天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 40 : เสี่ยวเจียว (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 474 ครั้ง
    6 พ.ย. 63



               หลันซีอยากร้องไห้ทว่าไร้น้ำตา อาการที่เสี่ยวเจียวกล่าวมา คืออาการเจ็บครรภ์เตือนมิใช่หรือ

              "เสี่ยวเจียว อาการท้องแข็งที่เจ้ากล่าวมาคือการเจ็บครรภ์เตือน ในแต่ละครั้งจะเจ็บไม่มาก ถี่ห่างไม่สม่ำเสมอ แต่ถ้าอาการนั้นมาสม่ำเสมอและถี่กระชั้นขึ้นเมื่อใด ก็หมายความว่าเจ้าใกล้คลอดแล้ว"

              เสี่ยวเจียวได้ยินเข้าก็ทำตาโต นางไม่รู้เลยจริงๆ ว่าสิ่งที่เป็นอยู่นั้นเรียกว่าเจ็บครรภ์ มิน่าเล่า นางถึงได้มีอาการนี้แทบทุกครั้งที่ออกแรงยกของหนัก

              "ช่วงนี้เจ้าต้องนอนพักให้มาก ถ้าไม่จำเป็นห้ามโน้มตัวยกของหนัก ยิ่งไม่ควรเดินไปมาบ่อยๆ มิเช่นนั้นลูกของเจ้าอาจจะคลอดออกมาก่อนครบกำหนดสิบเดือนก็เป็นได้"

              หลันซีกล่าวกำชับกับเสี่ยวเจียวด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทว่าฝ่ายนั้นเพียงพยักหน้ารับพร้อมกับยิ้มแห้งๆ คิดในใจว่า บ่าวรับใช้อย่างนางคงนอนพักทั้งวันตามคำชี้แนะของหลันซีไม่ได้หรอกกระมัง

              "มานานแล้วหรือซีเอ๋อร์"

              เป็นฟางซื่อที่ย่างกรายเข้ามา ตามด้วยหลันเซวียนที่ยังไม่ทันไรก็ชักสีหน้าบึ้งตึงใส่หลันซีเสียแล้ว แต่นั่นเป็นกิริยาที่นางค่อนข้างเคยชิน จึงไม่รู้สึกรู้สา รวมถึงไม่นำพามาใส่ใจ

              "ซีเอ๋อร์คารวะแม่รองเจ้าค่ะ"

              หลันซีลุกจากเก้าอี้ ย่อกายทำความเคารพฟางซื่ออย่างนอบน้อม เรื่องใส่หน้ากากเข้าหาผู้อื่น นางล้วนฝึกฝนมาเป็นอย่างดีตั้งแต่ตอนใช้ชีวิตในโลกก่อนแล้ว เรียกได้ว่าความสามารถในการเอาตัวรอดสูงส่งพอตัว จึงอยู่ร่วมกับคนที่นางชังน้ำหน้าได้อย่างสบายๆ

              "ไม่ต้องมากพิธี" ฟางซื่อโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "วันนี้ข้าจะสอนพวกเจ้าเรื่องมารยาทการกินอาหาร พวกเจ้าตามข้ามา"

              หลันซีกับหลันเซวียนพยักหน้ารับพร้อมกัน ก่อนจะเดินตามหลังฟางซื่อไปยังห้องอาหาร ทว่าจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดัง 'เพล้ง' ของกาน้ำชาที่แตกกระจาย ตามมาด้วยเสียง 'ตุ้บ' คล้ายของหนักตกกระทบลงบนพื้น

              "เสี่ยวเจียว!"

