คัดลอกลิงก์เเล้ว

Eggsy & Roxy | Alter Ego (Kingsman: The Golden Circle)

โดย Wanderess

กาลาฮัดและแลนซ์ล็อตคือคิงสแมนรุ่นใหม่ เหตุการณ์ระเบิดครั้งสำคัญทำให้เอ็กซี่ได้ตระหนักว่าร็อกซี่ไม่ใช่แค่เพียงเพื่อนและสายลับที่ดีที่สุด แต่เป็นอีกครึ่งชีวิตของเขาด้วย

ยอดวิวรวม

317

ยอดวิวเดือนนี้

14

ยอดวิวรวม


317

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 พ.ค. 61 / 23:23 น.
นิยาย Eggsy & Roxy | Alter Ego (Kingsman: The Golden Circle) Eggsy & Roxy | Alter Ego (Kingsman: The Golden Circle) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

BEST FRIEND OR BEST AGENT?


ALTER EGO
   A REGGSY FANFICTION   

เนื้อเรื่องเกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ใน Kingsman: The Golden Circle อาจเปิดเผยเนื้อหาสำคัญของภาพยนตร์ 

     เธอเยี่ยมที่สุดเลย

     เพื่อนที่เยี่ยมที่สุด หรือสายลับที่ดีที่สุดล่ะ?

     ทั้งคู่แหละ ;)

     แค่คำเดียวก็มากพอที่จะเรียกรอยยิ้มจากร็อกซี่ได้ จนกระทั่งในไม่ถึงอึดใจต่อมาเธอพบว่าขีปนาวุธลูกโตกำลังพุ่งมาในระยะทางอันใกล้

     ซวยแล้ว

     เอ็กซี่รู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา และสายลับที่ดีที่สุดของโลก

    เดอะ โกลเด้น เซอร์เคิลทิ้งระเบิดลงตำแหน่งที่พักของสายลับคิงสแมนทุกคน

     และสิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็เกิดขึ้นจนได้ สายลับกาลาฮัดไม่ได้เตรียมใจคือการสูญเสียครึ่งชีวิตที่หายไป ซึ่งตนไม่เคยรับรู้ถึงการมีอยู่มาก่อน

     สายลับแลนซ์ล็อตตายแล้ว ร็อกแซนน์ มอร์ตันไม่ได้อยู่เคียงข้างเขาอีกต่อไป


fanmix tracklist
bicep – vale // nothing but thieves – broken machine (stripped version)
perfume genius – die 4 u //  rihanna – love on the brain (ry x remix)
chvrches – call it off (tegan and sara cover)
cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 พ.ค. 61 / 23:23


            เริ่มต้นใหม่มันเป็นเรื่องยากเสมอนั่นแหละ

            ผมมองหน้าแฮร์รี่ แต่ไม่ใช่ด้วยเพราะความไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ อาจจะฟังออกมาดูจองหองอยู่สักหน่อย แต่ประสบการณ์สอนผมมามากพอที่จะให้รู้ว่าต้องเดินไปทางไหนแล้ว

            ก็แค่ต้องการจะแน่ใจว่ายังมีคิงสแมนอีกสักคนที่เคียงข้างผมอยู่ ผมไม่แน่ใจนักว่าหลังจากเหตุการณ์บ้า ๆ ทั้งหมดนี้จะทำให้ผมยังอยู่ดีหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์— ในทางกายภาพน่ะก็ใช่

            แต่การสูญเสียเมอร์ลิน แบรนดอน เจบี และร็อกซี่ทำผมแตกเป็นเสี่ยง ๆ ได้

            ราวกับชายตรงหน้ารู้ดีว่าผมกำลังคิดอะไรอยู่ แฮร์รี่ส่งรอยยิ้มอันอบอุ่นให้กับผม ตอนนี้มีแค่เราสองคนและเจ้าหน้าที่เตกีล่าผู้อาสามาเป็นกองกำลังในการฟื้นฟูคิงสแมนให้กลับมา เรายังไม่มีอาร์เธอร์คนต่อไป แต่แชมป์แห่งสเตทสแมนและจินเจอร์ เอล— หรือสายลับวิสกี้คนใหม่พร้อมจะหนุนเต็มที่อยู่แล้ว

