หอมปรารถนา

ตอนที่ 17 : ฝีมือใครกันนะ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    18 พ.ย. 59


17
"ฝีมือใครกันนะ!"










เขาขับรถฝ่าสายฝนมาส่งเธอที่คอนโด โดยไม่ได้พูดอะไรกันเลยแม้แต่คำเดียว แต่กระนั้น เธอก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลยสักนิด กลับรู้สึกสบายใจกว่าเดิมด้วยซ้ำ

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะ...และไม่รู้ว่าเขาเองจะคิดเหมือนเธอรึเปล่า...บางทีก็อาจจะเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั้ย?

เมื่อกลับถึงห้องพักอย่างปลอดภัย พิมพ์ใจก็อาบน้ำและเข้านอนทันที เธอหวังว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นวันแห่งความโชคดีของเธอบ้าง

แต่....


“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด” เธออยากจะกรี๊ดให้ลั่นเลยจริง ๆหากไม่เกรงใจชาวบ้านชาวช่องที่กำลังมองดูสภาพยับเยินของหน้าร้านกาแฟเธออยู่

“อะไรกันเนี่ย???”

“พี่พิมพ์ ทำไมร้านพังแบบนี้ล่ะคะ”

“นั่นสิครับ โห เละเลยอ่ะ”

“ไม่...ไม่จริง...ใครทำร้านฉันเนี่ย” กระจกหน้าร้านถูกขว้างด้วยก้อนอิฐยังไม่พอ ยังมีไข่เน่าและขยะเต็มไปหมด ราวกับเป็นกองขยะเทศบาลซะงั้น

“พี่พิมพ์มีศัตรูที่ไหนรึเปล่าคะ”

“ไม่” พิมพ์ใจค่อนข้างมั่นใจว่าเธอไม่มีศัตรูที่ไหน แล้วใครกันที่แค้นเธอได้ขนาดนี้

“พิมพ์!” หมอเดียร์เดินเข้ามาหน้าตาตื่น ก่อนหันไปมองสภาพร้านกาแฟของเพื่อนแล้วอ้าปากหวอหน้าซีดเผือด “ใครทำร้านแกเนี่ย”

“ไม่รู้เหมือนกันเดียร์ ไม่รู้เลย ฉันกำลังคิดอยู่เนี่ยว่ามันจะเป็นเพราะสาเหตุอะไรได้บ้าง”

“หรือว่า...มีลูกค้าไม่พอใจอะไรรึเปล่า”

“ลูกค้าเหรอ?” เธอพยายามคิดว่าเคยมีเรื่องกับลูกค้าคนไหนมั้ย...นอกจากทัดเทพแล้วก็คิดไม่ออก “เด็ก ๆ จำได้มั้ยว่ามีลูกค้าคนไหนเคยมีปัญหากับร้านเรารึเปล่า”

ลูกน้องทั้งสามส่ายหน้าอย่างพร้อมเพรียงกัน

“งั้นโทรไปแจ้งตำรวจก่อนดีกว่าพิมพ์ ในเมื่อเราจับมือใครดมไม่ได้ ก็ต้องตอบโต้ด้วยกฎหมาย ครั้งนี้มันทำร้าน ครั้งต่อไปมันอาจจะเล่นงานแกโดยตรงก็ได้”

พิมพ์ใจรีบทำตามคำแนะนำของเพื่อนทันที ซึ่งไม่นานนักตำรวจก็เข้ามาเก็บหลักฐานอย่างละเอียดเพื่อนำไปขยายผลและหาตัวคนร้ายต่อไป

“ว๊า....กล้องวงจรปิดที่หน้าร้านเสียทุกตัวเลยหรือคะพี่พิมพ์”

“อือ”

“แย่จัง แล้วแบบนี้เราจะจับคนร้ายได้ยังไง” ขณะเธอและลูกน้องทั้งสามกำลังช่วยกันทำความสะอาดร้านอย่างเซ็ง ๆ