              โม่เอ่าที่เมื่อครู่ยังยืนอยู่ข้างๆ ฟางซื่อ รีบถลาเข้าไปประคองหลานสาวที่ยามนี้ล้มลงไปกองกับพื้น ซ้ำร้ายยังมีน้ำใสๆ พรั่งพรูออกมาจนกระโปรงของเสี่ยวเจียวเปียกชุ่มไปทั้งผืน

              "ท่านยาย...ข้าเจ็บท้อง"

              เสี่ยวเจียวโอดครวญเสียงเบา ใบหน้าเล็กเหยเกและชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ครั้งนี้นางรับรู้ได้อย่างชัดเจนแล้วว่า การเจ็บครรภ์ที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร เพราะในครั้งนี้หน้าท้องของนางแข็งเกร็งยิ่งกว่าทุกครั้ง ทั้งยังบีบรัดจนทำให้คนรู้สึกเจ็บปวดทรมาน

              "อาชิว เจ้ารีบไปตามหมอตำแย" ฟางซื่อสั่งงานบ่าวชายด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เหตุการณ์บ่าวไพร่จะคลอดลูกทำนองนี้ นางล้วนเคยเห็นจนชินตา แม้แต่ตนเองก็เคยผ่านการคลอดบุตรมาแล้ว จึงมิได้ตื่นตกใจเท่าไร "โม่เอ่า เจ้าก็พาเสี่ยวเจียวไปที่ห้องของนาง อยู่เฝ้านางจนกว่าจะคลอด"

              "ขอบคุณเจ้าค่ะฮูหยิน"

              โม่เอ่าคุกเข่าโขกศีรษะให้ฟางซื่อด้วยความซาบซึ้งใจ ฮูหยินรองดูภายนอกเหมือนเป็นคนใจแคบ แต่กับคนใกล้ชิดมักมีน้ำใจเสมอ ไม่เช่นนั้นนางคงไม่อยู่รับใช้ฟางซื่อมาจนถึงทุกวันนี้

              หลังจากเสี่ยวเจียวถูกคนหามกลับห้องไป ฟางซื่อก็พาหลันซีกับหลันเซวียนไปเรียนมารยาทการร่วมโต๊ะอย่างชนชั้นสูง

              ตระกูลฟางของฟางซื่อเดิมทีเป็นบัณฑิตตกยาก มารดาของนางก็เคยเป็นนางกำนัลเก่า นางจึงได้รับการถ่ายทอดศิลปะการวางตัวอย่างคนในวัง แม้รูปโฉมของฟางซื่อจะด้อยกว่าจินซื่อผู้เป็นฮูหยินใหญ่อยู่หลายส่วน ทว่ากิริยางดงามแช่มช้อยเฉกเช่นสตรีที่ได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี ยังมีวาจาช่างประจบสอพลอ เก่งกาจเรื่องพลิกลิ้นล่อลวงคน ฮูหยินผู้เฒ่าจึงโปรดปรานฟางซื่อผู้นี้มากกว่าจินซื่อผู้มีนิสัยเถรตรงประจบเอาใจใครไม่เป็น

              บ่ายนี้หลันซีเรียนสิ่งที่ฟางซื่อสอนด้วยความเหม่อลอย เป็นเพราะจิตใจของนางจดจ่ออยู่กับการคลอดของเสี่ยวเจียว เป็นกังวลว่าฝ่ายนั้นจะคลอดได้อย่างราบรื่นหรือไม่ จึงถูกฟางซื่อดุอยู่บ่อยครั้ง

              จนกระทั่งเรียนจนจบ หลันซีก็ยังรู้สึกราวกับไม่มีสิ่งใดเข้ามาในหัว สิ่งแรกที่นางทำหลังจากกล่าวลาฟางซื่อ มิใช่รีบกลับเรือนเล็กไปทำขนมรอหลันจวิ้นกลับจากสถานศึกษาเช่นทุกวัน แต่ตรงไปยังห้องของเสี่ยวเจียวแทน

              ห้องของเสี่ยวเจียวหาไม่ยาก เพียงถามทางจากบ่าวไพร่แถวนั้น แล้วตามเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดไปเรื่อยๆ เพียงไม่นานก็หาเจอ

              โม่เอ่าดูเหมือนประหลาดใจอยู่บ้าง เมื่อเห็นว่าหลันซีถึงกับตามมาดูเสี่ยวเจียวคลอดบุตร ทว่ายามนี้นางกำลังเคร่งเครียดอยู่กับการหาหมอตำแยมาทำคลอดให้หลานสาว จึงมิได้ติดใจสงสัยในเรื่องนี้ ทั้งยังยินยอมให้หลันซีเข้ามาพบเสี่ยวเจียวได้โดยไม่คิดขัดขวาง

              "เสี่ยวเจียว...เป็นอย่างไรบ้าง"

