天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 46 : สักวันหนึ่ง (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 506 ครั้ง
    6 พ.ย. 63


       "ผิงเอ๋อร์ เจ้าดูอวบขึ้นหรือไม่"

              เหยียนเหมยกล่าวกับโจวชิงผิงขณะปรนนิบัติเข้านอน ทำเอาอีกฝ่ายต้องรีบหลุบตาลงอย่างมีพิรุธ ทว่าเหยียนเหมยหาใช่เป็นคนช่างสังเกตปานนั้น จึงไม่ทันเห็นว่ากิริยาของโจวชิงผิงน่าสงสัยเพียงใด

              "ช่วงนี้ข้าเจริญอาหารไปหน่อย ก็เลยอ้วนขึ้นเจ้าค่ะท่านป้า เกรงว่าคงต้องกินให้น้อยลงบ้างแล้ว"

              เหยียนเหมยได้ยินเช่นนั้นก็พลันหัวเราะเสียงใส "จะลำบากอดข้าวไปไย เป็นสตรีต้องมีน้ำมีนวลสักนิดจึงจะงดงาม เจ้าเป็นเช่นนี้นับว่าสะสวยกำลังดีเชียวละ"

              โจวชิงผิงยิ้มแห้งๆ มิได้เปล่งวาจาใดต่อจากนั้น เพียงดูแลให้เหยียนเหมยดื่มยาก่อนนอนและห่มผ้าให้ ก่อนจะดับไฟแล้วกลับไปยังห้องของตนเพื่อเข้านอนเช่นกัน

              ทว่าผ่านไปเกือบสองชั่วยาม หญิงสาวยังลืมตาโพลงด้วยความกลัดกลุ้ม

              ใช่นางจะไม่รู้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกายของตน นางรู้ว่าตัวเองอ้วนขึ้นก่อนที่เหยียนเหมยจะทักเสียอีก

              เดิมทีโจวชิงผิงคิดว่าที่ช่วงนี้ตนมักมีอาการอ่อนเพลียอยู่บ่อยครั้ง เป็นเพราะยามค่ำคืนมิได้พักผ่อนอย่างเพียงพอ

              เซียวซูเว่ยเป็นคนช่างเรียกร้อง ทั้งยังเอาแต่ใจอย่างหาใดเปรียบ นางตกเป็นของเขาโดยบังเอิญในค่ำคืนนั้นเป็นครั้งแรกยังพอทำเนา แต่โจวชิงผิงไม่คาดคิดว่าตนจะหลงเคลิบเคลิ้มไปกับวาจาล่อลวงของเขา จนกระทั่งพลั้งใจเผลอกาย พลีร่างให้ชายผู้นั้นได้เชยชมหลายต่อหลายครั้ง

              ยังดีที่ช่วงนี้เซียวซูเว่ยต้องเดินทางไปเจรจากับคู่ค้าที่นอกด่าน นางถึงได้พักผ่อนอย่างเต็มตาบ้าง แต่ก็น่าประหลาดที่อาการง่วงงุนในตอนกลางวันดูเหมือนจะหนักข้อขึ้นทุกที ยังมีรอบเดือนที่หายไป ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เคยมาเป็นประจำทุกเดือนมิได้ขาด

              แม้จะเป็นเด็กสาวอายุเพียงสิบหกสิบเจ็ดปี ทว่าโจวชิงผิงหาใช่ไร้เดียงสาเพียงนั้น อาการคนตั้งครรภ์อ่อนๆ นางก็เคยได้ยินผ่านหูมาอยู่บ้าง ครั้นเมื่อรอบเดือนคลาดเคลื่อนไปนานกว่ายี่สิบวัน นางก็เริ่มกระวนกระวายใจ

              เดิมทีนางคิดจะรอให้เซียวซูเว่ยกลับจากนอกด่านแล้วค่อยหารือกันว่าควรทำอย่างไรต่อไป ทว่ายามนี้นางร้อนใจจนไม่เป็นอันทำสิ่งใดแล้ว จึงลอบหาโอกาสไปให้หมอตำแยลองจับชีพจรดู ซึ่งไม่ว่าจะเปลี่ยนสักกี่หมอ ก็พบว่าพวกเขาล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกัน

