天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 42 : เงื่อนงำ (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 609 ครั้ง
    6 พ.ย. 63



             ปลายยามโหย่ว[1]

              หลันซีที่ชำระร่างกายผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าจนทั้งร่างหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นดอกกุ้ยฮวา ถูกบ่าวจากเรือนใหญ่มาตามตัวไปพบหลันอี้อย่างกะทันหัน จำต้องทิ้งให้ไป๋หว่านกับหลันจวิ้นกินข้าวเย็นกันเพียงสองคน

              ระหว่างทางเดินไปเรือนใหญ่ หลันซีก็คิดไปเรื่อยเปื่อยว่าเหตุใดบิดาจึงเรียกพบในยามนี้ แต่เมื่อเดินผ่านโถงใหญ่เข้าไปในห้องอาหาร นางก็ยิ่งประหลาดใจ

              "ซีเอ๋อร์มาพอดี นั่งก่อนสิ กินข้าวกัน"

              หลันอี้ทักทายบุตรสาวด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม ที่นั่งทางด้านขวาของเขาคือฉู่หมิน ส่วนที่นั่งทางด้านซ้ายคือคนที่อยู่ในห้วงคำนึงของหลันซีทุกคืนวัน

              "คารวะท่านพ่อ...คารวะแม่สาม" หลันซียอบกายคำนับหลันอี้กับฉู่หมิน ก่อนค้อมศีรษะให้เซียวหรงพร้อมกับยิ้มน้อยๆ เป็นการทักทาย "คารวะคุณชายรอง"

              เซียวหรงปั้นหน้าไม่ถูกขึ้นมาฉับพลัน เดิมทีเขาตั้งใจเอาของมาให้แล้วจะรีบกลับ ไม่คาดคิดว่าหลันอี้จะเชิญร่วมโต๊ะกินอาหารเย็นด้วยกันเช่นนี้

              "คุณหนูใหญ่สบายดีหรือ" ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างมีมารยาท ท่าทางระวังตัวสำรวมกิริยาที่เขากระทำอยู่นั้น ชวนให้หลันซีนึกเอ็นดู

              ในเมื่อเขาคิดจะเล่นละครตบตาผู้คน นางก็คงต้องให้ความร่วมมือสักหน่อย

              "ขอบคุณคุณชายรองที่ห่วงใย ซีเอ๋อร์สบายดีเจ้าค่ะ" หลันซีอมยิ้มในหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงน่าฟัง "ช่วงนี้ร้านสกุลเซียวคงคึกคักเหมือนเดิมกระมัง"

              ถ้าพูดถึงความแนบเนียนในการเล่นละครแล้ว นับว่าหลันซีมีความเชี่ยวชาญกว่าเซียวหรงอยู่หลายส่วน ต่อหน้าผู้อื่นนางวางตัวได้สำรวมยิ่ง นี่ถ้าไป๋หว่านกับเซียวพั่งได้มาเห็น คงพากันปรบมือยกย่องให้เกรียวกราว

              จากนั้นสองหนุ่มสาวก็พูดคุยกันอีกหลายประโยค ล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับซานเซียน[2] ทั้งสิ้น

              ซานเซียนคือยาลูกกลอนสูตรลับที่หลันซีกับเซียวหรงร่วมมือกันคิดค้นขึ้นมา ประกอบไปด้วยสมุนไพรบำรุงเลือดลมสตรีชั้นยอดสามชนิด ได้แก่ ตังกุย ชวนซยง และหงฮวา เซียวหรงจึงตั้งชื่อยาตำรับนี้ว่า 'ซานเซียน'

              หลันอี้กับฉู่หมินฟังสองหนุ่มสาวสนทนากันด้วยความสนใจ โดยเฉพาะฉู่หมินที่เพิ่งรู้ว่ายาบำรุงเลือดลมที่หลันซีกำชับให้นางกินทุกวันอย่าได้ขาด แท้จริงแล้วก็คือซานเซียนนั่นเอง

              พวกเขาคุยกันไปพลาง กินอาหารไปพลาง เพียงไม่นานพระอาทิตย์ก็ลับขอบฟ้า ม่านราตรีเคลื่อนคล้อยลงคลี่คลุมท้องฟ้าจนกลายเป็นสีดำดุจน้ำหมึก

