หอมปรารถนา

ตอนที่ 27 : คืนดีกันนะที่รัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    1 ธ.ค. 59




27
"คืนดีกันนะที่รัก"








“ขอบคุณนะคะหมอนุช ที่ดูแลเดียร์เป็นอย่างดี”

นาเดียร์ขอบคุณหมอที่เป็นคนล้างท้องให้เธอเมื่อค่ำวานนี้ หลังจากที่เธอกินยานอนหลับเกินขนาดไปนิดหน่อยในห้องน้ำของโรงพยาบาลแล้วรีบออกมาที่วอร์ดอย่างเร็ว จากนั้นก็แสร้งทำเหมือนคนจะเป็นจะตาย ร้องไห้เหมือนคนเป็นบ้า

“ถ้าไม่ได้หมอนุชช่วยไว้ ป่านนี้ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง  บางทีเดียร์อาจจะตายไปแล้วก็ได้”

สีหน้าเธอยังเต็มไปด้วยความเศร้าและผิดหวังในตนเอง หมอนุชจับมือเธอให้กำลังใจ

“ยินดีจ๊ะหมอเดียร์ ไม่เป็นไรแล้วนะ พักผ่อนเถอะ”

ความจริงหมอนุชก็แปลกใจเหมือนกันที่อาการภายนอกของนาเดียร์ดูเหมือนรุนแรงมาก ขณะภายในแทบจะเรียกว่าปกติ

เพราะความจริงแล้วปริมาณยาที่เธอได้รับเกินขนาดไปนั้น ไม่ได้มีผลร้ายแรงต่อร่างกายสักเท่าไหร่ เพียงแต่เอฟเฟคของมันก็ควรอยู่ในความดูแลของแพทย์

หมอนุชจึงตีความว่าอาจเป็นเพราะสภาพจิตใจของหมอเดียร์ที่ทำให้เธอดูสาหัสสากรรจ์กับการตัดสินใจฆ่าตัวตายในครั้งนี้ เธอจึงคลั่งและไปต่อไม่ได้  

“ถ้ามีอะไรก็เรียกพยาบาลแล้วกันนะ”

“จ๊ะ” แต่พอหมอนุชออกจากห้องพักฟื้นไปเท่านั้นล่ะ สีหน้าเศร้าก็กลับตาลปัตร เปลี่ยนเป็นหน้าแช่มชื่น ฉายความสะใจเล็ก ๆออกมาในดวงตาทันที ก่อนจะรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสไลด์หน้าจอ เปิดโปรแกรมเฟสบุ๊คขึ้นมาดูด้วยความสาสมใจ

“หึ! ว๊าว! มีคนมาให้กำลังใจเราเพียบเลย โอเค กดไลต์รัว ๆ หืม เยอะจัด #ทีมหมอเดียร์ แล้วก็...”

ดวงตากลมสวยวาวโรจน์หลังจากไล่อ่านคอมเมนต์ด่าทอฝ่ายตรงข้ามชนิดพังยับ

“หะ...โอ้โห...นี่ด่ากันขนาดนี้เลยเหรอ ไม่อยากเชื่อเลย ว่ามันจะได้ผลขนาดนี้ โอ้โห สุดยอด ด่าไปถึงพ่อแม่เลยหรือเนี่ย ต๊าย #กระหรี่ หืม...แรงจัง”

แต่คนว่าแรงอ่านเม้นต์พลางยิ้มร่า สบายอกสบายใจ อารมณ์ดีเสียอย่างนั้น หากไม่ติดว่ายังต้องสร้างภาพว่าเจ็บป่วยลุกไม่ไหว เธออยากดอดจะไปหาเพื่อนรักของเธอซะเดี๋ยวนี้เลย

“อยากจะไปให้กำลังใจเธอจังพิมพ์จ๋า อยากไปเห็นหน้าเธอตอนนี้ที่สุด แต่ฉันคงไปไม่ไหว” เจ้าหล่อนก็เลยแตะหน้าจอ เข้าไปในแฟนเพจของร้านกาแฟห๊อมหอม แล้วพิมพ์ประโยคเด็ดว่า...

