天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 4 : หลันซีคนใหม่ (๓) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 804 ครั้ง
    8 ต.ค. 63


ท่านพ่อ ลูกไม่ได้ตั้งใจทิ้งขว้าง เพียงแต่พลั้งมือทำข้าวตกพื้นเท่านั้นเจ้าค่ะ” หลันเซวียนตรงเข้าไปเกาะแขนบิดาอย่างออดอ้อน หากครั้งนี้หลันอี้มิได้คล้อยตามเหมือนอย่างเคย เพียงหลุบตามองหลันซีกับหลันจวิ้นอย่างปวดใจ

ใช่ว่าเขาจะไม่รักบุตรชายบุตรสาวที่ถือกำเนิดจากฮูหยินใหญ่ หากเป็นเพราะรักมากจึงไม่สามารถแสดงออกได้ หลังจากฮูหยินใหญ่สิ้นลม เรื่องยิบย่อยภายในสกุลหลันล้วนมอบหมายให้ฮูหยินรองเป็นธุระจัดการ จึงเกรงว่าถ้ายังใกล้ชิดสนิทสนมกับหลันซีหลันจวิ้น จะเป็นเหตุให้เกิดความริษยาระหว่างพี่น้องต่างมารดาเอาได้

วันเวลาล่วงผ่านมานานนับสิบปี เรื่องที่ฮูหยินรองกับหลันเซวียนมักจะหาเรื่องรังแกสองพี่น้องมักลอยเข้าหูมาเป็นระยะ หากหลันซีคนก่อนเป็นคนถือทิฐิ ในเมื่อผู้เป็นบิดาไม่เคยคิดมาดูดำดูดี จึงคล้ายว่ายินยอมให้สองแม่ลูกนั่นรังแกไปโดยปริยาย ท้ายที่สุด หลันซีกลายเป็นคนเก็บกดเงียบขรึม หลันจวิ้นอ่อนแอเจ็บป่วยบ่อย จึงถูกฮูหยินรองรวมถึงฮูหยินผู้เฒ่าตราหน้าว่าเป็นหลานที่ใช้ไม่ได้ ยิ่งทำให้สายสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกเย็นชาห่างเหิน

ท่านพ่อ ลูกไม่ดีเองเจ้าค่ะ อย่าได้กล่าวโทษน้องรองเลย” หลันซีหลุบตาลงต่ำ เม้มริมฝีปากอย่างน่าสงสาร

เห็นใบหน้าซูบซีดร่างกายผอมบางของบุตรสาวบุตรชายแล้ว หลันอี้ก็ให้ปวดใจนัก เขาเป็นพ่อค้าจึงต้องเดินทางไปเจรจาค้าขายที่ต่างเมืองบ่อยๆ ไปคราวหนึ่งก็กินเวลาหลายเดือน เรื่องราวความเป็นอยู่ในครอบครัวจึงปล่อยให้ฮูหยินรองจัดการ แต่เขาไม่นึกว่าภรรยาที่มารดาของเขาสนับสนุนจะกล้าทรมานลูกๆ ของเขาหนักมือถึงเพียงนี้

เซวียนเอ๋อร์ เจ้ากลับไปรอพ่อที่เรือนใหญ่ ซีเอ๋อร์จวิ้นเอ๋อร์ พวกเจ้าพาพ่อไปที่เรือนเล็ก พ่อจะไปดูว่ามีสิ่งใดขาดเหลือหรือไม่”

ไม่ได้นะเจ้าคะ!” หลันเซวียนไม่มีทางยินยอม ร้อยวันพันปีบิดาไม่เคยสนใจพี่น้องคู่นั้น เหตุใดวันนี้ถึงนึกอุตริอยากไปเยี่ยมเรือนเล็กเก่าคร่ำคร่าหลังนั้นได้ ขืนปล่อยให้ไป บิดาได้รู้พอดีว่านางรังแกคนพวกนั้นไว้อย่างไรบ้าง

ท่านพ่อกลับเรือนใหญ่ก่อนเถิดเจ้าค่ะ ท่านเพิ่งกลับมา ควรไปพบท่านย่าเสียก่อน”

เป็นหลันซีที่เอ่ยขึ้นมา หลันอี้มองบุตรีผู้นี้อย่างประหลาดใจ ไม่พบหน้ากันเพียงไม่กี่เดือนเหตุใดนางจึงดูไม่เหมือนหลันซีคนเก่า มิใช่เพียงเรือนกายที่ผ่ายผอมจนผิดรูปผิดร่าง ทว่าดวงตาใสกระจ่างคู่นั้น แววตาที่สะท้อนออกมาล้วนสงบราบเรียบราวกับแอ่งน้ำนิ่งที่ไม่มีลมพัดผ่าน ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดสั่นคลอนนางได้