            ผมสูดลมหายใจลึก โอเค แค่นี้ก็มากพอ

            เพื่อจะพบว่ามันก็เพียงคำปลอบใจตัวเองลม ๆ แล้ง ๆ ก็เท่านั้น

            ไม่มีชีวิตหรูหรา ไม่มีเรื่องราวเทพนิยายอีกต่อไป

            อ้อ ผมยังไม่ได้บอกคุณหรอกเหรอว่าไม่มีพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงทิลด์เกิดขึ้นแต่อย่างใด เมื่อตัวเองพบว่าไม่พร้อมจะสูญเสียใครต่อไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเธอเอง หรือชีวิตคิงสแมนที่ผมจะไม่ยอมแลกมาด้วยอะไร

            อีกอย่างคือการอยู่กับเธอบางทีก็ฝืนเป็นบ้า ไม่รู้สิ เรื่องในวังและตำแหน่งทางราชวงศ์? ตลกดีนะที่ครั้งหนึ่งผมเกือบไปถึงจุดนั้นแล้ว

            นี่คงเป็นสิ่งที่ร็อกซี่ต้องการ ไม่เคยเลยสักครั้งที่เธอจะออกนอกเส้นทางแห่งความเป็นคิงสแมน ให้ตายสิ เมอร์ลินอ่านเกมขาดหมดทุกอย่าง เธอคือคิงสแมนที่สมบูรณ์แบบ— มากกว่าผมด้วยซ้ำ

            ผมยังจำคำสุดท้ายที่บอกกับเธอไว้ได้อย่างดี

          ทั้งคู่ ;)

            มันคือคำตอบของผม เมื่อถูกถามว่าเธอคือเพื่อนหรือสายลับที่ดีที่สุดกันแน่

            ผมตอบผิด

            เธอเป็นมากกว่านั้น

            ร็อกซี่เป็นทั้งคู่หูที่ดีที่สุดที่ผมไม่อาจจะนึกขอได้—  เธออาจจะเป็นคู่ชีวิตผมได้เสียด้วยซ้ำ

            โอเค ถึงตอนนี้คุณอาจจะมองว่าผมเป็นบ้าหน่อย ๆ แล้ว แต่เชื่อผมเถอะว่าบางทีคุณก็ไม่เคยรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่มีค่าที่สุดจนเมื่อเสียมันไป

            และตอนนี้ผมรู้แล้ว มันสายเกินไป

            “กาลาฮัด” แฮร์รี่เรียกผม ชี้ไปยังภาพถ่ายอันประกอบด้วยผมร่วมกับร็อกซี่ เธออยู่ในชุดราตรีเกาะอกสีดำและมีเครื่องสำอางปัดเข้มบนใบหน้าจนแทบไม่ใช่สายลับแลนซ์ล็อตที่ผมรู้จัก ส่วนผมน่ะหรือ? ไม่มีแว่นและชุดสูท ทักซีโด้กลายเป็นเครื่องแต่งกายของผมในรูปนั้นและมันดูไม่ค่อยเข้ากับตัวเองเท่าไหร่ ก็แน่ล่ะ ผมกับเธอไม่ได้เป็นตัวเองในเวลานั้นนี่

            เราเล่นบทคู่รักกันในงานเลี้ยงระดมทุนที่บูดาเปสต์ เพื่อตามหาอาชญากรร้ายจากองค์กรค้าอาวุธระดับโลก

            มันจบไปได้อย่างสวยงาม ถึงอย่างนั้นผมยังจำความรู้สึกที่ภารกิจนั้นทำเอาอะดรีนาลีนของผมสูบฉีดเสียแน่น ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะผมได้ออกบู๊กับพวกผู้ร้ายตัวเป้ง แต่แน่นอนว่าผมจำความรู้สึกที่ต้องจับมือถือแขนกับร็อกซี่ได้ดีกว่า

            แขนของเราพันกันระหว่างทาง ร็อกซี่อาจดูมั่นใจเมื่อต้องออกลุย แต่ผมรู้ว่าเธอไม่เคยปล่อยให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้ได้ขนาดนี้

