天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 41 : เงื่อนงำ (๑) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 544 ครั้ง
    6 พ.ย. 63


               

             โม่เอ่ามองอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อสายตา ด้วยไม่คิดว่าคุณหนูใหญ่ผู้ไม่เอาไหนอย่างหลันซีจะทำคลอดให้ใครได้

              "ป้าโม่...คุณหนูเคยทำคลอดให้อาเหลียนที่ร้านสกุลเซียวมาแล้ว ท่านยังต้องกลัวอะไรอีกเล่าเจ้าคะ" ไป๋หว่านรีบพูดหว่านล้อมทันควัน ทำเอาโม่เอ่าลังเลใจไม่น้อย

              เรื่องที่หลันซีทำคลอดให้จางเหลียนจนถูกหลันอี้ทำโทษ เคยเป็นเรื่องราวให้โจษจันในหมู่ชาวสกุลหลันอยู่พักใหญ่ บ้างก็ว่าหลันซีทำคลอดได้เพราะความบังเอิญ บ้างก็ว่าแท้จริงแล้วเป็นหมอตำแยฝีมือดีที่ทำคลอดให้ หลันซีแค่ช่วยหยิบจับเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทว่านั่นล้วนเป็นเพียงเสียงเล่าลือ ความจริงเป็นเช่นไร ย่อมไม่มีผู้ใดล่วงรู้

              โม่เอ่ายังไม่ทันให้คำตอบ เสี่ยวเจียวก็เปล่งเสียงครวญครางออกมาดังกว่าเดิม ทว่านางยังมีสติครบถ้วน จึงกล่าวกับโม่เอ่าว่า "ท่านยาย...อนุญาตให้คุณหนูใหญ่ทำคลอดให้ข้าเถอะ ข้าเชื่อใจนาง"

              ในเมื่อเป็นเช่นนั้น โม่เอ่าก็หมดถ้อยคำจะกล่าว เพียงก้าวถอยหลังออกไปสองสามก้าว เปิดทางให้หลันซีเข้าไปตรวจเสี่ยวเจียวได้โดยสะดวก

              หลันซีล้างมือรออยู่แล้ว ย่อมไม่เสียเวลาพูดพร่ำ ใช้ปลายนิ้วชี้และนิ้วกลางตรวจดูขนาดปากมดลูกของเสี่ยวเจียวทันที พบว่าปากมดลูกเปิดหมดแล้วตามคาด จึงหันไปสั่งให้คนช่วยเตรียมของ

              "อาหว่าน เจ้าไปเอาน้ำเดือด มีดสั้น ตะเกียงน้ำมัน แล้วก็ผ้าสะอาดมาหลายๆ ผืนหน่อย"

              ไป๋หว่านพยักหน้าแล้วรีบวิ่งออกไปเตรียมของตามที่เจ้านายต้องการด้วยความกระตือรือร้น เป็นเพราะเคยผ่านการช่วยหลันซีทำคลอดมาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้นางจึงไม่ตื่นตระหนกจนลนลานเหมือนเช่นคราวที่แล้ว ทว่าสวรรค์เท่านั้นที่รู้...ยามนี้หลันซีกำลังกรีดร้องอย่างแตกตื่นอยู่ในใจ เพราะส่วนนำของทารกที่นางคลำได้เมื่อครู่นี้ มิใช่ส่วนของศีรษะที่มีลักษณะเรียบและแข็ง แต่เป็นสัมผัสนุ่มนิ่มที่ชวนให้คนเป็นสูตินรีแพทย์ต้องหวาดผวา

              เด็กในครรภ์ของเสี่ยวเจียวกำลังจะคลอดออกมาด้วยท่าก้น!

              ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกอะไร เสี่ยวเจียวคลอดก่อนกำหนดหลายเดือนเช่นนี้ เป็นไปได้ว่ายังไม่ถึงเวลาที่เด็กในครรภ์จะกลับหัวลงมา เพียงแต่การให้เด็กคลอดในท่าก้นนั้น ย่อมเป็นอันตรายต่อมารดาและลูกน้อย คนเป็นสูตินรีแพทย์อย่างนางย่อมตระหนักถึงความน่ากลัวของมันยิ่งกว่าผู้ใด

              ยามนี้เหงื่อของหลันซีไหลออกมาจนชุ่มฝ่ามือทั้งสองข้าง ลุกลามไปจนถึงแผ่นหลัง แต่ถึงกระนั้น นางก็ยังเก็บกดความกังวลไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย กิริยาท่วงท่าที่แสดงออกมาสุขุมนุ่มนวลปราศจากความลนลาน นั่นคือสิ่งที่นางฝึกฝนมาตั้งแต่เมื่อครั้งยังเป็นนักเรียนแพทย์ตัวน้อย นั่นคือภาพลักษณ์ของคนเป็นแพทย์ที่ทำให้คนไข้เกิดความไว้วางใจ

              เสี่ยวเจียวก็เช่นกัน แม้ยามนี้จะเจ็บครรภ์เจียนตาย แต่เมื่อเห็นว่าหมอตำแยที่กำลังรอทำคลอดให้มีท่าทีสุขุมเยือกเย็นเพียงนั้น จิตใจที่เคยว้าวุ่นสับสนก่อนหน้าก็พลันสงบลง ทั้งยังออกแรงเบ่งตามที่หลันซีชี้แนะได้เป็นอย่างดี

              "คุณหนูเจ้าคะ มีดเจ้าค่ะ"

              ไป๋หว่านยื่นมีดสั้นที่ผ่านการลนไฟให้หลันซีอย่างรู้หน้าที่ หลันซีจึงเอามีดนั้นกรีดแผลฝีเย็บไปพอสมควร ปากก็สั่งให้เสี่ยวเจียวเบ่งลงก้นมาเรื่อยๆ อย่าได้หยุด

              แรงเบ่งของเสี่ยวเจียวนั้นดีมาก กลั้นใจเบ่งยังไม่ถึงสิบที ก้นของเด็กก็เริ่มโผล่ออกมาให้เห็นแล้ว ในเวลานั้น พอโม่เอ่าได้เห็นอย่างเต็มตาว่าส่วนที่คลอดออกมามิใช่ศีรษะของทารก แต่เป็นส่วนก้น ก็พลันรู้สึกหน้ามืดวิงเวียนคล้ายจะเป็นลม

              "อาเจียว..."

              โม่เอ่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น นางเคยได้ยินคนเก่าคนแก่พูดกรอกหูมาว่า เด็กที่คลอดก้นออกมาล้วนเป็นลางอัปมงคล ไม่แม่ตายก็เด็กม้วย ตั้งแต่เกิดมาจนอายุเกือบห้าสิบปี กระทั่งเส้นผมเริ่มหงอกขาว นางยังไม่เคยเห็นคนคลอดเด็กท่าก้นแล้วปลอดภัยทั้งแม่และลูกสักราย

              หลันซีคล้ายจะรู้ว่าโม่เอ่ากำลังเป็นกังวลเรื่องใด จึงหันมาตวัดสายตาใส่เป็นเชิงให้โม่เอ่าเงียบเสีย โม่เอ่าจึงได้แต่มองดูหลันซีทำคลอดต่อไปด้วยหัวใจอันหนักอึ้ง คิดเลื่อนเปื้อนไปจนถึงขั้นว่า ถ้านางตายไป คงไม่มีลูกหลานคอยเผากระดาษเงินกระดาษทองให้อีกแล้ว

              ยามนี้หลันซีสนใจเพียงงานตรงหน้า จึงไม่รับรู้ถึงความทุกข์ใจของโม่เอ่า พอก้นเด็กโผล่ออกมา นางก็ใช้นิ้วกวาดขาทั้งสองข้างของทารกออกมาด้วย จากนั้นเอาผ้าสะอาดชุบน้ำอุ่นห่อไว้ แล้วทำคลอดลำตัวและไหล่ตามลำดับ

              นอกจากเสียงร้องของเสี่ยวเจียวที่เล็ดลอดออกมาในบางครั้งแล้ว บรรยากาศในห้องล้วนเงียบสงัด โม่เอ่ากับไป๋หว่านมองดูหลันซีทำคลอดด้วยใจจดจ่อ ไม่กล้าละสายตา ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง แต่ดูเหมือนโม่เอ่าจะอาการหนักยิ่งกว่า ถึงกับต้องหยิบสร้อยลูกประคำขึ้นมาสวดมนต์

