天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 45 : สักวันหนึ่ง (๑) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 502 ครั้ง
    6 พ.ย. 63


ตอนนี้คือตอนที่อัปผิดเมื่อเช้านะคะ ถือซะว่าดูเขาจีบกันอีกสักรอบเนอะ 55555


วันต่อมา หลันซีไปที่ตึกเก็บสุราแต่เช้า

              พอไปถึงก็คุมคนงานขนสุราออกจากตึกนี้ไปไว้อีกตึกหนึ่งด้วยความกระตือรือร้น กว่าจะเสร็จสิ้นก็ใช้เวลาถึงสองชั่วยาม พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที พระอาทิตย์ก็ลอยขึ้นตรงศีรษะ

              "คุณหนูเจ้าคะ พักกินข้าวก่อนเถิดเจ้าค่ะ"

              ไป๋หว่านจัดแจงเอาบ๊ะจ่างสองลูกมาวางบนโต๊ะ รินน้ำชาไว้พร้อมสรรพ จากนั้นจึงยืนรอปรนนิบัติเจ้านายกินอาหาร หลันซีเริ่มเคยชินกับการปฏิบัติตัวของไป๋หว่านแล้ว จึงมิได้รบเร้าให้อีกฝ่ายมานั่งกินอาหารพร้อมกัน เพียงรีบกินในส่วนของตนให้เสร็จ ไป๋หว่านจะได้กินบ้าง

              "บ๊ะจ่างนี่รสชาติกลมกล่อมทีเดียว นับว่าฝีมือการทำอาหารของเจ้าก้าวหน้าอีกขั้นแล้วนะอาหว่าน"

              เจ้านายถึงกับเอ่ยปากชมเช่นนั้น ไป๋หว่านก็ยิ้มแก้มแทบปริ พูดจาถ่อมตนเป็นพัลวัน "เทียบกับฝีมือการทำอาหารของคุณหนูแล้ว นับว่ายังห่างชั้นเจ้าค่ะ"

              หลันซีอมยิ้ม กินอาหารต่อโดยมิได้เอ่ยอะไร เพียงคิดในใจว่าบ๊ะจ่างนี่อร่อยมากก็จริง ทว่าเคี้ยวแล้วออกจะฝืดคออยู่สักหน่อย ถ้าได้น้ำแกงสักชามกินคู่กันคงจะดี

              จะว่าไป นางไม่ได้กินน้ำแกงซัวเซียมฝีมือเซียวหรงมานานแล้ว จึงรู้สึกโหยหาอยู่บ้าง เพราะไม่ว่าจะลองเคี่ยวน้ำแกงเองสักกี่ครั้ง รสชาติก็ไม่เหมือนน้ำแกงที่เขาทำอยู่ดี

              "คุณหนูเจ้าคะ ยังมีบ๊ะจ่างเหลืออีกสองลูก บ่ายนี้เราแวะไปร้านสกุลเซียวดีหรือไม่เจ้าคะ" ไป๋หว่านเลียบเคียงถามอย่างรู้ใจ จนหลันซีต้องหัวเราะออกมา กล่าวกับอีกฝ่ายยิ้มๆ

              "เอาสิ ประเดี๋ยวบ่ายๆ พวกเราไปร้านสกุลเซียวกัน"

             

หลันซีกับไป๋หว่านพากันไปที่ร้านสกุลเซียวในยามบ่ายคล้อย

              วันนี้เซียวอิ่นเฉิงเฝ้าอยู่หน้าร้าน นางจึงรู้ได้ทันทีว่าเซียวหรงคงหลบฉากไปอยู่หลังร้านเป็นแน่ แต่ด้วยมารยาทแล้ว หลันซีก็จำต้องคารวะนายท่านสกุลเซียวรวมถึงอยู่คุยเป็นเพื่อนฝ่ายนั้นก่อนพักหนึ่ง คาดไม่ถึงว่าเซียวอิ่นเฉิงจะให้คนไปตามเซียวหรงมาพบราวกับรู้ใจ

