หอมปรารถนา

ตอนที่ 29 : ปาร์ตี้นี้...มีเซอร์ไพรซ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ธ.ค. 59















“คุณวินคะ”

พิมพ์ใจเรียกชื่อชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม พร้อมคลี่ยิ้มสดใส เจ้าของชื่อถึงกับเยิ้มเย้ยใส่เพื่อนรักที่ยืนหน้าเหวออยู่ตรงหน้าแบบเปิดเผย

“ถ้าฉันเข้างานไปพร้อมคุณ”

“ครับ คุณตัดสินใจถูกแล้ว”

“ฉันต้องมีปัญหากับยัยเดียร์อีกแน่ ๆเลยค่ะ”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ” ทัดเทพถึงกับหัวเราะลั่น ไม่เกรงใจผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา “เฮ้อ...นี่แหละที่เขาเรียกว่าหัวเราะทีหลังดังกว่า”

อาชวินหน้าหดเหลือสองนิ้ว เขาเคยคิดว่าเขาเป็นช๊อยที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธแน่เนี่ย

“ทัด!” เธอหันมาหาเขา ด้วยสายตาขวาง ๆ ข้น ๆ พร้อมพ่นลมหายใจหน่ายๆใส่

“ฮึ? จ๊ะที่รัก”

อาชวินทำหน้าประมาณว่ามากไปว่ะเพื่อน แต่สีหน้าลั้นลาของทัดเทพก็ดูน่าหมั่นไส้จริงๆ

“ถ้าฉันเข้างานไปพร้อมคุณ”

“หือ...ทำไมมาประโยคใกล้เคียงกันอย่างนั้นล่ะ อย่าบอกนะพิมพ์ ไม่เอาน่า เลือกผมเหอะ”

“แกจะบังคับผู้หญิงทำไม ให้เขาเลือกเองโว๊ย”

“เออ!” เออใส่เพื่อนแล้วหันไปทางสาวสวยของเขา วันนี้เธอแต่งชุดน่ารักอีกแล้ว เขาล่ะอยากจะจับมากอดมาหอมให้ชื่นใจ “ว่าไงที่รัก”

ไอ้ที่รัก...ที่รัก...นี่แหละ...ที่ทำให้พิมพ์ใจฟิวส์ขาด อยากจะฟาดหน้าเขาสักทีสองที ก็รู้อยู่หรอกว่าอยากจะกวนประสาทเพื่อนก็เท่านั้น  

“ถ้าฉันไปพร้อมคุณ ฉันมีปัญหากับคนอีกเยอะแน่ เพราะฉันไม่รู้เลยว่าคนในงานคนไหนเป็นเอฟซีของหมอเดียร์บ้าง”

ทัดเทพอ้าปากค้าง หน้าจ๋อย คราวนี้อาชวินเป็นฝ่ายหัวเราะสะใจ

“แบบนี้เองที่เขาเรียกว่าหัวเราะทีหลังดังกว่า”

“เอาเป็นว่า ฉันขอไปเองละกัน ตามแพลนเดิมของฉัน เจอกันที่งานเลี้ยงนะคะ ทั้งสองคน!” บอกลาสองหนุ่มเสร็จเจ้าหล่อนก็เดินออกจากตึกคอนโด พร้อมโทรเรียกรถมอเตอร์ไซค์วินหน้าปากซอยให้มารับ

ทว่า รถสองคันขับมาจอดหน้าเธอ แล้วเลื่อนกระจกลงแทบจะพร้อมกัน

“พิมพ์!  ขึ้นรถมา!

แต่เธอไม่สนใจทั้งคู่ กอปรกับพี่วินมอเตอร์ไซค์ขี่มาจอดตรงหน้าพอดี เธอก็เลยขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์ออกไปต่อหน้าต่อตาสองหนุ่ม

 

“พิมพ์นะพิมพ์ ปฏิเสธไอ้วินไปก็จบเรื่องละ จะได้ไม่ต้องขี่มอเตอร์ไซค์ให้หัวฟูแบบนี้ ดู ๆ กระโปรงเปิดละนั่น เฮ้อ! จะหาเรื่องทำไมเนี่ย”

