หอมปรารถนา

ตอนที่ 25 : เมื่อเราต้องนอนเตียงเดียวกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,088
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 พ.ย. 59


25
"เมื่อเราต้องนอนเตียงเดียวกัน"












เตียงใหญ่ดีนะ”

เขาว่าพลางตวัดสายตาทะลึ่ง ๆ มองเธอ หญิงสาวรู้ได้ทันทีว่าเขากำลังสื่ออะไร

“อืม ทั้งใหญ่ทั้งกว้างเลยล่ะ แต่โซฟาอยู่ทางโน้นแน่ะ”

“รู้น่า...” เขากัดริมฝีปากยั่วๆส่งให้เธอ ขณะเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาซึ่งวางติดฝาผนังขนาบไปตามยาวของเตียงใหญ่ “ก็ยังดีกว่านอนในรถเนอะ”

“ไม่ต้องประชด” หญิงสาวสะบัดหน้าใส่เขาน้อย ๆ ก่อนขึ้นนอนบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวจนถึงลำคอ จนถึงตอนนี้ สีหน้าของเธอก็ยังไม่ดีขึ้นสักเท่าไหร่ ร่องรอยความไม่สบายใจยังปรากฏชัด

“นอนให้สบายเถอะ ผมไม่ปล้ำคุณหรอก” ถึงอยากจะปล้ำสักแค่ไหนก็เหอะ “ทำหน้าสวย ๆหน่อย เลิกคิดมากได้แล้ว อุตส่าห์ออกมาตั้งไกลแล้วเนี่ย”

“ก็พยายามอยู่ แต่มันทำไม่ได้ซะที”

“งั้นลองคิดเรื่องอื่นสิ”

“เฮ่อ” ถอนหายใจเสียงดังแล้วทำหน้าเซ็งต่อ “จะให้คิดเรื่องอะไรล่ะ ตอนนี้ในหัวฉันคิดอะไรไม่ออกเลย”

“งั้นดูหนังมั้ย เดี๋ยวผมออกไปเอาโน๊ตบุ๊คในรถมาให้ ผมมีหนังสนุกเพียบเลย”

“หนังอะไรยะ” เธอทำหน้าไม่ไว้ใจเขา ซึ่งเขาก็รู้ทันทีว่าเธอหมายถึงหนังประเภทไหน เขาก็จึงหัวเราะออกมา

“คุณก็...อยากดูหนังโป๊ก็ไม่บอก”

“บ้า!  ไม่ได้อยากดูซะหน่อย คนกำลังเครียด อย่าแหย่ได้มั้ย”

“ไมได้แหย่ แต่ที่จริงได้ดูสักเรื่องสองเรื่องก็น่าจะคลายเครียดดีนะ เอามั้ยคุณ ฟินดีนะ เผื่อว่าเรา...”

เขาพูดไม่ทันจบ เธอจับหมอนเขวี้ยงไปที่เขาอย่างแรง แต่เขาคว้าจับมันได้เลยเอามากอดไว้แน่น

“ฮ่า ๆ ได้ใช้กำลังแบบนี้คงรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่มั้ย”

เธอชักสีหน้าใส่เขา “รู้สึกดีอะไรเล่า! ยิ่งเครียดหนักกว่าเดิมอีก ถ้ารู้ว่าหื่นแบบนี้ให้กลับไปเลยดีกว่า”

“แล้วทำไมไม่ให้กลับ”

เขาจ้องเธอยิ้ม ๆ หญิงสาวทำหน้าแทบไม่ถูก

“ก็...มันดึกแล้วไง เผื่อคุณขับรถตกเขาขึ้นมาหรือว่าโดนปล้นกลางทางแล้วถูกฆ่าตาย ฉันก็ซวยน่ะสิ”

เขายังยิ้มอยู่ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มหู ที่ทำให้คนฟังรู้สึกอบอุ่นหัวใจ

“ผมดีใจนะ”