              เมื่อเห็นว่าสมควรแก่เวลาแล้ว เซียวหรงจึงขอตัวกลับสกุลเซียวเมื่อปลายยามซวี โดยไม่ลืมมอบซานเซียนให้หลันซีไว้ใช้ขวดหนึ่ง ยังมีเข็มเย็บแผลที่นางสั่งทำไว้อีกหนึ่งกล่องใหญ่

              หลันซีหอบหิ้วของทั้งสองชิ้นกลับเรือนเล็กอย่างเบิกบานใจ วันนี้นางได้พบคนที่คำนึงถึง มิหนำซ้ำเขายังเอาของที่นางต้องการมาให้ จึงอารมณ์ดีอย่างมาก

              "คุณหนูกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ"

              ไป๋หว่านเป็นคนหูไวตาเร็ว เพียงได้ยินเสียงฝีเท้าของหลันซีแว่วมาไกลๆ ก็วิ่งออกมารับของในมือเจ้านายด้วยความกระตือรือร้น แม้แต่หลันจวิ้นยังตามออกมารับหลันซีด้วยกัน

              "เดี๋ยวข้าช่วยพี่สาวถือเอง" หลันจวิ้นแย่งกล่องบรรจุเข็มเย็บแผลในมือหลันซีมาถือไว้ แทนที่จะใช้ไป๋หว่านเช่นทุกครั้ง

              "อาจวิ้นของพี่โตเป็นหนุ่มแล้ว ขอบใจนะ" หลันซีลูบศีรษะน้องชายที่พักนี้สูงขึ้นอย่างผิดหูผิดตา เผลอเพียงพริบตาเดียว ศีรษะของเด็กหนุ่มผู้นี้ก็สูงเลยบ่าของนางขึ้นมาแล้ว

พักนี้หลันจวิ้นโตเร็วมาก ไม่เพียงร่างกายที่เติบใหญ่ แต่ดูเหมือนว่าจิตใจรวมถึงวุฒิภาวะล้วนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ตามไปด้วย หลันซีกับไป๋หว่านจึงไม่อาจกระทำเหมือนว่าเขายังเป็นเด็กได้อีกต่อไป ถึงแม้ว่าในใจของหลันซีจะรู้สึกเหงาเล็กน้อย แต่นางก็ดีใจที่ได้เห็นน้องชายเข้าใกล้ความเป็นผู้ใหญ่ไปอีกขั้น

              สองพี่น้องนั่งคุยเล่นกันอยู่พักหนึ่ง จากนั้นจึงแยกย้ายกันเข้านอน

              แม้เป็นเรือนหลังเล็ก แต่เรือนนี้ก็มีห้องหับให้ใช้สอยอย่างเหลือเฟือ สามชีวิตที่อาศัยร่วมกันจึงมีห้องนอนเป็นของตนเอง หลังจากที่หลันซีเปิดใจคุยกับหลันจวิ้นและไป๋หว่านในครั้งนั้น นางก็จัดการให้ไป๋หว่านแยกไปนอนอีกห้องหนึ่ง เนื่องจากต้องการความเป็นส่วนตัว เมื่อแรกไป๋หว่านค่อนข้างอิดออดอยู่บ้าง เหตุเพราะนอนเฝ้าคุณหนูของนางจนเคยชิน ทว่าแยกห้องกันเพียงไม่นาน ไป๋หว่านก็เริ่มปรับตัวได้ ไม่รบเร้าขอนอนกับนางอีก

              พอหลันจวิ้นกับไป๋หว่านออกไปแล้ว หลันซีก็เอากล่องเข็มเย็บแผลมาเปิดดูอย่างกระตือรือร้น พบว่าเข็มโค้งถูกทำขึ้นอย่างประณีตตรงตามแบบที่นางวาดไว้ หาข้อบกพร่องไม่พบแม้แต่จุดเดียว เข็มเหล่านั้นถูกกลัดไว้กับผ้ากำมะหยี่เนื้อดี มีหลายขนาดให้เลือกใช้สอย ยังมีเส้นไหมอย่างดีอีกหลายกลุ่มที่ถูกม้วนแยกเป็นไจ วางไว้อย่างเป็นระเบียบ

              ขณะที่กำลังชื่นชมเข็มเย็บแผลอยู่นั้น หลันซีก็ต้องเลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจ เมื่อพบว่าในกล่องเข็มมีกระดาษพับทบเป็นสี่ส่วนแนบมาด้วย

              กระดาษเปล่า?

