Girls twin แฝดตัวน้อยมาป่วนใจเจ้าชายทั้ง4

ตอนที่ 6 : บทที่3 Answer!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 พ.ค. 58

SQWEEZ

บทที่3 Answer!!



 

 

คำตอบของคำถามบางครั้งมันก็นำเราไปในสถานการณ์ที่ไม่คิดฝันเหมือนกันนะ :3

เพราะ คำตอบที่ถูกจริงๆนะ ไม่มีหรอก J มันแค่ถูกใจคุณแค่นั้นเอง


วังกลางคือวังที่ทั้งสี่อาณาจักรชอบนั่งเล่น คุย หารือกัน และสานมิตรภาพให้แน่นแฟ้น  แต่ดูแล้วเหมือนสร้างให้เป็นของเจ้าชายทั้งสี่คนเลยอะนะ เป็นวังที่สวยงามมาก ให้บรรยากาศที่ดีสุดๆไปเลย มีกลิ่นอายของทางยุโรปมากเลยดูทันสมัย

ตึก ตึก กึก ยังไม่ทันก้าวผ่านเข้าประตูสิ่งแรกที่เจ้าชายต่างอาณาจักรทักเขาคือ

“สรุปว่าไรอันจะไปขอให้พวกเราไหมอ่า>_<”  แอบกรี๊ดนะ คำถามนี้จีนัสต้นคิดเป็นคนถามออกไปด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นและเสียงออกสั่นๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  

“อืมจะว่ายังไงดีล่ะเขาทำหน้านิ่งทำเดาทางไม่ออก

“ว่ายังไงล่ะฮะ--” ไซฟ่อนพูดเสียงห้วนๆอย่างสนอกสนใจ

“นั้นนะสิผมก็ชักจะสนใจแล้วนะพี่ไรอัน” ไมนัสพูดขึ้นมาบ้างด้วยน้ำเสียงเนือยๆ

“ก็ได้ผมจะไปคุยให้ ไม่รู้ว่าพวกท่านจะอนุญาตไหม”

ถ้าไม่ได้ก็ไม่รู้จะว่ายังไงล่ะ รัชทยาทอันดับหนึ่งของอาณาเอมิทีสเป็นคนเอ่ยปากทั้งที ที่พวกสามแสบมั่นใจขนาดนี้ก็เพราะว่าด้วยนิสัยของไรอันที่มีความเป็นผู้นำสูงและด้วยความที่เป็นคนเก่งและฉลาดเฉลียวจึงเป็นเจ้าชายที่ไม่ได้มีดีแค่หล่ออย่างเดียว ทำให้เป็นที่วางพระทัยของเสด็จพ่อและเสด็จแม่ของเจ้าชายไรอันเองแต่ยังรวมถึงเสด็จพ่อและเสด็จของพวกเขาทั้งสามอีกด้วย (ไม่เหมือนพวกแก๊ กรี๊ดดด)

 

“งั้นผมว่าพวกนายไปเรียนกับอาจารย์ฟรองซัวดีกว่า” อาจารย์ฟรองซัวคืออาจารย์ที่สอนเกี่ยวกับประเทศฝรั่งเศส ทั้งด้านภาษา การปกครอง การอยู่อาศัย กฎหมายที่จะนำมาปรับใช้กับประเทศของตนเอง จากการเกริ่นข้างต้นมาทำให้รู้ว่าทั้งสี่อาณาจักรเป็นพันธมิตรกัน ทำให้เจ้าชายที่เป็นรัชทายาทอันดับหนึ่งของสี่อาณาจักรได้ใช้ชีวิตอย่างใกล้ชิดกันราวกับพี่น้องท้องเดียวกันก็ว่าได้จึงไม่ใช่เรื่องผิดแปลกที่จะมาเรียนด้วยกันที่วังกลางด้วยกัน(นิยายเรื่องนี้ชายหญิงจริงหรอว่ะ)

เมื่อเดินไปถึงที่เรียนและนั่งลงบนโซฟาที่ทำจากหนังเกรดเอหุ้มด้วยหนังสัตว์ชั้นดีก็มีอาจารย์มารออยู่ก่อนแล้ว

“วันนี้อาจารย์จะมาตรวจการบ้านที่ให้ไปนะครับ^^

เห็นอย่างนี้แต่พวกสามแสบก็เรียนเก่งนะโดยเฉพาะไมนัสเพราะรายนี้เขาเนิร์ดออก ส่วนไรอันก็เก่งอยู่แล้วละเพราะไปคนที่หัวไวและสนใจที่จะเรียนรู้ ส่วนที่เหลือก็ตามประสา