              นางกำลังตั้งครรภ์ลูกของเซียวซูเว่ย

              แม้ไม่อยากเชื่อ แต่มันก็เป็นไปแล้ว ไม่รู้ว่าความผิดพลาดเกิดขึ้นตรงที่ใด เซียวซูเว่ยยืนยันกับนางเป็นมั่นเหมาะว่ายาห้ามบุตรของร้านสกุลเซียวประสิทธิภาพดีนักหนา แล้วเหตุใดนางจึงพลั้งพลาดตั้งครรภ์เช่นนี้เล่า

              ยามนี้โจวชิงผิงรู้สึกว่ามองไปทางใดก็ล้วนมืดแปดด้าน ซ้ำร้ายตัวต้นเหตุของเรื่องนี้ก็ดันไม่อยู่ให้นางได้ระบายความอึดอัดคับข้อง ทำได้เพียงรอให้เซียวซูเว่ยกลับจากนอกด่านสถานเดียว เพราะสตรีหัวอ่อนอย่างนางไม่สามารถตัดสินใจเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้เพียงลำพัง

              โจวชิงผิงก็ได้แต่หวังว่าชายผู้นั้นจะมีเมตตากับเลือดเนื้อเชื้อไข ถึงอย่างไรเด็กคนนี้ก็เป็นบุตรคนแรกของเซียวซูเว่ย นางยังหวังว่าเขาจะมีความปรานี

              คิดไปคิดมา ก็พานให้คนนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน

 

อีกฝั่งหนึ่งของเมืองหลวง เทศกาลวันไหว้พระจันทร์เริ่มต้นขึ้นอย่างคึกคัก

              ริมสองฝั่งถนนประดับประดาด้วยโคมไฟหลากสี ร้านรวงต่างพากันมาเปิดขายของกินของใช้กันคึกคักจนแน่นขนัด ผู้คนหลั่งไหลเข้ามาเที่ยวงานราวกับฝูงมดเดินขบวน

              หลันซีสอดส่ายสายตามองนั่นมองนี่อย่างเพลิดเพลิน แม้หน้ากากปีกผีเสื้อที่สวมอยู่จะบดบังทัศนวิสัยไปบ้าง แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งนัยน์ตาซุกซนของนางได้ อย่างไรนี่ก็เป็นครั้งแรกที่นางได้ออกมาเที่ยวงานเทศกาล จึงออกจะตื่นเต้นอยู่สักหน่อย

              "หิวหรือไม่"

              เซียวหรงเห็นว่าหลันซีเอาแต่มองดูสองข้างทางอย่างตื่นตาตื่นใจ จึงถามขึ้นอย่างเอ็นดู ทว่าเสียงทุ้มนุ่มของเขาถูกเสียงของผู้คนที่รายล้อมอยู่รอบกายกลบไปจนหมดสิ้น หลันซีไม่ค่อยได้ยินจึงกระตุกชายแขนเสื้อของเขาไว้ แล้วถามว่า

              "ท่านว่าอย่างไรนะพี่หรง ข้าได้ยินไม่ค่อยถนัดเลยเจ้าค่ะ"

              ชายหนุ่มอมยิ้มน้อยๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาพูดใกล้ๆ พร้อมกับมือใหญ่ที่เลื่อนเข้ากอบกุมมือเล็กขาวผ่องเอาไว้อย่างถือวิสาสะ "ข้าถามเจ้าว่าหิวหรือยัง จะได้พาไปหาของกิน"

              หลันซีย่อมไม่คุ้นชินกับการกระทำใกล้ชิดนี้ อาจเป็นเพราะใบหน้าหล่อเหลาถูกซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากเงินเกือบครึ่งค่อนใบหน้ากระมัง วันนี้นายท่านหรงถึงได้ดูมือไวใจกล้าผิดปกติวิสัย