              หลันซีจับมือชื้นเหงื่อของเสี่ยวเจียวไว้ มองดูใบหน้าเล็กที่ซีดขาวราวกระดาษแล้วเวทนายิ่ง อย่างไรเสี่ยวเจียวก็เป็นเพียงเด็กสาวอายุเพียงสิบสี่สิบห้า อดทนต่อความเจ็บปวดอย่างสาหัสมาจนถึงตอนนี้ได้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว

              "เจ็บเหลือเกินเจ้าค่ะคุณหนู"

              เสี่ยวเจียวตอบเสียงสั่น ตลอดสองชั่วยามที่ล่วงผ่าน อาการเจ็บครรภ์มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นทุกที ความหวาดกลัวจึงคืบคลานเข้าเกาะกุมจิตใจของเด็กสาวอย่างไม่อาจควบคุม

              โม่เอ่าลูบหัวลูบหลังหลานสาวเพื่อปลอบประโลม ถึงแม้หลายเดือนที่ผ่านมา นางจะก่นด่าหลานไม่รักดีผู้นี้ไว้มากมาย แต่ใจคนมิได้ทำด้วยหินผา เมื่อได้เห็นว่าเสี่ยวเจียวต้องทุกข์ทรมานจากการเจ็บครรภ์เพียงนั้น โม่เอ่าจึงอดนึกสงสารเวทนามิได้

              "หมอตำแยเล่า ยังไม่มาอีกหรือ"

              หลันซีหันไปถามกับโม่เอ่าที่กำลังนวดหลังให้เสี่ยวเจียวเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด ถ้าหลันซีไม่ได้ตาฝาด นางแอบเห็นน้ำใสๆ ที่ปลายหางตาของโม่เอ่าด้วย

              "หมอตำแยที่บ่าวเคยว่าจ้างไว้ ไปทำคลอดให้ฮูหยินหลี่ในหมู่บ้านเชิงเขาเจ้าค่ะ แต่นางรับรู้แล้วว่าเสี่ยวเจียวใกล้จะคลอด รับปากว่าถ้าเสร็จจากทางนั้นเมื่อใดจะรีบตามมา"

              ได้ยินเช่นนั้น หลันซีก็ตวัดสายตามองโม่เอ่าอย่างหงุดหงิดใจ เพียงแค่ได้กลิ่นน้ำคร่ำปนมูกเลือดที่ตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้อง แม้ยังมิได้ตรวจดูว่าปากมดลูกเปิดถึงไหน นางก็สามารถทำนายได้เลยว่าเสี่ยวเจียวใกล้คลอดเต็มทีแล้ว เหตุใดโม่เอ่าจึงทำใจเย็นอยู่ได้

              "หมอตำแยคนนั้นไม่ว่าง ท่านก็ไปตามหมอคนใหม่มาสิ เสี่ยวเจียวใกล้คลอดเต็มทีแล้ว ท่านอยากให้หลานสาวเป็นอันตรายหรืออย่างไร"

              โม่เอ่าได้ยินเข้าก็สะอื้นขึ้นมาโดยพลัน เรื่องแค่นั้นทำไมนางจะคิดไม่ได้ เพียงแต่หน้าตาชื่อเสียงของฮูหยินรองก็สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าสิ่งใด ดังนั้นเรื่องที่เสี่ยวเจียวตั้งครรภ์ไม่มีพ่อ ยิ่งรู้น้อยคนเท่าไรก็ยิ่งดีมิใช่หรือ

              หลันซีเห็นโม่เอ่าเอาแต่ก้มหน้าน้ำตาไหลพรากเช่นนั้น ก็ให้อึดอัดใจเหลือประมาณ แต่นางรู้ดีว่าคนที่รู้สึกอึดอัดใจยิ่งกว่าคงเป็นเสี่ยวเจียว

              "ท่านยาย...ข้าขอโทษ"