“คนบ้าที่ไหนนะมันทำกับฉันได้” พิมพ์ใจเดินออกมาที่ประตูหน้าร้านแล้วแขวนป้าย วันนี้ร้านปิดจ้า

ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่อาชวินมาถึงร้านพอดี เขามองสภาพเละเทะของร้าน ก่อนจะมองหญิงสาวที่ยังยืนหันหลังให้ พร้อมถังใส่น้ำและอุปกรณ์ทำความสะอาดในมือ  

“ดูจากสภาพร้านแล้ว คงต้องปิดหลายวันเลยนะ”

หญิงสาวหันขวับ ตกใจเล็กน้อยที่เห็นเขายืนอยู่ตรงหน้า เธอตกใจเรื่องร้านถูกปาจนลืมเรื่องเขาไปเลย

“คุณน่ะเอง วันนี้ร้านปิดค่ะ”

“ผมไม่ได้มาดื่มกาแฟ แต่ผมมาขอคำตอบ”

“เฮ้อ....เพราะฉันคงต้องใช้เงินอีกเยอะมากในช่วงนี้ ฉันก็เลยว่าจะตกลงทำงานกับคุณค่ะ”

เขายิ้มบาง ๆ “คุณตัดสินใจถูกต้องแล้ว”

“แต่ฉันมีข้อแม้นิดเดียว”

“หือ?”

“ฉันขอถามเพื่อนฉันก่อนนะคะ”

ซึ่งเขารู้ทันทีว่าเธอหมายถึงใคร

“คงไม่ต้องมั้ง เมื่อคืนผมโทรบอกเธอแล้ว”

“ว่าไงนะคะ!!! แล้วเธอไม่ว่าอะไรเหรอ”

“เธอไม่มีสิทธิ์ว่าอะไรทั้งนั้น เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของคุณกับผม ไม่เกี่ยวกับใคร”

“ทำไมจะไม่เกี่ยวคะในเมื่อคุณกับเธอเป็นแฟนเก่ากัน การที่ฉันซึ่งเป็นเพื่อนเธอมาทำงานให้คุณก็เท่ากับฉันทรยศหักหลังเธอน่ะสิ”

“ผมจ้างคุณมาเป็นไกด์ ไม่ได้จ้างมาเป็นเมีย เอาเป็นว่าคุณเซ็นสัญญาซะ แล้วพรุ่งนี้เริ่มงานวันแรก เตรียมตัวให้พร้อมด้วย”

เธอยังไม่ทันตอบอะไร เขาก็เดินกลับไปขึ้นรถเก๋งคันหรูแล้วขับออกไปอย่างเร็ว

“อะไรของเขาเนี่ย...มาเร็วไปเร็วจริง”

 


ทัดเทพซึ่งจอดรถที่ถนนฝั่งตรงข้ามมาราวๆสิบนาทีแล้ว เขามองมาที่หญิงสาวและหนุ่มไฮโซคนนั้นด้วยความกังวลปนประหลาดใจ

เขารอจนกระทั่งนายอาชวินขับรถออกไปแล้ว จึงลงจากรถแล้วข้ามถนนมาหาเธอที่หน้าร้าน

“เละเป็นโจ๊กเลยนะ”

เธอหันกลับมาหาเขา ด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย

“จะมาซ้ำเติมหรือว่ามาซ้ำเติม!

“ผู้ชายคนตะกี้เป็นใคร”

“คนไหน”

“อย่าทำเป็นไก๋ ที่ยืนคุยกันน่ะ ไอ้คนหน้าปลวกๆ ขับรถแพง ๆน่ะ”

“ปลวก...” เธอจะบอกเขาดีมั้ยนะว่านี่แหละแฟนเก่าของคุณหมอสุดสวยของเขา “อ๋อ  มันชื่อทัดเทพ เป็นช่างซ่อมรถยนต์เห่ย ๆ ที่ปากเสียสุด ๆน่ะ”

“นี่” เขาปั้นหน้าขรึม “ผมจริงจัง บอกมาว่าใคร และไปรู้จักกันได้ยังไง หรือว่าแฟนเก่าคุณ”

พิมพ์ใจตาเหลือก หน้าซีดเผือด

“เอ่อ...”