“ทุก ๆคนคะ อย่าทำแบบนี้เลยนะ ยังไงเธอก็ยังเป็นเพื่อนของหมอนะคะ ถึงหมอจะเจ็บปวดกับเรื่องนี้มากแค่ไหน แต่หมอก็ยังเป็นห่วงและรักเพื่อนคนนี้ของหมอเสมอ หมอไม่เคยโกรธเกลียดเธอเลย ให้อภัยเธอเถอะนะคะ”

แล้วก็ได้ผล เพราะหลังจากเธอพิมพ์ประโยคนั้นลงไปใต้สเตตัสที่ด่าพิมพ์ใจกันมันส์หยด ยอดกดไลต์ที่ความคิดเห็นของเธอพุ่งมารัว ๆ ชนิดที่ทำให้เธอต้องร้องว๊าว

“อือฮึ! ใช่ค่า หมอเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ ขนาดถูกทำร้ายขนาดนี้ก็ยังใจดี ไม่ถือโทษโกรธเพื่อน #ทีมหมอ #รักหมอ #สู้ๆนะคะหมอ”

เอฟซีทีมหมอต่างพากันสรรเสริญหมอนาเดียร์ต่ออย่างทะลักทลายและยิ่งจุดไฟแค้นที่มีต่อพิมพ์ใจหนักขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

“อุ๊ยตาย...ทำไงดีอ่ะพิมพ์ แบบนี้ฉันก็คงช่วยอะไรเธอไม่ได้แล้วน่ะสิ เอางี้นะ” ว่าแล้วเจ้าหล่อนก็ถ่ายเซลฟี่ตัวเองในใบหน้าอิดโรยบนเตียงผู้ป่วย แล้วโพสลงบนเฟสบุ๊คหน้าของเธอ พร้อมตั้งสเตตัสว่า

“ปลอดภัยแล้ว แข็งแรงทั้งกายและใจ พร้อมจะสู้ต่อไปแล้วนะ #รักคือการให้อภัย #รักตัวเองคือดีที่สุด #ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ”

“ที่แท้...พิมพ์ใจแย่งคนรักไปจากคุณนี่เอง!!!

ชายหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมดอกกุหลาบสีขาวช่อโตในมือ

“ผมไม่คิดเลยว่าพิมพ์ใจจะร้ายขนาดนี้”

นาเดียร์รีบเก็บโทรศัพท์ไว้ใต้หมอนทันที แล้วเงยหน้ามองอาชวินด้วยสายตาวาวโรจน์ เธอกำลังรอเขาอยู่เลยล่ะ รอเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

“อย่าว่าพิมพ์อย่างนั้นเลยค่ะวิน เรื่องความรักมันห้ามกันไม่ได้หรอก”

เขายื่นช่อดอกไม้ให้เธอ ดอกไม้สีขาวที่เธอโปรด เจ้าหล่อนรับมาถือไว้ด้วยความยินดี

“แล้วแฟนของคุณคนนั้น?”

“เดียร์ก็แค่ให้โอกาสเขาน่ะค่ะ เขาพยายามตื๊อเดียร์มาตลอด เพราะตอนที่เราเลิกกัน เดียร์เคว้งคว้าง นอยด์ จิตตกสารพัด เดียร์ก็เลยลองคุยกับเขาดู”

“แต่ดูเหมือนเขาก็มีผลกับคุณมากนะ มากขนาดที่ทำให้คุณลงมือฆ่าตัวตายได้”

“ไม่ค่ะ!!!” เจ้าหล่อนตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จทันที “ที่เดียร์ทำลงไป เพราะเดียร์เสียใจเรื่องพิมพ์ใจต่างหาก เดียร์รักเพื่อนคนนี้มาก แต่มันกลับทำเลวลับหลังเดียร์หลายเรื่อง เดียร์ก็เคยเตือนคุณแล้วไง แต่คุณก็ไม่ฟัง”

อาชวินจับมือของนาเดียร์ไว้แน่น สีหน้าของเขาบ่งบอกว่าสำนึกแล้วที่ไม่เชื่อเธอแต่แรก

“ผมขอโทษนะที่เคยต่อว่าคุณ คุณคงเจ็บมากใช่มั้ย”

นาเดียร์น้ำตาไหล จ้องมองชายหนุ่มอย่างโหยหา เธออยากจะให้เขากอดและจูบเธอเพื่อปลอบใจเหลือเกิน

“ตอนแรกเดียร์คิดว่าคุณจะไม่มา เดียร์คิดว่าคุณยังโกรธที่เดียร์เคยโกหกคุณเรื่องยัยพิมพ์”

“ใช่ ผมเคยโกรธ โกรธมากด้วย แต่ตอนนี้พอได้รู้นิสัยใจคอเพื่อนคุณมากขึ้น ผมถึงได้มาหาคุณไง”

“วินคะ” สายตาเธออ้อนวอนอย่างจริงจัง “เดียร์ขอโทษนะคะที่เคยทำไม่ดีกับคุณ แต่ขอให้คุณรู้ไว้ว่าเดียร์รักคุณจริง ๆ เดียร์รักคุณมากนะคะ”

“ขอบคุณนะเดียร์ ที่ทำให้ผมกล้าหาญและกล้าตัดสินใจในบางเรื่อง”

“ตัดสินใจในบางเรื่อง หมายถึงเรื่องอะไรคะ?”