          “อืม การบ้านที่ครูให้ไปทำทุกคนทำได้ดีมากเลยนะครับ มองแค่ภายนอกกันไม่ได้จริงๆ>_<”  พลางมองหน้าจีนัสและไซฟ่อนเป็นพิเศษชนิดถ้าไม่รู้ตัวก็ออกจะเกินไปสักนิดนึง

ไรอันก็หัวเราะออกมาเบาๆแต่ดูดีมาก(ไรต์นี้ยังไงชมแต่ไรอัน)

“วันนี้ครูจะมาสอนการกินของชาวฝรั่งเศสนะ ชาวฝรั่งเศสเป็นคนที่การทานอาหารจะเยอะมาก การทานเยอะคือการทานแต่ล่ะมื้อจะออกมาหลายเมนูและเวลาในการทานก็เสียไปมากเพราะอาหารแต่คนฝรั่งเศสก็เอ็นจอยกับมันสุดๆ ประเทศนี้จะมีเชฟชื่อดังอยู่หลายคน รายได้ส่วนใหญ่จะเสียไปกับค่าอาหารแต่พวกเขาก็ไม่เคยที่จะละทิ้งมันไปเพราะมันคือความสุขของพวกเขา”

“เจ้าชายไมนัสมีความเห็นอย่างไรกับวัฒนธรรมการกินของพวกเขาครับ^-^

ทุกคนคงสงสัยว่าทำไมต้องเจาะจงถามไมนัส เหตุผลนะหรอเพราะเขาคือเจ้าชายของอาณาคาเรียน่าอาณาจักรที่มีของกินเริดหรูและแสนอร่อยยังไงล่ะ  ยังจำกันได้ใช่ไหม อาจมึนๆนิดนึงเพราะมีหลายอาณาจักรแต่ค่อยซึบซับไปนะ

“ก็นับว่าเป็นการอนุรักษ์ความเป็นตัวของตัวเองนะครับ ส่วนตัวของผมก็ว่าเป็นเรื่องที่ไม่เสียหายอะไรกับการทานที่พิถีพิถันครับเพราะอาณาจักรของผมก็เยอะในเรื่องนี้อยู่แล้ว” นานครั้งที่ไมนัสจะพูดประโยคยาวก็ทำให้ทุกคนอดมองเหมือนเห็นสิ่งประหลาดไม่ได้

“นับเป็นความคิดเห็นที่ดีครับวันนี้ก็ขอเลิกเรียนวิชานี้ได้แล้วครับ”

เวลาในการเรียนอาจจะไม่มากเพราะพวกเจ้าชายต่างได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมาหลายปีแล้วถือได้ว่าเป็นคนที่มีความรู้มากในระดับนึงเลยก็ว่าได้ ก็ตามไปพวกเขาจะกลายเป็นคิงของประเทศยังไงละ

“นายตอบได้เจ๋งดีนะ” จีนัสชมออกมาด้วยท่าทางทีเล่นทีจริง

“หรอ ขอบคุณนะ” ไมนัสก็ตอบกลับมาสั้นๆแต่ได้ใจความ

“แนวคิดนายก็นับว่ามีสาระไม่เลวน่าจะนำมาปรับใช้กับอาณาจักรเอมิทีสได้” ไรอันพูดด้วยท่าทางเป็นการเป็นงาน

“ขอบคุณครับพี่ไรอัน”

“งั้นแยกย้ายกลับวังของอาณาจักรตัวเองเถอะเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปวันรวมตัวนัดเสวยอาหารของเสด็จพ่อ เสด็จแม่ท่านของพวกเราทุกคนแล้วผมจะคุยเรื่องการออกไปใช้ชีวิตเยี่ยงสามัญชนให้”

“อืม” ทุกคนตอบรับสั้นๆและแยกย้ายกลับวันด้วยรถลีมูนซีคันหรูที่มารับแต่ล่ะคน

จีนัสนั่งกระสับกระส่ายไปมาด้วยความตื่นเต้น การที่เป็นเจ้าชายเหมือนมีสิ่งที่เรียกว่าภาระ ความเหมาะสม มากำหนดกฎเกณฑ์ต่างๆของเขาแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ทำให้คนอย่างเขาสงบเสงี่ยมง่ายๆหรอกนะ ขอบอก?? การออกไปอยู่ภายนอกเหมือนเรื่องเพ้อฝันของเขาแต่คนที่จะสานฝันของเขาอาจเป็นไรอันคนนั้นก็ได้นะ