            “นายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน” ผมยังจำคำพูดของร็อกซี่ได้ดี “ฉันจะไม่ยอมจับมือถือแขนกับใครอื่นตลอดชีวิตนี้แน่นอน”

            ท่ามกลางความแคลงใจต่อหลายคนในโลกนี้ เธอไว้ใจผม

            และผมเชื่อเหลือเกินว่าผมคู่ควรกับสิ่งนั้น

            “ดูเหมือนฉันจะพลาดอะไรไปอย่างนั้นสิ?” รอยยิ้มขี้เล่นปรากฏอยู่บนมุมปากของแฮร์รี่ ไม่บ่อยนักที่เขาจะพูดจาเล่นหัวหยอกล้อกับผม มันชัดเจนว่าสุภาพบุรุษตรงหน้านี้มีเจตนาดี เพียงแต่ผมไม่อาจตอบสนองได้อย่างเหมาะสมนัก

            แฮร์รี่สังเกตเห็นอะไรบางอย่างบนใบหน้าของผม เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ผมไม่อาจรอดตัวกับการโกหกเขาไปได้

            “มีอะไรหรือเปล่า?” เขาเอ่ยถาม

            รอยยิ้มของผมคงออกมาเศร้าหรือไม่น่าพิสมัยเท่าไหร่นัก แต่เชื่อเถอะว่าผมทำดีที่สุดแล้ว ผมมองไปที่ภาพอัดกรอบไม้นั้นครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับไปหาคู่สนทนา “ไม่หรอกครับ” ผมตอบ “แค่เป็นความทรงจำดี ๆ อีกหนึ่งอย่างน่ะ”

            “สายลับแลนซ์ล็อต” เขาหยิบรูปนั้นมาพิจารณาในมือ ความชื่นชมปรากฏในดวงตาและน้ำเสียงจนแทบจะจับต้องได้ “เมอร์ลินมีดวงตาที่แหลมคม เธอเป็นผู้หญิงที่วิเศษ”

            “เป็นเพื่อนและสายลับที่ดีที่สุดด้วย” ผมว่าต่อในแทบจะทันที

            มันเป็นสัญชาตญาณมากกว่าสติสัมปชัญญะที่บอกให้ผมพูดอย่างนั้นออกไป แต่ก็มากพอที่จะเรียกให้แฮร์รี่เหลือบมองผมในทันใด

            “หมายถึงว่า…” ผมกระแอม พยายามทำน้ำเสียงของตัวเองให้ฟังออกมาดูเป็นปรกติ “เธอเป็นคิงสแมนรุ่นเดียวกันที่ผมรู้จัก เธอไม่ควรจะต้องมาตายแบบนั้น”

            เขาวางรูปนั้นกลับไปที่เดิม พยักหน้าและเดินเข้ามาแตะไหล่ข้างหนึ่งของผมเพื่อแสดงความเข้าอกเข้าใจ

            “ฉันรู้” เขาเห็นด้วย “เธอดีกว่านั้นเยอะ”

            ผมทำได้เพียงพยักหน้า เราไม่ได้สนทนาอะไรกันอีก แฮร์รี่ชำเลืองไปยังภาพของเมอร์ลินที่ตั้งไว้อยู่ข้าง ๆ ผมคิดว่าท้ายที่สุดของวัน เราไม่อาจลืมการจากไปของเพื่อนคู่ชีวิตและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้แน่

            “ไปจากที่นี่กันเถอะ” เขาว่า สวมใบหน้าเฉยชาของสายลับอีกครั้ง แต่ดวงตาของแฮร์รี่โกหกผมไม่ได้อีกต่อไป “เรามีภารกิจที่รออยู่”

            ความเศร้าในดวงตาของเขาสวนทางกับท่าทางที่แสดงออก ถึงกระนั้นนี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาโต้แย้งหรืออิดออด ไม่มีเวลาสำหรับเรื่องไร้สาระพรรค์นั้น

อีกอย่าง ถ้าร็อกซี่อยู่ตรงนี้ เธอคงทำแบบเดียวกัน

            ผมสูดลมหายใจลึก กระโดดขึ้นบนเบาะหลังผู้โดยสารรถลีมูซีนคันยาว อภินันทนาการจากสเตทสแมน ในตอนนี้กลายเป็นเราแล้วที่ติดหนี้บุญคุณพวกเขาอย่างใหญ่โต