เขาหรี่สายตามองเธออย่างจับผิด “ไหนบอกไม่เคยมีแฟนไง ที่ไหนได้...”

“ก็...ทำไมคุณต้องอยากรู้ด้วยเนี่ย มันเกี่ยวอะไรกับคุณห๊า แทนที่จะแสดงความมีน้ำใจ ด้วยการช่วยทำความสะอาดร้าน แต่กลับมาเผือกเรื่องไม่เป็นเรื่อง”

เรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างนั้นหรือ

“ผมว่าหน้าตามันไม่ค่อยน่าไว้ใจ คุณอย่าไปยุ่งด้วยดีกว่า แล้วคนรวยแบบนั้น...”

“รู้ได้ไงว่ารวย”

ทัดเทพตกใจเล็กน้อย ก่อนจะแก้ตัว “ก็มันขับรถราคาหลายร้าน ผมเป็นเจ้าของอู่รถยนต์นะ ถึงจะไม่ใช่เจ้าของโชว์รูมรถ แต่ผมก็รู้เรื่องรถดีละน่า”

หญิงสาวมองเขาอย่างไม่ค่อยไว้ใจ แต่ก็ไม่พูดอะไรต่อ หันหลังให้เขาแล้วเดินเข้าร้านไป

“เดี๋ยวสิ”  ทัดเทพไม่รอช้ารีบตามเธอเข้าไปจนถึงห้องเก็บของหลังร้าน

“พิมพ์” เขาเรียกชื่อเธอด้วยเสียงเบากว่าปกติ ราวกับมีเรื่องลับลมคมนัยอย่างนั้น

“ทำไม”

“ขอร้อง บอกผมได้มั้ยว่าผู้ชายคนนั้นเป็นอะไรกับคุณ นะพิมพ์”

เธอถอนหายใจพรึด จ้องเขาตาเขียวปั๊ด

“อยากรู้ไปทำไม”

“โอเค...ผมมีหลักฐานเกี่ยวกับคนร้ายที่มาพังร้านคุณเมื่อคืน”

“ว่าไงนะ!!!” พิมพ์ใจใจเต้นรัว “งั้นก็เอามาสิคุณ ไหนล่ะหลักฐาน เอามาให้ฉันดูหน่อย”

“ผมให้คุณแน่ แต่คุณต้องบอกผมเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นก่อน ว่าไง”

หญิงสาวส่งเสียงจิ๊กจั๊กขัดใจ

“แล้วฉันจะแน่ใจได้ไงว่าคุณไม่ได้โกหก”

“ฟังนะ เมื่อคืนพอไปส่งคุณที่คอนโดเสร็จ ผมก็ขับรถมาที่นี่ เพื่อจะดูว่าหมอเดียร์เข้าเวรรึเปล่า ผมจอดรถหน้าร้านคุณ และรถของผมมีกล้องติดรถคุณภาพชัดแจ๋วแบบ HD เลยเชียวล่ะ”

พิมพ์ใจอ้าปากหวอ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง

“อืม ๆ บอกก็ได้ เขาชื่ออาชวิน เขามาว่าจ้างให้ฉันไปเป็นไกด์ส่วนตัวให้เขา ฉันก็เลยว่าจะตกลงน่ะ...ก็แค่เนี๊ยะ ทัดจ๋า เราสองคนเอาหลักฐานไปให้ที่สถานีตำรวจกันดีมั้ย”

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว

“แค่นั้นเหรอ?”