“เมื่อคืนนี้ผมบินกลับไปกรุงเทพฯ ไปคุยกับคุณพ่อคุณแม่เรื่องการถอนหมั้นแล้วล่ะ”

“ห๊า” นาเดียร์อ้าปากหวอ หัวใจเต้นตุบ ๆ “คุณถอนหมั้นแล้วเหรอคะ!!!!

“ใช่ ผมถอนหมั้นเรียบร้อยแล้ว ผมไม่สนเรื่องธุรกิจบ้าบออะไรอีกแล้ว ตอนนี้ผมสนแค่ว่าผมจะปกป้องคนที่ผมรักยังไงมากกว่า”

“วิน!

ชายหนุ่มยิ่งจับมือเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม “คืนนี้ผมจะจัดปาร์ตี้บนร้านอาหารที่ชั้นดาดฟ้าของโรงแรม มีเซอร์ไพรซ์นิด ๆหน่อย ๆ แต่ไม่รู้ว่าคุณจะไปไหวรึเปล่า”

สายตาของนาเดียร์ลิงโลดขึ้นทันที “ไหวสิคะ เพื่อคุณเดียร์ไหวทุกอย่างแหละ ขอบคุณนะคะวินที่เข้าใจเดียร์และรับฟังเดียร์ เดียร์สัญญาค่ะว่าต่อไปนี้ เดียร์จะทำตัวน่ารัก จะไม่ทำให้วินผิดหวังเด็ดขาด”

อาชวินยิ้มอบอุ่น เลื่อนมือขึ้นลูบหัวของหมอสาวด้วยสายตารักใคร่และเอ็นดู วินาทีนี้ นาเดียร์ดีใจจนแทบอยากจะกระโดดกอดเขาเลย หากไม่ติดกับว่าเพิ่งจะฟื้นจากการรักษาล่ะนะ

ในที่สุด...การตัดสินใจฆ่าตัวตายของเธอก็เป็นผลสำเร็จ เธอได้ทำลายยัยพิมพ์ใจตัวแสบจนไม่มีที่ยืนในสังคม หากยัยนั่นจะคบกับทัดเทพต่อก็เป็นการยาก เพราะเธอจะกลายเป็นผู้หญิงร่านชอบแย่งของเพื่อน

ส่วนเรื่องของอาชวิน มันเป็นผลพลอยได้ที่เธอไม่ได้คาดหวังในตอนแรก แต่การที่เขามาหาเธอในวันนี้ ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เขาเองก็เสียเธอไปไม่ได้เหมือนกัน

 

 

“เพื่อนคุณกลับไปแล้วเหรอ???”

เขาออกจากห้องน้ำพอดี ตอนที่เธอเปิดประตูเข้ามา

“ว๊าย!” พิมพ์ใจรีบยกฝ่ามือขึ้นปิดตา แล้วด่ารัวๆ “ออกจากห้องน้ำทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อยล่ะ ไม่ใช่ห้องส่วนตัวนะยะ น่าเกลียดจริง ๆเลย”

ทัดเทพก้มมองตัวเองซึ่งมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวห่อเก็บท่อนล่างไว้ ส่วนท่อนบนนั้นเผยแผงอกแน่นหนั่นและมัดกล้ามช่วงท้องสวยงามชวนน้ำลายไหล

“น่าเกลียดตรงไหน ดูดีจะตาย หัวนมสีชมพูซะด้วยเนี่ย ถ้าไม่เชื่อมาดูใกล้ ๆมา”

“ไม่ต้อง ไม่ดู! กลับเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำเลย” เธอใช้มือข้างหนึ่งปิดตาไว้ อีกข้างไกวไล่ป้อย ๆ “ฉันยังไม่อยากเป็นตากุ้งยิงย่ะ”

“ถ้าได้เห็นของดีแล้วเป็นตากุ้งยิงนะ ผมยอม!

เขาพูดพร้อมกับดึงผ้าขนหนูออกจากกายแล้วโยนไปโดนตัวเธอ ผ้าขนหนูสีขาวหล่นตุ๊บลงบนพื้นห้องที่เย็นเฉียบใกล้ปลายเท้าของหญิงสาว

“ว๊าย!!!”  

“ผมไม่ไหวแล้วพิมพ์” น้ำเสียงแหบพร่า สายตาดั่งโรคจิตที่เตรียมตะครุบเหยื่อ

 “หะ...” พิมพ์ใจตาเหลือก กลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ หายใจติดขัดไปหมด เธอถอยหลังกรูดด้วยความตกใจ ด้วยไม่คาดคิดว่าเขาจะทำแบบนี้   

“ทะ...ทัด...คุณ!