            อย่างที่นายรู้นั่นแหละ เสียงของแฮร์รี่เอ่ยขึ้น เตกีล่าก็ยังคงเป็นเตกีล่า ทำเหมือนกับตัวเองลาพักร้อนอยู่

            มันห่างไกลจากคำติเตียนนัก รอยยิ้มในน้ำเสียงของแฮร์รี่แทบจะเป็นสิ่งที่สัมผัสได้ คุณจะว่าใครกันได้ล่ะ?

            “พักร้อน?” ถึงอย่างนั้นผมก็อดสงสัยไม่ได้อยู่ดี

            “อ้อ เขาทำท่านึกขึ้นได้ งานเฉลิมฉลองอะไรบางอย่าง ทำนองนั้นน่ะนะ

            อะไรบางอย่าง? คนอย่างแฮร์รี่แทบจะไม่เคยเอ่ยคำว่า อะไรบางอย่าง?ทุกสิ่งคือรายละเอียดที่แม่นยำที่สุด แล้วตอนนี้เขากลับพูดคำว่า อะไรบางอย่าง ออกมาง่าย ๆ เนี่ยนะ!?

            นี่มันชักน่าสนใจไปหน่อยแล้ว

ไม่ยักรู้ว่าเราต้องมาจบลงที่โรงกลั่นเหล้ายินจนได้ ผมพึมพำขณะสายตาสอดส่องไปทั่วพื้นที่ในห้องอันกว้างขวางแต่ปราศจากผู้คน นี่มันชวนให้นึกถึงอะไรบางอย่าง

ขาดก็แต่เมอร์ลินเท่านั้น มุมปากของผมยกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ แม้จะรู้ว่ามีความเศร้าปนอยู่ในนั้นบ้างก็ตาม

ตอนนี้เราก็มีแต่ต้องพึ่งพวกนี้ไปก่อน แฮร์รี่ว่า

สุภาพบุรุษ ผมหันไปหาต้นเสียง เตกีล่าประกาศเสียงดัง เดินมาอย่างสง่าผ่าเผย มือทั้งสองข้างผายอย่างภาคภูมิใจตามประสาเจ้าบ้านผู้องอาจ ยินดีต้อนรับสู่สาขาของสเตทสแมน

และนี่คืองานเลี้ยงอย่างนั้นสิ?

ไม่มีเสียงดนตรี แขกเหรื่อ หรือแชมเปญ นี่ค่อนข้างใกล้เคียงกับป่าช้ามากกว่างานเลี้ยงเสียด้วยซ้ำ

ผมหันไปหาแฮร์รี่ คุณแน่ใจว่านี่คืองานเลี้ยงที่ว่านะครับ?”

ค่อนข้างแน่ใจเลยล่ะ เขายังคงมองไปยังเตกีล่าที่ยิ้มกว้างให้ด้วยท่าทีจริงจัง

โอเค เป็นไงเป็นกัน

สถาปัตยกรรมภายในของโรงกลั่นสเตทสแมนประจำลอนดอนไม่ได้ต่างไปจากในอเมริกาเท่าไหร่นัก ยังมีแต่การตกแต่งอย่างเรียบง่ายและไม่สะดุดตาเกินกว่าจะให้ใครสงสัยว่าเป็นรังของสายลับอยู่เช่นเคย

เว้นแต่ลิฟต์ซึ่งซ่อนอยู่บนผนังไม้เก่า ๆ ก็เท่านั้น เพียงแค่เตกีล่าหมุนฝาขวดยินเปล่า ๆ ซึ่งวางเรียงอยู่บนชั้นเพียงไปมาเพียงแค่ไม่กี่ครั้ง ช่องทางพาหนะของเราก็ปรากฏขึ้น

ตามผมมาได้เลย

เพียงในเวลาไม่กี่อึดใจต่อจากนั้น ผม แฮร์รี่ และเตกีล่าก็มาโผล่ที่ชั้นใต้ดินของอาคารแห่งนี้จนได้ เข้าใจทำแฮะ