“เจ้าชายทรงเป็นอะไรหรือกระหม่อม^_^” คนขับรถได้เอ่ยถามออกไปด้วยวาจานอบน้อมแม้จะอายุมากกว่าแต่คนที่เขาให้การดูแลอยู่นั้นก็เป็นคนที่เขานับถือ

“เปล่าหรอกนะ ผมไม่ได้เป็นอะไร” เขาตอบด้วยน้ำเสียงสดใสและยิ้มอย่างซุกซนให้คนขับรถ

“นี้ ฟารอนภายนอกอาณาจักรของเราทั้งสี่เนี่ยเป็นอย่างไรหรอ?”อยู่ๆจีนัสก็ถามขึ้นเสียงดัง

“อืมมีเมืองที่ใหญ่ที่สุดอยู่เมืองเดียวคือเมืองติราน่าครับที่อยู่ใกล้กับอาณาจักรทั้งสี่ที่ลึกลับแบบเรา”

“อืม งั้นก็ต้องมีโรงเรียนสินะที่นั้นเป็นยังไงบ้างล่ะ”

“คือ มีระบบรักษาความปลอดภัยที่ดีและมีหลักสูตรที่ได้รับรางวัลโรงเรียนดีเด่นแหงหนึ่งของโลก

“ดูน่าสนใจนะ โรงเรียนนั้นชื่ออะไรล่ะ”

“โรงเรียนติราน่าครับ”

“ไม่ต่างจากชื่อเมืองเลยเนอะ นายว่าไหม55-3-

“นั้นนะสิครับ”

 

 

ทางด้านไมนัส

ไมนัสนั่งในรถอย่างเรียบร้อยเหมือนทุกทีแต่คิ้วของเขาขมวดเขาด้วยกันเบาๆแต่ก็พอแล้วสำหรับเมสันคนขับรถคนสนิทที่แสนจะรู้ใจเจ้าชายที่แสนเงียบขรึมคนนี้

“มีอะไรรึป่าวครับเจ้าชาย”

“ไม่ เมสันอย่าเป็นกังวลเลยเราแค่คิดอะไรนิดหน่อย”

“พอที่จะบอกกระหม่อมได้ไหม”

หลังจากเงียบคิดไปสักพัก ไมนัสก็ถามออกมาว่า

“เมสันเคยอยู่ข้างนอกอาณาจักรไหม”

“เคยสิครับ”

“มันเป็นอย่างไรรึ”

“มีหนังสือมากมายที่เจ้าชายชอบอยู่ภายในห้างหรือกระทั่งห้องสมุดที่ทันสมัยและติด1ใน5ของโลก มีชีวิตที่สนุกสนานเฮฮาตามประสาและจะมานั่งเครียดในบ้างครั้ง มีความสะดวกสบายแต่ก็ต้องพึ่งตัวเองกันเป็นส่วนใหญ่นะครับ”

“ดูเป็นชีวิตที่ขัดแย้งสิ้นดีเลยนะแต่มีห้องสมุดหรอ ใหญ่ไหม เมสันว่าจะมีหนังสือที่เราไม่เคยอ่านไหม”

“อย่างนี้ล่ะครับชีวิตของคนเรา ห้องสมุดหรอออืมก็ใหญ่มากเลยครับ หนังสือมีมากมายน่ามีอยู่หลายเล่มที่เจ้าชายยังไม่เคยอ่านหรือกระทั่งเคยเห็น”

“อืมชีวิตเยี่ยงสามัญชนก็น่าลองดูนะ” เขาคิดและยิ้มออกมาบางเบาแต่ก็ทำให้คนขับแปลกใจออกไปอยู่ข้างนอก พระองค์เป็นเจ้าชายนะ  เป็นไปได้ยากทีเดียวกับความเพ้อฝันของท่าน

 

 

มาถึงด้านไซฟ่อน

เขาแค่คิดว่าจะได้ออกไปข้างนอกไปต่อสู้กับคนที่มีฝีมือและจะไม่อ่อนข้อให้เขาเหมือนพวกทหารทั้งหลาย ด้วยความที่เขาเป็นคนที่ชอบการต่อสู้จึงถือว่าเป็นเจ้าชายที่อันตรายของอาณาจักรเลยก็ว่าได้แต่ทุกคนก็รักในความเป็นตัวเองของเจ้าชายนะน่ะ เขาก็มีความสุขมากเลย