ทัดเทพโอดครวญขณะขับรถตามหลังรถมอเตอร์ไซค์ไปจนถึงหน้าร้านกาแฟ

ส่วนอาชวินนั้นขับแยกไปอีกทางก่อนหน้าแล้ว เพราะเขาต้องไปเตรียมงานให้เรียบร้อยก่อนแขกจะทยอยกันมา ปาร์ตี้ในค่ำคืนนี้ ความจริงเป็นงานเลี้ยงส่วนตัว ไม่เกี่ยวข้องกับบริษัทเลย

เขาจึงจัดงานในธีมสบาย ๆ เน้นแขกร่วมงานที่เป็นเพื่อนฝูง คนรู้จัก คนคุ้นเคย และสาวๆจากโรงพยาบาลรวมทั้งลูกจ้างของพิมพ์ใจจากร้านกาแฟด้วย

ส่วนหนึ่งเขาอยากแนะนำตัว อยากทำความรู้จักกับทุกคน...ทุกคนที่แวดล้อมพิมพ์ใจและทัดเทพอยู่ รวมถึงนาเดียร์ แฟนเก่าของเขาที่คอยสร้างปัญหาให้พิมพ์ใจอยู่เนืองๆ

และอีกส่วนคือ...เขาทำเพื่อจะเซอร์ไพรซ์ทุกคน!

 

หญิงสาวลงจากรถมอเตอร์ไซค์ จ่ายเงินให้พี่มอเตอร์ไซค์เรียบร้อย จากนั้นก็เดินตรงไปที่รถเก๋งคันเล็กของตัวเองซึ่งจอดทิ้งไว้ตั้งแต่วันก่อน

ทว่า เมื่อเห็นรถเต็มสองตาก็ต้องช็อคตาค้าง เพราะรถคันเก่งของเธอถูกกระทำชำเลาจนเละเทะไปหมด

“โอ้ว...นี่มันอะไรกันนี่!!!” ทั้งพ่นสี พ่นสเปรย์ เขียนด่าสารพัดสัตว์ โดยเฉพาะกระจกหลังที่ถูกพ่นสีไว้ว่า...

“คนขับรถคันนี้แย่งผัวชาวบ้าน...ฮึ่ม! ฉันจะแจ้งความ!!!

เธอโกรธจนตัวสั่นควันออกหู กำหมัดแน่นจนเล็บแทบจะฝังเนื้อ ก่อนจะกลับหลังหัน

“ผมนึกแล้ว” ทัดเทพที่มายืนด้านหลังเธอหลายวินาทีแล้ว พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเห็นอกเห็นใจ “สงสัยรถคุณจะเป็นรถคันแรกที่ไปซ่อมกับอู่ใหม่ของผม”

“ฉันทนไม่ไหวแล้ว! ต้องเป็นฝีมือยัยหมอเดียร์แน่เลย เอาคลิปมา! ฉันจะไปแจ้งความ!

“ใจเย็นที่รัก” เขายกฝ่ามือขึ้นห้ามในท่าปางห้ามญาติ “เรายังมีเวลาจัดการเขา แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ทำหน้าสวยๆก่อน ถึงจะทำยากก็ต้องทำ ไม่เอาหน้ายักษ์ นั่นแหละ”

พิมพ์ใจสูดลมหายใจเข้าปอดแบบลึก ๆช้า ๆ พยายามทำใจให้เย็นลงอย่างที่ทัดเทพบอก

“ใช่พิมพ์ คุณกลับมาสวยแล้ว แบบนี้สิ ถึงจะทำให้ไอ้คนที่ทำไม่ดีกับคุณยิ่งโมโหประสาทเสีย”

“แต่มันเกินไปนะทัด คิดจะเล่นงานฉันไปถึงไหนเนี่ย คนเรามันก็มีขีดจำกัดความอดทนเหมือนกันนะ” แล้วเธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “แล้วร้านฉันล่ะ ไม่ใช่ว่าโดนซ้ำนะ เมื่อกี้ฉันไม่ทันมอง คุณเห็นรึเปล่า มันยังปกติมั้ย”

“ใจเย็น ๆพิมพ์ ร้านคุณปกติดี พวกนายช่างทำงานกันทุกวัน ส่วนตอนกลางคืนผมให้เด็กที่อู่มาเฝ้ายามให้ แต่มันพลาดตรงลานจอดรถตรงนี้ไปได้ไงนะ”