              เสี่ยวเจียวพูดกับโม่เอ่าด้วยน้ำตานองหน้า ความเจ็บปวดครั้งนี้ทำให้นางเข้าใจในความรักของมารดาอย่างลึกซึ้ง แม้ภาพมารดาในความทรงจำของนางจะเลือนรางยิ่ง ทว่าโม่เอ่าที่เลี้ยงดูอุ้มชูนางมาตั้งแต่ยังเยาว์ก็เปรียบเหมือนมารดาคนหนึ่ง เสี่ยวเจียวจึงรู้ซึ้งแล้วว่า ความรักของมารดาที่มีต่อบุตรลึกซึ้งมากมายเพียงใด

              โม่เอ่าไม่อาจทานทนไหว ปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น

              "เด็กโง่! ถ้าเจ้าสำนึกผิดจริงก็รีบคลอดลูกออกมา อย่าให้คนแก่อย่างข้าเป็นกังวลได้หรือไม่!"

              เห็นสองยายหลานกอดคอกันร้องไห้เช่นนั้น หลันซีก็ต้องยกปลายนิ้วขึ้นมาเขี่ยหยดน้ำตาที่ปลายหางตาออกไป แต่จู่ๆ เสี่ยวเจียวก็ทำหน้าบิดเบี้ยวขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทั้งยังบ่นว่าปวดหน่วงลงก้น ต้องการปลดทุกข์หนัก หลันซีจึงรู้ได้ทันทีว่าปากมดลูกของฝ่ายนั้นน่าจะเปิดจนเกือบหมดแล้ว

              หลันซีหันไปกล่าวกับโม่เอ่าอย่างร้อนใจ

              "เกรงว่าหมอตำแยคงมาไม่ทันแล้ว โม่เอ่า...ท่านจะยินยอมให้ข้าทำคลอดเสี่ยวเจียวหรือไม่"

+++++++++++++++


ซีเอ๋อร์สู้ๆ เสี่ยวเจียวสู้ๆ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ ^^


หยุดยาวสี่วันนี้ ไรท์ไม่ได้ไปไหน คงเลี้ยงลูกไปปั่นนิยายไปเหมือนเดิมค่ะ

รี้ดท่านใดได้ไปเที่ยวก็ฝากเที่ยวเผื่อไรท์ด้วยนะคะ เดินทางปลอดภัย มีความสุขทุกคนค่า  ^^

ฝากผลงานเรื่องอื่นๆ ของไรท์ด้วยน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 474 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

583 ความคิดเห็น

  1. #351 and4 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:09
    น้องซีปล่อยของอีกแล้ว น้องซีสู้ๆ
    #351
    0
  2. #255 SunidaLuangjam (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:30
    สงสารเสี่ยวเจียว
    #255
    0
  3. #248 kaeng (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 09:30

    สู้ๆค่ะแอด

    #248
    0
  4. #247 tigerdog (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 09:19
    คุณหมอประทับร่างแล้ว
    #247
    0
  5. #246 Pannmak (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 08:40

    รอไรท์ค่ะไม่ไปไหน สนุกกกมากกก

    #246
    0
  6. #245 A-Arungomes (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 06:35
    มานั่งเป็นกำลังใจ
    ให้เสี่ยวเจียวด้วยคนค่า
    #245
    1
    • #245-1 wachie130(จากตอนที่ 40)
      5 กันยายน 2563 / 09:18
      ขอบคุณค่ะ ❤
      #245-1
  7. #244 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 04:41

    ทำคลอดขอให้สำเร็จนะ.....ว่าแต่นางท้องกับใครกันนะ

    #244
    1
    • #244-1 wachie130(จากตอนที่ 40)
      5 กันยายน 2563 / 09:18
      นั่นสิคะ ท้องกับใครน้อ..
      #244-1
  8. #242 usaonly (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 02:19

    ท่านหมอซีคงต้องทำคลอดครั้งท่ีสองแล้วล่ะ เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม ทารกมาเยือนแล้ว สู้ ๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะไรท์

    #242
    0
  9. #241 nuy2000 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 00:46
    รีดก็ไม่ได้ไปเที่ยวเลยแงงงงงงง
    #241
    1
    • #241-1 wachie130(จากตอนที่ 40)
      5 กันยายน 2563 / 09:20
      แปะมือค่ะ แง้งงงง
      #241-1
  10. #240 janipa (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 00:39

    อยู่บ้านเป็นเพื่อนกันค่ะไรท์ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-03.png

    #240
    0