หอมปรารถนา

ตอนที่ 28 : เราสามคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,060
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    6 ธ.ค. 59


28
"เราสามคน"
















“ฉันไม่ได้เห็น.....อะไรทั้งนั้น”

พิมพ์ใจยังรู้สึกอึนอยู่เลย ตอนที่นั่งรถลงจากดอย โดยคนที่ทำให้เธออึนเป็นคนขับ นอกจากอึนแล้วก็ยังพะอึดพะอม หูอื้อตาลาย และท้องไส้ปั่นป่วนด้วย 

“อย่าเก็บเอาไปฝันล่ะ”

“หือ” เธอตีแขนเขาเพี๊ยะ “ฝันร้ายน่ะสิ คนบ้า ทำตัวทุเรศ โรคจิตด้วย เพราะถ้าไม่จิตคงไม่กล้าเปิดของโชว์ใครหรอก...ดีนะที่ปิดตาซะก่อน ไม่งั้นต้องฝันร้ายไปตลอดชีวิตแน่เลย”

“ก็มันป่วยนี่ แค่เปิดให้ดูว่า...”

“พอเลย!  ไม่ต้องมาอ้าง ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย อยากโชว์ว่าของตัวเองใหญ่ล่ะสิ!

ฮึ?...ใหญ่?...เหรอ?...อร๊ายยย...พิมพ์ใจตาเหลือก หุบปากฉับ อายจนหน้าแดงก่ำ รีบหันไปดูวิวข้างทางแล้วเปลี่ยนเรื่องทันที

“เอ่อ...แถวนี้ที่ทางดูสวยดีจัง น่ามาซื้อสักผืน เอาไว้เปิดร้านกาแฟสาขา 2”

“ใหญ่เหรอ?”  เขากลั้นขำ

“อือ ใหญ่ดี” เธอเผลอตอบ เพราะภาพมันยังติดตาอยู่น่ะสิ “เอ๊ะ!

“อยากได้ปะ?” แล้วเขาก็หัวเราะลั่น เสียงหัวเราะของเขานั่นเองที่เสียดแทงหัวใจเธอให้เจ็บจี๊ด เธออยากจะแก้แค้นเขาด้วยการเอามีดอีโต้สับ ๆ ๆ ให้เหลือแต่ตอ!

“ไหนบอกปิดตาซะก่อนไง ตกลงเห็นรึไม่เห็นกันแน่เนี่ย ชักเสียวๆแล้วสิ”

“อยากตายใช่มั้ยทัด!!!” ทัดเทพยอมเงียบปาก แต่สีหน้าท่าทางเต็มไปด้วยความกะล่อน เขาค้นพบว่าการได้แกล้งเธอนิด ๆหน่อย ๆ ทำให้ชีวิตของเขาไม่น่าเบื่อดี

ชายหนุ่มทำหน้าที่ขับรถต่อไปอย่างอารมณ์ดี ส่วนหญิงสาวที่นั่งข้างทำหน้ายุ่งตลอดเวลา แม้ไม่ได้โกรธ แต่ก็เคืองที่เขาทำให้เธอขนลุกขนพองและหัวใจเต้นผิดปกติ

“ไปส่งที่คอนโดนะ”

“ครับเจ้านาย” เขายิ้ม ๆ “คืนนี้ไปกินข้าวที่ไหนกันดี เดี๋ยวผมไปรับ”

“ขอโทษ มีนัดแล้วย่ะ”

เขาขมวดคิ้วทันที “กับใครอ่ะ”

“คนที่คุณก็รู้ว่าใคร” ตอบแบบเลิศ ๆเชิด ๆ

“ไอ้วิน!

