หอมปรารถนา

ตอนที่ 14 : หวานซ่อนเปรี้ยว / เปรี้ยวซ่อนหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    16 พ.ย. 59



14
"หวานซ่อนเปรี้ยว / เปรี้ยวซ่อนหวาน"











“เฮ้อ...วันนี้สบายใจจังเลย”

หลังจากตักบาตรเสร็จ หมอเดียร์ก็ยังชวนทัดเทพไปทำบุญไหว้พระและปล่อยนกปล่อยปลาต่อ

หมอสาวแสนสวย ไม่ได้แค่หน้าตาดีระดับนางเอกเกาหลีเท่านั้น แต่นิสัยใจคอก็ยังสวยไม่แพ้หน้าตา

“ถ้าว่างๆ เราขึ้นดอยกันนะคะทัด เอาของใช้ที่จำเป็นแล้วก็เสื้อกันหนาวไปบริจาคให้เด็ก ๆกัน”

“ครับ ดีครับ พร้อมเมื่อไหร่ก็บอกนะ ผมจะได้นัดพวกเพื่อน ๆ ให้ไปช่วยกันเยอะ ๆ”

“ค่ะ ดีเลย มีผู้ชายไปเยอะ ๆ จะได้ช่วยกันซ่อมโรงเรียนให้ครูใหญ่ด้วย”

นอกจากจิตใจดีกับเพื่อนมนุษย์แล้ว เธอก็ยังไม่เบียดเบียนสัตว์ด้วยการกินเจตลอดชีวิต อาหารของเธอต้องสะอาดตั้งแต่กรรมวิธีการปลูก การปรุง ไปจนถึงการแปรรูปก่อนถูกวางบนจาน

“นี่สลัดผักของหมอครับ รับรองว่าได้มาตรฐาน เพราะเป็นผักปลอดสารพิษครับ”

เขาพาเธอมาลองชิมร้านอาหารเปิดใหม่ของเพื่อนในเที่ยงของวันนี้ จึงทำให้เขาได้รู้จักเธอเพิ่มขึ้นไปอีก

“เดียร์ไม่ทานผักปลอดสารพิษค่ะ แต่เดียร์ทานผักไฮโดรโปนิกส์”

“อะ...หรือครับ แล้วมันต่างกันหรือครับ”

“ต่างสิคะทัด ลองศึกษาดู” เธอทำสีหน้าตำหนิเขา ก่อนจะเทศนาชุดใหญ่ “คุณต้องใส่ใจสุขภาพมากกว่านี้นะคะ ควรงดหวาน มันและเค็มไปเลย อ้อ แล้วไม่ใช่แค่เรื่องอาหารการกินเท่านั้นนะคะ แต่เรื่องการทำงานของคุณก็เหมือนกัน ทั้งน้ำมัน ทั้งควันรถ ท่อไอเสีย โอยสารพัด มันมีแต่อันตรายทั้งนั้น ถ้าเป็นไปได้คุณควรหยุดซ่อมรถเองแล้วปล่อยให้ลูกน้องทำงานไปนะคะ”

ทัดเทพฟังแล้วยิ้ม “ผมรู้สึกเหมือนมีแม่คนที่สองเลยครับหมอ”

“หือ...” หมอสาวหน้าเหวอ ก่อนจะสะบัดหน้าน้อยๆใส่ชายหนุ่ม “ที่เตือนเพราะเป็นห่วงหรอกนะคะ”

“ครับ ผมรู้...ว่าแต่ทานอาหารเสร็จแล้ว หมอจะไปไหนต่อมั้ยครับ”

“ทำไมคะ ทัดมีธุระเหรอ”

“ผมว่าจะเข้าไปคุยกับเจ้าของที่หน่อย ได้ข่าวว่าเดือนหน้าจะขึ้นค่าเช่าที่แถวนั้นทั้งแถบเลย เศรษฐกิจยิ่งไม่ค่อยดีอยู่ด้วย ไม่รู้จะเอาเปรียบคนทำธุรกิจรายย่อยไปถึงไหน”

“เจ้าของที่?”