เข้าใจว่าตอนนี้พวกคุณคงตกหล่นสมาชิกคิงสแมนไปสักคน เตกีล่าเอ่ยอย่างอารมณ์ดี แต่นั่นกลับทำให้ผมขมวดคิ้ว

ถ้านายจะใช้คำว่า ตอนนี้ มันไปกับคำว่า พวกคุณ ไม่ได้แล้วนะ แฮร์รี่ยิ้มตอบ ก่อนจะหันมามองผมที่กำลังงงเป็นไก่ตาแตกอยู่ เหลือแค่เจ้าหนุ่มนี่แล้วล่ะ

เจ้าสายลับอเมริกันหัวเราะชอบใจ ก่อนจะพาผมและแฮร์รี่ไปยังห้อง ๆ หนึ่งซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยถูกปิดมิดชิดไว้อย่างดี

เดอะโกลเด้นเซอร์เคิลทำลายทุกอย่างสิ้นซากไปหมด เตกีล่าว่าขณะปิดประตูไล่หลังผมและแฮร์รี่ สภาพภายในห้องนี้มีเพียงพ็อดรูปร่างแข็งแรงซึ่งผมยังไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น รวมไปถึงหลักฐานซึ่งอาจบ่งบอกถึงร่องรอยการมีชีวิตของคิงสแมนบางท่านด้วย

ผมหันขวับไปมองต้นเสียงทันที คุณหมายความว่าอะไร?”

รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้ายียวนของหมอนั่น คุณลองบอกผมดูสิ

เอาล่ะ เตกีล่า หยุดปั่นหัวเอ็กซี่ได้แล้ว แฮร์รี่พูดด้วยท่าทางของผู้ปกครอง น้ำเสียงของเขายังคงสุภาพ แต่ผมสะกิดใจอยู่ว่าเขาก็คงจะเริ่มรำคาญเจ้าหนุ่มร่างบึ้กนี่อยู่หน่อย ๆ

งั้นนายลองดูสิ เตกีล่าบุ้ยใบ้ไปที่พ็อดดังกล่าว

ผมหรี่สายตามองเขาอย่างสงสัย แต่มือเจ้ากรรมก็รอไม่ไหวแล้วที่จะได้ลุ้นว่าอะไรอยู่ในนั้น

มันเปิดออกมาในแทบจะทันที

หัวใจของผมเต้นในจังหวะที่ถี่ขึ้นจนแทบจะระเบิดออกจากอก

เพื่อจะพบว่ามันว่างเปล่า

เสียงของเตกีล่าระเบิดหัวเราะลั่น ผมหันไปมองเขาด้วยโทสะที่ตามมา ส่วนแฮร์รี่ทำท่าคล้ายกับพยายามกลั้นหัวเราะสุดชีวิต

โอเค เอาผมเสียอยู่หมัด

เตกีล่า น้ำเสียงของแฮร์รี่เหมือนจะตำหนิอยู่หน่อย ๆ

แค่อดใจไม่ไหวน่ะ ครั้งสุดท้ายแล้ว ให้ตายสิ เขาขำจนน้ำตาเล็ด! “นายควรได้เห็นหน้าตัวเองนะ เอ็กซี่

ผมกลอกตา ขอทีเถอะ

ราวกับว่านี่คือห้องสอบสวน กระจกซึ่งถูกซ่อนอยู่กับผนังปรากฏขึ้น มันเชื่อมระหว่างห้องนี้ที่ผมยืนอยู่กับอีกฝั่งหนึ่งเขาด้วยกัน

ใบหน้าของร็อกซี่ปรากฏอยู่ ณ อีกฝั่งนั้น

และนั่นคือสิ่งที่ผมไม่รู้เลยว่าไม่กี่วินาทีก่อน ผมยอมแลกทุกอย่างในโลกเพื่อจะได้เห็นใบหน้านั้นอีกครั้ง

เทคโนโลยีของเราก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่หรอก จริงมั้ย?” ผมได้ยินเสียงเตกีล่าอยู่ในพื้นหลัง แต่สติสัมปชัญญะยุ่งอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเกินกว่าจะให้ความสนใจกับมันได้

สายลับที่ดีที่สุดและเพื่อนที่ดีที่สุดของผมอยู่ตรงนั้นแล้ว

และในครั้งนี้ ผมสัญญากับเธอและตัวเอง แม้ร็อกซี่จะยังไม่รู้เรื่องนั้น ว่าผมจะตอบคำถามนั้นให้ถูกต้อง

มันไม่ใช่แค่ทั้งคู่อีกต่อไป ร็อกซี่เป็นมากกว่านั้น

คู่หูแห่งชีวิต คำนั้นฟังดูเป็นอย่างไรบ้างล่ะ?

