Sweetie boy รักจับใจนายแสนดี

ตอนที่ 2 : ♦Chapter1♦: กุญแจ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ต.ค. 59

BB 

Sweetie boy รักจับใจนายแสนดี


"เอ่อ..พี่ครับ"

                     By Zen

Chapter 1 กุญแจ

              

     “น้องคะ..พี่ชอบน้องมากเลย” งืมๆฉันลืมตาขึ้นมามองหาต้นเสียง เอ๋?ถึงไหนแล้วเนี่ย

 

     เดี๋ยวนะ! บอกรักในรถเมล์ที่คนเต็มขนาดเนี้ยนะ! โรแมนติกสิ้นดี -0- แถมยังมีคนมองเยอะด้วย

 

     “เอ่อ..ครับ .///.” นี่ไงเจอล่ะ ยืนตรงทางลงข้างหน้าฉันนี่เอง ถึงว่าได้ยินชัดแจ๋วเลย - -

 

     “แล้วน้องล่ะ??” เด็กนักเรียนโรงเรียนฉันนินา ส่วนผู้ชาย..นั่นมันชุดนักเรียนประถม

 

เฮ้ย! ประถมเนี่ยนะ -0- เววว

 

     “น้องคิดยังไงกับพี่ บอกพี่หน่อยนะ” น้องผู้หญิงคนนั้นก้มหัวลงหลบซ่อนใบหน้าแดงๆนั่น ส่วนน้องผู้ชายคนนั้นก็หูแดงไปหมด -//- ทำคนดูเขินไปด้วยเลย 


แต่ประถมเนี่ยนะ ไม่โออ่ะTT

    

 “ผม..ผมก็ชอบพี่ครับ0//0” น้องผู้ชายคนนั้นเปิดกระเป๋าแล้วหยิบอะไรบางอย่าง..

 

ลุงบังหนูไมมม!  (ไม่ค่อยเผือกเท่าไหร่เลย- -)

แล้วลุงก็บังต่อไป  ฉันพยายามชะเง้อมอง กล่องไรอ่ะ?(ยัง ยังไม่เลิก-0-)


     “ขอบคุณนะ น้องวาดสวยมากเลย^^” สมุดภาพ?


     “ได้เสมอครับ ที่รัก><–[]- เงิบสิ เด็กสมัยนี้แก่แดดกันหมดแล้วว


ประถมนะ ประถม! ทำไมช่างแก่แดดอย่างนี้ดู้ดูฉันนิ เกิดมายังไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเลยจ้า 

ถถถ โสดแล้วพาล-..-


แล้วทั้งสองคนก็ลงจากรถเมล์ไปทิ้งไว้เพียงความอบอุ่นเล็กๆกับคนจำนวนหนึ่ง!


     “ลุงคะ มานั่งตรงที่หนูเถอะค่ะ^^” ฉันบอกลุงบัง(?) ที่ยืนโหนรถ จะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่


     “ขอบใจนะหนู” ฉันลุกให้ลุงบังมานั่งแล้วพาตัวเองออกจากที่นั่งอันแสนสบายด้วยความอาลัย


เอี๊ยดดด


บัดนี้ฉันกำลังเดินไปข้างหน้าเนื่องจากรถเมล์เบรกกะทันหันและฉันไม่ทันระวังจึงทำให้ร่างอันบอบบาง(?)ปลิวไปข้างหลังสุดแรง ถึงอย่างนั้นแรงที่รถเบรกก็ทำให้ฉันถูกเหวี่ยงไปข้างหน้าไปชนกับใครคนนึงที่ขึ้นมาบนรถและยังไม่ทันได้เห็นฉันที่กำลังจะชนใส่เขา..


ฉันหลับตาลงไม่กล้าลืมตามองเลย..


แต่ทว่า


ตุ้บ!


“เป็นอะไรไหม?” คนข้างหน้าถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยก่อนจะคลายอ้อมแขนออก..