จนเออาร์คนขับรถที่อยู่มาเนิ่นนานพ่วงตำแหน่งทหารฝีมือดีหน่วยนึงแต่ออกมาสักพักแล้วถาม

 “มีเรื่องอันใดน่ายินดีหรือขอรับ”

“ก็แค่คิดว่าการเป็นสามัญชนนะจะสนุกไหมน่า”

“สนุกสิขอรับ มีหน้าที่แต่เมื่อทำเสร็จก็สามารถทำตามใจตัวเองมีอิสรภาพในการทำสิ่งต่างๆแต่ก็อยู่ในกรอบเกณฑ์ของสังคมและครอบครัว”

“งั้นหรอดูน่าสนใจดีนะ เออาร์มาทำงานในวังของเราแล้วชอบไหม”

“ชอบสิขอรับรู้สึกเป็นเกียรติมากเลยที่ได้มาทำงานกับราชวงศ์ของเจ้าชายที่ตระกูลของกระหม่อมทำงานมาเนิ่นนาน”

“งั้นก็ดีแล้วล่ะ ขอให้มีความสุซินะขต่อไปนะ”  

 

ทางด้านคนสำคัญของหัวข้อการไปอยู่สามัญชนอย่าง ไรอัน

อืมจะไปขอยังไงดีนะที่จะทำให้เสด็จพ่อ เสด็จแม่ของเขาและเจ้าชายอีกสามอาณาจักรอนุญาตนะ เขาทำหน้าเครียดเล็กน้อยจนเท็ดดี้จับสังเกตได้

“เป็นอะไรหรือเจ้าชาย”

“อืม มีเรื่องนิดหน่อยนะ”

“ปรึกษากระหม่อมได้นะ”

“เรารู้แต่มันพูดยาก” ลักษณะที่ไรอันใช้พูดกับคนอื่นที่ไม่ใช่สามแสบและเสด็จพ่อ เสด็จแม่และญาติที่เขานับถือจะแตกต่างออกไปเพียงเล็กน้อยแต่มันก็คือช่องว่างที่ขวางกั้นเอาไว้ระหว่างเขากับคนอื่น

“พูดมาเถอะครับ  เท็ดดี้อยู่กับเจ้าชายมานานไม่เชื่อใจเท็ดดี้หรอ”

“อืมนายถือเป็นคนที่เราสนิทด้วยคนหนึ่ง นายว่าชีวิตเจ้าชายกับชีวิตสามัญชนอันไหนดีกว่ากันในความคิดของนาย”

“ดีทั้งสองแบบครับ” เท็ดดี้ตอบอย่างไม่ต้องคิดเลย

“งั้นหรอ ดียังไงล่ะลองบอกเราสิเรื่องแบบนี้เราไม่สันทัดนักในเรื่องแบบนี้”

“คนที่เกิดมาเป็นเจ้าชายมีชีวิตที่สุขสบายเพียบพร้อมแต่ก็ไขว่คว้าอิสระจึงอยากเป็นสามัญชน ส่วนคนที่เกิดเป็นสามัญชนแน่นอนว่าทุกคนไม่ได้เกิดมารวย มาสบายจึงอยากมีชีวิตเยี่ยงเจ้าชาติทีผมจะบอกได้ก็มีเพียงเท่านี้”

“นั้นสินะ ทุกคนในโลกก็ต่างมีความคิดไม่ตรงกันสินะ เราขอบคุณมากนายทำให้เรารู้แล้วว่าจะไปพูดกับพวกท่านว่าอย่างไร”

          “เท็ดดี้ดีใจที่ได้ช่วยเจ้าชายครับ”

มันดีแล้วจริงหรือที่เขารับปากมา หรือจิตใต้สำนึกของเขาก็โหยหาสิ่งที่เรียกกันว่า อิสระกัน

          รุ่งสางก็มาถึงโดยไว แสงแดดได้กระทบเข้ามาท่างหน้าตาส่งผลให้เจ้าชายทั้งสี่กระเด้งตัวขึ้นและรีบไปอาบน้ำเพราะวันนี้เป็นวันนัดเสวยอาหารของทั้งสี่อาณาจักรซึ่งถือว่าเป็นวันที่สำคัญอย่างมาก หนึ่งเดือนต้องมีอย่างน้อยหนึ่งครั้ง

          เจ้าชายทั้งสี่ต่างทรงเสื้อผ้าที่ดูหรูหราและประดับเครื่องหมายไว้มากมายตามเสื้อและสีก็ต่างกันไป