“ดีใจเรื่องอะไร”

“ที่ได้อยู่กับคุณตอนนี้ไง”

เธอก็ดีใจเหมือนกันที่มีเขาอยู่ข้างๆในวันที่รู้สึกอ่อนแอและหมดแรงแบบนี้

“ยังไงก็ขอบใจนะที่ขับรถพามานี่”

“คุณอยากไปไหนผมพาไปหมดแหละ ขอแค่ให้คุณสบายใจขึ้นก็พอ”

“อืม” เธอรับรู้ความรู้สึกเขา “แต่ฉันตั้งใจจะพักที่นี่แค่คืนเดียวนะ พรุ่งนี้เย็น ๆก็คงจะกลับลงไปแล้วล่ะ”

“อ้าว ทำไมล่ะ อยู่ต่อสักสองสามวันก็ได้นี่ ร้านก็ยังไม่เปิด”

“ไม่อ่ะ ไม่อยากหนีปัญหา อยากเผชิญหน้ามากกว่า เพราะถ้าหนี เราก็ยิ่งแพ้”

“เจ๋งดี” เขามองเธอด้วยสายตาลุ่มหลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจริงจัง “ว่าแต่จะไม่แจ้งความเอาผิดเรื่องที่เธอทำลายร้านคุณจริงเหรอ”

“ไม่ต้องหรอก ฉันถือว่าชดใช้ให้ โทษฐานที่ฉันทำให้เธอต้องเลิกกับแฟนน่ะ”

“แฟนคนไหน?”

“ก็ทั้งสองคนนั่นแหละ”

“อืม...น่าเสียดายแทนหมอเดียร์นะ ที่ต้องเสียเพื่อนดีๆแบบคุณไป”

“เธอคงไม่คิดเหมือนคุณหรอก ว่าแต่คุณเหอะ คบกับอาชวินมานานแค่ไหนแล้วเหรอ”

“หมายถึงคบเป็นแฟนน่ะเหรอ?”

“นี่”

“โอเค ๆ” เขาหัวเราะมีความสุข การที่ได้เย้าเธอแล้วเธอวีนใส่เนี่ย มันเป็นอะไรที่สนุกสุดๆ “เจอกันที่อเมริกา ก็สนิทกันอยู่พักใหญ่เลยนะ จนมาช่วงหลัง ๆ ที่ห่าง ๆกันไป”

“ทำไมล่ะ”

“ก็...ไม่มีอะไรหรอก แค่ต่างคนต่างเรียนหนักน่ะ”

“อ๋อ”

“ทำไม ถามถึงหมอนั่น หรือว่าสนใจหมอนั่นเข้าแล้ว”

“ไม่รู้สิ  ก็แค่คิดๆ ว่าคบกับคนที่เขารักเรา มันอาจจะดีกว่าคบกับคนที่เรารัก.....ก็ได้”

“ใช่  แต่จะเวิร์คสุดๆเลยนะ ถ้าได้รักกับคนที่รักเราและเราก็รักเขาด้วย ต่างฝ่ายต่างรัก ไม่ใช่แค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งรัก”

สายตาของเขาทำให้เธอเถียงไม่ออก

“อืม เอาที่สบายใจเถอะ ง่วงแล้ว นอนแล้วนะ”

“ฝันถึงผมด้วยนะ”

“ไม่”

“แต่ผมจะฝันถึงคุณนะ”

เธอไม่ตอบเขาว่าอนุญาตหรือไม่ เลิกผ้าห่มผืนใหญ่ขึ้นคลุมโปง ส่งสัญญาณว่าขอปิดการสนทนาแต่เพียงเท่านี้นะคะ  ส่วนเขาก็โอเคตามนั้น นอนเงียบ ๆ ไม่คิดจะตอแยเธออีก  

 

