天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 38 : ความนัย (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 531 ครั้ง
    5 พ.ย. 63


ท่ามกลางความมืดมิดในยามราตรี เซียวหรงเอนกายพิงร่างกับต้นท้อ พริ้มตาลงให้สายลมต้นฤดูสารทโชยเข้ามาปะทะใบหน้า ไม่อาจบังคับตนเองให้หยุดยิ้มได้แม้ชั่วอึดใจ

เป็นเพราะต้องจากกันโดยไม่ทันได้บอกลา หรือเพราะรู้ว่าเย็นนี้เซียวซูเว่ยจะเอาของขวัญมาให้หลันซี เซียวหรงถึงได้ปีนต้นท้อมาแอบมองหญิงสาวผ่านทางหน้าต่างตั้งแต่ต้นช่วงพลบค่ำ จวบจนถึงตอนนี้ ทุกการกระทำ ทุกอากัปกิริยาของนาง ล้วนถูกสลักลงในดวงตาและหัวใจของเขาทั้งหมดแล้ว

เดิมทีเซียวหรงมิได้มีความมั่นใจถึงเพียงนั้น แม้หลันซีจะเคยลั่นวาจาอย่างหนักแน่นว่าไม่ต้องการแต่งงานกับเซียวซูเว่ย แต่นางก็ไม่เคยแสดงออกว่าพึงพอใจในตัวเขา ทั้งยังวางตัวดีตลอดมา แม้ว่าจะชอบพูดจาหยอกเย้าให้ความสนิทสนม แต่ไม่เคยกระทำเรื่องที่จะชักนำให้คนเข้าใจผิดแต่อย่างใด

เซียวหรงเกรงว่าความรักครั้งนี้จะเป็นเขาที่หลงรักนางอยู่ฝ่ายเดียว จึงมอบของขวัญให้โดยอ้างชื่อของเซียวซูเว่ย เผื่อทางถอยให้แก่ตนเอง

เขารู้...หลันซีเป็นคนฉลาด หลังจากเซียวซูเว่ยนำของขวัญอีกชิ้นมาให้ นางย่อมรู้แน่ว่าหยกชิ้นนั้นเป็นของเขา

ใจหนึ่งเซียวหรงเป็นกังวลว่านางจะรังเกียจเขาหรือไม่ แต่อีกใจก็ต้องการรู้ว่าแท้จริงแล้วนางรู้สึกกับเขาเช่นไร ถึงได้มาแอบดูนางเช่นนี้

ดีเหลือเกิน...อย่างน้อยเขาก็ได้รู้ว่าคนสองคนใจตรงกัน

เซียวหรงกระโดดลงจากกิ่งไม้ เท้าทั้งสองข้างแตะพื้นอย่างเงียบเชียบ เป็นเพราะซุ่มฝึกวรยุทธ์มานาน การเคลื่อนไหวจึงแคล่วคล่องพลิ้วไหวไร้สุ้มเสียง

จากนั้นร่างสูงใหญ่ก็ค่อยๆ เร้นหายไปกับความมืดมิดของรัตติกาล

 

ดึกดื่นคืนนั้น เซียวหรงถูกปลุกด้วยเสียงรบกวนเสียงหนึ่ง

เขามาค้างที่เรือนเล็กหลายคืนติดกันแล้ว เนื่องจากช่วงนี้เหยียนเหมยบ่นเวียนศีรษะอยู่บ่อยครั้ง ยังดีที่โจวชิงผิงไม่พยายามทำตัวใกล้ชิดเขาเช่นกาลก่อน เขาจึงนอนร่วมชายคากับสตรีผู้นั้นได้อย่างไม่รู้สึกตะขิดตะขวง

ปกติแล้วเรือนเล็กหลังนี้ยามดึกมักเงียบสงัด ทว่าคืนนี้เขากลับได้ยินเสียงบางอย่างดังแว่วมา...