              "มาแล้วหรืออาหรง...ซีเอ๋อร์กำลังจะเปิดโรงหมอตรงข้ามร้านเรานี่เอง อย่างไรฝากเจ้าคอยสอดส่องดูแลนางด้วยก็แล้วกัน"

              เซียวอิ่นเฉิงกล่าวพลางแย้มยิ้ม เดิมทีเขามิได้พึงพอใจว่าที่สะใภ้ใหญ่อย่างหลันซีเท่าใดนัก ทว่านับแต่นางได้ทำคลอดให้จางเหลียนในคราวนั้น มุมมองที่เซียวอิ่นเฉิงมีต่อหลันซีก็เปลี่ยนไป ยิ่งได้สนทนากันหลายครั้งเข้า ก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กสาวผู้นี้เฉลียวฉลาดเกินวัยไปมาก ไม่ว่าจะกล่าววาจาหรือกระทำสิ่งใดล้วนดีงามน่าชื่นชม

              "ยินดีกับคุณหนูใหญ่ด้วย" เซียวหรงกล่าวอย่างมีมารยาท หลันซีเองก็ยิ้มรับ แล้วชวนเซียวอิ่นเฉิงคุยสองสามประโยค ก่อนจะขออนุญาตไปดูยาที่เคยปรุงไว้หลังร้าน ซึ่งแน่นอนว่าเซียวอิ่นเฉิงย่อมไม่ขัดข้อง

              หลันซีเดินหายไปทางหลังร้านอย่างคุ้นเคย ราวกับร้านสกุลเซียวแห่งนี้เป็นบ้านหลังที่สองของตนก็ไม่ปาน นั่งรออยู่ในห้องเก็บยาประมาณเค่อหนึ่ง เซียวหรงก็ตามเข้ามาอย่างเป็นที่รู้กัน

              "อนุฉู่ตั้งครรภ์แล้วหรือ เจ้าถึงเปิดโรงหมอได้"

              หลังจากไล่เซียวพั่งกับไป๋หว่านออกไป เซียวหรงก็ถามหลันซีด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ตลอดเวลาที่มิได้พบหน้า พวกเขาสื่อสารกันผ่านทางจดหมายที่เขียนด้วยหมึกล่องหน และไม่ลืมที่จะทำลายทิ้งทุกครั้ง จึงไม่รู้สึกว่าห่างเหินกันแต่อย่างใด อีกทั้งความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายก็ล้วนอยู่ในสายตา

              หลันซีคลี่ยิ้ม ยืดอกคุยโวเล็กน้อย "ลองท่านหมอหลันผู้นี้ได้ลงมือ มีหรือว่าจะไม่สำเร็จ เกรงว่างานนี้นายท่านหรงคงต้องมอบของขวัญแสดงความยินดีกับข้าอีกสักหลายชิ้นหน่อยนะเจ้าคะ"

              เซียวหรงเห็นท่าทางวางโตของนางแล้วยิ้มขำ มือใหญ่จับศีรษะของอีกฝ่ายโยกไปมาด้วยความเอ็นดู "ท่านหมอหลัน...นับว่าเจ้าหน้าเลือดเกินไปหรือไม่ คราวที่แล้วข้าควักเงินจ่ายค่าเข็มเย็บแผลให้เจ้าทั้งกล่อง ยังไม่ทันได้เลี้ยงตอบแทนคนเขา ก็แบมือทวงของอีกแล้วหรือ"

              ได้ยินเช่นนั้น หลันซีก็เปล่งเสียงหัวเราะกังวานราวกับเสียงระฆังเงิน

              "เรื่องนั้นข้าไหนเลยจะลืมได้ ตั้งใจไว้แล้วว่าอย่างไรจะขอเป็นเจ้าภาพเลี้ยงข้าวท่านสักมื้อ เพียงแต่หลันซีมิใช่คนร่ำรวย หวังว่านายท่านหรงจะเลือกร้านที่ราคาอาหารย่อมเยาหน่อยนะเจ้าคะ"

              เซียวหรงยิ้มพลางส่ายหน้า นับวันภาพหญิงสาวสุขุมเยือกเย็นในสายตาของเขาจะหายไปที่ใดก็สุดรู้ ยามนี้เขาจึงเห็นเพียงเด็กสาวช่างจำนรรจายามเมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง

              ทว่านั่นทำให้เขารู้สึกว่าตนเป็นคนพิเศษ...