“อ้อ...ก็เจ้าของที่ที่อู่ผมเช่าน่ะครับ”

“อ้าว  ที่ตรงนั้นไม่ใช่ที่ของคุณทัดเองหรือคะ” เธอถามด้วยความแปลกใจ “เดียร์คิดว่าเป็นที่ของคุณเองเสียอีก เพราะเห็นคุณปลูกบ้านเล็ก ๆด้านหลัง”

“ไม่ใช่ครับ นั่นที่พักชั่วคราว ตอนนี้ผมกำลังเก็บเงินซื้อที่ผืนหนึ่งอยู่ ผมเล็งแถว ๆ หลังมหาวิทยาลัยไว้ครับ แต่ที่แถวนั้นแพงมาก คงต้องใช้เวลาสักพัก”

เธออึ้งไปเลย เพราะคิดมาตลอดว่าเขาเป็นคนเก่งใช้ได้ ที่สามารถสร้างอู่รถยนต์ขนาดใหญ่บนพื้นที่ทำเลทองของเมืองใหญ่ได้ ซึ่งมูลค่าที่ดินแถวนั้นไม่ใช่น้อย ๆ

“คุณหมอครับ”

“เอ่อ...มีอะไรคะ”

“ตกลงจะไปไหนต่อกันมั้ยครับ”

“อืม...ธุระของคุณทัดสำคัญกว่า คุณทัดไปทำธุระเถอะค่ะ เดี๋ยวเดียร์โทรหาพิมพ์ให้มารับดีกว่า”

เมื่อได้ยินชื่อพิมพ์ใจ เขาหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย

“ช่วงหลังมานี้ผมไม่ค่อยเห็นคุณไปไหนมาไหนกับคุณพิมพ์ใจเลย เธองานยุ่งหรือครับ”

“คงยุ่งมั้งคะ เห็นว่าจะไปเรียนทำเบเกอรี่เพิ่มเติม สงสัยจะขยายร้าน”

“อ๋อ...” หลังจากคุยกันที่หน้าร้านในคืนนั้น เขาก็ไม่กล้ากลับไปสู้หน้าเธออีกเลย นี่ก็เกือบสัปดาห์มาแล้ว

“อีกอย่าง...ช่วงนี้มีผู้ชายมาเฝ้าที่ร้านทุกวัน เธอก็เลยลืมเพื่อนลืมฝูง เป็นปกติของยัยพิมพ์ล่ะค่ะ”

“ผู้ชาย!” เขาขมวดคิ้วนิ่วหน้าทันทีโดยไม่รู้ตัว “ผู้ชายที่ไหนหลงมาจีบเพื่อนคุณกันเนี่ย”

“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่รับรองเลยว่าแห้วแน่นอน เพราะยัยพิมพ์มันชอบคนรวยค่ะ มันไม่สนใจผู้ชายจนๆหรอก เดียร์รู้จักมันดี”

“อ๋อ...หรือครับ”

“ใช่ค่ะ ขับรถกระบะแบบคุณทัดมันไม่แลหรอก สเป๊คมันสูงค่ะ ไม่ใช่ผู้ชายตัวสูงนะคะ แต่ฐานะต้องสูงระดับไฮโซโน่น”

ชายหนุ่มฟังแล้วก็แค่พยักหน้า ผู้หญิงที่คิดแบบนี้เขาก็ว่าไม่ได้ผิดอะไรนะ ทุกคนก็อยากอยู่อย่างสุขสบายทั้งนั้น แต่สำหรับพิมพ์ใจที่เขารู้จัก ไม่เห็นเหมือนที่หมอเดียร์พูดถึงเลยสักนิด หรือว่าเขารู้จักเธอไม่ดีพอ

“คุณหมอกับพิมพ์ใจคงสนิทกันมากนะครับ”