ผมยิ้มกับตัวเองและหวังให้ส่งไปถึงบุคคลที่อยู่ไม่ไกลออกไป มีเพียงผนังแก้วบาง ๆ กั้นอยู่ระหว่างเราเท่านั้น

หวังว่าเธอจะชอบมันนะ


ก่อนอื่นต้องขอโทษมากเลยนะคะ มาช้ามาก ฮือออ ;____;
ติดภารกิจอะไรไปเรื่อย ๆ ค่ะ เลยไม่ว่างอัพซักที จริง ๆ แต่งไปได้ 65% แล้ว แต่กลายเป็นว่าหลังจากนั้นยุ่งยาวว ๆ เลยไม่ได้อัพต่อให้จบสักที สามเดือนผ่านไป ในที่สุดตอนนี้มาแก้ไขจนจบเรื่องแล้ว ขอโทษทุกท่านมากเลยนะคะ ถ้ายังมีใครรออยู่ แหะ ๆ

หวังว่าจะถูกใจกับเรื่องนี้บ้างนะคะ คิดเห็นอย่างไรบอกได้เลยค่า :-)

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Wanderess จากทั้งหมด 14 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 17:03

    ถึงคุณ Wanderess จะแต่งเรื่องนี้ทิ้งไว้นานแล้ว แต่เราเพิ่ง(กลับ)มาชิปคู่นี้ตอนได้กลับมาดูอีกรอบเมื่อไม่กี่เดือนก่อน แล้วก็หลงมาเจอเรื่องนี้ แล้วก็อดไม่ได้ค่ะ ต้องมากรี๊ด T_T

    อ่านเรื่องนี้หลายรอบแล้วก่อนมาเมนท์ ยังไงก็ต้องอวยก่อนว่าคุณ Wanderess แต่งดีมากๆๆๆ ภาษาดีมากๆๆๆ จับความเป็นตัวละครคิงสแมน(+สเตทสแมน)ได้ดีมากๆๆๆ ชอบมากๆๆ จนไม่รู้จะชมยังไง (ทั้งที่เราไม่ค่อยชอบอ่านอะไรที่ใช้สรรพนามบุรุษที่1แทนตัวนะคะ บอกเลย T_T)


    ลิสต์รายชื่อคนตายที่เอ็กซี่พูดมา เป็นอะไรที่ตอนดูGolden Circleก็ทำเอาช็อคนะคะ ตอนที่เห็นว่าเจบีม่องก็คิดว่าไม่หรอกมั้ง พอร็อกซี่ม่องไปอีก เราก็คิดเลยว่าเฮ้ย จะบ้าเหรอ เป็นไปไม่ได้ ต้องมีsurpriseให้เธอกลับมาแน่ แถมตอนท้ายเมอร์ลินก็จากไปอีกคน สรุปก็คือภาคนี้..ฆ่าตัวละครทิ้งกันสนุกสนานเลยว้อยยย -_- แต่เจ้าหยิงนางรอดก็คือรำคาญตรงนี้ 555 พอเราอ่านไปแล้วเห็นว่าไม่มีพิธีอภิเษก ก็อยากลุกขึ้นเต้นระบำเลยฮ่ะ มันต้องแบบนี้! ฮ่าฮ่า (หัวเราะชั่วร้าย)

    แต่อยากบอกเลยว่าหลังจากอ่านเรื่องนี้ แล้วเราไปเปิดคิงสแมน2ดูอีกรอบ ฉากที่ร็อกซี่ถามแล้วเอ็กซี่ตอบว่าทั้งคู่ เราก็จะคิดว่าเอ็กซี่รู้สึกแบบในฟิคเรื่องนี้แหละ!! รักการบอกว่า 'เธออาจจะเป็น'คู่ชีวิตผม'ได้เสียด้วยซ้ำ' โว้ยยยย มาค่ะ! ระดับนี้ไม่ต้องเรือพายแล้ว เรือติดมอเตอร์กันไปเลยเฟ้ย!!!!