“ไม่เป็นไรค่ะ แต่..!!” พอฉันเงยหน้าเท่านั้นแหละ..กลับลืมคำถามที่จะถามก่อนหน้าไปเลย -0- ใบหน้าหล่อเหลานั้นยิ้มให้ฉันก่อนจะก้มลงเก็บกระเป๋านักเรียนของฉันขึ้นแล้วปัดเศษฝุ่นออกแล้วยื่นกลับมาให้ฉัน

 

“ฉันไม่เป็นไรหรอก^^


“หลบหน่อยดิวะ คนจะขึ้น!” เสียงตะโกนจนฉันหันไปมอง ก่อนจะถึงดึงให้ไปหลบข้างๆ


“ขอโทษครับพี่” เขายกมือไหว้ก่อนจะขยับให้ทางพี่ผู้ชายคนนั้นได้เดินสะดวก


“หงุดหงิดโว้ยย”  แล้วพี่ผู้ชายที่ตะโกนนั้นก็เดินกระแทกไหล่ฉันไป


นิสัยเสียมาก ไอ้บ้ามากระแทกไหล่ฉันหรออ เดี๋ยวปั๊ดเลย!


“หนูเป็นไงบ้าง หนูไม่น่าสละที่ให้ลุงเลย ถ้าไม่มีไอ้หนุ่มคนนี้หนูจะเป็นยังไง..


ดราม่าซะงั้น


“หนูไม่เป็นอะไรหรอกค่า ความผิดหนูเองที่ไม่ระวัง^^


“แต่..


“เอาน่าลุง หนูเต็มใจให้ลุงนั่งเอง^^


“แล้วก็ขอบคุณนายมากนะ” ฉันมองนายคนนั้นที่ช่วยฉัน เขายิ้มเบาๆ


“ไม่เป็นไรๆ ^^” จะว่าไปนายนี่เรียนอยู่โรงเรียนใกล้ๆนี่เองแหละ ฉันเห็นตัวอักษรย่อชื่อโรงเรียนเขาน่ะ แถมยังอยู่ระดับชั้นเดียวกับฉันอีกด้วย


“บ้านเธออยู่ไกลโรงเรียนจังนะ” เขาคงจะดูชื่อโรงเรียนระดับที่เด่นสง่าบนเสื้อฉันละล่ะ


“อีก 3 ป้ายก็จะลงแล้วล่ะ” ฉันบอกนายนี่ดูเป็นมิตรดีแหะ


          “ฉันชื่อ ลิมิต ยินดีทีได้รู้จักนะJ


“ฉันชื่อ เยริ ยินดีเช่นกันนะ^^” หลังจากนั้นลิมิตก็ชวนฉันคุยไปตลอดทางกลับบ้าน


คุยกันเรื่องทั่วไปอ่ะนะ ลิมิตเป็นคนขี้เล่นหน่อยไม่เหมือนพี่ชายฉันขี้เล่นจนถูกคนอื่นมองว่าเจ้าชู้ตลอด - - ก่อนลงจากรถเราแลกไลน์แลกเฟสกันเล็กน้อย เพื่อติดต่อกันแบบเพื่อน เพื่อนจริงๆๆ=  =


เขาก็หล่อดีอ่ะนะแถมยังสูงกว่าฉันเยอะด้วย - -



นี่ฉันคิดเพลินจนเกือบเดินเลยบ้านแล้วหรอเนี่ย ฉันควานหากุญแจในข้างกระเป๋าเพื่อที่จะเอากุญแจมาเปิดบ้านแต่กลับพบความว่างเปล่า….!


=[]=ง่ะ”


เปิดอีกข้าง ฉันอาจจะเก็บไว้อีกข้างก็เป็นได้..


ฟุบ


“เห้ยย”


หรือว่าจะเป็นในกระเป๋าตังค์ ฉันอาจจะเอาเสียบไว้กับช่องใส่เหรียญก็ได้ .มันต้องใช่แน่ๆ


ฟุบ


“ไม่มี!