              จะว่าไปแล้ว วันนี้เซียวหรงดูแปลกตาอยู่ไม่น้อย เป็นเพราะไม่ต้องการให้ผู้ใดจดจำได้ ชายหนุ่มจึงแต่งกายด้วยชุดแขนกว้างสีขาวงาช้างปักลายเมฆมงคล แทนที่จะสวมอาภรณ์ดำเช่นทุกครั้ง เรือนผมถูกเกล้าขึ้นเป็นมวยครึ่งศีรษะ ครอบทับด้วยกวานหยกสีขาวไว้อย่างพิถีพิถัน สวมรองเท้าลายปักราคาแพงที่นานครั้งจะได้เห็น ยังมีหน้ากากเงินครึ่งหน้าที่ช่วยเสริมให้ชายหนุ่มดูสูงส่งและสง่างาม

              หลันซีเองก็ไม่อาจแต่งกายอย่างสามัญ วันนี้ร่างบอบบางอยู่ในชุดกระโปรงตัวยาวสีฟ้าสดใส ช่วงเอวถูกรัดไว้ด้วยสายรัดเอวสีขาวนวล เสื้อตัวนอกเป็นผ้าแพรบางเบาสีขาวเช่นเดียวกัน ผมดำยาวถูกเกล้าไว้อย่างเรียบง่ายเพียงสองสามช่อ เรือนผมในส่วนที่เหลือถูกปล่อยสยายยาวไปจนถึงกลางหลัง ยามเมื่อร่างอรชรเยื้องย่างแต่ละครา ปลายผมนุ่มราวเส้นไหมก็คลอเคลียที่บั้นเอวคอดกิ่วตามจังหวะการก้าวเดิน พาให้คนมองชื่นตาชื่นใจ

              "ข้าอยากกินเนื้อย่างเจ้าค่ะ"

              หลันซีหลุบตามองมือใหญ่ที่กำลังกุมมือของนางไว้อย่างขัดเขิน ไม่อาจห้ามมิให้พวงแก้มขึ้นสีระเรื่อได้ ยังดีที่มีหน้ากากบดบังใบหน้าไว้ ไม่เช่นนั้นนางคงรู้สึกเขินอายมากกว่านี้เป็นแน่

              กล่าวว่าเทพเจ้าแห่งโชคเข้าข้างเซียวหรงกับหลันซีก็คงไม่ผิด ปีนี้เป็นปีแรกที่ท่านเจ้าเมืองออกความคิดให้ผู้คนสวมหน้ากากออกมาเที่ยวงานเทศกาล เริ่มตั้งแต่งานตรุษจีนเมื่อต้นปี ยามนี้ล่วงเข้ากลางฤดูสารท ประเพณีสวมหน้ากากเที่ยวงานจึงกลายเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลาย มิเช่นนั้นถ้าพวกเขาพรางตัวด้วยหน้ากากกันเพียงแค่สองคน ก็เกรงว่าคงเป็นที่สะดุดตา

              "วันนี้เจ้าอยากกินอะไร อยากทำสิ่งใด ข้าล้วนตามใจทั้งสิ้น"

              ได้ยินเช่นนั้น หลันซีก็ยิ้มจนดวงตาตีวงโค้งราวกับพระจันทร์เสี้ยว รู้สึกว่าหัวใจของตนถูกโอบล้อมไว้ด้วยสายลมอุ่นๆ หอบหนึ่ง อากาศกลางสารทฤดูที่เริ่มแห้งแล้งและหนาวเย็นพลันอบอุ่นขึ้นทันตา

              สองหนุ่มสาวพากันไปนั่งกินเนื้อย่างเสียบไม้ที่ร้านข้างทางร้านหนึ่ง หลันซีกินไม่มากนักเพราะเกรงว่าถ้ากินจนแน่นท้องเกินไปแล้วจะเดินเที่ยวไม่สนุก สองเค่อหลังจากนั้น พวกเขาก็พากันเดินเที่ยวงานต่อ โดยที่เซียวหรงไม่ลืมจับจูงมือหลันซีไว้ตลอดเวลา