“สนิทกันตั้งแต่สมัยเรียนแล้วค่ะ ยัยพิมพ์มันเคยไปเรียนหมอพร้อมกับเดียร์อยู่ปีหนึ่งนะคะ ก่อนที่มันจะออกไปเรียนที่อื่น”

“อ้าว ทำไมล่ะครับ”

“มันเรียนไม่ไหวค่ะ ขืนเรียนต่อก็ถูกไล่ออกอยู่ดี สู้ลาออกเองดีกว่า ซ้ำร้ายตอนนั้นมันอกหักด้วยค่ะ เพราะไปแอบชอบรุ่นพี่คณะวิศวะคนหนึ่ง เลยอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง ไปๆมาๆ เลยติดเอฟไปหลายตัวเลย”

“อ๋อ...เป็นอย่างนี้นี่เอง คุณหมอท่าทางจะรู้จักคุณพิมพ์ใจดีเลยนะครับ”

“ค่ะ ไม่มีใครรู้จักยัยพิมพ์ดีเท่าเดียร์อีกแล้วล่ะค่ะ”

และเขาเองก็ได้รู้จักหมอเดียร์ดียิ่งขึ้นเหมือนกัน ไม่รู้ว่าพิมพ์ใจจะรู้จักเพื่อนรักของตัวเองดีแค่ไหนนะ เขาล่ะสงสัยข้อนี้จริง ๆ

เมื่อรับประทานอาหารเที่ยงด้วยกันเสร็จ ชายหนุ่มก็ขับรถมาส่งเธอที่หน้าโรงพยาบาล แต่เธอไม่ได้ขึ้นตึกศัลยกรรมอย่างที่บอกไว้ กลับเดินเท้าต่อไปยังร้านกาแฟของเพื่อนรักแทน

 



พิมพ์ใจกำลังง่วนอยู่หน้าเคาน์เตอร์พอดีตอนที่หมอเดียร์เปิดประตูร้านเข้ามา

“ผมไม่เคยดื่มกาแฟที่ไหนอร่อยเท่าร้านนี้เลยครับ”

ภาคินสืบจนรู้ว่าเธอเปิดร้านกาแฟอยู่ที่นี่และโสดสนิท ไม่ได้มีแฟนแล้วอย่างที่นายทัดเทพบอก เขาจึงไม่รอช้า รีบเข้ามาเสนอหน้าโดยไว

หนึ่งสัปดาห์มาแล้วที่เขามานั่งเล่นที่ร้านกาแฟของเธอ พร้อมโน้ตบุ๊คหนึ่งเครื่อง เขาดูเหมือนคนไม่มีการมีงานทำ แต่ความจริงแล้วเขานั่งเช็คหุ้นทั้งวันนั่นแหละ

“คุณพิมพ์ก็เป็นสมาชิกที่สปอร์ตคลับใช่มั้ยครับ งั้นเย็นนี้เราไปว่ายน้ำกันมั้ยครับ”

แต่ละวันเขาสั่งกาแฟเธอหลายแก้ว บางทีก็สั่งเผื่อเจ้าของร้านเสียด้วย

“คุณอยากไปว่ายน้ำหรือไปดูฉันใส่ชุดว่ายน้ำคะ”

“โธ่คุณพิมพ์ เห็นผมเป็นคนลามกไปได้” เขายิ้มพลางขยิบตาให้เธอหวังโปรยเสน่ห์ แต่มันไม่ได้ผลเลยสักนิด เธอไม่ตกหลุมพ่อนักเรียนนอกขี้โม้คนนี้แน่ๆ

“ผมก็แค่สายรักสุขภาพน่ะครับ จริง ๆ แล้วครอบครัวผมเป็นเจ้าของสปอร์ตคลับนั้นเองแหละ ถ้าคุณพิมพ์อยากจะเล่นฟรีตลอดชีวิต มีเงื่อนไขไม่มากหรอกนะ”

