(EXO) space for love #chanho #คุณพ่อวัยใสชานโฮ

ตอนที่ 2 : part time

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 พ.ย. 60

วันต่อมา 


ผมรีบไปส่งเจ้าเด็กแฝดตั้งแต่เช้าที่โรงเรียน เพราะวันนี้ผมมีประชุมตามที่เลขาคิมบอก หลังจากส่งเจ้าเด็กแฝดเสร็จผมก็ขับรถมาที่หน้าบริษัททันที ผมเดินเข้าไปในบริษัท ก็ผมเลขาคิมมารอผมก่อนแล้ว


"วันนี้มีประชุมอะไรเหรอ เลขาคิม"ผมเดินไปห้องประชุมพร้อมเลขาคิม และดูเอกสารบางอย่างที่เลขาคิมยื่นมาให้ดู


"เรื่องบริษัทหุ้นส่วนน่ะครับ" เลขาคิมตอบผมด้วยน้ำเสียงที่เรียบง่าย



"ทำไมมีปัญหาเหรอ" ผมยืนรอลิฟต์ ก่อนที่จะหันไปถามเลขาคิมที่ยืนอยู่ข้างๆผมเช่นกัน


"เปล่าครับ วันนี้จะบริษัทหุ้นส่วนมาร่วมลงทุนใหม่น่ะครับ"



"บริษัทอะไร"ผมคิ้วขมวด ถามเลขาคิม ที่ประธานบริษัทอย่างผมถึงไม่รู้เรื่องนี้


"ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ คุณนายปาร์คเป็นคนเซ็นรับครับ"



"คุณนายปาร์คแม่ฉันเหรอ" ชานยอลกำลังหันไปถามเลขาคิมทันใดนั้นลิฟต์ก็เปิดออก



ผมตกใจเล็กน้อยที่ลิฟต์เปิดออก เพราะผู้หญิงที่ยืนอยู่ในลิฟต์นั้นเป็นจูอึนอดีตคนรักและแม่สองแสบ


"โอ๊ะ มาพอดีเลย"เธอยิ้มแย้ม ราวกับเรื่องราวที่ผ่านมาไม่เกิดขึ้น หรือเธอลืมมันไปแล้ว ผมลืมไม่ลงแน่เรื่องแบบนี้


"นายจะไปชั้นไหนเหรอ' " เธอหันมาถามผมก่อนจะไปกดปุ่มลิฟต์ ผมไม่พูดอะไร ทำสีหน้าเรียบเฉยๆ และเดินไปกดปุ่มเอง



"ก็ไปชั้นเดียวกันนี่"เธอหันหน้ามาผม ผมปล่อยให้เธอพูดคนเดียว ขณะที่อยู่ในลิฟต์กับเธอ


"เอ่ออ เลขาคิมเดี๋ยววันนี้ให้ใครมาทำความสะอาดลิฟต์หน่อยนะ หลายปีไม่เคยสกปรก ทำไมวันนี้มันถึงสกปรกได้ล่ะเนี่ย" ผมหันไปพูดกับเลขาคิม แอบเหล่เธอนิดหน่อย ดูท่าทางเธอไม่พอใจนะครับ เพราะเธอคิดว่าผมคงว่าเธอ แต่ก็จริงแหละ


ลิฟต์เปิดออกเธอเดินนำหน้าออกจากลิฟต์ ท่าทางสะบัดสบิ้งไม่พอใจ


ณ ห้องประชุม


ผมเดินมาที่ห้องประชุมก็เห็นแม่ผม และบริษัทหุ้นส่วน แต่ทำไมจูอึนถึงมานั่งที่นี่ได้ล่ะ ผมเดินไปนั่งเก้าอี้ฝ่ายประธาน คุณนายปาร์คก็ลุกขึ้นพูด


"ทุกคนต่อไปนี้ คุณจูอึนจะเป็นหุ้นส่วนกับบริษัทเรา15%"


ผมหัวเสียเล็กน้อย ที่เธอมาเป็นหุ้นส่วนกัน


หลังจากการประชุมจบลงภายใน45นาที 


ผมกับคุณนายปาร์คเดินออกห้องประชุมด้วยกัน ก่อนจูอึนจะเดินเข้ามาหา


"สวัสดีค่ะ คุณนายปาร์ค ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"เธอปั้นหน้ายิ้มแย้มจับมือกับแม่ผม ตอนนี้ผมอยากให้มือสกปรกนั่น ห่างออกจากแม่ผมไปเสียที


"สวัสดีจ้ะ หนูยังสาวยังสวยอยู่เลย มีแฟนหรือยังล่ะ"คุณนายปาร์คยิ้มแย้มตอบ


";ยัง..มั้งคะ"เธอทำท่าเขินอายนิดหน่อย เหอะ เส้แสร้งชะมัด

"เจ้าชานมันก็ยังไม่มีแฟนเหมือนกัน อายุก็ไล่เรี่ยกันด้วย ว่างๆเธอสองคน ลองไปกินข้าวด้วยกันสิ"


