะ” เธอจะลุก แต่เขาคว้าแขนเธอไว้ให้นั่งลงตามเดิม “ทำไมอ่ะ”

“ไม่ต้องหรอก ถ้าอยากให้ผมอารมณ์ดีขึ้นนะ คุณแค่เต้นเหมือนเมื่อกี้นี้ก็พอ”

“หา”

“เต้นอ่ะ นะ ๆ  เต้นน่าเกลียด ๆเหมือนตะกี้น่ะ มันดูตลกดี”

เธอจ้องเขาอย่างระอา “จะเอาจริงเหรอ”

“เอาจริงสิ”

“ก็ได้ แต่มีข้อแม้ คุณต้องเต้นด้วยเท่านั้น ถ้าคุณไม่เต้นด้วยก็แยกวง จบแค่นี้”

สีหน้าของทัดเทพเต็มไปด้วยความสุข หากเธอลองมองดูให้ชัด ตัวเขาเองก็ลืมไปเลยว่าเพิ่งจะถูกทิ้งมา ไม่ควรอยู่ในอารมณ์ครื้นเครงแบบนี้เลยจริง ๆ  

เพลงแล้วเพลงเล่าผ่านพ้นไป โดยไม่สนใจว่าเวลาเคลื่อนผ่านไปถึงไหนแล้ว ทั้งคู่เต้นกันอย่างสนุกสนาน หัวเราะร่วมกัน ยิ้มให้กัน จับมือกัน แล้วก็เผลอจูบกันเสียอย่างนั้น...

“อ่า...” เขาก้มเข้าหาใบหน้าสวยแล้วประกบปากจนแนบแน่น ริมฝีปากอุ่นซ่านเคลื่อนบนเนื้ออิ่มอย่างโหยหาและอ่อนโยน

“เอ่อ...” ดวงตากลมโตที่เบิกค้างด้วยความตกใจไปหลายวินาทีเริ่มกระพริบอีกครั้งยามที่นึกได้ว่าไม่ควรเคลิ้มไปกับจูบแรก...

“เฮ๊ย! ทัด!” เธอเลื่อนริมฝีปากหนี พร้อมยกฝ่ามือดันหน้าอกแน่นหนั่นของเขาออกห่างกาย เขาตกใจเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าเพิ่งทำอะไรลงไป

“นี่ฉันเอง...ไม่ใช่เดียร์” พิมพ์ใจตกใจหน้าแดงก่ำ อยากจะเลื่อนมือขึ้นแตะปากตัวเองเพื่อให้กำลังใจมัน บอกมันว่าอย่าได้หลงใหลไปกับรสจูบนั้น เพราะมันไม่ได้เกิดจากความรัก แต่มันเกิดจากความผิดพลาด

“รู้น่า” เขาพูดเบาจนเธอแทบไม่ได้ยิน สีหน้าสำนึกผิดเล็กน้อยถึงปานกลาง

“รู้แล้วยังจะ...คุณนี่ ฉันควรจะตบคุณนะเนี่ย มาขโมยจูบฉันได้ยังไง จ่ายค่าเสียหายมาเลยนะ”

“โอเค...เอาๆ  ให้จูบคืนก็ได้” พูดพร้อมกับยื่นปากให้ เธอล่ะอยากจะต่อยเสยสักหมัดสองหมัด

“เล่นอยู่ได้ นี่คงไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับผู้ชายอย่างคุณสินะ” เพราะตอนนี้หัวใจเธอยังเต้นตึกตัก ๆอยู่เลย

เธอทั้งตื่นเต้น ตกใจและหวาดหวั่นระคนกัน เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ยังไม่เคยจูบกับใครมาก่อนเลย

“เห็นเป็นเรื่องตลกใช่มั้ย”

เขาอึ้งไปนิด ก่อนถามเสียงอ่อย ๆ “โกรธเหรอ”

“ถามได้”

“นึกว่าคุณชอบผมซะอีก”

เธอเบิกตาโตเท่าไข่ห่าน เขารู้ไดยังไง ไม่นะ อย่าไปยอมรับเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ชีวิตเธอจะไม่เป็นปกติสุขอีกต่อไปแน่ เธอจะกลายเป็นตัวตลกของเขาไปเลย

“คิดว่าตัวเองหล่อนักรึไง”

“ไม่หล่อมากหรอก แต่ก็ทำใหผู้หญิงบางคนหลงได้ละกัน ว่าไง ชอบรึเปล่า”

“มั่นหน้าเหลือเกินนะ”

“หรือว่าไม่ชอบ”

“แล้วถ้าชอบ...ต้องจูบด้วยรึไง”

“ก็แค่อยากรู้”

“อยากรู้อะไร”

“อยากรู้ว่าถ้าจูบครั้งแรกแล้ว...ยังอยากจะจูบต่อครั้งที่สอง ที่สาม ที่สี่ และครั้งต่อ ๆไปอีกรึเปล่า”

สายตาและคำพูดของเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นรัว แม้ไม่รู้ว่าเขายังต้องการครั้งที่สองกับเธอหรือไม่



@@
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #16 แอล (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 21:28
    ใจร้ายอ่ะทัด
    #16
    0