“พิมพ์จ๋า” หมอเดียร์เดินเข้ามาแล้วยิ้มแย้มสดใส พร้อมสางผมไปด้วย “อเมริกาโน่เย็นแก้วหนึ่งจ้ะ”

ชายหนุ่มที่ยืนป้ออยู่หน้าเคาน์เตอร์หันไปมองหมอสาวที่เพิ่งเข้ามาแล้วถึงกับตะลึงไปหลายวินาที ความสวยของเจ้าหล่อนแทบหาใครเทียบไม่ได้เลย

หมอเดียร์แอบยิ้มกริ่มในใจ เพราะรู้ว่ากำลังถูกมองตะลึงจากชายหนุ่มอยู่

“ถึงกับน้ำลายไหลเลยหรือคะคุณภาคิน” พิมพ์ใจชักสีหน้าใส่ชายหนุ่มเล็กๆ ก่อนจะหันมายิ้มให้เพื่อน

“วันนี้หยุดเหรอ”

“จะเข้าเวรดึกน่ะ...ว่าแต่” เจ้าหล่อนปลายหางตาไปทางชายหนุ่ม “จะไม่แนะนำให้เพื่อนรู้จักบ้างหรือจ๊ะ”

“ผมภาคินครับ” เขาพูดพร้อมกับยื่นมือให้หมอสาว เจ้าหล่อนยิ้มอย่างพอใจก่อนยื่นมือตอบ

“หมอเดียร์ค่ะ”

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็พากันไปนั่งที่โต๊ะห้า แล้วสนทนากันอย่างออกรสราวกับรู้จักกันมานาน จนเวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ทั้งคู่ถึงได้แยกย้าย โดยหมอเดียร์ลุกออกจากร้านไปก่อน ส่วนภาคินกลับมาหาเธอที่หน้าเคาน์เตอร์  

“กลับก่อนนะครับคุณพิมพ์”

“อ๋อ...เชิญค่ะ”

แล้วเขาก็โบกมือลาเธอ พร้อมส่งจูบ ก่อนรีบวิ่งออกจากร้านไปอย่างกระดี๊กระด๊า

“สองคนนี้...คุยเรื่องอะไรกันตั้งนานสองนาน แต่ท่าทางจะเข้าขากันดี”

พิมพ์ใจหรี่ตาสงสัย พยักหน้ากับตัวเองอย่างช้า ๆ เพราะสถานการณ์แบบนี้ มันทำให้เธอรู้สึกเดจาวูยังไงชอบกล!




@@

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #26 แอล (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 01:38
    นายทัดเห็นเหมือนรีดเก็นแล้วนะว่าหมอเดียร์เพื่อนรักของพิมพ์เธอไม่น่ารักแถมแทงเพื่อนข้างหลังเป็นว่าเล่นและแล้วเพื่อนในกลุ่มของนายทัดเองสินะที่จะกระชากหน้ากากนังหมอสะตรอ พืมพ์จ๋าให้เหมียวมาช่วยดูนังหมอเดียร์สิจะได้รู้นิสัยนางสักทีว่าไม่ได้ดีอย่างหน้าตา อาชวินรู้นิสียนาง ทัด(เริ่ม)รู้แหล่ะ และจะกระชากหน้ากากแสนดีของนางยังดีนะเอาให้ย้ายที่อยู่เลยอ่ะ
    #26
    1
    • #26-1 แมวมณี(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2559 / 19:51
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์ด้วย มาต่อตอนกันเลยนะค๊าาาา^^Y
      #26-1
  2. #25 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 22:42
    รู้จักหมอเดียร์มากขึ้นรึป่าวหละนายทัด
    #25
    1
    • #25-1 แมวมณี(จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2559 / 19:52
      รู้จักพร้อมคนอ่านเลยเจ้าทัด แล้วเค้าจะทำยังไงต่อดีน๊า ^^Y ขอบคุณที่ตามอ่านนะคะ
      #25-1