ตกดึก อากาศก็ยิ่งหนาว ชายหนุ่มได้แต่นอนกอดตัวเอง เพราะไม่มีผ้าห่ม ไม่มีเสื้อกันหนาว แต่เขากลับรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก ที่ได้นอนอยู่ตรงนี้ ใกล้ๆ เธอ

“หลับแล้วเหรอ” เขาสบายใจที่เห็นเธอหลับได้ และรู้สึกมีความสุขที่ได้นอนมองหญิงสาวแบบนี้ทั้งคืน แม้ร่างกายจะหนาวจนสะท้านก็ตาม

“คุณ…..” อยู่ ๆ  เสียงเธอก็ดังขึ้นเบา ๆจากใต้ผ้าห่ม “ขึ้นมานอนบนเตียงก็ได้”

“หือ? ยังไม่หลับเหรอ?”

“ยัง  ขึ้นมาสิ”

เขาอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆคลี่ยิ้มออกมา เมื่อรับรู้ได้ว่าเธอใจอ่อนลงอีกนิดแล้ว เขายอมรับว่าอยากนอนกอดเธอใจจะขาด แต่...

“คุณจะไม่อึดอัดเหรอ”

“อึดอัด แต่ถ้าคุณตัวแข็งตายขึ้นมาฉันก็ซวยอีก”

“อืม ใช่ ผมแข็ง! เอ๊ย! ตัวแข็งไปหมดแล้ว” เขาไม่คิดจะปฏิเสธเธอตั้งแต่ต้นแล้วล่ะ แต่แค่อยากจะเช็คดูว่าเธอมีสติดีพอ และไม่ได้ละเมอไปเท่านั้น

ทัดเทพยิ้มหน้าระรื่น ขณะลุกจากโซฟาแล้วเดินไปขึ้นเตียงนอน โดยสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มอุ่นผืนเดียวกับเธอทันที

“ขอบคุณนะ”

“ฉันเอาหมอนข้างกันไว้แล้ว ห้ามล้ำแดนเด็ดขาด” เธอพูดแค่นั้นแล้วก็พลิกร่างนอนหันหลังให้เขา ชายหนุ่มนอนตะแคงข้างมองศีรษะและเส้นผมหอมนุ่มของเธออย่างมีความสุข หากได้กอดได้จับได้จูบก็คงจะดีไม่ใช่น้อย

“ตัวคุณหอมจัง นี่ขนาดไม่ได้อาบน้ำนะ”

“พอเลย ตัวเหม็นจะตาย”

“หอมหน่อยดิ”

“อะไรนะ” เธอพลิกร่างกลับมาเผชิญหน้ากับเขา วินาทีนั้นสองสายตาประสานกันอย่างมีความหมาย ก่อนเธอจะหลบสายตาแสร้งทำมองเมินไป

“คิดผิดหรือคิดถูกเนี่ยที่ให้มานอนด้วย”

“ปากคุณสวยจัง ยิ่งมองใกล้ ๆแบบนี้ ยิ่ง...”

“พอเลยทัด ไม่ต้องบิ๊ว คราวนี้ไม่เคลิ้มง่ายๆหรอก หันไปแล้วหลับไปเลย”

“แล้วคุณหันมาทำไม”

เธออ้าปากหวอ ตั้งใจจะหันกลับในวินาทีนั้น แต่เขาเร็วกว่าคว้าใบหน้าเธอไว้เสียก่อน จากนั้นก็....





แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยนะค๊า !!!


ด้วยเลิฟ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #71 แอล (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2559 / 13:42
    คิดสิคิดม่ก แต่รู้นะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกอิอิ แต่คนอย่างเดียรต้องปล่อยคลิปนางขณะสาวไส้ออกมาเท่านั้นค่ะถึงจะเอาอยู่ไม่งั้นนางก็เล่นไม่เลย
    #71
    0
  2. #64 ขวัญข้าว (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 13:29
    ไม่อยากบอกว่าคิดไปเรียบร้อยแล้ว 555
    #64
    0