天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 8 : คู่หมั้น (๔) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 631 ครั้ง
    19 ต.ค. 63


ท่านแม่...ท่านตบข้า?” หลันเซวียนเอ่ยเสียงเบาคล้ายละเมอ ตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่ มารดาไม่เคยลงมือกับนางถึงขึ้นนี้ อย่างดีก็หยิกต้นแขนสั่งสอนเป็นบางครั้ง นี่นับเป็นครั้งแรกที่ฟางซื่อลงมือกับนาง น้ำตาจึงเอ่อล้นออกมายิ่งกว่าเดิม

ฟางซื่อเห็นบุตรสาวร่ำไห้เช่นนั้นก็ปวดใจนัก นางกำมือข้างที่ใช้ตบหลันเซวียนไว้แน่น แล้วกล่าว “ที่แม่ทำเช่นนี้เพราะต้องการเรียกสติเจ้า คิดว่าร้องไห้ฟูมฟายแบบนั้นแล้วพ่อของเจ้าจะเห็นใจงั้นรึ? พ่อเจ้าลำเอียงรักหลันซีหลันจวิ้นมากกว่าทำไมแม่จะไม่รู้ แต่ตอนนี้พวกเรายังหาโอกาสเหมาะๆ ทำอะไรสองพี่น้องนั่นไม่ได้ เพราะพ่อเจ้าต้องขัดขวางอย่างแน่นอน”

พอฟางซื่อเอาน้ำเย็นเข้าลูบ หลันเซวียนก็ดูคล้ายจะอารมณ์เย็นลง ปาดน้ำตาถามเสียงเครือ “ท่านแม่พูดเช่นนี้ หมายความว่ามีแผนกำจัดพวกมันแล้วใช่หรือไม่”

ฟางซื่อลูบศีรษะลูกสาว แล้วเช็ดน้ำตาให้ “แผนการย่อมมีแน่ เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา แม่อยากให้เจ้าใจเย็นกว่านี้สักนิด อดทนให้มากหน่อย ที่เหลือแม่จะจัดการเอง”

หลันเซวียนพยักหน้าช้าๆ ดวงตาทอประกายริษยาฉายชัด...

 

พอกลับจากเรือนใหญ่ ไป๋หว่านก็ชักชวนหลันซีไปตัดชุด

นางเพิ่งเข้าใจว่าทำไมคุณหนูใหญ่ถึงดึงดันจะสวมเสื้อผ้าชุดเก่าชุดนั้นไปพบคู่หมั้น เป็นเพราะคุณหนูวางแผนเอาไว้ว่าถ้านายท่านได้เห็นอาภรณ์เก่าคร่ำมอซอชุดนั้น จะต้องจัดหาอาภรณ์ชุดใหม่ทดแทนให้อย่างแน่นอน

ยามนี้ไป๋หว่านจึงปฏิเสธไม่ได้เลยว่านางตามความคิดหลันซีไม่ทันแล้ว

อาหว่าน เจ้าเอาเงินนี่ไปซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ให้ข้าสักสองสามชุด เอาสีเรียบๆ นะ เนื้อผ้าไม่ต้องดีเท่าไร เอาแค่ใส่แล้วไม่น้อยหน้าคุณหนูบ้านอื่นก็พอ” หลันซียื่นก้อนเงินให้ไป๋หว่านสองก้อน ส่วนที่เหลือเก็บไว้ในถุงผ้าปักห้อยเอว

ไป๋หว่านพยักหน้า ทว่ายังนึกสงสัย “คุณหนูเจ้าคะ เหตุใดคุณหนูจึงไม่ไปตัดชุดตามที่นายท่านสั่งเล่าเจ้าคะ ทำเช่นนี้บ่าวเกรงว่า...”

เด็กโง่...เจ้าคิดมากไปแล้ว” หลันซีอมยิ้ม กล่าวด้วยน้ำเสียงน่าฟัง “เงินนี้ท่านพ่อให้ข้าแล้ว ข้าจะเอาไปจัดสรรอย่างไรก็ได้ แทนที่จะเอาไปตัดชุดใหม่ราคาแพง มิสู้ซื้อเสื้อผ้าตัดสำเร็จที่ราคาถูกกว่ากันกึ่งหนึ่ง แล้วเก็บเงินที่เหลือไว้ซื้อเนื้อกินไม่ดีกว่าหรือ”

พี่สาวฉลาดที่สุด!” พอได้ยินคำว่า ‘เนื้อ’ หลันจวิ้นก็พลันยิ้มประจบประแจง กอดหน้ากอดหลังพี่สาวราวกับลูกลิงเกาะหลังแม่ หลันซีเห็นแล้วเอ็นดูนัก จึงหยิบเงินเพิ่มให้ไป๋หว่านอีกหนึ่งก้อน

เงินนี่เจ้าเอาไปซื้อเนื้อกับไข่ไก่ เย็นนี้ข้าจะทำหม้อไฟให้พวกเจ้ากิน”

เฮ! หม้อไฟ พี่สาวดีที่สุด!” หลันจวิ้นหอมแก้มหลันซีทั้งซ้ายขวาจนนางต้องดันใบหน้าเล็กๆ ของน้องชายออก ส่วนไป๋หว่านหัวเราะออกมาเบาๆ นานแล้วที่นางมิได้เห็นภาพความสนิทสนมของพี่น้องคู่นี้ เพราะถ้าเป็นหลันซีคนก่อน หลันจวิ้นไม่มีทางออดอ้อนออเซาะเช่นนี้แน่