              เซียวหรงพาหลันซีไปชิมขนมอร่อยๆ หลายร้าน ทั้งยังซื้อโคมไฟฉลุลายให้นางถืออีกด้วย ค่ำคืนนี้จึงเป็นค่ำคืนแห่งความสุข เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะอย่างแท้จริง

              "พี่หรง...ข้าอยากปล่อยโคมเจ้าค่ะ"

              ยามเมื่อเดินผ่านร้านขายโคมลอยฟ้า หลันซีก็ดึงมือเซียวหรงไว้พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเจือความออดอ้อน นายท่านหรงไหนเลยจะต้านทานไหว ต้องควักเงินออกมาซื้อโคมลอยเพื่อเอาใจสาวงาม

              หลันซีแย้มยิ้มพลางกระโดดโลดเต้นราวกับเด็กน้อยได้ของเล่นถูกใจ ต่อหน้าชายผู้นี้ นางสามารถเป็นตัวของตัวเองอย่างถึงที่สุดได้ ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากนิ่งขรึมของท่านหมอ เวลาหลันซีอยู่กับเซียวหรงจึงเป็นช่วงที่นางมีความสุขและสบายใจอย่างไร้ใดเปรียบ

              "พี่หรง...ว่าแต่เราจะไปปล่อยโคมที่ไหนกันดีเล่าเจ้าคะ"

              เซียวหรงยิ้มน้อยๆ กล่าวอย่างมีลับลมคมใน "ข้าตั้งใจจะพาเจ้าไปที่หนึ่งอยู่แล้ว เราก็ไปปล่อยโคมที่นั่นเถอะ"

              หลันซีหรี่ตาลงอย่างไม่ไว้วางใจ "นายท่านหรง...ท่านคงไม่ได้จะล่อลวงข้าไปทำมิดีมิร้ายหรอกกระมัง"

              เซียวหรงยิ้มขำ เอ่ยกลั้วหัวเราะ "ท่านหมอหลันเฉลียวฉลาดเกินใคร ข้าไหนเลยจะกล้าลูบคม เพียงอยากให้เจ้าได้ไปเยือนที่แห่งนั้นสักครั้ง"

              ได้ยินเช่นนั้น หลันซีก็เผยรอยยิ้มสดใสราวกับแสงตะวันในยามเช้า "เช่นนั้นนายท่านหรงก็นำทางเถิดเจ้าค่ะ"

              สองคนเดินเคียงคู่กันไปพลางยิ้มหัวเราะกันไปพลาง จึงไม่ทันสังเกตว่ามีสายตาของใครบางคนจับจ้องอยู่พักใหญ่ ก่อนที่รอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจจะผุดขึ้นที่มุมปากของคนผู้นั้น


++++++++


พี่หรงเขาสายเปย์จริงๆ อิจฉาน้องซีมากเด้อ

อ้อ...ขอชี้แจงนิดนึงนะคะ 

คือไรท์ตั้งใจให้พาร์ทความรักในเรื่องนี้เป็นความรักแบบซึมลึก ต้องร่วมกันฟันฝ่าอุปสรรค(เป็นความซาดิสม์ส่วนตัวค่ะ555) แต่ด้วยสถานะของทั้งสองคนจึงกลายเป็นรักต้องห้ามตามแท็กที่ได้ขึ้นไว้ ดังนั้นท่ามกลางความหวานอาจจะมีความรู้สึกหน่วงๆ ปะปนอยู่บ้างไม่มากก็น้อย ถ้าไม่ถูกใจรี้ดท่านใดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 506 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

