เอิร์ธ & เอลฟ์

ตอนที่ 10 : สารภาพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1173
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    10 ส.ค. 62

เอิร์ธ...

" ไม่ว่าต่อไปนี้จะเกิดอะไรขึ้น คำตอบของมึงจะเป็นยังไง...กูอยากให้มึงรู้เอาไว้นะเอิร์ธ ว่ากูชอบมึงกูรักมึง รักมานานแล้วด้วยตั้งแต่ที่เรียนประถมแต่กูไม่กล้าบอกมึงกูกลัว กูกลัวว่าถ้ามึงรู้แล้วมึงจะเกลียดกู กูกลัวว่าถ้ามึงรู้แล้วความเป็นเพื่อนระหว่างเราจะจบลง กูกลัวว่ามึงจะหายไปและกูอยากให้มึงรู้ว่ามึงคือผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่กูรัก ถึงกูจะนอนกับผู้หญิงมากมายหลายคนแต่มึงคือผู้ชายแรกและคนเดียวที่กูเรียกว่าเมีย "
ทุกอย่างที่ไอ้เอลฟ์พูดออกมามันคือทุกความรู้สึกที่ผมมีต่อมันมาตลอดและผมไม่คิดเลยว่าที่ผ่านมามันจะรู้สึกแบบเดียวกันกับผม ผมยิ้มพร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลออกมา ความรู้สึกดีใจตื้นตันใจกองรวมเต็มอก สายตาจริงจังของมันที่จ้องมองผมตอนนี้ทำให้ผมมั่นใจว่าทุกอย่างที่มันพูดไม่ได้โกหก

" .......... "

" แล้วมึงละเอิร์ธ มึงรู้สึกยังไงกับกู ไม่ว่ามึงจะตอบว่าอะไรกูรับได้หมด และถ้าคำตอบของมึงคือไม่ใช่ กูขอให้เรากลับไปเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม "
ไอ้เอลฟ์มองผมด้วยแววตาที่อ่อนลงพลางส่งยิ้มบางๆมาให้ มันทำให้ผมใจสั่น

เอลฟ์...

ในที่สุดผมก็สารภาพความรู้สึกตัวเองออกไป ผมไม่รู้ว่าต่อจากนี้เราสองคนจะเป็นยังไงแต่ผมก็ดีใจที่วันนี้ผมได้บอกความรู้สึกของตัวเองให้มันได้รู้ และตอนนี้ผมกำลังรอฟังคำตอบของไอ้เอิร์ธอยู่

" กูโกรธมึงที่เมื่อปีก่อนมึงทำแบบนั้นกับกู กูโกรธมึงที่มึงไม่ยอมฟังอะไรจากกูเลยแม้ว่ากูจะพยายามอธิบาย และกูโกรธมึงที่มึงทำทุกอย่างในคืนนั้นกับกูเพียงเพราะอารมณ์โกรธของมึง และกูโครตโกรธมึงเลยวะที่อยู่ๆมึงก็ไปโดยที่ไม่บอกกูสักคำ "
ไอ้เอิร์ธพูดขณะที่เราสองคนยังจ้องตากันอยู่ แต่มันเองไม่ใช่หรอวะที่ทำให้ผมต้องเป็นแบบนั้นและมันเองไม่ใช่หรอวะที่หายไปก่อน

" ก็มึงบอกกูว่ามึงชอบอามีนเอง กูก็เลยโมโหกูไม่อยากเสียมึงไป กูไม่อยากให้มึงไปเป็นผัวใครเพราะกูอยากให้มึงเป็นเมียกู "
ผมเถียงมันคือพลางมองมันด้วยสายตาค้อนๆ

" แล้วมึงยอมฟังที่กูอธิบายมั้ย "
ไอ้เอิร์ธพูดมามันก็ถูกเพราะถ้าผมโมโหแล้วผมจะไม่ยอมฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น แต่ตอนนั้นมันหึงไงและไม่อยากเสียมันไปด้วย

" กูขอโทษที่ทำแบบนั้น ต่อไปกูจะพยายามดีขึ้น แล้วมึงก็เลิกประชดกูด้วย "
อันนี้ผมรู้สึกผิดจริงๆ แต่มันก็มีส่วนผิดนะที่ชอบประชดผม

" กูไม่ได้ชอบอามีน แต่กูหมั่นไส้มึงไงมึงทำท่าทางเหมือนชอบอามีนเองนิ "
ไอ้เอิร์ธพูดพลางยิ้มๆก่อบจบตบแก้มผมเบาๆ

" แล้วมึงชอบกูบ้างมั้ย "
ผมลุ้นคำตอบนี้จากปากมันมากกว่า

" ก็...มั้ง "
ไอ้เอิร์ธพูดยิ้มๆพลางหันหน้าไปทางอื่น ผมสังเกตุเห็นมันหน้าแดงด้วยแหละ หรือว่ามันจะเขินวะ แบบนี้คือเค้าเรียกมีใจใช่มั้ยหรือเรียกว่าหวั่นไหวได้หรือเปล่า

เนื่องจากมีเนื้อหา 18+ มากเกินไปฝากติดตามตอนต่อไปที่ลิ้งค์นี้ได้เลยค่ะ

https://fictionlog.co/b/5c2cf21993947618e1c129d9

หรือเว็ป Fictionlog นามปากกา ใจดินสอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

6 ความคิดเห็น