              ขณะที่หลันซีกำลังนั่งนับเม็ดยาลูกกลอนอย่างตั้งใจอยู่นั้น เซียวหรงก็ขยับเข้าไปใกล้ โน้มใบหน้าลงกระซิบข้างหู

              "ข้าเป็นบุรุษ ไหนเลยจะยอมลดเกียรติตนเองให้สตรีเลี้ยงข้าวได้ ถ้าเจ้าอยากตอบแทนข้าจริง คืนนี้ก็ออกมาเที่ยวเล่นด้วยกันเถอะ"

              ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปัดผ่านใบหูอ่อนใส พาให้คนใจเต้นแรงอย่างสุดระงับ หลันซีไม่แน่ใจว่าเมื่อครู่เซียวหรงตั้งใจหรือไม่ รู้แค่ว่าปลายจมูกโด่งๆ ของเขาเฉียดผิวแก้มของนางไปเพียงนิดเดียว เกรงว่าป่านนี้แก้มทั้งสองข้างคงขึ้นสีแดงก่ำไปหมดแล้ว

              ร้ายกาจยิ่ง! นี่เขาไปเรียนวิธีทำเจ้าชู้เหล่านี้มาจากที่ใด

              หลันซีย่อมไม่คุ้นชินกับการจู่โจมอย่างกะทันหัน จึงได้แต่ก้มหน้างุดตอบรับคำชวนของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา ทั้งยังไม่อาจปกปิดสองแก้มที่แดงก่ำอย่างน่ารักเอาไว้ได้

              เซียวหรงพึงพอใจกับคำตอบที่ได้รับเป็นอย่างยิ่ง จึงหยุดการหยอกเย้าคนแต่เพียงเท่านั้น ทว่ารอยยิ้มเจิดจ้าที่แย้มผลิบนริมฝีปากและดวงตาคู่งามของเขา กลับตรึงหลันซีให้มองภาพนั้นอยู่เนิ่นนาน

              ยามเมื่อสองสายตาสบประสาน หัวใจพลันวูบไหว...

              ในตอนนั้นเอง มือใหญ่แข็งแกร่งค่อยๆ เลื่อนเข้ามากุมมือบอบบางไว้ สัมผัสจากฝ่ามือหยาบกร้านอย่างคนทำงานหนัก มิได้ทำให้หลันซีรู้สึกไม่ดีแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ยามนี้นางกลับรู้สึกอบอุ่นไปถึงหัวใจ

              ยามเมื่อเอ่ยถ้อยคำเหล่านั้น เขายังคงจับจ้องนางอย่างไม่ลดละ ในดวงตาสีนิลคู่นั้นทอแววหนักแน่นมั่นคงยากจะหาสิ่งใดเสมอเหมือน

              "สักวันข้าจะดีกว่านี้ เจ้ารอข้าได้หรือไม่"

              หลันซีกลืนน้ำลายลงคออย่างอดมิได้ นางรู้...คำว่า 'รอ' ที่เขาเอ่ยหมายถึงสิ่งใด เพราะนางเองก็รอคอยวันที่จะเป็นอิสระจากสกุลหลันอยู่เช่นกัน

              มือเล็กขาวผ่องค่อยๆ เลื่อนเข้าไปสอดประสานกับฝ่ามือใหญ่และอบอุ่นของอีกฝ่ายไว้ กล่าวกับเขาเสียงเบาทว่าชัดเจนทุกถ้อยคำ "อืม...ข้ารอท่าน"

              ได้ยินนางกล่าวคำมั่นเช่นนั้น เซียวหรงก็พลันรู้สึกเต็มตื้นขึ้นในหัวใจ

เขากระชับมือเล็กและบอบบางของนางไว้อย่างแนบแน่น แม้รู้ดีว่ายังต้องผ่านอุปสรรคอีกมากมาย ทว่าพวกเขาก็พร้อมเผชิญและฝ่าฟันทุกปัญหาไปด้วยกัน

              เพียงแค่กุมมือกันไว้เท่านั้น...