583 ความคิดเห็น

  1. #454 and4 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2563 / 13:24
    ใครแอบดูอย่าให้รู้นะ ถ้าคิดทำเรื่องไม่ดีอยู่ละก็แม่จะตบให้ตาแตก
    #454
    1
    • #454-1 wachie130(จากตอนที่ 46)
      24 ตุลาคม 2563 / 20:38
      รี้ดโหดมากค่ะ 555
      #454-1
  2. #349 RABBIT2503 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 22:26
    อย่าให้ดราม่ามากนะคะไรท์ รี๊ดใจบาง เอาแค่นิดหน่อยพอน๊าาาาา
    #349
    0
  3. #348 tongjub (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 19:52
    ยังไงก็ได้ไรน์ขอแต่ไม่ตราม่าก็พออิอิ
    #348
    0
  4. #347 Ann0987 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 18:15
    ใครแอบมาส่อง
    #347
    0
  5. #346 jayda10475 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 16:15
    อย่าให้หน่วงมากนักนะคะ

    ใจเราบาง
    #346
    0
  6. #343 SunidaLuangjam (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 14:07
    ชิงผิงท้องเพราะพี่หรงเปลี่ยนยาแน่เลย ... ใครมาแอบเห็นคนทั้งคู่หนอ
    #343
    0
  7. #341 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 12:43

    มีใครแอบดูอยู่นะ....นี่ก็ปลอมตัวกันใส่หน้ากากก็แล้วยังอุสาจำได้อีกนะ....จิจิ

    #341
    0
  8. #340 NiyadaJetinai (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 11:23
    อยากรู้ใครมาแอบดูนะ น้องสาวตัวร้ายขิงนางเอกแน่เลย เดาล้วนๆ
    #340
    0
  9. #339 chon29 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 11:12
    ขอบคุณค่ะ
    #339
    0
  10. #338 tigerdog (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 10:57
    ใครแอบเห็นทั้งคู่นะ
    #338
    0
  11. #337 Niaomjarin (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 10:37
    เอาใจช่วยคู่รักน่าเอ็นดู แต่คิดว่านายท่านหรง หลงน้องมากกว่านะ
    #337
    0
  12. #336 27602 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 10:28
    ♥️♥️♥️♥️♥️♥️
    #336
    0
  13. #335 usaonly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 10:19

    แผนของพี่หลงท่ีจัดยาห้ามครรภ์เป็นบำรุงครรภ์แน่เพื่อที่จะให้ผิงเอ๋อท้องจะได้ให้น้องซียกเลิกการหมั้นกับซูเว่ยร้ายเงียบ ๆ นะพีหรง ใครมาแอบตามคู่รักกันนะ รออ่านต่อนะคะ ขอบคุณค่ะ

    #335
    0
  14. #334 Preen772 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 10:01
    ใครมาแอบดูเนี้ยคนเค้าจะสวีทกันเดี๋ยวตีตายเลย
    #334
    0
  15. #333 Pannmak (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 09:51
    เราว่ายาห้ามครรภ์มีส่วนกับพี่หรงแหงๆๆ พี่แกร้ายเงียบบบบ อย่าม่ามากนะไนท์พวกเราเป็นคนมีฐานะไม่ต้องกินมาม่าเยอะหรอก เอาแค่พอจิบนำ้ก็พอ รวยแม้ไม่ถูกหวย
    #333
    0
  16. #332 manbigbang (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 09:26

    อย่าดราม่ามากนะคะอิอิ
    #332
    2
    • #332-1 wachie130(จากตอนที่ 46)
      9 กันยายน 2563 / 09:27
      ไม่ดราม่าค่ะ แต่จะหน่วงๆ อึนๆ นิดหน่อย (มั้งนะ 555)
      #332-1
  17. #331 A-Arungomes (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 09:23
    เอ...เราอ่านข้าม
    ตอนที่พี่หรงจีบน้องซี
    ไปตอนไหนน้า
    ต้องกลับไปอ่านใหม่ซะแล้ว😁😅
    #331
    2
    • #331-1 manbigbang(จากตอนที่ 46)
      9 กันยายน 2563 / 09:26
      เหมืนกันค่ะ วนอ่านสามรอบ55
      #331-1
    • #331-2 wachie130(จากตอนที่ 46)
      9 กันยายน 2563 / 09:27
      ช่วงตอนที่ 43-44 ไรท์อัปข้ามตอนไปค่ะ อาจจะงงๆ บ้าง ยังไงลองอ่านดูใหม่นะคะ ^^
      #331-2