“คุณให้เด็กที่อู่มาเฝ้ายามให้เหรอ” เธอเสียงอ่อนลง จ้องมองหน้าเขาด้วยความซาบซึ้ง

“ก็ตึกให้เช่าแถวนี้เป็นของผมแล้วอะ รวมทั้งร้านกาแฟของคุณด้วย พ่อเพิ่งยกให้น่ะ ผมเลยต้องดูแลซะหน่อย”

“โธ่...” เธอก็นึกว่าเป็นห่วง แต่เขาก็เป็นห่วงนั่นแหละ เธอรู้ดีแก่ใจ “เรื่องช่างก็คงเป็นคุณสินะที่ส่งมาทำร้านให้ฉันน่ะ เรื่องปิดบังเยอะเกิ๊ล”

“อ้าว ผมยังไม่เคยรู้เลยว่าบ้านคุณมีทรัพย์สินเท่าไหร่ มีอะไรบ้าง ของบางอย่างมันต้องมาประกาศให้โลกรู้เหรอ”

“เออ ๆ ไปไกลแล้ว วกกลับมาเรื่องรถฉัน ฉันอยากเอาผิดพวกที่ทำรถฉันให้เป็นแบบนี้ ในฐานะที่คุณเป็นเจ้าของพื้นที่ คุณต้องจัดการให้ฉัน!

“จ๊ะ เดี๋ยวจัดการให้นะ แต่ตอนนี้ไปงานไอ้วินก่อนดีกว่านะ ผมอยากรู้จริงๆว่ามันชวนทุกคนไปร่วมงานเลี้ยงมันทำไม มันอยากเซอร์ไพรซ์อะไร”

“แต่ฉันอยากรู้ว่าใครทำรถฉันมากกว่า” ชายหนุ่มฉุดมือเธอเพื่อให้เดินตามเขาไปที่รถ ซึ่งจอดรออยู่ริมถนน เขาเปิดประตู จัดการยัดร่างเธอเข้าไปข้างในทันที

เมื่อเขาขึ้นนั่งประจำตำแหน่งคนขับแล้วก็ออกรถโดยไม่รอช้า ช่วงเวลาพลบค่ำพอดี แสงทองสวยงามสาดส่องไปทั่วบรรยากาศ

แต่หัวใจของหญิงสาวขุ่นมัวไร้ความสดใส เธอรู้สึกได้เลยว่ายังมีปัญหาอีกมากมายตามมาให้เธอปวดหัวในเร็ว ๆนี้ ตราบใดที่อาชวินยังป้วนเปี้ยนอยู่ในชีวิตเธอ และนาเดียร์ไม่หยุด...

เธอควรจะตั้งรับกับมัน หรือจะหนีไปให้ไกลๆดีนะ ???  คิดไม่ตก!!!

“ไม่เอาน่า อย่าคิดมาก ต่อไปนี้ผมจะปกป้องคุณเองนะ ผมจะไม่ให้ใครมาแตะต้องร้านกาแฟของคุณอีก ส่วนรถคุณผมทำให้ฟรีเลย จะแต่งให้เนี๊ยบเลย”

“อืม...”

“ใจอ่อนขึ้นแล้วสิ เลื่อนเป็นแฟนได้รึยัง”

“อารมณ์ไม่ดีอยู่”

“ครับ” เขาหน้าจ๋อยเล็กน้อย ก่อนหันไปตั้งใจขับรถต่อ แต่พอใกล้ทางเข้าโรงแรมนั่นล่ะ เธอกลับบอกให้เขาจอด...

“อ้าว จอดทำไมล่ะ”

“ฉันจะเดินเข้างานไปเอง เจอกันในงานนะ” แล้วเธอก็ลงจากรถของเขาไป ชายหนุ่มมองตามหลังเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขับรถผ่านเธอไป แล้วตรงเข้าไปยังลานจอดรถของโรงแรมหรู ซึ่งเป็นโรงแรมที่เขามีหุ้นส่วนอยู่ด้วย

 