          ณ วังกลางสถานที่รวมตัวของควีนและคิงของประเทศนี้ ทั้งยังเป็นที่รวมตัวของเจ้าชายหรือปริ้นนั้นเอง

          ควีนของเอมิสทีสนั่งลงแล้วมองเจ้าชายต่างอาณาจักรและถามขึ้นว่า

“พวกเธอสบายดีไหม” รอยยิ้มที่ดูหวานแต่ให้ความรู้สึกเย็นๆ ไม่แพ้ไรอันเลย

“ครับ” ทั้งสามตอบอย่างนอบน้อมแด้วยเกรงใจในศักดิ์ของพระองค์

“ทำตัวตามสบายเถอะจ๊ะ”

“ครับ องค์ราชินี” ทั้งสามตอบด้วยน้ำเสียงที่กล้าขึ้นกว่าเดิม

“ต้องอย่างนี้สิ วันนี้ลูกเป็นอะไรรึป่าวมองหน้าแม่และพวกสหายของอาณาจักรเราอย่างท่านน้า ท่านอาของอาณาจักอื่น ฮึ”

ไรอันนิ่งเงียบและทบทวนความคิดของเขาอีกครั้งหนึ่ง “คืออออ ผมมีเรื่องที่อยากจะตรัสกับพวกท่านพ่อ ท่านแม่และท่านน้า ท่านอาครับ”

“ว่ามาสิทุกคนรอฟังอยู่” ท่านพ่อของเขาถามออกมาด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

“คือผมอยากให้พวกท่านพิจารณาการออกไปอยู่ข้างนอกของเราโดยการปกปิดฐานันดรศักดิ์”

“ว่ายังไงนะ!!!” ทุกคนถามออกมาโดยพร้อมเพรียงกันด้วยน้ำเสียงตกใจอย่างมาก

“ใครเป็นคนต้นคิด” น้ำสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจถามอย่างประหลาดใจ เขาคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่คือคิงของยูทีฟาร์หรือเสด็จพ่อของไซฟ่อน

“ผมครับ” จีนัสตอบด้วยน้ำเสียงหวั่นเกรงมากถึงมากที่สุด ที่เขารับเพราะมันคือสิ่งสำคัญคือทำอะไรแล้วต้องยอมรับ อย่างน้อยที่สุดเขาก็แมนพอ

“เหตุผลล่ะ ฮึไรอันเจ้าเป็นคนมาขอคงคิดเหตุผลไว้เลยใช่หรือไม่” คิงของยูทีฟาร์หันไปถามไรอัน

“ครับ เหตุผลของผมก็คือการไปอยู่กับประชาชนจะทำให้เราได้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของพวกเขาและจะทำให้เราปกครองให้พวกเขามีความสุขได้โดยแท้จริง” ไรอันพูดอย่างไตร่ตรองและคิดเห็นว่ามีเหตุผลเพียงพอเลยเอ่ยขึ้นมา

ความเงียบของครอบงำสถานที่แห่งนี้ มันใช่เรื่องเล็กเลยที่รัชทายาทอันดับหนึ่งของทั้งสี่อาณาจักรจะออกไปใช้ชีวิตข้างนอกที่อาจมีทั้งมิตรและศัตรูเต็มไปหมด

 “พวกเราก็ให้ไปให้ไปก็ได้” ควีนและคิงของอาณาจักรต่างๆพูดออกมาพร้อมกันอย่างไตร่ตรองความสมเหตุสมผลแล้ว

“แต่เราอยากให้มีข้อแม้ว่าออกไปอยู่ได้เพียงสามเดือนเท่านั้นเพราะเรารู้ว่าไรอันคงไปทำอย่างที่พูดแต่จีนัสคงไม่ใช่อย่างนั้น” ควีนของเมบีทาเอ่ยเสียงเข้ม

“โถ่ทำไมท่านแม่พูดแบบนี้อะ ผมน้อยใจนะเนี่ย” จีนัสโอดครวญกับท่านแม่

แม่รู้จักลูกตัวเองดีนะไม่ต้องมาเฉไฉเลยเดี๋ยวแม่ไม่ให้ลูกไปคนเดียวนะ

 ควีนมองหน้าลูกชายตัวดีอย่างไม่วางตา

“ครับ” เขาเงียบไปมันคือความฝันของเขานะการออกไปใช้ชีวิตที่มีอิสระ เขาจะทำมันพังไม่ได้เด็ดขาด