              เดิมทีหลันซีคิดว่ามันคือรายการราคาค่างวดของเข็มที่ทางร้านแนบมาด้วย แต่เมื่อลองพินิจดูอย่างถี่ถ้วนก็พบว่ากระดาษแผ่นนี้มีขนาดใหญ่เกินกว่าจะเป็นใบเรียกเก็บเงิน ดูแล้วคล้ายว่าจะเป็นจดหมายเสียมากกว่า

              หลันซีนั่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะดีดนิ้วออกมาดังเปาะ จากนั้นจึงเอากระดาษเปล่าแผ่นนั้นไปอังกับเปลวไฟของตะเกียงน้ำมัน โดยระมัดระวังมิให้กระดาษถูกกับเปลวไฟโดยตรงจนเผาไหม้

              เพียงไม่กี่อึดใจถัดจากนั้น ก็มีตัวอักษรปรากฏขึ้นบนกระดาษแผ่นนั้นดังคาด หลันซีพลันแย้มยิ้มสดใส ยืดอกอย่างภูมิใจกับความเฉลียวฉลาดของตนเล็กน้อย แล้วรีบเอาเปลวไฟลนกระดาษแผ่นนั้นต่อ รอจนข้อความปรากฏขึ้นเต็มผืนกระดาษ ถึงได้มานั่งอ่านข้อความ

              เข็มพวกนี้ข้าซื้อให้เจ้า เกรงว่าท่านหมอหลันคงต้องหาโอกาสเลี้ยงตอบแทนข้าสักมื้อ

            เพียงแค่อ่านประโยคแรก หลันซีก็พลันยิ้มกว้าง นายท่านหรงของนางดูมั่นใจเหลือเกินนะว่านางจะหาวิธีอ่านจดหมายฉบับนี้ได้ ถึงได้เขียนมาเสียยาวเหยียดเช่นนั้น

หลันซีอยากรู้ว่าเขาจะเขียนถึงนางว่าอย่างไร จึงกวาดสายตาอ่านข้อความต่อไปอย่างกระตือรือร้น พบว่าข้อความที่เซียวหรงเขียนมาล้วนเป็นเรื่องจิปาถะทั่วไปที่เกิดขึ้นในร้านสกุลเซียว มีกล่าวถึงอาการป่วยของเหยียนเหมยเพียงเล็กน้อย ไม่ว่าหลันซีจะมองหาถ้อยคำหวานซึ้งสักกี่รอบก็หาไม่เจอ

              จวบจนอ่านไปถึงข้อความตอนท้ายในจดหมาย รอยยิ้มของนางก็พลันจืดจางลง

              เรื่องยาสูดของเจ้า ข้าตรวจดูอย่างละเอียดแล้วนะ ขนสัตว์ที่ปะปนอยู่ในนั้นเป็นขนแมวของเซียวลี่เฟินไม่ผิดแน่ อย่างไรเจ้าก็ระวังตัวให้ดี อย่าเปิดโอกาสให้คนพวกนั้นทำร้ายเจ้าได้ ยาสูดตลับนี้ข้าจะเก็บไว้เอง ถ้าต้องการคิดบัญชีกับคนพวกนั้นเมื่อใดก็ขอให้บอกมา ข้าย่อมช่วยเจ้า

            หลังจากอ่านจดหมายจบแล้ว หลันซีก็ถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง

              เซียวลี่เฟินเป็นสหายสนิทของหลันเซวียน ไม่แปลกเลยที่จะยอมร่วมกระทำผิดกับฝ่ายนั้น เพียงแต่หลันซีไม่คิดว่าแผนร้ายถึงขั้นฆ่าคนจะมาจากความคิดของเด็กสาวที่ดีแต่ริษยาผู้อื่นไปวันๆ อย่างสองคนนั้นได้

              หรือว่าเรื่องนี้จะมีเงื่อนงำมากกว่าที่คิด?