งานเลี้ยงจัดที่ชั้นดาดฟ้า ซึ่งก็คือร้านอาหารวิวสวยที่เธอเคยมากับทัดเทพนั่นล่ะ

พิมพ์ใจเดินเข้าไปในโรงแรม ด้วยสีหน้าไม่ค่อยสบายใจนัก เธอยังทำใจให้ปล่อยวางเหมือนที่ทัดเทพบอกไม่ได้  

เธอเดินเหม่อมาถึงหน้าลิฟต์ ต่อเมื่อเข้าลิฟต์ไปแล้วนั่นแหละถึงได้รู้ตัวว่ายืนอยู่ท่ามกลางหมอและพยาบาลซึ่งสวมชุดสวยงามกันทุกคน

“อ้าวพิมพ์ คืนนี้เข้าโรงแรมกับใครจ๊ะ” หยงเป็นคนทักเธอ ด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันเล็ก ๆ

“อ่อ...หยงเหรอ” แล้วสายตาของเธอก็สะดุดอยู่ที่นาเดียร์ ซึ่งยืนอยู่ในลิฟต์ด้วย

เจ้าหล่อนใบหน้าคงความเศร้า ดวงตาอมโศกเล็กน้อย ทว่า แต่งตัวสวยจัดเต็มทุกกระเบียดนิ้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เธออยากเข้าไปกระชากหัวนาเดียร์มาตบให้หน้าช้ำ

แต่ถ้าเธอทำแบบนั้นจริง ๆเธอคงถูกรุมกระทืบตายเสียแต่ในลิฟต์นี่แหละ

“แล้วคุณทัดไม่มาด้วยเหรอจ๊ะ หรือว่าถูกเขาทิ้งซะแล้ว”

หยงออกตัวแรงแทนนาเดียร์ เหล่าพยาบาลต่างพากันแบะปาก ทำหน้าเหมือนเหม็นอึใส่เธอ

“หมอหยง...ไม่เอาไม่พูดค่ะ” นาเดียร์ออกปากห้ามเสียงเครือ “เรื่องมันก็ผ่านมาแล้วเนาะ ยังไงก็เพื่อนกันทั้งนั้น”

“อุ๊ย! แต่หยงไม่เคยมีเพื่อนร่านๆแรดๆเลยนะคะ ยิ่งคนที่ชอบแทงข้างหลังเพื่อน ชอบแย่งของๆคนอื่นเนี่ย คนแบบนั้นศีลไม่เสมอกันหรอกค่ะ คบหากันยาก”

พิมพ์ใจเลือกที่จะอดทน ไม่คิดจะตอบโต้ให้เสียเวลา เพราะหากคิดเถียงกับคนที่มีอคติกับเธอ ก็คงเหนื่อยเปล่า เถียงกันไปถึงชาติหน้าเธอก็คงไม่ชนะหรอก

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกอีกครั้ง หยงนำเหล่าพยาบาลทั้งห้าออกจากลิฟต์แซงพิมพ์ใจที่ยืนอยู่หน้าสุดไป ทำเอาพิมพ์ใจเกือบจะล้มคะมำทีเดียว

“ไม่คิดว่าเขาจะเชิญเธอด้วย” นาเดียร์เดินกระแทกไหล่พิมพ์ใจเบา ๆ แต่นัยน์ตาบอกความสะใจไม่ปิดบัง “บางทีเธออาจไม่รู้ แต่จะบอกให้เอาบุญนะ ฉันกับเขาคืนดีกันแล้ว เราจะแต่งงานกันเร็วๆนี้แหละ”

พิมพ์ใจถอนหายใจอย่างระอา “ให้ฉันเป็นเพื่อนเจ้าสาวมั้ย”

นาเดียร์ทำหน้าหยัน “ยังจะหน้าด้านอีก”

“หายดีแล้วเหรอคุณหมอ” ทัดเทพเดินเข้ามา นาเดียร์หันไปเห็นชายหนุ่มในชุดสูทหรูก็ตะลึงไปเหมือนกัน เพราะเขาดูหล่อ สมาร์ท ไม่ต่างจากอาชวินเลย หากเขารวยสักนิด ความเท่ของเขาอาจจะเข้าตาเธอก็ได้

“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะคุณทัดเทพ แต่ฉันหายดีแล้วค่ะ สงสัยฉันทำบุญมาเยอะ ก็เลยตายยากหน่อย ถึงแม้บางคนจะอยากให้ฉันตายมากก็เหอะ”