อันที่จริงเสียงนั้นค่อนข้างเบาจนแทบจับสังเกตไม่ได้ แต่บังเอิญว่าเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ จึงมีประสาทสัมผัสว่องไวกว่าคนทั่วไปอยู่หลายส่วน ทั้งยังสามารถจำแนกได้อีกว่าเสียงนั้นมีต้นกำเนิดมาจากที่ใด

เซียวหรงค่อยๆ เดินคลำทางไปในความมืด มือข้างหนึ่งถือมีดสั้นประจำกายเอาไว้ เหงื่อเย็นๆ ไหลออกมาจนชุ่มโชกแผ่นหลัง แต่ยังไม่เท่าหัวใจที่กำลังเต้นรัวแรง

ถึงอย่างไรเขาก็เป็นปุถุชน มีเลือดมีเนื้อ เป็นชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ที่ยังไม่เคยผ่านประสบการณ์เรื่องรักใคร่ เมื่อถูกปลุกเร้าด้วยเสียงหอบหนักของบุรุษ ผสานกับเสียงครางหวานแว่วของหญิงสาว จึงอดรู้สึกแตกตื่นไม่ได้ ทั้งยังจินตนาการไปไกลว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นบ้าง

เซียวหรงค่อยๆ ย่องตามเสียงไปอย่างเบามือเบาเท้า ยิ่งเข้าใกล้ห้องนอนของโจวชิงผิงเท่าไร หัวใจของเขายิ่งเต้นรัวแรงมากขึ้นเท่านั้น ในใจคิดวางแผนว่าควรจัดการกับโจรราคะที่กล้าเข้ามาเด็ดบุปผาถึงเรือนสกุลเซียวอย่างไรจึงจะสาสม

แต่ครั้นเมื่อได้เห็นร่างเปลือยเปล่าของชายหนุ่มหญิงสาวที่กำลังพัวพันกันอยู่ในห้องนั้นผ่านรอยแยกเล็กๆ ของบานประตู ดวงตาของเซียวหรงก็พลันเบิกกว้างขึ้นสามส่วน

              ชายผู้นั้น...เป็นเซียวซูเว่ย!

มิน่า...ช่วงนี้พี่ชายต่างมารดาของเขาเทียวไปเอายาห้ามบุตรที่ร้านอยู่บ่อยครั้ง แต่ละครั้งก็มางุบงิบขอยากับเขาราวกับไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องสกปรกที่ตนกระทำไว้ ที่แท้ก็เป็นเพราะเซียวซูเว่ยแอบลักขโมยกินของในเรือนนี่เอง

พอรู้ว่าอะไรเป็นอะไร เซียวหรงก็ไม่รั้งอยู่ต่อ ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าการร่วมรักของสองคนนั้นจะเผ็ดร้อนสักแค่ไหน ทำเพียงจรดปลายเท้าย่องกลับห้องของตนไปอย่างเงียบกริบไร้สุ้มเสียง ระหว่างนั้นก็ครุ่นคิดว่าควรฉกฉวยผลประโยชน์จากเรื่องฉาวโฉ่นี้อย่างไร

คิดไปคิดมา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็พลันผุดขึ้นที่มุมปาก

การจะช่วยให้หลันซีถอนหมั้นกับคนผู้นั้น นับว่ามิใช่เรื่องไกลเกินฝันแล้ว...

 

“ลี่เฟิน เจ้าว่าช่วงนี้พี่ซูเว่ยดูแปลกๆ ไปหรือไม่”

หลันเซวียนปรับทุกข์กับเซียวลี่เฟินขณะเลือกผ้าตัดชุดที่จะใช้ในวันปักปิ่น ในดวงตาทอแวววิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด ทว่าอีกฝ่ายกลับยิ้มให้ราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น

“อาเซวียน เจ้าคิดมากไปแล้ว ช่วงนี้พี่ชายงานยุ่งมาก ไม่อาจปลีกตัวมาพบเจ้าได้ เจ้าก็เห็นใจเขาหน่อยเถอะ” เซียวลี่เฟินพูดแก้ต่างแทนพี่ชายต่างมารดาได้อย่างลื่นไหล จนหลันเซวียนหลงเชื่อตามนั้น พยักหน้าเออออ

