หอมปรารถนา

ตอนที่ 11 : เราเลิกกันแล้วใช่มั้ย???

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    13 พ.ย. 59


11

"เราเลิกกันแล้วใช่มั้ย"




“ครับ ๆ...” 

เขาแนบตากับช่องตาแมวบนบานประตู หากพอได้เห็นคนที่ยืนอยู่หน้าประตู...

“อะ....”  เขาตัดสินใจเปิดประตูทันที ด้วยความแปลกใจ ประหลาดใจและงงงัน

“ทัดคะ!” นาเดียร์โผเข้ากอดทัดเทพทันที โดยที่เจ้าตัวตั้งตัวแทบไม่ทัน เจ้าหล่อนกอดแน่น พลางสะอื้นให้จนตัวสั่น

“เดียร์...ใจเย็น ๆครับ...ไม่เป็นไรนะ” เขาไม่รู้ว่าหญิงสาวเป็นอะไร รู้เพียงแค่ว่าเธอกำลังเสียใจอย่างหนัก

“ขอโทษค่ะทัด เดียร์ขอโทษ” ทัดเทพไม่รู้ว่าคราวนี้ เธอขอโทษเขาด้วยเรื่องอะไรอีก แต่เขาก็ไม่ได้อยากจะถามเธอในเวลานี้ และการปลอบใจได้ดีที่สุดก็คือการกอดเธอไว้

นี่ฉันยังมีตัวตนอยู่รึเปล่าเนี่ย

พิมพ์ใจที่เพิ่งหายจากการตะลึงกลับมาถามตัวเองซ้ำๆในหัวว่าเธอยังมีตัวตนอยู่รึเปล่า เพราะเค้าลางบางอย่างบอกว่าเธอคือส่วนเกินเสียแล้ว    

ยิ่งพอทัดเทพหันมาเห็นเธอ ขณะที่เขากำลังกอดปลอบใจหมอเดียร์อยู่นั้น สายตาของเขากำลังร้องบอกเธอว่าขอโทษอย่างชัดเจน

เขากำลังรู้สึกผิดต่อเธอ...และเขาเลือกที่จะอยู่ข้างๆหมอเดียร์อย่างไม่ต้องสงสัย

พิมพ์ใจ...นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ...เรื่องเมื่อคืนมันเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้นเอง

พิมพ์ใจยิ้มให้ทัดเทพอย่างเข้าใจ ก่อนจะหันหลังให้แล้วเดินเข้าห้องนอนซะ เพื่อปล่อยให้ทั้งคู่ได้พูดคุยกันตามลำพัง เธอคิดว่าพวกเขาคงปรับความเข้าใจกันได้ในที่สุด

สายตาของหมอเดียร์ที่มองทัดเทพบอกกับเธอว่าเจ้าหล่อนตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าจะกลับมาหาทัดเทพ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เธอต้องการเขาอย่างเปิดเผย

พิมพ์ใจทั้งอึ้งทั้งช็อคกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เธอเหมือนถูกดับฝันไปในพริบตา

ภาพความรักอันสวยงามที่เริ่มก่อตัวสานสอดพังครืนไม่เป็นท่า ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากและจบเร็วมากจนน่าหัวเราะ

“ทำไมไม่ร้องไห้ล่ะพิมพ์” เธอถามตัวเอง ขณะหัวใจยังชาชืด ต่อมน้ำตายังช็อคอยู่ เธอรู้สึกถึงความว่างเปล่าและโหวงเหวง กระนั้นเพลงตัวสำรองของพี่อ๊อฟ พงษ์พัฒน์ก็ค่อย ๆ ดังขึ้นในหัว...

“ยังไม่ทันโดน...ก็ถูกเทซะแล้ว” ความรู้สึกที่อยากจะกรี๊ดเมื่อคืนกลับมาอีกครั้ง แต่ไม่ใช่เพราะความดีใจ แต่มันเป็นเพราะความเสียใจสุด ๆต่างหาก...ความสุข มาเร็ว และจากไปเร็ว อย่างน่าใจหาย  

“ทำไมมันเจ็บอย่างนี้นะ” เธอยกฝ่ามือขึ้นจับตรงหน้าอกข้างซ้ายไว้ “ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร เข้มแข็งเข้าไว้ ยังมีผู้ชายดี ๆอีกเยอะเลย”

แม้ใจมันตะโกนว่าอยากได้คนนี้ แต่เธอรู้ดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ หัวใจของเขาอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ไม่ใช่ยัยเปิ่นคนนี้ คนที่เขาเผลอไผลเพราะเวทนาสงสาร

“แต่สวรรค์ก็ไม่น่าจะทำกับหนูอย่างนี้นะคะ แกล้งหนูแบบนี้ไม่น่ารักเลย ทำไมให้เวลาหนูแค่ไม่กี่ชั่วโมงล่ะคะ หรือว่าชาติก่อนหนูทำบาปมาเยอะคะ”