เจ้าหล่อนพยักหน้ายอมรับ แกล้งไม่รู้สึกรู้สาว่าคนข้างๆกำลังเซ็งขึ้นหูขึ้นตา

ทัดเทพแอบคิดร้ายว่าเขาจะแกล้งทำเป็นรถเสียซะเลยดีมั้ย เธอจะได้ไม่ต้องไปกับมัน

แต่พอคิดถึงฉากที่เธอจับได้ทีหลังว่าเขาโกหกเธออีกแล้ว คราวนี้เขาอาจไม่รอดก็ได้ เธออาจไม่ให้โอกาสเขาอีก  

“นัดกันที่ไหนเหรอ?” แกล้งถามเนียน ๆจะได้ตามไปเป็นก้างขวางคอถูกไง

“ถามทำไม”

“ไม่ได้จะตามไปกินด้วยหรอกน่า คนจนอย่างผมก็คงเจียวไข่กินเองที่บ้านน่ะ หรือไม่ก็ต้มบะหมี่เอา”

“อุ๊ย! ดูน่าสงสารจัง แต่ก็ดีแล้วล่ะ หัดประหยัดซะบ้าง ร้านซ่อมรถที่ใหม่ก็ยังไม่ได้เปิดนี่”

 

“เฮ้อ...อุตส่าห์วางมัดจำแล้วแท้ ๆ ไม่ได้ช่วยอะไรเลยเหรอ ยังจะไปกับคนอื่นอีก”

เขาแสร้งทำเป็นบ่นลอยๆ ขณะเลี้ยวรถเข้าไปจอดหน้าตึกคอนโดมีเนิยมแสนเก๋ของหญิงสาว

“วางมัดจำอะไรมิทราบ”

“แบบนี้ไง!” แล้วเขาก็โน้มใบหน้ามาประกบปากเธอแล้วจูบอย่างดูดดื่ม ก่อนจะผละออกแล้วยิ้มกริ่ม

เธออ้าปากหวอ อายจนหน้าแดงแก้มแดง หัวใจงี้ เต้นอย่างกับจะระเบิด นี่เธอโดนเขาขโมยจูบไปกี่ครั้งแล้วนี่

“ที่สำคัญนะ คุณเห็นของผมแล้วด้วย มันจำหน้าคุณได้แล้วด้วย แล้วคุณยังคิดจะทิ้งมันไปอีกเหรอ”

แล้วปากของเขาก็ถูกมือของเธอบีบอย่างแรงจนเขาร้องแทบไม่ออก เธอดึงปากของเขาแล้วบิดไปมาอย่างไม่ปราณีจนปากเขาเบี้ยวบิด

“อะ..อะ..อู๊ย....โอ๊ย...ปล่อย...ปล่อย!!

“นี่แน่ะ!” พิมพ์ใจได้จัดการบิดปากร้ายๆ ของเขาจนหนำใจแล้วถึงงยอมปล่อย เขาหน้าเสียเล็กน้อย ขณะยกมือขึ้นจับปากตัวเองแล้วร้องซู๊ดเบาๆ

“อะไรเนี่ย เจ็บนะที่รัก ผู้หญิงอะไรวะ ชอบลงไม้ลงมือ นี่ถ้าแต่งงานกันไปผมไม่ถูกซ้อมตายเหรอ”

“ใครบอกจะแต่งงานกับคุณ คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ ไอ้นั่นของคุณก็เหมือนกัน ถ้าขืนยังเปิดโชว์อีก ฉันจะสับเป็นท่อนแล้วโยนให้หมูกิน จำไว้!

“เฮ๊ย!

ขู่เสร็จเจ้าหล่อนก็ลงจากรถไป ก่อนจะเข้าตึก ยังหันมาชี้หน้าเขา แล้วเอานิ้วทำท่าปาดคอด้วย มันทำให้เขากลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ เพราะเธออาจจะเป็นพวกชอบความรุนแรงก็เป็นได้

“ซาดิสม์ว่ะ!!!