เด็กสาวผู้นี้เป็นสหายผ้าเช็ดหน้า[1] ของหลันเซวียนที่คบหากันมาตั้งแต่ยังเยาว์ นางเป็นบุตรสาวคนรองของนายท่านสกุลเซียวกับฮูหยินรองถานซื่อ เดิมทีหลันซี หลันเซวียน และเซียวลี่เฟินซึ่งมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน เคยไปมาหาสู่วิ่งเล่นด้วยกันตั้งแต่ยังเล็ก แต่ถานซื่อกับฟางซื่อคบหาสนิทสนมกันมาก่อนหน้า หลันเซวียนจึงสนิทสนมกับเซียวลี่เฟินไปโดยปริยาย การที่หลันเซวียนแอบคบหากับเซียวซูเว่ยได้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเด็กสาวผู้นี้เป็นคนชักนำ

              “เลิกคุยเรื่องพี่ซูเว่ยเถอะ เจ้าดูผ้าพับนี้สิ สีสันงดงามมาก เนื้อผ้าก็ดีมากด้วย” เซียวลี่เฟินยื่นผ้าไหมสีชมพูพับหนึ่งให้สหายอย่างประจบเอาใจ หลันเซวียนจึงหยุดซักถามเรื่องของเซียวซูเว่ยแล้วหันมาสนใจผ้าผืนนั้นแทน

              “โอ้...อยู่ดีๆ ก็มีขนมเปี๊ยะสอดไส้โปรยลงมาจากฟ้า[2] ลมอะไรหอบคุณหนูรองสกุลหลันผู้งดงามให้มาเยือนร้านของข้าได้”

              หลันเซวียนกับเซียวลี่เฟินหันไปมองผู้มาใหม่พร้อมกัน เมื่อพบว่าเป็นใคร หลันเซวียนก็ได้แต่กลอกตามองฟ้ารอบหนึ่ง บุรุษร่างสูงโปร่งในอาภรณ์สีเหลืองนวลที่ปรากฏกายอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่ใช่จ้าวหย่าซึ่งเป็นเจ้าของร้านขายผ้าแห่งนี้แล้วจะเป็นใครไปได้

              คุณชายจ้าวผู้นี้อายุย่างเข้ายี่สิบสองปีแล้ว ทว่าไม่ยอมแต่งภรรยาเสียที ผู้คนต่างรู้ เขาปักใจกับคุณหนูรองสกุลหลันตั้งแต่แรกพบ น่าเสียดายที่ฝ่ายหญิงไม่เล่นด้วย ทั้งยังแสดงออกว่ารังเกียจเดียดฉันท์ไมตรีที่เขาหยิบยื่นให้ ทั้งๆ ที่จ้าวหย่ามิใช่บุรุษขี้ริ้วขี้เหร่แต่อย่างใด ออกจะหล่อเหลาสง่างามหาตัวจับยากเสียด้วยซ้ำ เพียงแต่พฤติกรรมที่ชอบทำเจ้าชู้กับหลันเซวียนทุกครั้งที่ได้พบหน้า ทำให้นางอยากหนีไปให้ไกลจากคุณชายจ้าวผู้นี้

              “ถ้าข้ารู้ว่าวันนี้ท่านอยู่ร้านก็คงไม่มาหรอก” หลันเซวียนตอกกลับอย่างไม่ไว้ไมตรี ทว่าฝ่ายนั้นกลับทำหน้าหนา เปล่งเสียงหัวเราะร่วนราวกับคำสบถด่าของนางคือเสียงสวรรค์

              จ้าวหย่าเดินตรงเข้ามา หุบพัดในมือดังพึ่บ ก่อนจะใช้มันเชยคางของหลันเซวียนให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา

              “จุ๊ๆ คุณหนูรอง...เจ้ากล่าวตัดรอนเช่นนี้ ข้าก็ปวดใจเป็นเหมือนกันนะ”

              พอเห็นว่านางกำลังถลึงตาใส่ ดวงตาของชายหนุ่มก็พลันทอประกายขบขัน วันใดที่นางแย้มยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน เมื่อนั้นพระอาทิตย์คงตกทางทิศเหนือ

              “เอาละๆ ไม่แกล้งเจ้าแล้ว” จ้าวหย่าไม่อยากกวนโทสะสตรีในดวงใจมากไปกว่านี้ เขาลดพัดลง เอามือไพล่หลังกล่าวว่า “ข้าไปทำงานก่อนนะ เอาไว้ว่างๆ จะมาเล่นกับเจ้าใหม่”