เธออยากร้องไห้ฟูมฟายตีอกชกตัวขว้างปาข้าวของ เธออยากระบายความรู้สึกที่อัดอั้นเหล่านี้ให้ออกไปจากอก แต่เธอก็คงทำไม่ได้ในเวลานี้ ไม่ได้อย่างแน่นอน

“เข้าไปได้มั้ยพิมพ์” เสียงเรียกจากหมอเดียร์ที่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง   

“จ๊ะ เข้ามาเลย”

หมอสาวเปิดประตูเข้ามา ด้วยสภาพน้ำตายังนองหน้า เดินตรงเข้ามาแล้วโผกอดเพื่อนรักไว้แน่น

“พิมพ์...ฉันขอโทษนะที่เมื่อคืนฉันไปโดยไม่บอกแก”

“ไม่เป็นไร” พิมพ์ใจยิ้มไม่ค่อยเต็มปาก เลื่อนมือขึ้นลูบแผ่นหลังเพื่อนเพื่อปลอบโยน “ฉันรู้ว่าแกมีเหตุผล รู้ว่าแกคิดดีแล้วถึงได้ตัดสินใจแบบนั้น”

“ขอบใจนะแกที่เข้าใจฉัน” หมอสาวผละจากการกอดแล้วเปลี่ยนเป็นจับมือแทน สายตาซาบซึ้งเต็มที่ “หลังจากนี้เป็นต้นไป ฉันจะเริ่มรักทัดแล้วนะ ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเขาคือคนที่ใช่”

“ยินดีด้วยนะ” ปากของพิมพ์สั่นเล็กน้อยตอนพูดคำว่ายินดีออกไป แต่หัวใจนี่สิที่สั่นระริกไปหมด เธอรู้สึกว่าเบ้าตากำลังร้อนผ่าวทีเดียว “แกต้องมีความสุขเดียร์”

“นี่แกดีใจกับฉันจนถึงกับร้องไห้เลยเหรอ”

“ใช่” น้ำตาเธอหยดแหมะลงมาเพราะกลั้นไม่อยู่แล้วจริง ๆ “การได้เห็นแกยิ้มแบบนี้ มันทำให้ฉันตื้นตันสุดๆเลย”

“ขอบใจนะ ฉันจะลองเริ่มต้นกับทัดเทพดู เป็นกำลังใจให้ฉันด้วยนะ เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อนนะ ทัดชวนไปออกทริปดำน้ำด้วยกัน เห็นว่าจองไกด์จองเรือไว้แล้วใช่มั้ย แกล่ะ จะไปด้วยกันก็ได้นะ”

“อ๋อ...ไม่เป็นไร ฉันมี...ทริปที่วางแผนไว้แล้ว แกรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเหอะ”

เธอยิ้มให้เพื่อนอย่างยินดี ก่อนปล่อยมือเพื่อน เพื่อปล่อยให้เธอไปทำธุระส่วนตัว

“อืม...ดีใจด้วยนะ...ทั้งสองคน” พิมพ์ใจยังไม่อยากออกไปนอกห้อง เพราะรู้ดีว่าทัดเทพกำลังรอคุยกับเธออยู่ เธอยังไม่อยากคุย ไม่อยากเคลียร์ ไม่อยากเห็นหน้าเขา เธอยังทำใจยอมรับการบอกเลิกจากเขาไม่ได้

เธอนั่งลงบนปลายเตียง เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอผวาเล็กน้อยก่อนคว้าขึ้นมาดูหน้าจอ เธอเดาถูก เขาโทรเข้ามาจริง ๆ

“รู้น่า...ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้”

เธอไม่อยากเคลียร์กับเขาทางโทรศัพท์ จึงกลั้นใจกลั้นความรู้สึกเดินไปเปิดประตูห้อง  

ทัดเทพที่ยืนอยู่หน้าประตูพอดี เขาละมือซึ่งกำลังจะเคาะประตูออกห่างจากหัวของเธอ  

“อะ...” ทันทีที่สบตากัน...ในคราวแรกของวินาทีที่จะต้องเลิกรากัน...มันเป็นอะไรที่เจ็บปวด...เจ็บปวดไปถึงกระดูกเลยทีเดียว 

สายตาของเขาทำให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ สีหน้าของเขาบ่งบอกว่ารู้สึกผิดอย่างเต็มที่  

“พิมพ์...” น้ำเสียงสั่นเครือของเขาทำให้เธอแทบใจสลาย เขาไม่เลือกเธอจริง ๆนั่นแหละ

“ไม่เป็นไร” เธอฝืนยิ้มให้เขา ทั้งที่แววตาเจ็บปวด “ไม่เป็นไรหรอก...ไม่ต้องพูดอะไร...ทำตามที่หัวใจต้องการเถอะ...มันอยากอยู่ที่ไหน คุณรู้ดีนี่นา”

“ผมขอโทษ” เขากลั่นมาจากความรู้สึกใต้ก้นบึ้งของหัวใจอย่างที่เธอสัมผัสได้ เธอเพียงแค่ยิ้มบาง ๆให้เขาก่อนจะเดินจากมา...