              หลันซีปล่อยให้ตนเองจมจ่อมอยู่ในห้วงความคิดอยู่พักใหญ่ พอตระหนักว่าแม้ครุ่นคิดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา จึงปล่อยให้เปลวไฟค่อยๆ ลามเลียกระดาษแผ่นนั้น กระทั่งมันกลายเป็นเถ้าธุลี



[1] ช่วงเวลา ๑๗.๐๐ น.-๑๘.๕๙ น.

[2] มีความหมายว่าเทพสามพระองค์ มีนัยว่ายาบำรุงนี้สรรพคุณดีเลิศ ราวกับรวมเทพทั้งสามองค์ไว้ด้วยกัน

++++++++++++


พี่หรงน่ารักเนอะ ^^

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ

ปล. พักก่อนเด้อ เขียนไม่ทัน 55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 609 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

583 ความคิดเห็น

  1. #301 068981 (@068981) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 10:47

    แยบยลจริงนะพ่อ ขอให้สมหวังในเร็ววัน

    #301
    0
  2. #289 SomponratMalasut (@SomponratMalasut) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 09:07
    คือ สงสัยค่ะไรท์ แล้วเรื่องราวของพี่ชายเซียวหรง กะ ญาตผู้น้อง ตัดหายไปเลยไม่กล่าวถึงเลยรึคะ
    #289
    0
  3. #288 salarbudd (@salarbudd) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 22:47
    จริงพี่หลงน่ารักมากอ่ะ
    #288
    0
  4. #287 Preen772 (@Preen772) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 21:39
    เพิ่งเข้ามาอ่านสนุกมากๆเลยค่ะลงให้อ่านบ่อยๆนะคะ
    #287
    0
  5. #286 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 16:26

    รอๆ รอๆๆจ้า

    #286
    0
  6. #285 Nattiya Bursnachaitavee (@nsttiyaburana) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 16:03
    ขอบคุณมากมากเด้ออออ.
    #285
    1
    • #285-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 42)
      5 กันยายน 2563 / 16:06
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ ^^
      #285-1
  7. #282 Jintanatanti (@Jintanatanti) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 11:41

    รออ่านค่ะ
    #282
    1
    • #282-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 42)
      5 กันยายน 2563 / 16:07
      ขอเวลาปั่นแป๊บนึงค่ะ ^^
      #282-1
  8. #279 กลิน (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 23:00

    มาส่งกะลัง💝ค่ะ

    #279
    1
  9. #278 Its me Chopper (@Annrn40) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 22:25
    สูตรยา/ยาสูตร ต้องเขียนแบบนี้นะคะ ถ้าสูดมันคือสูดดม
    #278
    1
    • #278-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 42)
      4 กันยายน 2563 / 22:34
      สูดดมถูกล่ะค่า มันคือยาบรรเทาอาการหอบหืด ใช้สูดเข้าทางจมูกอ่ะค่ะ
      #278-1
  10. #277 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 22:18
    พี่หรงวางแผนถอนหมั้นให้ซีเอ๋อร์ไปถึงไหนแล้วววววว
    #277
    1
  11. #275 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 20:03

    ท่านหมอหลันออกไปหาพี่หรงไม่ได้แล้ว พี่หรงมาหาน้องเอง หาข้ออ้างเรื่องยามาคุยกัน มีการแอบเขียนจดหมายด้วย พี่หรงจะน่ารักเกินไปแล้ว เรื่องยาดมได้เรื่องราวแล้วเก็บไว้รอเวลาเล่นงานทีเดียวเลย ขอบคุณค่ะ

    #275
    1
  12. #272 wilainat27 (@wilainat27) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 18:52
    ถอนหมั้นเอาคนน้องเถอะะ
    #272
    1
  13. #271 ป่าท้อ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 18:46

    อนาคตดูจะเป็นสามีสายเปย์นะเนี้ยเพื่อเจ้าข้าทำได่ทุกอย่าง

    #271
    1
  14. #270 Pannmak (@Pannmak) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 18:45
    น่ารักอ่ะ เค้าจีบกันเงียบๆๆๆมีชั้นเป็นวิญญาณเลือนลางยื่นหน้าไปอ่านจดหมายเค้าด้วย
    #270
    1
  15. #269 manbigbang (@manbigbang) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 18:39

    เขาก็แค่เขียนจดหมายถึงกันเฉยๆแต่ทำไมเขินตาม
    #269
    1