เอ..ฉันอาจจะ


“ไง ยัยตัวยุ่ง! มายืนค้นอะไรหน้าบ้านน่ะ = =” พี่จีเนียสพี่ชายฉันเองแหละ หน้าเนียนอย่างกะผู้หญิง สายตาคมจ้องทีนี่มีหวั่นๆ ใบหน้าเข้าได้กับรูปร่างที่ดูๆแล้วเพอร์เฟค แต่นิสัย..ที่รู้ๆกันอยู่ แต่ถ้าขืนรู้ว่าฉันทำกุญแจบ้านหายนี่มีเฮแน่ๆ TT และตอนนี้สายตาคมกลับจ้องฉันอย่างไม่วางตา โผล่มาทำไมตอนนี้เนี่ยย


“แน่ ถามไม่ตอบ” แต่ทำไงได้ล่ะ ขืนโกหกยังไงพี่จีเนียสก็จับได้อยู่ดี  ดังนั้นเพื่อเลี่ยงภัยต่อทรัพย์สินและชีวิตฉันจึงต้องหลับตา ทำใจพักนึงก่อนจะบอกความจริงไป


“ค้นหากุญแจบ้าน” พี่จีเนียสนิ่ง


“ทำกุญแจบ้านหายอีกแล้วใช่ไหมมมมม”


“แง้ หนูขอโตดดดดดดT0T

 

หลังจากสารภาพความจริงอันยิ่งใหญ่ พี่จีเนียสก็บ่น บ่น แล้วก็บ่น บ่นตั้งแต่ไขประตูบ้าน กินข้าวเย็น จนถึงตอนนี้ที่โซฟาห้องนั่งเล่น  บ่นยังก่ะผู้หญิง= =


“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้เก็บรักษาดีดี รอบที่แล้วยังไม่เข็ดอีกหรอที่ไปปีนรั้วในบ้านของป้าข้างบ้าน ดีนะที่ป้าเขาไม่แจ้งตำรวจมาจับน่ะหาาาา”


ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ ก็ตอนนั้นฉันแค่ลืมเอากุญแจบ้านไปด้วยเองง่ะ  -0-


“ถ้าบ้านเรากำแพงไม่สูงลิ่วขนาดนี้ หนูคงปีนกำแพงบ้านเราไปแล้ว =0= อีกอย่างกุญแจไม่ได้หายสักหน่อย”


“ยังจะเถียงอีก! แล้วนี่กุญแจดอกที่ 4  แล้วนะ! รอบนี้ทำหล่นไว้ไหนอีกล่ะ ”


ก็ไม่มีไรมากกุญแจแต่ละดอกน่ะนะ..


ดอกแรกฉันทำกุญแจตกส้วมโรงเรียน


ดอกที่สองทำตกในแม่น้ำตอนไปทัศนศึกษา


ดอกที่สามทำตกท่อระบายน้ำที่หน้าบ้าน


แค่นี้เองง่ะ


“ไม่รู้เหมือนกันอ่ะพี่จี แต่มีสำรองอีกป่ะ *0* ขอน้า”


พี่จีเนียสมองหน้าฉันที่ทำตาแป๋วก่อนคลี่ยิ้มละลายใจออกมาก่อนยิ้มจะเปลี่ยนเป็นขี้เล่นทันใด


 “ไม่มีจ้าน้องสาวว”


หรือว่าตอนที่รถเมล์เบรกแล้วกระเป๋าฉันหล่นกันนะ


“หนูรู้แล้วล่ะพี่จี >< แต่จะเจอไหมมันก็อีกเรื่องนึง”


“รีบหามาล่ะกัน ตอนนี้ก็ใช้กับพี่ไปก่อน กว่าจะให้ลุงช่างทำขึ้นมาต้องรออีกอาทิตย์นึง”


“ทุกทีแปปเดียวก็ได้แล้ว ไหงเป็นอาทิตย์ล่ะ”


“ลุงช่างหยุดกลับบ้านต่างจังหวัดอ่ะ”


“พี่รู้ได้ยังไง อย่างกะมีญาณทิพย์ *0*


“เปล่าพอดีพี่ผ่านไปแถวนั้นพอดีน่ะ เลยเห็นป้ายประกาศ -_-


-0- อ่ะจ้ะ”