"สวัสดีนะชาน" เธอยื่นมือมาจับมือผม


"อืม"ผมบีบข้อมือเธอ ตอนนี้เธอเจ็บแต่เธอปั้นสีหน้าเก่ง


หลังจากแยกย้ายกันผมก็ตรงไปที่ทำงานทันที และระบายความเกลียดความโกรธด้วยการหยิบบุหรี่ต่างประเทศมามวนนึงก่อนจะจุดไฟแช็คสูบมัน


16.00น. 


ผมเลิกงานเร็ว ก็ตรงไปรับเจ้าสองแสบทันที วันนี้ผมต้องพาสองแสบไปเรียนพิเศษ ผมขับรถไประหว่างรอติดไฟแดงก็หยิบใบปลิวที่เด็กนั่นให้ขึ้นมาดู 


ผมตัดสินใจแล้วว่าเลือกเรียนที่นี่ มันไกล้บ้านดี แม้ค่าเรียนจะแพงไปหน่อย


ผมขับรถมาที่โรงเรียนก็เห็นเจ้าสองแสบยืนเลียไอศกรีม ผมลงรถไปหาสองแสบ


"ป๋ามารับแล้วครับ"ผมย่อตัวลงหอมแก้มเจ้าสองแสบ


"ใครซื้อไอศกรีมให้พวกเราครับ"ผมถามเจ้าสองแสบที่ยืนกินไอศกรีม เพราะผมไม่ให้เงินเจ้าสองแสบมาโรงเรียน แต่จะห่อข้าวกับขนมไปให้แทน


"พี่ชายใจดีคนนึงฮะ"


"งั้นเหรอ ป๋ามาช้าไปสินะ ป๋าก็อยากได้ไอศกรีมบ้าง"ผมแกล้งทำหน้าหงอย 


"งั้นป๋ากินกับเซฮุนสิครับ"เซฮุนยื่นไม้ไอศกรีมมาให้ผม


"หมดแล้วนะเซฮุน ฮุนให้ป๋ากินอะไร"


"ต้องรอฮุนโตก่อน เดี๋ยวฮุนจะซื้อให้ป๋ากินเอง"


"ป๋าจะรอนะครับ ขึ้นรถกันดีกว่า"


ผมพาเซฮุนและจงอินขึ้นรถ และขับไปที่เรียนพิเศษคังโซล


ผมพาเซฮุน และ จงอินมาลงทะเบียน ผมเลือกคอร์สที่ดีที่สุดในเซฮุนจงอิน แหมมันจะแพงไปหน่อย 


"ตั้งแต่พรุ่งนี้ เราต้องมาเรียนที่นี่นะ"ผมพูดกับสองแสบที่กำลังเดินออกจากที่เรียนพิเศษ


"ฮะ/ฮับ"จ้าสองแสบตอบรับ


"มาเดี๋ยวป๋าพาไปกินอะไรอร่อยๆ ดีมั้ยครับ"


"เย่"เซฮุนดีใจออกนอกหน้า


"โอ๊ะ คุณตัดสินใจแล้วเหรอฮะ"เด็กหนุ่มเมื่อวานกำลังแจกใบปลิวร้องทักเมื่อเห็นผม


"นายก็เห็นอยู่"ผมตอบไป


ผมเดินหนีเจ้าเด็กนั่น เจ้าเด็กนั่นชอบส่งยิ้ม เด็กนั่นแค่อาจจะติดไปแล้วก็ได้ เพราะงานพาร์ทไทม์แบบนี้ 
ต้องปั้นสีหน้ายิ้มแย้มเก่ง แต่...แต่ทำไมผมต้องใจเต้นแรงด้วย 


หลังจากผมพาเซฮุนและจงอินไปหาอร่อยๆกิน ผมก็แวะเข้าร้านสะดวกวื้อไกล้บ้านเพื่อซื้อของ


ผมเดินเลือกนมกล้วยของโปรดเจ้าสองแฝด ก่อนจะเลือกของใช้ฉุกเฉินของตัวเองที่หมดไปแล้ว


ผมเดินไปที่หน้าเคานท์เตอร์เพื่อจ่ายเงิน


"ทั้งหมด35000วอนครับ' พนักงานเช็คบาร์โค้ดก่อนจะหยิบของใส่ถุง


"นาย นายที่แจกใบปลิวเหรอเนี่ย"มันบังเอิญหรือยังไง หรือพรหมลิขิต แต่พรหมลิขิตต้อง3ครั้งนะ นี่แค่2ครั้งเอง 
จะถือว่ามันเป็นความบังเอิญล่ะกัน