 


หญิงสาวไม่ได้อยากจะรับนัดของอาชวินนักหรอก เพราะเธอไม่อยากจะมีปัญหากับนาเดียร์อีก ไม่ใช่ว่าไม่สู้นะ แต่เธอเบื่อที่จะต้องทะเลาะกับอดีตเพื่อนด้วยเรื่องผู้ชาย เธอว่ามันฟังดูไม่สวย

แต่เพราะเธอติดค้างหนี้เขาอยู่ ด้วยเธอสัญญาว่าจะเป็นไกด์พาเขาเที่ยวหนึ่งวัน แล้วทริปมันล่มไป เพราะเกิดเรื่องนาเดียร์กินยาฆ่าตัวตายซะก่อน

เธอแค่อยากชดใช้ความรู้สึกที่เขามีให้แก่เธอมาหลายปี ด้วยการเป็นเพื่อนที่ดีกับเขาบ้าง ยังไม่ต้องไปถึงขั้นไหนหรอก เพราะตัวเธอก็ไม่ได้ดีเด่อะไรนัก

เมื่อเขาโทรมาชวนเธอไปงานปาร์ตี้ของบริษัท เธอจึงตกปากรับคำไปโดยไม่ลังเล

พิมพ์ใจแต่งชุดสวยสีฟ้าอ่อน เป็นชุดกระโปรงติดกันแบบเรียบเก๋กรอมเข่า เธอปล่อยผมยาวสลวยละแผ่นหลัง ใส่ตุ้มหูอันเล็กจุ๋มจิ๋มดูน่ารัก และสวมรองเท้ามีส้น เพื่อเสริมความสูงให้ตัวเอง

“สวยเหมือนกันนะเนี่ย” เธอมองตัวเองในกระจก แล้วอดชมตัวเองไม่ได้ “ไม่มีใครชมเรา เราชมตัวเองก็ได้เนาะ”

เธอหมุนตัวหน้ากระจกสองสามรอบ เพื่อเช็คความเรียบร้อย จากนั้นก็ออกจากห้องพร้อมกระเป๋าสะพายใบเล็ก ที่บรรจุเฉพาะกระเป๋าสตางค์ โทรศัพท์มือถือ และลิปสติกหนึ่งแท่งเท่านั้น

 

อาชวินนั่งรอเธออยู่ใต้คอนโดแล้วตอนที่เธอลงไปถึงชั้นล่าง ทำเอาเธอแปลกใจเหมือนกัน เพราะเขาไม่ได้บอกว่าจะมารับ เธอตั้งใจจะโบกมอเตอร์ไซค์ให้ไปส่งที่ร้านกาแฟ เพราะจอดรถทิ้งไว้ที่นั่น

“คุณวิน!” เขาอยู่ในชุดสูทหรูสีขาวดูหล่อสมาร์ททีเดียว เมื่อลุกขึ้นต้อนรับเธอ ราวกับว่าเขาเป็นเจ้าชายอย่างนั้น ส่วนเธอเป็นนางทาสชัด ๆ “มารับฉันหรือคะ”

“ผมอยากเข้างานไปพร้อมกับคุณ”

“ทำไมต้องเข้าไปพร้อมกันด้วยคะ ความจริงฉันไปเองก็ได้ คุณไม่น่าลำบากมารับถึงนี่เลย”

“ไม่เห็นจะลำบากตรงไหนเลย เพราะผมซื้อโครงการนี้ทั้งหมดแล้ว และผมก็ย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วด้วย ชั้นบนสุดน่ะ ทั้งชั้นเป็นของผมหมดละ”

“หา!!!” เธอตกใจอ้าปากหวอ “คุณซื้อโครงการนี้ ทั้งหมดเลยหรือคะ”

“ใช่ ทั้งโครงการเลย แต่ผมชอบตึกนี้ที่สุดนะ วิวสวยดี ตอนนี้ผมกำลังทำชั้นดาดฟ้าให้เป็นสวนดอกไม้เมืองหนาวสวย ๆเอาไว้นั่งชิล นั่งดื่มกาแฟแล้วก็ชมวิวเมืองตอนเช้า ๆหรือไม่ก็ตอนพระอาทิตย์ตก คุณชอบมั้ย?”

“เอ่อ...สวนบนดาดฟ้า...เลยเหรอ?” เธออึ้งไปเลย ก่อนจะกรอกตามองบน แม้ว่าจะมองไม่เห็นสวนนั่นก็ตาม “ฉันว่า...ฉันต้องถามคุณตรง ๆ แล้วล่ะว่าคุณ...”