“ช่วงนี้พี่มีเรียนภาคบ่าย  เวลาเลิกเหมือนเดิมเลทนิดหน่อย รอได้ป่ะล่ะ”


“ได้ค่าๆ^0^


“ไปอาบน้ำ ทำการบ้านได้แล้วเราอ่ะ- -


“วันนี้ไม่มีการบ้าน เย้ๆ”ฉันทำท่าซุปเปอร์แมนไปขวางพี่จีเนียสที่กำลังเปิดทีวี


“ไปได้แล้ว จะดูทีวี- -“ พี่จีเนียสพลักฉันออกจากจอก่อนจะนั่งดูทีวีในท่าทางสบายใจเฉิบ


ที่จริงพี่จีเนียสไปรับฉันได้นะ แต่ฉันเลือกที่จะนั่งรถเมล์กลับเพราะนั่งฟรีแต่คนเยอะ อีกอย่างมหาลัยที่พี่จีเนียสเรียนอยู่มันอยู่คนล่ะทางกับโรงเรียนฉัน ฉันไม่ให้พี่จีเนียสลำบาก

 

line1 ข้อความจาก L.limit

 

ลิมิตนั่นเองที่ส่งไลน์มา เปิดอ่านก่อนดีกว่าจะได้ถามเรื่องกุญแจด้วย *0*


สวัสดี เธอเป็นใคร?


มาแบบกวนเลยนะยะ


ฉันคือ ยุนอา SNSD ’


(สติ๊กเกอร์กระต่ายหัวเราะ)


ตื่นครับ ตื่น!’


(สติ๊กเกอร์คำว่า wake up!)


เยริเองงงไงลิมิต = =’


แล้วนายเป็นใคร?


ฉันคือ ชานยอล got7’


(สติ๊กเกอร์เสยผม)


เดี๋ยว! ชานยอล Got7 อะไรคือชานยอลมาอยู่ Got7 ห้ะลิมิต ฮ่าๆๆๆๆ


ผิดวงป่ะลิมิต555’


อ้าวไม่ได้อยู่วง got7 หรอกหรอ55’


‘exo จ้ะคุณลิมิตตต


’55 กินไรยัง?


เรียบร้อยแล้วจ้า นี่กุญแจบ้านฉันหายอ่ะ


ฉันเริ่มเข้าประเด็น  ลิมิตอ่านเร็วมากทำอย่างกะเขาไม่มีไรทำงั้นแหละ - -


หายเมื่อ่ไหร่? ที่รถเมล์เมื่อตอนเย็นหรอ?? หรือยังไง


ที่รถเมล์นั่นแหละ สงสัยจะเป็นตอนที่กระเป๋าตกล่ะมั้งTT’


แล้วเข้าบ้านมายังไงล่ะ?


พี่มาเปิดให้น่ะ ว่าแต่นายเห็นป่ะ กุญแจฉันอ่ะ


ไม่เห็นนะ พอดีฉันรับเธออยู่จำไม่ได้หรอ^^’


นั่นสินะ -///-


หลังจากนั้นฉันก็คุยกับลิมิตไปเรื่อยเปื่อยกับชีวิตประจำวันก่อนจะขอตัวไปอาบน้ำแล้วนอน


ไม่ได้มีเพียงกุญแจที่หาย แต่สิ่งที่อยู่กับกุญแจทำให้ฉันกังวลมากกว่า ทั้งที่บอกตัวเองว่าอย่าเก็บไว้ด้วยกันแท้ๆ ถ้าหาไม่เจอฉันทำยังไง ในเมื่อสิ่งนั้นมันสำคัญมากสำหรับฉัน!!



__-------------------------------------------------------------------------

โอ้วเย้? การบ้านเยอะมากก = = 

พยายามอัพ อัพทีเอาสองตอนเลยมั้ย หรือยังไง?


ฝากติดตามด้วยกั๊บๆๆๆ><

คอมเม้นมาคุย ติชมอะไรได้หมดเลยนะจ่ะะ


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ

WNA.





CRY  .qCRY  .q
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น