"บ้านคุณอยู่แถวนี้เหรอครับ ผมก็เหมือนกัน" ดูๆ ดูเจ้าเด็กนั่น จะยิ้มทำไม ยิ้มตาหยีแบบนั้น หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ


"นายไม่จำเป็นต้องรู้" หลังจากผมพูด เด็กนั่นก็ก้มลงนับเงินทอนให้ผม


"ครั้งหน้าเชิญใหม่นะครับ"เด็กนั่นพูดเสียงเรียบ คงไม่พอใจ ที่ผมพูดขัด


หลังจากที่ผมกลับบ้านแล้ว ผมก็พาสองแสบอาบน้ำ เตรียมเข้านอน ผมสังเกตอาการเซฮุนดูเหนื่อยๆ ผิดกับจงอิน
คงเป็นเพราะวันนี้เซฮุนอาจจะเล่นทั้งวัน แต่จงอินจะเป็นเด็กที่ไม่ชอบเล่นสักเท่าไหร่

ผมไม่ได้สังเกตอะไรเซฮุนมาก ผมจึงส่งสองแสบเข้านอน ปิดไฟ ก่อนจะกลับมาที่ห้องตัวเอง


ผมรู้สึกนอนไม่หลับ คิดถึงแต่รอยยิ้มตลอดทำไมนะทำไมม ช่วยผมที  


02.32น.

ผมรู้สึกมีอะไรมาเขย่าตัวผมจึงตื่นขึ้นมา  ผมเห็นจงอินเขย่าตัวผมอยู่ 


"ป๋า ป๋าา ปะป๋า ตื่นเร็ว"จงอินเขย่าตัวผมอย่างแรง 


"อินมีไรหรือเปล่าครับ ถึงปลุกป๋าเวลานี้" ผมมัวขี้ตา ก่อนจะลุกมาคุยกับจงอิน


"ฮุนเป็นไรไม่รู้ครับ ร้องไห้ บ่นปวดหัวใหญ่เลย" จงอินอธิบายเซฮุนให้ผมฟัง




ผมรีบไปที่ห้องจงอินและเซฮุน ก็พบกว่าเซฮุนร้องให้ บ่นปวดตัวตามที่จงอินบอก 


ผมเอามือไปที่หน้าผากเซฮุน มันร้อนจี๋ ผมหายาทั่วบ้านก็ไม่มี สงสัยหมดและลืมซื้อไว้




"จงอิน ป๋าฝากดูเซฮุนด้วยนะครับ ป๋าต้องไปซื้อยาให้เซฮุนน่ะครับ"ผมรีบคว้ากุญแจ สตาร์ทรถออกไป ร้านขายยา


หลังจากผมไปร้านขายยาเพื่อซื้อยาเสร็จก็เห็นว่าน้ำมันจะหมด ผมจึงแวะปั๊มน้ำมันใกล้ๆ 


"เต็มถังครับ"ผมบอกเด็กเติมน้ำมัน ผมก้มลงนับเงินในกระเป๋าก่อนจะเงยหน้ามาให้เงินเติมน้ำมัน


"อ้าว คุณอีกแล้วนี่"คงไม่ต้องบอกนะว่าผมเจอใคร



"นายทำงานที่นี่อีกเหรอ นายทำงานกี่งานกันเนี่ย"


"ผมทำหลายงานครับ แต่บังเอิญเจอกัน3ครั้ง มันคือพรหมลิขิตเปล่าครับ"เด็กนั่นมองมาหาผม 


"พรหมลิขิตอะไร เค้าเรียกบังเอิญ" ผมตอบเสียงเรียบ ขับรถออกไป ก่อนจะมองกระจก ผมเห็นเจ้าเด็กนั่นยิ้มโบกมือให้


ทำไมต้องใจสั่นอีกเเล้ว แล้วกัน3ครั้ง คงเรียกว่าพรหมลิขิตได้แล้วไหมนะ ตกลงนายทำงานกี่งานกันแน่ เจ้าเด็กพาร์ทไทม์


END PART2 

เป็นไงบ้างติชมไรท์ได้นะคะ

ฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะ

#คุณพ่อวัยใสชานโฮ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #11 DsJmss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 15:09
    พรมลิขิตก็พรมลิขิตสิปาร์คชาน! ไม่ใช่ความบังเอิญแล้วขนาดนี้~><
    #11
    0
  2. #8 ป๋วยเค็ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 19:50
    อย่ากลับลบตัวละครจูอึนจัง5555 ให้เหลือแต่ความชิป โอ้ย บ้าไปแล้วววว
    #8
    0
  3. #3 Chenxiumin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 08:25
    จูอึนจะมาไม้ไหนห้ะ จะกลับมาหาชานยอลใช่มั้ย
    #3
    0