อาหว่านอย่าเพิ่งไป” พอเห็นว่าไป๋หว่านกำลังจะก้าวขาออกจากเรือน หลันซีก็ร้องเรียกไว้ ก่อนเดินไปหยิบตำราสมุนไพรที่อ่านเมื่อเช้ามายื่นให้ “เจ้าเอาไปคืนคุณชายเซียวเถอะ ข้าไม่อยากติดค้างเขา”

หลันซีกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง เดิมทีนางคิดว่าไป๋หว่านไปหาซื้อตำรานี้มาได้ในราคาถูกราวกับได้เปล่าจึงยินดีอย่างมาก แต่เมื่อได้ทราบจากเซียวซูเว่ยว่าตำราเล่มนี้เป็นของสกุลเซียวจึงฝากให้ไป๋หว่านเอาไปคืนฝ่ายนั้นเสีย เพราะไม่อยากติดหนี้บุญคุณใคร ทั้งๆ ที่ยังเสียดายอยู่ไม่น้อย นอกจากตำราเล่มนี้จะอ่านเข้าใจง่าย ยังมีภาพวาดของสมุนไพรชนิดต่างๆ วาดไว้เสมือนจริง นับว่าเป็นตำราดีที่หาได้ยาก

แต่ไม่ว่าหลันซีจะยัดเยียดอย่างไร ไป๋หว่านก็ไม่ยอมรับ

“คุณหนูเก็บไว้เถิดเจ้าค่ะ ตำรานี้คุณชายรองบอกว่าคัดลอกไว้นานแล้ว กระดาษใกล้เสื่อมสภาพ ถึงไม่ให้ท่านยืมอ่านก็ต้องเอาไปเผาทำลายอยู่ดี ดังนั้นท่านเก็บไว้ย่อมเป็นประโยชน์กว่าเจ้าค่ะ”

คุณชายรอง? มิใช่คุณชายใหญ่หรอกหรือ” หลันซีเริ่มสับสนขึ้นมาแล้ว คู่หมั้นของนางคือเซียวซูเว่ย แล้วเรื่องนี้เซียวหรงมาเกี่ยวอะไรด้วยเล่า

ไป๋หว่านคลี่ยิ้ม “คุณหนูคงลืมไปกระมัง คุณชายใหญ่มิเคยยุ่งเกี่ยวกับกิจการของสกุลเซียว เพียงแต่เที่ยวเล่นไปวันๆ เท่านั้น เรื่องในร้านสกุลเซียวล้วนเป็นคุณชายรองที่คอยจัดการดูแล”

อ้อ” หลันซีพยักหน้ารับ เกือบลืมไปว่าคู่หมั้นของนางเป็นคนไม่เป็นโล้เป็นพาย ไม่แน่ว่าที่นางต้องไปที่ร้านสกุลเซียวในวันพรุ่งนี้ คงได้พบหน้าเซียวหรงมากกว่าคู่หมั้น แต่จะเป็นใครก็ช่างเถอะ ขอแค่มีความรู้ให้นางตักตวงเป็นพอ

หลันซีวางแผนไว้แล้วว่านางจะเรียนวิชาสมุนไพรควบคู่กับการทำสุราไปด้วย จากนั้นก็จะคิดค้นยาบำรุงสรรพคุณเป็นเลิศออกมาขาย พอเก็บเงินได้ก้อนหนึ่งค่อยเปิดรับรักษาคนด้วยความรู้ที่เคยมีในชาติที่แล้ว เมื่อนั้น...นางก็จะสามารถเลี้ยงตนเองรวมถึงเลี้ยงไป๋หว่านและหลันจวิ้นได้โดยไม่ต้องเอาตัวเองไปแต่งเข้าตระกูลไหน ดีไม่ดีอาจออกจากสกุลหลันไปอยู่ด้วยกันสามคนตามประสาด้วยซ้ำ

เพียงแค่คิดว่านางจะเป็นอิสระจากชายคาสกุลหลัน รอยยิ้มแห่งความยินดีก็ปรากฏบนใบหน้าอ่อนใส ดวงตากลมโตทอประกายพราวระยับ

ช่างเป็นแผนการที่ยอดเยี่ยมไร้เทียมทาน!

 

+++++++++++++++

จบไปอีกหนึ่งตอนแล้วนะคะ เป็นหลันซีนี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ 

 

วันหยุดยาวใกล้หมดลงแล้ว ใครที่ต้องเดินทางกลับไปทำงานก็ขอให้เดินทางปลอดภัยนะคะ ผู้เขียนเองไม่ได้ไปไหน ว่าจะปั่นนิยายให้นักอ่านได้อ่านกันต่อค่ะ ^^

อ้อ.. ตอนต่อๆ ไปผู้เขียนจะแบ่งตอนย่อยให้น้อยลงเพื่อให้เนื้อหายาวขึ้นนะคะ ตอนนี้กำลังหาจุดสมดุลอยู่ค่ะ ขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้ด้วยค่า

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นต์นะคะ :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 631 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

580 ความคิดเห็น

  1. #95 kteelee (@kteelee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 01:33
    ชอบความคิดนี้ของนางมากออกไปอยู่ด้วนกันสามคนก็ดีนะ
    #95
    1
    • #95-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 8)
      21 กรกฎาคม 2563 / 09:37
      นางเอกสายสตรองชอบยืนด้วยลำแข้งค่ะ อิอิ
      #95-1
  2. #15 por4312525 (@por4312525) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 12:02
    รอติดตาม
    #15
    1
    • #15-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 8)
      7 กรกฎาคม 2563 / 12:12
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #15-1
  3. #13 068981 (@068981) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 08:20

    อีกนานไหม๊นางจึงจะออกจากสกุลสำเร็จ

    #13
    1