              กล่าวจบก็กะพริบตาให้หลันเซวียนเร็วๆ ทีหนึ่ง ก่อนจะหันไปสั่งกับคนงานว่าไม่ต้องคิดเงินคุณหนูทั้งสอง แล้วจึงเดินขึ้นบันไดไปด้วยท่าทีผ่อนคลายสบายใจอย่างหาใดเปรียบ

              “อาเซวียน...ข้าว่าเจ้าบอกเลิกพี่ชายข้า แล้วมาแต่งให้คุณชายจ้าวดีกว่าไหม”

เซียวลี่เฟินกล่าวอย่างไม่คิดอะไรพลางหัวเราะคิกคัก คนเห็นแก่ได้อย่างนางคิดเพียงแค่ว่า ถ้าหลันเซวียนได้แต่งเข้าสกุลจ้าวจริง ต่อไปนางที่เป็นถึงสหายสนิทของจ้าวฮูหยิน จะได้มีอาภรณ์งดงามผลัดเปลี่ยนทุกวันโดยไม่ต้องสิ้นเปลืองเงิน ทว่าหลันเซวียนกลับขำไม่ออกเลยสักนิด หันมาต่อว่าสหายที่เอาแต่พูดจาเลื่อนเปื้อนสองสามคำ ก่อนมองตามเงาร่างของจ้าวหย่าเดินขึ้นชั้นสองไปจนลับสายตา



[1] มิตรภาพอันแน่นแฟ้นและสนิทสนมอย่างมากระหว่างเพื่อนผู้หญิง

[2] อุปมาว่ามีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด


+++++++++++++++


พี่หรงเขาก็มีมุมแอบร้ายเหมือนกันนะ หึหึ 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 531 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

611 ความคิดเห็น

  1. #440 2228314 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 01:14
    ตกลงพระเอกเป็นลูกเมียรองรึคะเพราะดูเหมือนพี่หรงกับนางก็ดูจะใจตรงกันนะคะ
    #440
    1
    • #440-1 wachie130(จากตอนที่ 38)
      4 ตุลาคม 2563 / 11:34
      สปอยล์ตรงนี้เลยได้ไหมน้า...
      พี่หรงเป็นพระเอกค่ะ :)
      #440-1
  2. #342 and4 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 12:56
    เอาจริงก็ไม่ค่อยชอบหลันเซวียนเท่าไรหรอกนะ แต่ก็พอเข้าใจได้แหละว่าแม่นางคงเสี้ยมมาเยอะ ยังไงถ้านางได้แต่งไปกับคุณชายจ้าวก็คงสุขสบายพอตัวแหละ แล้วก็ดีกว่าแต่งกับ-ซูเว่ยจอมกินไม่เลือกนั้นด้วย
    #342
    0
  3. #226 A-Arungomes (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 05:35
    ชอบพระเอกแอบร้ายแบบนี้ค่ะไรท์❤
    #226
    0
  4. #225 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 15:12

    หลันเซวียนน่าจะแต่งกับคุณชายจ้าวเจ้าของร้านผ้าไปซะยังดีกว่า-ผู้ชายเจ้าชู้กินไม่เลือกหน้าแบบนั้นอีกอยากจะแย่งคนไม่เอาไหนไปทำไมไม่รู้.....

    #225
    0
  5. #224 SunidaLuangjam (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 10:49
    พี่หรงจะวางแผนให้พี่ชายถอนหมั้นหลันซีแบบไหน อยากรู้จริงๆ
    #224
    0
  6. #223 Pannmak (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 09:29

    ดูแผนพี่หรง แล้วเอาใจช่วยยยย

    #223
    0
  7. #222 068981 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 07:29

    ผู้ร้านผ้านี่ยังไง จัดไว้อย่าให้เสีย

    #222
    0
  8. #221 manbigbang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 07:00
    ลุ้นๆจะถอนหมั้นได้ไหมนะ
    #221
    0
  9. #220 usaonly (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 02:19

    อยากรู้จริงว่าพี่หรงจะช่วยให้หลันซีถอนหมั้นโดยวิธีไหน ซูเว่ยนี่เจ้าชู้เหลือทน ใครแต่งด้วยมีแต่จะช้ำใจตาย ขอบคุณค่ะ

    #220
    0
  10. #219 Jeans-ariya (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 00:56

    เอาใจช่วยให้ถอนหมั้นไวๆจ้าาาา

    #219
    0