ราวกับว่าหลันซีคนก่อนได้ตายไปแล้ว

เช่นนั้นพ่อไปก่อน” หลันอี้ตัดใจปล่อยมือจากบุตรสาว หมุนเท้ากลับเรือนใหญ่ หลันเซวียนเดินกระฟัดกระเฟียดตามหลังไป แต่ไม่วายหันมาถลึงตาใส่หลันซีกับหลันจวิ้นก่อนจาก

นางมารร้าย! นางจิ้งจอกสารเลว!” หลันจวิ้นก่นด่าหลันเซวียนไล่หลัง หากเมื่อเห็นสายตาตำหนิของพี่สาวที่กำลังมองมาถึงได้หยุดปากสงบใจ

จำที่พี่สอนมิได้หรืออาจวิ้น” หลันซีดุด้วยเสียงไม่เบาไม่ดัง แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ

หลันจวิ้นพองแก้ม ยื่นปากนิดๆ แล้วโคลงศีรษะกล่าว “ยามโกรธต้องเก็บอารมณ์ อย่าให้ผู้อื่นรู้ว่าเจ้ารู้สึกอย่างไร ถ้าเจ้าควบคุมสติไว้ได้ ไม่ว่าจะเป็นวาจาหรือการกระทำย่อมไม่ผิดพลาด ผู้อื่นไม่มีทางดูแคลน ยิ่งไม่อาจฉกฉวยโอกาสรังแกเจ้า”

เด็กดี” หลันซีลูบศีรษะหลันจวิ้นอย่างเอ็นดู ไป๋หว่านเห็นแล้วอดยิ้มออกมาไม่ได้ ทว่านางคงยิ้มมากไปหน่อย มุมปากที่ถูกหลันเซวียนเล่นงานจนแตกอยู่แล้วจึงยิ่งปริออกจากกันจนต้องส่งเสียงครวญออกมา

อาหว่าน ลำบากเจ้าแล้ว” หลันซีเห็นอย่างนั้นก็รีบเข้าไปประคองไป๋หว่านเข้าเรือน ทว่าสาวใช้ตัวน้อยยังชำเลืองมองเมล็ดข้าวที่อยู่บนพื้นด้วยความเสียดาย หลันซีจึงกล่าวอย่างรู้ทัน “ยังมีข้าวที่จะตามมาส่งภายหลังอีกมิใช่หรือ”

เจ้าค่ะ” ไป๋หว่านพยักหน้า ยินยอมให้หลันซีกับหลันจวิ้นประคองเข้าเรือนแต่โดยดี ในใจยังนึกประหลาดใจอยู่ไม่หาย ด้วยเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ล้วนเป็นการจัดฉากของคุณหนูใหญ่ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นการจงใจให้นางไปซื้อข้าวสารที่ร้านของสกุลเซียววันละนิดละหน่อย ไปทุกวันมิได้ขาดเป็นเวลาหลายสัปดาห์ จนกระทั่งรู้ถึงหูนายท่านว่าคุณหนูใหญ่ลำบากอัตคัตจนถึงขั้นต้องมาขอซื้อข้าวสารทีละเล็กละน้อย ตอกย้ำความรู้สึกละอายต่อบุตรที่เขาละทิ้งให้ยิ่งลึกลงภายในใจ ทั้งยังคำนวณแล้วว่าวันนี้เป็นวันว่างของนายท่าน จึงจัดละครฉากใหญ่ให้เขาชม

ล้วนเป็นการคาดคะเนที่แม่นยำอย่างน่าใจหาย!

หนึ่งเดือนที่ล่วงผ่าน ไป๋หว่านค่อนข้างแน่ใจว่าหลันซีผู้นี้ย่อมไม่ใช่คุณหนูใหญ่คนเดิมของนาง มิเพียงไม่ด่าทอทุบตี หากหลันซีผู้นี้ยังมีน้ำใจเอื้อเฟื้อต่อคนรับใช้อย่างนาง ไม่ได้มองว่านางเป็นเพียงสุนัขรับใช้เช่นกาลก่อน ทว่าหลันซีที่เป็นเช่นนี้ไป๋หว่านชอบใจนัก ยังมีความเฉลียวฉลาดรอบคอบอย่างที่หลันซีคนก่อนไม่อาจเทียบได้อีก วันนี้หลันซีทำให้นางสาบานกับตนเองแล้วว่าจะเป็นวัวเป็นม้ารับใช้คุณหนูใหญ่ไปจนวันตาย

ขอเพียงเป็นหลันซีคนใหม่...คนที่ดีต่อนางอย่างจริงใจก็พอ

+++++++++++

พี่น้องเขามุ้งมิ้งกันดีเนอะคะ

จบหนึ่งตอนใหญ่แล้ว ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนท์นะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 804 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