“ผมจะจีบคุณไง”

“อะ...” แล้วมันต้องลงทุนขนาดนี้เลยเหรอ “ฉันมีค่าขนาดนั้นเลยหรือเนี่ย คุณทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นมิสยูนิเวิร์สเลยนะคะ”

เขาหัวเราะนิด ๆ “เป็นเจ้าหญิงก็พอมั้ง”

“บางทีฉันอาจจะเป็นแค่นางยักษ์ก็ได้นะคะ”

“ก็มาลองดูกัน เพราะผมก็ไม่ใช่เจ้าชาย”

“งั้นผมเป็นตัวร้ายแล้วกัน!!! ทัดเทพในชุดสูทสีดำเดินเข้ามา สีหน้าท่าทางของเขาดูดุขรึมกว่าทุกวัน เขาเดินมาหยุดอยู่ใกล้กับพิมพ์ใจ มองหน้าอาชวินอย่างเอาเรื่อง ส่วนอาชวินก็มองหน้าเขาเช่นกัน

“ฉันไม่ได้จัดงานเลี้ยงที่นี่นะโว๊ย แกมาผิดที่รึเปล่า”

“ไม่ได้มาผิดที่ ฉันจะมารับพิมพ์”

พิมพ์ใจถึงกับขมวดคิ้ว หันมองทัดเทพงงๆ “อ้าว คุณก็ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงคุณวินด้วยเหรอ?”

“อืม” เขาตอบเธอแค่นั้น ก่อนหันมองเจ้าของงานด้วยสายตาสงสัย “เจ้าของงานเขามีอะไรจะเซอร์ไพรซ์น่ะ ก็เลยต้องเชิญคนไปเป็นสักขีพยานเยอะหน่อย”

อาชวินยิ้มกริ่ม

“แต่พิมพ์ใจต้องไปกับฉันว่ะ”

เอาแล้ว...นี่ผู้ชายสองคนจะต่อยแย่งฉันกันรึเปล่านะ ใครมีโทรศัพท์ก็เตรียมหยิบขึ้นมาถ่ายคลิปได้เลย

“ส่วนแก...ไอ้ทัด...ไปรับหมอเดียร์โน่น”

“งั้นถามพิมพ์ดีกว่า ว่าจะไปกับใคร!

เออ! ให้มันได้อย่างนี้สิพ่อคู๊ณ เป็นคนกลางก็อึดอัดพอตัวแล้ว นี่ยังให้มาตัดสินคดีอีก แล้วงานนี้เธอจะใช้สมองหรือหัวใจคิดดี เฮ่อ...เกิดเป็นผู้หญิงน่ารัก ก็ไม่ได้จะสบายนักหรอกนะ ขอบอก!!!




ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ

รักกกกกกกก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #84 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 11:36
    ดันตอบซะเต็มคำเลยนะว่า"ใหญ่"
    #84
    0
  2. #83 nok (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 02:31
    แหม...รักต้องเลือกเอาแล้วไงที่นี้..มีแต่คนมาลุมพิมพ์สมใจอยากรีดกันทุกคนแล้วฮ่าๆๆๆ....แต่เราสงสารนางอ่ะ....ทำใจเลือกยากกกกกกมากๆๆๆๆ...อุ้ยคิดแล้วฟินมีแต่คนมารักนาง..ฟินตามเลย
    #83
    0
  3. #82 Zuza1522 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 00:35
    ลองเข้ามาอ่านดู ชอบค่ะ สนุกมากค่ะ  จะรอตอนต่อไปนะค่ะ ลุ้นๆๆ
    #82
    1
    • #82-1 แมวมณี(จากตอนที่ 28)
      7 ธันวาคม 2559 / 21:43
      ขอบคุณมาก ๆค่าาาา ^^ ดีใจจัง
      #82-1
  4. #81 ying (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 22:37
    ตามอ่านตลอดนะคะ ชอบมากค่ะ
    #81
    1
    • #81-1 แมวมณี(จากตอนที่ 28)
      7 ธันวาคม 2559 / 21:44
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #81-1
  5. #80 แมวมณี (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 20:41
    ตอน 28 มาแล้วนะคะ ฝากด้วยน๊าาาาา^^
    #80
    0