              "เสี่ยวเจียว ขั้นตอนต่อไปสำคัญยิ่ง ถ้าข้าไม่ได้สั่ง เจ้าห้ามออกแรงเบ่งแม้แต่น้อย เข้าใจหรือไม่"

              หลันซีกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มือสองข้างจับลำตัวของเด็กเอาไว้มั่น โชคดีที่เด็กคนนี้คลอดก่อนกำหนด ตัวจึงไม่ใหญ่เท่าไร ในส่วนของก้นและลำตัวจึงคลอดออกมาได้ง่ายดายกว่าที่คิด

              ทว่าหลันซีรู้ดีกว่าใคร ส่วนที่ใหญ่ที่สุดในร่างกายของทารกมิใช่ลำตัว มิใช่แขนขา แต่เป็นส่วนของศีรษะที่มักจะทำคลอดได้ยาก และถ้าศีรษะของทารกติดค้างอยู่นานเกินไป เด็กอาจไม่รอดเนื่องจากขาดอากาศหายใจ ส่วนมารดาก็จะเป็นอันตรายเพราะเสียเลือดมาก

              ไม่ว่าทางใด นางล้วนไม่ปรารถนาให้ความสูญเสียเกิดขึ้นทั้งนั้น

              หลันซียื่นมือเข้าไปจับใบหน้าของเด็กไว้ อีกมือรวบขาทั้งสองข้างไว้ในอุ้งมือเดียว ก่อนจะออกแรงดึงทารกออกมาโดยที่ไม่ต้องให้เสี่ยวเจียวช่วยออกแรงเบ่ง เพราะถ้าแรงดันมากเกินไป ทารกอาจเกิดภาวะเลือดออกในสมองได้

              ขั้นตอนนี้นับว่าสำคัญที่สุดในการทำคลอดทารกท่าก้นแล้ว ใบหน้าของหลันซีจึงเคร่งขรึมขึ้นอีกหลายส่วน ยังมีเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ผุดซึมทั่วกรอบหน้า เป็นโชคดีของเสี่ยวเจียวสองแม่ลูกที่ศีรษะของเด็กไม่ได้ใหญ่โตอย่างที่คาดคิด หลันซีออกแรงดึงเพียงไม่นาน ท้ายที่สุดก็ได้ยินเสียงทารกร้องไห้จ้า

              "ขอบคุณสวรรค์...ขอบคุณสวรรค์!"

              โม่เอ่าทรุดร่างลงคุกเข่ายิ้มทั้งน้ำตา คาดไม่ถึงเลยว่าหลันซีจะทำคลอดให้หลานสาวได้ปลอดภัยทั้งแม่ทั้งลูกเช่นนี้ กระทั่งหลันซีอุ้มเด็กมายื่นให้ นางยังหยิกต้นแขนตนเองเพื่อยืนยันว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง หาใช่ความฝัน

              "คุณหนูใหญ่...เป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเจ้าคะ" เสี่ยวเจียวถามด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหย โม่เอ่าจึงรีบปาดน้ำตา ก่อนจะอุ้มเด็กน้อยที่กำลังร้องลั่นมาให้เสี่ยวเจียวได้ชื่นชม

              "ลูกของเจ้าเป็นเด็กผู้ชายละ หน้าตาเหมือนเจ้าตอนเพิ่งเกิดราวกับแกะ" โม่เอ่าพูดพลางสะอื้นพลาง ไม่ต่างกับเสี่ยวเจียวที่รับลูกน้อยมากอดไว้ด้วยน้ำตาที่นองใบหน้า แต่พวกเขาต่างรู้ว่ามันคือน้ำตาแห่งความปีติยินดี

              หลันซียังยุ่งอยู่กับงานของตนจึงไม่ทันได้เห็นภาพอันน่าประทับใจนั้น พอทำคลอดรกเสร็จแล้วก็ห้ามเลือดให้ น่าเสียดาย...เข็มเย็บแผลที่นางสั่งทำไว้ยังไม่เสร็จเสียที ไม่เช่นนั้นคงนำมาเย็บแผลฝีเย็บให้เสี่ยวเจียวในวันนี้ได้

              "เสี่ยวเจียว...เจ้าต้องหมั่นเอาลูกเข้าเต้าบ่อยๆ นะ ช่วงแรกเด็กจะยังดูดนมไม่เก่ง หัวนมของเจ้าอาจแตกเป็นแผลบ้าง ดังนั้นต้องอดทนหน่อย"