เดินจากมาให้ไกลจากเขา เพื่อที่เธอจะได้ร้องไห้ให้สาสมกับความเจ็บปวดที่เธอได้รับในวันนี้

 

พิมพ์ใจเดินเท้าเปล่าลงมาถึงชายหาดโดยไม่รู้ตัว หากเพราะคลื่นที่ซาดซัดน้ำทะเลเย็นฉ่ำผ่านสองเท้าเธออย่างเกรี้ยวกราด จึงทำให้เธอรู้สึกตัวอีกครั้ง

“เฮ้อ...” เธอถอนหายใจซ้ำ ๆ หวังว่ามันจะระบายความเจ็บปวดออกไปได้บ้าง “ฉันมาทำอะไรที่นี่เนี่ย ฉันไม่ควรมาที่นี่ตั้งแต่แรก”

เธอก้าวเท้าเดินลงไปในทะเลทีละก้าว ๆ กระทั่งผิวน้ำอยู่ใต้ปลายคาง เธอถึงรู้สึกว่ามันลึกเกินไปแล้ว จึงคิดจะขยับตัวถอยหลังขึ้นมา แต่ไม่ทันเสียแล้ว เธอถูกใครบางคนเข้าคว้าตัวแล้วลากอย่างทุลักทุเล

“ว๊าย....ปล่อยฉัน....โอ๊ย...อะไรเนี่ย” เมื่อโดนจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว เธอก็สติแตก ลงมือทุบตีข่วนหยิกชายคนนั้นจนพัลวัน

“อยู่นิ่ง ๆสิ!!!

แต่เธอไม่ทำตาม กลับอ้าปากกัดไหล่เขาเต็มแรง จนเขาร้องลั่นด้วยความเจ็บ กระนั้นก็ยังอุ้มลากเธอไม่ยอมปล่อย

“ไอ้บ้า!...บอกให้ปล่อยฉัน...ปล่อยสิ!!!

“ไม่ปล่อย อยากตายมากรึไง!!!

เธออ้าปากค้าง ไม่ใช่เพราะตกใจที่เขาตวาด แต่ตกใจที่เป็นเขาคนนี้...อาชวิน!

“ชีวิตคุณไม่มีค่าเหรอ!!!

“อะ...โอ๊ย...ปล่อยก่อนเถอะ”

“ไม่! เดี๋ยวคุณวิ่งลงไปอีก”

“ปล่อยเหอะ...มือคุณน่ะ บีบนมฉันอยู่!!!

“เฮ๊ย!” เขาตาลุกวาว รีบปล่อยเธอแทบจะทันที ซึ่งเวลานี้ทั้งคู่อยู่ในจุดที่น้ำตื้นเพียงแค่สะเอว

“เอ่อ.......อ่า....”  เขาทำหน้าแทบไม่ถูกเพราะความอาย ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นนิ่งขรึมได้เร็วทันใจจนเธอกระพริบตาแทบไม่ทัน   

“ขอโทษ...ผมแค่อยากช่วยคุณน่ะ”




^^Y
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #18 แอล (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 21:39
    อ้าวแฟนยียหมอเดียร์มาทำไรเนี่ยมันอัลไลคืออะไรอย่าบอกว่สนายคนนี้รู้นิสัยแย่ๆของหมอเดียร์แล่วเลยเลิกใช่มั่ย ใครจะทนอยู่ดับผู้หญิงสะตอ
    #18
    0
  2. #6 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 05:59
    อ่านตอนนี้น้ำตาจะไหลเลยอะไรนี่ความฝันชัดๆเมื่อสองตอนแรก แล้วอยๆก็มาปลุกจากฝัน ทัดใจง่ายแบบนี้เองเหรอเล่นคว้าของใกล้มือไม่ดีเลย ทำเพราะความน่ารักของพิมพ์แล้วในส่วนลึกมีใจให้บ้างรึป่าว แต่แบบนี้ให้พิมพ์ตัดใจดีกว่า แต่ยัยเดียร์เราว่านางมีปัญหาในเรื่องนิสัยแล้วหละ เพราะผู้ชายยังอยู่นี่เลย
    #6
    1
    • #6-1 แมวมณี(จากตอนที่ 11)
      13 พฤศจิกายน 2559 / 18:57
      ติดตามต่อนะค๊า ยังมีเรื่องราวลึกลับซับซ้อนซ่อนอยู่อีกมากมายเลยค่ะ อย่าเพิ่งเกลียดทัดนะคะ ^^
      #6-1