“อ้าว แล้วจะเอาอะไรอีก”

“เขามีเหตุผลอะไรถึงมาจ้างคุณ เขารู้จักคุณได้ยังไง”

“โอ๊ย......ทำไมคุณถึงได้เซ้าซี้อย่างนี้นะ โอเค ฉันบอกความจริงคุณก็ได้...อาชวินคือแฟนเก่าของหมอเดียร์ไงล่ะ เป็นไง พอรู้แล้วมีความสุขมั้ย”

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงกังวล แน่ล่ะ เพราะสิ่งที่เขารู้มามันไม่ใช่อย่างนั้นเลย...ไม่ใช่เลย!!!

 

^^"

เขากับอาชวินเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน สมัยเรียนที่สหรัฐอเมริกาด้วยกัน พวกเขาสนิทกันมาก แต่ก็ไม่เคยก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกัน

แต่สิ่งที่เขาสังเกตเห็นเสมอคือการที่อาชวินนั่งมองภาพถ่ายใบเล็ก ๆใบหนึ่งทุกวัน มันเป็นภาพที่เขาติดกระเป๋าสตางค์ไว้ตลอด

ภาพถ่ายใบนั้นเป็นภาพของผู้หญิงคนหนึ่งในชุดนักศึกษา ใบหน้าถูกแต้มสีในวันรับน้องใหม่ แต่รอยยิ้มของเธอช่างสดใสนัก

ซึ่งเขาก็ดูออกว่า...มันเป็นภาพแอบถ่าย


ทว่า ผู้หญิงในภาพถ่ายใบนั้น กลับไม่ใช่หมอเดียร์สุดสวยน่ะสิ แต่เป็น...

ยัยเตี้ยที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขานี่!!!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #118 Mondaynight (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 22:36
    อาชวินชอบพิม แต่โดนเดียร์สกัดดาวรุ่งแหงมๆ
    #118
    0
  2. #37 แอล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 07:30
    เอาสิเว้ยเห้ย(อาชวินน่ากลัวทำได้ทุกอย่างจริงๆเพื่อความใกล้ชิด)แล้วพิมพ์จะตัดสินใจยังไงนะ ถ้าตัดสินใจรับข้อเสนอของอาชวิน(ก็เข้าทางอาชวินเลย)ถ้าไม่รับเงินด่วนเงินร้อนจะเอาเงินไหนทำร้านกาแฟ แต่เป็นแบบนึ้ก็ไม่อยากให้รับนะเพราะน่ากลัวมากกว่าน่าคบ ถ้าอาชวินไม่พอใจไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นอีก ทัดเทพเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดมีทางออกสำหรับเรื่องนี่มั้ยอ่ะคบกันแบบจนๆนี่แหล่ะ แล้วนังหมอมันจะเอาไงเนี่ยรีบบอกเลิกทัดเทพซะ
    #37
    1
    • #37-1 แมวมณี(จากตอนที่ 17)
      19 พฤศจิกายน 2559 / 21:13
      ตามต่อเลยน๊า มีคำตอบมาประปรายๆ ละ ^^
      #37-1
  3. #36 nok (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 00:14
    โหยๆๆๆ...มีเฮค่ะงานนี้สงสัยอีตาทัดกลัวตัวเองจะตกกระป๋องรีบสกัดดาวรุ่งเลย...เอ๋แล้วที่ยัยหมอเดียร์เคยบอกว่าตัวเองเคยคบกะคุณพี่อาชอ่ะจริงหรือมั่วนิ่มหรือป่าว...มีลับลมคมใน...มีเงื่อนซ่อนจริงๆ..รอเงื่อนคลายน่ะไรท์รีบมาเลยฮ่าๆๆๆๆๆ
    #36
    1
    • #36-1 แมวมณี(จากตอนที่ 17)
      19 พฤศจิกายน 2559 / 21:14
      คำตอบเริ่มโผล่มาบ้างแล้วน๊า ^^ ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่า
      #36-1
  4. #35 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 21:06
    อ้าวเอาแล้วไง
    #35
    0