 

กลางสารทฤดูอากาศย่อมหนาวเย็น

              ดวงจันทร์กลมโตลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้า มองเผินๆ คล้ายโคมไฟทรงกลมขนาดมหึมาที่ถูกแขวนอยู่บนผนังสีดำดุจน้ำหมึกกว้างไกลไร้ขอบเขต สรรพสิ่งที่อยู่ภายใต้โคมไฟสุกสว่างลูกนั้น ล้วนถูกแสงสีเงินยวงสาดส่องลงมาอาบไล้อย่างอบอุ่นและนุ่มนวล

              เหยียนเหมยนั่งมองพระจันทร์พลางกระชับเสื้อคลุมกันลมให้แน่นหนา ก่อนจะทอดถอนใจออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าในใจคิดอะไรอยู่

              โจวชิงผิงง่วนอยู่กับการตั้งโต๊ะไหว้พระจันทร์อยู่เป็นพักใหญ่ กระทั่งจัดแจงทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยดี จึงพาเหยียนเหมยมาจุดธูปไหว้ จากนั้นจิบชากินขนมไหว้พระจันทร์ด้วยกัน

              อันที่จริงทุกปีจะต้องมีเซียวหรงร่วมพิธีไหว้พระจันทร์นี้ด้วย เพียงแต่วันนี้เขาส่งคนมาบอกว่าติดงาน ให้ท่านแม่ไหว้พระจันทร์แล้วเข้านอนโดยไม่ต้องรอเขา เหยียนเหมยกับโจวชิงผิงจึงพากันมาเซ่นไหว้อย่างเงียบเหงาเช่นนั้น

              ช่วงนี้สุขภาพของเหยียนเหมยไม่ค่อยดีเท่าใดนัก มักจะมีอาการเวียนศีรษะอยู่บ่อยๆ บางทียามก้าวเดินก็ซวนเซไม่มั่นคง เคราะห์ดีที่ยังไม่ถึงขั้นหกล้มอะไร แต่ถึงกระนั้นโจวชิงผิงก็ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่อาจปล่อยให้เหยียนเหมยอยู่ตามลำพังได้

              "ผิงเอ๋อร์ เจ้าดูอวบขึ้นหรือไม่"

              เหยียนเหมยกล่าวกับโจวชิงผิงขณะปรนนิบัติเข้านอน ทำเอาอีกฝ่ายต้องรีบหลุบตาลงอย่างมีพิรุธ ทว่าเหยียนเหมยหาใช่เป็นคนช่างสังเกตปานนั้น จึงไม่ทันเห็นว่ากิริยาของโจวชิงผิงน่าสงสัยเพียงใด


++++++++++++++


เวลาที่เขาอยู่ด้วยกันมันงุ้งงิ้ง มุ้งมิ้ง ตะมุตะมิดีจังเลยเนอะ  ^^

ส่วนผิงเอ๋อร์น้าน บอกได้คำเดียวเลยว่า ซวยแน้ววววว


ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 502 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

577 ความคิดเห็น

  1. #368 555 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 20:30

    ท้องซะมั้ง น้องโจวชิงผิง ท่านแม่จัดการคุณชายใหย่ให้รับผิดชอบผิงเออร์เลย ขึ้นกับผิงเออร์จะกล้ายอมรับความจริงไหม งานนี้ลุ้นต่อไปนางเอกจะได้หลุดพ้นซะทีพระเอกกับนางเอกจะได้คบกันอย่างเปิดเผยสักที ไม่ต้องแอบส่งจดหมายน้อย อิอิ