578 ความคิดเห็น

  1. #327 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 22:16
    เหตุผลของพ่อเป็นอะไรที่รับไม่ได้อย่างแรง
    #327
    0
  2. #308 Poonchanit (@poonchanit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:41
    สงสารหลันซีคนเก่า พ่อละทิ้ง โง่ เจ้าอารมณ์ พอตายไป ฉลาดขึ้นมา พ่อชดเชย คนรับใช้รัก
    #308
    0
  3. #237 ployPanyapat (@ployPanyapat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 19:28
    เห็นอ้างแบบนี้มาหลายเรื่องละ...เพราะรักมากเลยไม่สนใจ..ลุงงงงงบ้ารึปล่าวเอาอะไรคิดคะ
    #237
    1
    • #237-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 4)
      5 กันยายน 2563 / 09:20
      ง่ะ ท่านพ่อก็มีเหตุผลนะคะ ลองอ่านต่อไปเรื่อยๆเนอะ 😊
      #237-1
  4. #158 nok_te_ra (@nok_te_ra) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 17:34
    ยังดีที่พ่อยังมีจิตสำนึกบ้าง รอดูต่อไป
    #158
    1
  5. #138 carunijoy (@carunijoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 18:57
    ถึงจะชดเชยให้ทีหลังแต่สายไปเปล่าลูกสาวตัวจริงตายไปแล้วนะ
    #138
    1
    • #138-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 4)
      31 กรกฎาคม 2563 / 07:10

      สายไปแล้วจริงๆแหละค่ะ แต่ท่านพ่อก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
      #138-1
  6. #137 carunijoy (@carunijoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 18:55
    กลัวลูกถูกรังแกจนตายแต่ไม่กลัวลูกอดตายรึนี่ลูกสาวคน้ก่าก็ตายไปแล้ว
    #137
    0
  7. #93 wadeenarak (@wadeenarak) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 22:30
    พลอตแบบนี้อีกแล้วรักลูกแต่กลัวลูกโดนรังแกไม่มีข้าวสารจะกรอกหม้อนี้ไม่โดนรังแกมั้งพ่อควายๆแบบนี้
    #93
    1
    • #93-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 4)
      21 กรกฎาคม 2563 / 09:37
      ท่านพ่อก็มีเหตุผลของเขานะคะ รอติดตามตอนต่อๆไปน้า
      #93-1
  8. #14 Plepalm2523 (@Plepalm2523) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 11:50
    แปลกใจมากหลายเรื่องเลย ที่แบบรักลูกคนนี้มาก แต่พยายามไม่สนใจ เพราะกลัวลูกจะลำบาก แล้วที่เห็นอยู่มันต่างกับความสบายมากนะ สู้สนใจลูก ปกป้องลูกเสียยังจะดีกว่ามาคิดว่าทำแบบนี้คือการปกป้อง

    อินไปนิด 555
    #14
    1
    • #14-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 4)
      7 กรกฎาคม 2563 / 12:55
      ทุกคนก็มีเหตุผลของการกระทำแหละเนอะ ปมเรื่องนี้เยอะอยู่ค่ะ คนเขียนยังเหนื่อย 5555
      #14-1
  9. #10 My-waii (@My-waii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 10:51

    สำนวนดี อ่านลื่นไหล เหมาะสำหรับคนที่เพิ้มเริ่มอ่านนิยายจีน แต่สำหรับคนที่อ่านจีนมานาน การเล่าเรื่องยังเบาไปค่ะ ถ้าเติมรายละเอียดต่างๆเข้าไปอีกนิดจะดีมากๆ สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้

    #10
    1
    • #10-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 4)
      6 กรกฎาคม 2563 / 11:02
      คือเราเป็นกังวลอยู่ว่าบรรยายเยอะไปหรือเปล่า พอได้อ่านคอมเม้นต์นี้แล้วรู้สึกว่าหายกังวลไปเปลาะหนึ่งเลยค่ะ (เปลาะเดียวนะ555) ขอบคุณมากๆค่ะ😊
      #10-1
  10. #7 Veggie23 (@Veggie23) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 07:57
    สนุกมากค่ะไรท์ รอตอนต่อไปนะคะ
    #7
    2
    • #7-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 4)
      6 กรกฎาคม 2563 / 08:03
      ปลื้มใจจังเลยค่า ขอบคุณนะคะรี้ด^^
      #7-1
  11. #6 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 23:43

    เปิดตัวหลันซีคนใหม่ได้อย่างมีแบบแผนมาก นางฉลาดสมกับท่ีเป็นหมอมาก่อน สุขุม ใจเย็น ค่อย ๆล่อให้ท่านพ่อมาเห็นเองกับตา ได้ยินกับหูว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง ท่ีพ่อไม่ใยดีเพราะไม่อยากให้ลูกถูกทำร้าย แต่มันกลับเป็นตรงกันข้ามไป รอดูว่าท่านพ่อจะชดเชยให้ลูก ๆ อย่างไรบ้าง ขอบคุณค่ะ

    #6
    1
    • #6-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 4)
      6 กรกฎาคม 2563 / 08:02
      ใช่เลยค่ะ นางเอกเราเป็นผู้ใหญ่แล้วจึงต้องสุขุมเยือกเย็นหน่อย ขอบคุณนะคะรี้ด ^^
      #6-1