เธอพูดพร้อมแฉลบสายตามองพิมพ์ใจ ขณะหมอนุชและพยาบาลอีกกลุ่มเดินผ่านมาพอดี กลุ่มนั้นซุบซิบเรื่องรักสามเส้าของพวกเขาทันทีแบบไม่มีกั๊ก

“พวกคุณคงคบกันแล้วใช่มั้ย!!!” เธอแกล้งพูดเสียงดังกว่าปกติ แล้วร้องไห้โฮ “ฉันขอให้พวกคุณมีความสุขแล้วกันนะ ฝากพิมพ์ใจด้วยนะคะทัด เธอเป็นเพื่อนที่ฉันรักมาก อย่าทำให้เธอเสียใจเหมือนที่คุณทำกับฉันล่ะ”

แล้วเจ้าหล่อนก็เดินร้องไห้เป็นนางเอกผู้น่าสงสารวิ่งเข้างานปาร์ตี้ไป ปล่อยให้เธอกับทัดเทพกลายเป็นเป้าสายตาเหยียดหยามของทุกคนที่ยืนมองอยู่  

ทัดเทพอึ้งไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะหัวเราะร่าออกมาจนตัวงอ พิมพ์ใจหน้านิ่วคิ้วขมวด ถลึงตาดุใส่เขาทันที

“ทัด! คุณบ้าไปแล้วเหรอ หัวเราะอะไรห๊า?”

“ก็มันตลกนี่”

“คนมองใหญ่แล้ว เขาคิดว่าคุณเป็นบ้าไปแล้ว ยังไม่รู้ตัวอีก” เธอตีแขนเขาเพื่อให้เขาหยุด “ตลกอะไรนักหนา”

“ก็...เพิ่งเห็นคนแบบนี้ เปลี่ยนฟิวส์แบบผมช็อคไปเลย เพื่อนคุณเขาไปเอาน้ำตามาจากไหน มันไหลเร็วมากอ่ะ เล่นเอาผมงงไปเลย คุณทำได้อย่างนั้นมั้ย”

“นี่! พอได้แล้ว” เธอพูดพลางทำหน้ายุ่ง “ฉันชักไม่อยากเข้างานแล้วอ่ะ กลับกันดีกว่า”

“พี่พิมพ์!” เสียงนุกนิกดังมาจากด้านหลัง เธอหันไปมองด้วยความประหลาดใจ

“อ้าว! มากันหมดเลยเหรอ” ลูกน้องทั้งสามวิ่งเข้ามาหานายจ้างสาวที่สนิทสนมเหมือนพี่สาวมากกว่า ทุกคนแต่งตัวสวยงาม เรียบร้อย พร้อมสำหรับร่วมงานเลี้ยงบนโรงแรมหรูในค่ำคืนนี้

“ใช่พี่ ก็คุณอาชวินบอกว่ามันเป็นงานของพวกเราด้วยนี่คะ ยังไงพวกเราก็ต้องมา”

พิมพ์ใจกับทัดเทพหันมองหน้ากัน...

“งานของพวกเรา?”

“ไอ้วินมันคิดจะทำอะไรเนี่ย!!!







อาชวินจะมีอะไรเซอร์ไพรซ์ทุกคน อย่าลืมติดตามตอนต่อไปด้วยน๊า

จุ๊ฟๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #99 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 11:12
    นายวินจะมีไรอีก
    #99
    0
  2. #88 NipapornMarkham (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 13:09
    อยากไห้หมอเดียร์โดนบ้างอ่ะ คงสะใจน่าดู
    #88
    0
  3. #87 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2559 / 11:36
    ยัยหมอเดียร์ร้ายมากเกิดรู้ว่าทัดรวยมากกกกนางจะกลับมาหาไหมนะ
    #87
    0
  4. #86 demon-D (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 23:48
    จริงๆอยากให้คุณวินเปิดตัวคู่หมั่นที่จะแต่งงานกันไปเลย จะได้แฮปปี้เอ็นดิ้ง 555
    #86
    0
  5. #85 แมวมณี (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 21:43
    เอากาแฟด้วยใหม่มาเสิร์ฟล่ะคราบบบ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ยังติดตามกันอยู่น๊าาาา 
    #85
    0