    ชอบการที่เอ็กซี่ย้อนคิดถึงเรื่องในอดีตกับร็อกซี่มากกกกก มันน่ารักมาก ประทับใจมาก และเราอ่านไปก็รู้สึกถึงความผูกพันของคนทั้งคู่ได้ดีมากกก ต้องเปลี่ยนจากเพื่อนรักเป็นคู่รักแล้วล่ะ

    แฮร์รีในเรื่องนี้ก็น่ารัก ดูอบอุ่นมาก T_T ส่วนเตกีล่าก็คือ..สมกับเป็นเตกีล่า 555555 และเอ็กซี่ก็คือเอ็กซี่มากกก คุณ Wanderess แต่งออกมาได้ดีมากกก แบบ..จับความเป็นทุกคนออกมาได้ดีมากจริงจัง เราอ่านแล้วนึกภาพในหัวตามได้หมดเลยค่ะว่ามันจะเป็นยังไง และมันมีความเป็นคิงสแมนมากกก

    และเรารักโมเมนท์ที่เอ็กซี่ได้เห็นร็อกซี่อีกครั้ง สั้นๆ ง่ายๆ แต่อารมณ์มาเต็มๆ อ่านไปแล้วก็แฮปปี้มากกกก ฟีลกู้ดสุด


    มันเป็นเรื่องที่เราอ่านแล้วแฮปปี้มากจริงๆ ช่วยเยียวยาความหงุดหงิดตอนดูคิงสแมน2รอบแล้วรอบเล่าของเราได้เป็นอย่างดีมากจริงๆค่ะ (เราทนดูฉากแต่งงานกับเจ้าหยิงไม่ได้จริงๆนะ มันไม่ใช่เลยโว้ยยยย) และเรารักการสร้างบทสนทนาของคุณมากจริงๆนะคะ คุณแต่งบทสนทนาได้ดีมากๆๆๆ เหมือนกับที่ใช้ภาษาได้ดีมากๆๆๆ ก็คือดีไปหมดทุกอย่างจนไม่รู้จะอวยตรงไหนอีก T_T

    จะบอกว่าเราฟัง tracklist ที่หน้าบทความตามไปด้วยแหละ และเพลงเก๋มากๆๆๆ เนี่ย คู่ควรกับสองคนนี้มากจริงๆ :p

    #4
    0
  2. วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 20:59
    ใจพังไปหมดแล้วววว เชียร์คู่นี้ด้วยความหวังว่าจะได้ลงเอยกันแต่เรือคำเฉย #อิมธวววว.
    #3
    1
    • 21 ธันวาคม 2560 / 23:00
      คว่ำจริงค่ะ แต่แอบไปอ่านข่าวมา เห็นว่ามีลุ้นด้วยนะว่าภาค 3 ร็อกซี่จะกลับมา เพราะยังไม่เห็นฉากม่องจริง ๆ //มโนต่อ TT
      #3-1
  3. วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 23:11
    ยังอยู่ป่ะครับ หาฟิคคู่นี้อ่านมานาน
    #2
    1
    • 5 ตุลาคม 2560 / 06:42
      ยังอยู่ค่า ขอโทษมากเลยค่ะ ตอนนี้ยังยุ่งๆ อยู่ แต่ถ้าแต่งเสร็จแล้วจะรีบอัพเดททันทีค่ะ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #2-1
  4. วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 22:07
    รอนะคะ ดูในโรงเรานี่เหม่อเลย พูดไม่ออก T-T
    #1
    1
    • 5 ตุลาคม 2560 / 06:44
      นั่นสิคะ ใจร้ายมาก ช็อกสุดดด ยังไงก็ขอบคุณที่รออ่านนะคะ เดี๋ยวจะพยายามรีบอัพให้ไวที่สุดทันทีที่เป็นไปได้เลยค่ะ
      #1-1