    #368
    0
  2. #362 pongladapapoom (@pongladapapoom) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 15:56

    มีความตาร้อนหน่อย ๆ 555+
    #362
    0
  3. #345 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 14:54
    อ้าวอ้าวอ้าว น้องผิงท้องซะแล้ว ต่อไปน้องจะทำอย่างไรเนี่ย จับพี่หรงเป็นแพะรึ?.
    #345
    0
  4. #326 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 13:25
    ผิงเอ๋อร์ท้องแน่ๆเลย
    #326
    1
    • #326-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:30
      ท้องหรืออ้วนน้า อิอิ ตอนต่อไปมีเฉลยค่ะ
      #326-1
  5. #324 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 02:43

    กลัวแต่ผิงเอ๋อร์ท้องแล้ว-คนที่ทำจะโบ้ยมาให้พี่หลงนะสิ......

    #324
    3
    • #324-2 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:31
      ต้องรอดูนะคะ ^^
      #324-2
    • #324-3 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:31
      ต้องรอดูนะคะ ^^
      #324-3
  6. #322 sasamama (@sasamama) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 22:51
    พี่หรงต้องจัดยาบำรุงแทนยาห้ามครรภ์ให้แน่ๆ ชิงผิงท้องชัวร์ ฟังธง 55555 ความร้ายของพี่หรง
    #322
    1
    • #322-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:31
      พี่หรงจะร้ายปานนั้นเชียวรึ 5555
      #322-1
  7. #320 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 21:35

    ไรท์น่าเอ็นดู น่ารักมาก ขอบคุณค่ะ https://image.dek-d.com/27/0665/6329/130876795

    #320
    1
    • #320-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:32
      ขอบคุณเช่นกันค่ะรี้ด ^^
      #320-1
  8. #319 Jeans-ariya (@Jeans-ariya) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 21:15

    ท้องซะแล้วสินะ จะเอาเรื่องนี้เป็นข้ออ้างถอนหมั้นได้มั๊ยน้อ

    #319
    0
  9. #318 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 19:18
    จัดการเรื่อง
    ยกเลิกการหมั้นหมาย
    ด่วนเลยค่า
    #318
    1
    • #318-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:32
      พี่หรงเขาก็อยากให้น้องถอนหมั้นใจจะขาดแล้วค่า
      #318-1
  10. #317 SwanCC (@Swanc) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 17:07

    น้องยังไม่ถอนหมั้นกับพี่ฃายพี่หรงไม่ใช่หรือ หรือเราอ่านข้ามไป


    แล้วไปทำแบบนั้นมันแปลกๆนะ

    #317
    1
    • #317-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:33
      เป็นรักต้องแอบค่ะ จะจีบกันก็ต้องมาจีบแบบแอบๆ ^^
      #317-1
  11. #316 Gouyjeng (@Gouyjeng) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 17:04
    ผิงเอ๋อท้องฝ่ายชายไม่รับรึป่าว
    #316
    1
    • #316-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:33
      ต้องรอติดตามนะคะ ^^
      #316-1
  12. #315 pat2514 (@pat2514) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 16:44
    นางท้องจ้า ไม่ได้อ้วนนะคะขุ่นแม่...
    #315
    1
    • #315-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:34
      ตลกเม้นท์นี้ ถ้าพูดกลับกันคือ ไรท์อ้วนนะคะ ไม่ได้ท้อง 55555
      #315-1
  13. #314 Cbbingg (@chalalaizaza) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 16:35
    เขาแอบจีบกันเบาๆ ส่วนโจวชิงผิงน่าจะท้อง ลองคิดๆดูแล้วหรือจะเป็นแผนพระเอกอะ เพราะจำได้เคยขอยาห้ามครรภ์ไป แต่พระเอกรู้เรื่องก็คิดวิธีที่จะทำให้ถอนหมั้นเร็วขึ้น
    #314
    1
    • #314-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 45)
      9 กันยายน 2563 / 09:35
      จะเป็นแบบนั้นไหมน้า...^^
      #314-1