“เร็วสิพิมพ์”

“คุณจะบ้าเหรอ รีบใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้นะ”

ทัดเทพทำหน้าขัดใจ “ก็ใส่กางเกงแล้วไง!!

“ใส่กางเกงแล้วไงเหรอ?” เธอปั้นหน้าเหี้ยม “กางเกงบ๊อกเซอร์ตัวเท่าฝ่ามือนาเกลียดจะตาย ดูสิ เน้นสัดส่วนไปหมดเลย ทำเป็นโชว์ของ รีบใส่กางเกงยีนส์ให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้!!!

“ไม่ใส่ คุณมาดูให้ก่อนสิ ผมคันไปหมดแล้วอ่ะ” เขาพูดพลางเกาขาบ้าง ก้นบ้าง หลังบ้าง อย่างกับลิง “ไม่ไหวแล้วอ่ะ ผมแพ้อะไรก็ไม่รู้”

พอได้ฟังเหตุผลของเขา เธอถึงโล่งใจ เพราะตอนแรกคิดว่าเขาจะชวนเธอฟิจเจอร์ริ่งซะอีก

“แล้วก็ไม่บอก ยืนไม่ไหว ๆอยู่นั่นล่ะ” เธอก้าวฉับๆเข้าไปดูเนื้อตัวเขาใกล้ ๆ แล้วก็ต้องตกใจ “เป็นผื่นแดง ๆหลายจุดเลย คุณแพ้กุ้งปะเนี่ย”

“ก็ไม่เคยแพ้นะ ก็กินได้อยู่อ่ะ”

“สงสัยต้องไปหาหมอแล้วล่ะ”

“ไม่ต้องมั้ง อาจจะแพ้น้ำแพ้อากาศก็ได้”

“เพราะยังงี้ไงถึงต้องไปหาหมอ เราต้องรู้ให้ได้ว่ามันเกิดจากสาเหตุอะไร คราวหลังจะได้ระวังตัว”

“อืม...ก็ได้...แต่คุณต้องพาผมไปนะ”

“ไปหายัยเดียร์มั้ย”

“อย่าเลย หาหมอผู้ชายดีกว่า เพราะตรงนั้นก็มีผื่นน่ะ”

“ตรงนั้น?”

เขาไม่ตอบ แต่ก้มลงมองที่เป้ากางเกงของตัวเอง หญิงสาวเผลอก้มลงมองตามแล้วก็ต้องตาโต หน้าแดงหูแดง รีบขยับตัวออกห่างทันที

“บ้า!

“จริง ๆ ไม่เชื่อคุณก็ลองดูสิ เอา! ผมเปิดให้ดูเลย เดี๋ยวจะหาว่าโกหก”

“ยะ...อย่า.....”

แต่เธอห้ามไม่ทันซะแล้ว หรือเขาจงใจก็ไม่รู้ เขาถอดกางเกงลงขวับ แล้วเธอก็ได้เห็นของ ๆ เขาเต็มสองเบ้าตาเลยทีเดียว

“หะ  อุ....ไอ้!...$#@^%$%*#%$)(&%$






เอาล่ะสิ  เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป มาเอาใจช่วยพิมพ์ใจกันต่อน๊า
จุ๊ฟๆ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #78 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 11:42
    นายทัดกล้าไปไหมยัยนี่นางยังไม่ได้รับนายเป๋นแฟนนะอยู่ๆมาเปิดให้ดูแบบนี้
    #78
    0
  2. #77 แอล (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 09:30
    เอ้อ รักกับทัดก็ดีมีนห่ามดีนะแถมพูดตรงจนน่าตกใจ ส่วนอาชวินวางแผนอัดคลิปนังหมอเดียร์แน่นอนหรือไม่ก็นัดบอดเจอทั้งภาคิน ทัดเทพ อาชวินเลยเป็นไงปู้ร่วมเป็นสักขีพยานได้แก่พิมพ์ใจ เหมียว(เพื่อนนางเอก)แล้วตนอื่นๆอีกมากมายเลยดีมั้ยคะ
    #77
    0
  3. #76 nok (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 21:12
    โคตรทะลึ่งสุดๆๆๆ..กล้ามากเปิดโชว์พิมพ์มากเดี๋ยวพิมพ์จัดให้จริงๆๆแล้วจะหนาวฮ่าๆๆๆ
    #76
    0
  4. #75 แมวมณี (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 21:02
    ฝากหอมตอนที่ 27 ด้วยค๊าาาาาาา 
    #75
    0