              หลันซีแนะนำการเลี้ยงลูกด้วยนมมารดาให้เสี่ยวเจียวฟังอย่างคล่องแคล่ว จนไป๋หว่านต้องรีบกระตุกชายแขนเสื้อของนางไว้ ด้วยเกรงว่าโม่เอ่ากับเสี่ยวเจียวจะพากันประหลาดใจว่า เหตุใดสตรีในห้องหออย่างคุณหนูใหญ่จึงเชี่ยวชาญเรื่องการเลี้ยงเด็กทารกเพียงนั้น หลันซีถึงได้รู้สึกตัวว่าเกือบเผยพิรุธเข้าแล้ว

              หญิงสาวกระแอมกระไอออกมาสองสามทีแล้วจึงหยุดพูดเพียงเท่านั้น ก่อนจะช่วยประคองเด็กน้อยให้ดูดนมแม่อย่างตั้งอกตั้งใจ ใบหน้าอ่อนใสแตะแต้มไว้ด้วยรอยยิ้มบางเบา

             

กว่าหลันซีจะเสร็จธุระก็เย็นย่ำ เป็นเวลาเดียวกับหมอตำแยที่โม่เอ่าว่าจ้างไว้มาถึง

เมื่อพบว่าเด็กคลอดออกมาแล้ว หมอตำแยก็กลับเรือนไปพร้อมกับค่าเสียเวลาที่โม่เอ่าควักเงินจ่ายให้จำนวนหนึ่ง หลันซีเห็นว่าทางนี้เรียบร้อยดีแล้ว จึงขอตัวกลับเรือนเล็กของตน

              โม่เอ่าตามมาส่งหลันซีถึงที่เรือน พอเห็นว่าไป๋หว่านผลุบหายเข้าไปในครัวพร้อมกับหลันจวิ้นที่หิวโซกลับมาจากสถานศึกษา นางก็คุกเข่าโขกศีรษะให้หลันซีแบบเต็มพิธีการอย่างไม่บกพร่องตกหล่น

              "โม่เอ่า ทำอะไรของท่าน!"

              ฝ่ายนั้นอาวุโสกว่ามากนัก หลันซีไม่อยากอายุสั้น จึงรีบฉุดแขนให้โม่เอ่าลุกจากพื้น ทว่าโม่เอ่าแรงเยอะกว่านางมาก ไม่ว่าจะฉุดจะรั้งอย่างไรก็แทบไม่ขยับเขยื้อน

              "ข้าโม่รุ่ยเสวียนเป็นหนี้บุญคุณคุณหนูใหญ่แล้ว ไม่ว่าท่านต้องการให้ข้าทำสิ่งใด ข้าล้วนเต็มใจกระทำเจ้าค่ะ"

              หลันซีออกจะตกใจอยู่บ้าง ตอนแรกนางคิดจะปฏิเสธหนี้บุญคุณนั้น เพราะการที่นางช่วยเหลือเสี่ยวเจียวไว้ล้วนเป็นลิขิตสวรรค์ นางเพียงแค่ทำไปตามหน้าที่เท่านั้นเอง แต่เมื่อมองเห็นช่องทางที่จะใช้ประโยชน์จากหญิงวัยกลางคนผู้นี้ได้ นางจึงคิดไตร่ตรองอยู่พักหนึ่ง ก่อนเอ่ย

              "เรื่องนั้นอย่าได้คิดเป็นบุญคุณอะไรเลยนะ ลูกชายของเสี่ยวเจียวนับว่ามีวาสนา จึงคลอดออกมาอย่างปลอดภัย ถ้าท่านต้องการตอบแทนข้า ก็ดูแลเสี่ยวเจียวกับลูกให้ดีเถิด"

              ถ้อยคำเปี่ยมเมตตาเช่นนั้น ไม่ว่าใครได้ยินย่อมรู้สึกซาบซึ้งใจ ยามนี้โม่เอ่าจึงตกหลุมพรางที่หลันซีขุดไว้เข้าเต็มเปา นางกล่าวขอบคุณหลันซีอีกหลายครั้ง ก่อนจะขอตัวกลับไปดูแลเสี่ยวเจียว โดยไม่ลืมสาบานกับตนเองว่าจากนี้ไปจะตอบแทนบุญคุณของหลันซีไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่