“นั้นนะสิต้องมีข้อแม้กันบ้าง พวกเราจะช่วยกันร่างขึ้นมาแล้วส่งไปให้ละกัน

 “ครับ ^w^” เจ้าชายทั้งสี่รับคำโดยไม่สนเสียงที่เน้นหนักว่าช่วยกันร่างขึ้นมาเลย

“งั้นพวกเราก็อนุญาตให้พวกเจ้าไป ต้องขอบคุณไรอันนะไม่งั้นเราคงไม่อนุญาตหรอก 555

เย้จะได้ออกไปเที่ยวเล่นบ้างแล้วจะต่างจากอาณาจักรเราไม่นะ อยากรู้จังเลยจีนัสคิดในใจอย่างลัลล้า

จะได้ไปฝึกการต่อสู้และท้าคนเก่งๆ แค่คิดก็มีความสุขล่ะ ไซฟ่อนคิดแล้วยิ้มออกมาที่มุมปาก

จะมีหนังสือเยอะแบบที่เมสันบอกไหมน้า อยากรู้จังถ้ามีก็ดี ให้ทายความคิดใคร ใช่แล้วไมนัสจอมเนิร์ดนั้นเอง(ทำร้ายผมอีกแล้ว)

การไปอยู่ข้างนอกคงจะทำให้เราได้เรียนรู้อะไรมากขึ้นนะ ไรอันนึกอย่างมีความสุขที่จะได้รับ

เจ้าชายทั้งสี่ของอาณาจักรที่แสนลึกลับไม่มีทางรู้เลยว่าเมืองที่เขาจะไปอาศัยอยู่ โรงเรียนที่จะไปหาความรู้จะทำให้เจอกันฝาแฝดตัวน้อยที่จะมาปั่นป่วนหัวใจของพวกเขาให้หันมาแย่งชิงความรักของพวกเธอ  มิตรภาพหรือความรักคำตอบข้อไหนกันนะ คือคำตอบที่ถูก ไม่สิ ที่ถูกใจคุณ :3

 

 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

157 ความคิดเห็น

  1. #111 Panana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 00:48
    อัพต่อน่ะค้า เดียวเราจะคอยเชียร์ด้วยคน!!
    #111
    0
  2. #110 StrawberryPlus+ [Melisa.] (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 20:35
    น่ารักดีนะ แบบคน
    #110
    0
  3. #96 NN. Bloody Rose.' (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 14:29
    ไม่อาวววว ไม่เอาเซเลน่า จะเอาคลาสสสสส
    #96
    0
  4. #88 AriZe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 09:33
    เป็นผู้หญิงที่น่ากลัวจริงๆนะครับเนี่ย
    #88
    0
  5. #81 Motk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:31
    ไม่เอาน้าาาาาาา
    #81
    0
  6. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:33
    เซเลน่า ตัวดีตัวร้ายค่ะ =_=
    ถ้าเปนตัวร้ายแล้วมาขัดขว้างการจิ้นไรอันโรยอมไม่ได้คร่าาาาาาา
    (>~<)
    #80
    0
  7. #79 Motk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:32
    น่าานใครอ่ะถ้ามากวนการจิ้นผมได้ตบกันหลังเซเว่นปิดแน่(ได้ข่าวว่ามันเปิดตลอดนะ)เอาเหอะยังไงก็จู้ๆน้ออออออสนุกเหมือนเดิมครับ
    #79
    0
  8. #74 mira_moon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2557 / 13:11
    สนุกมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะ^^
    #74
    0
  9. #67 Motk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 20:14
    เย้สนุกครับอ่านแล้วติดตามนะ
    #67
    0
  10. วันที่ 1 มกราคม 2557 / 18:58
    รอนะค่ะ เอามาที 100 เปอร์เลยสิค่ะพี่จัง >__<
    #66
    0
  11. #65 Sunday_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 21:42
    จะรอนะค่ะ
    #65
    0
  12. วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 21:41
    โอ้ว อัพทักทายวันคริสมาสสินะค่ะ ><
    รออัพต่อค่ะ
    #64
    0
  13. #63 Motk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2556 / 19:59
    รอน้า

    #63
    0
  14. #61 SweetஐDear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2556 / 20:49
    สมแล้วที่เป็นคริสต์มาส><~
    #61
    0
  15. #54 Motk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2556 / 11:32
    จะรอครับ ^^
    #54
    0
  16. #48 Motk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 13:00
    เข้าใจครับผมก็เพิ่งเปิดเทอมครับ
    #48
    0