+++++++++++++++


แหม...กว่าจะคลอดออกมาได้ เล่นเอาใจหายใจคว่ำ ^^

เนื่องจากเป็นวันหยุด ไรท์มีเวลาเขียนยาวๆ เลยลงให้อ่านถี่หน่อย อย่าเพิ่งเบื่อกันน้า

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 544 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

611 ความคิดเห็น

  1. #608 Aeypanrada94 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2563 / 22:35
    คือ อ่านไปเครียดไปอ่ะ ลุ้นตาม
    #608
    0
  2. #390 poonchanit (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 21:32
    ไรท์ทำการบ้านดีมาก อ่านแล้วนึกภาพออกเลย
    #390
    1
    • #390-1 wachie130(จากตอนที่ 41)
      28 กันยายน 2563 / 20:44
      รี้ดหลายท่านบอกว่าจะเบ่งตามค่ะ 5555
      #390-1
  3. #352 and4 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:20
    น้องซีเจอแต่ละเคสคือแบบ คนอ่านใจหายใจคว่ำ ลุ้นจนแทบลืมหายใจกันเลยที่เดียว
    #352
    0
  4. #323 Mookdas5356 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 23:09
    ลุ้นนน จนแทบหยุดหายใจ
    #323
    0
  5. #284 nsttiyaburana (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 15:18
    ฮู้......กว่าจะคลอดออกมาได้ รีดถึงขนาดกลั้นหายใจ ลุ้นตั้งแต่ก้นน้อยๆนั้นออกมา เฮ้ออออโล่งอกปานคลอดเองนะเนี่ยยยย 5555555
    #284
    0
  6. #273 resepnin (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 19:05
    ไม่เบื่อหรอกคร้าบบบ
    #273
    1
    • #273-1 wachie130(จากตอนที่ 41)
      5 กันยายน 2563 / 09:15
      ดีใจจังงับ 😊
      #273-1
  7. #268 น้ำขิง (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 18:29

    ลุ้นทุกครั้งที่นางทำคลอด ตื่นเต้นแทนมาต่ออีกนะ

    #268
    1
    • #268-1 wachie130(จากตอนที่ 41)
      5 กันยายน 2563 / 09:16
      ขอบคุณค่า
      #268-1
  8. #267 Yainim1234 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 13:31
    ชอบค่ะไรท์ มาบ่อยๆยิ่งชอบ
    #267
    0
  9. #266 usaonly (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 13:28

    ไม่เบื่อหลอกค่ะไรท์ ช่วยน้องซีลุ้นจนเหงื่อตกเหมือนกัน โชคดีท่ีปลอดภัยทั้งแม่และลูก ใครเเป็นพ่อกันนะ ขอบคุณค่ะ

    #266
    0
  10. #264 TuntitaJ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 12:49
    ชอบค่ะ มาถี่ๆ เลยค่ะ
    #264
    0
  11. #262 wilainat27 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 12:25
    มาต่อเยอะๆเลยน่ะ
    #262
    0
  12. #261 Yunha (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:56

    มมาบ่อยๆยิ่งดีค่ะ

    #261
    0
  13. #260 Pannmak (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:38

    เฮ้อ. เหนื่อยแทน

    #260
    0
  14. #259 SunidaLuangjam (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:38
    ลุ้นสุดๆ มาหลายๆตอนได้เลย ไม่มีเบื่อค่ะ🥰
    #259
    0
  15. #258 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:33

    โอ้....มีแต่ยากๆให้ประลองฝีมือทั้งนั้นเลย

    #258
    0
  16. #257 natpapat5665 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:32
    อ่านไปลุ้นไป
    #257
    0
  17. #256 tigerdog (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:32
    ลุ้นสุดๆ
    #256
    0
  18. #254 mano26282331 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:30
    ลุ้นมากกกกก
    #254
    0
  19. #251 Yuiyui_22 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:12
    ชอบมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะค่ะ
    #251
    0
  20. #250 lovelast (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:09
    ลุ้นใจแทบขาดดดด
    #250
    0
  21. #249 janipa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:08
    แต่ละเคสยากๆ ทั้งนั้นเลย
    #249
    0