天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 3 : หลันซีคนใหม่ (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,921
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 936 ครั้ง
    8 ต.ค. 63


หลันซีมองประเมินฝ่ายนั้นตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้ารอบหนึ่ง ถึงแม้หลันเซวียนจะดูร้ายกาจอย่างที่ไป๋หว่านเคยว่าไว้ ทว่ายังดูเด็กมากเหลือเกิน อย่างไรคงรับมือได้ไม่ยากนัก

หลันซีประคองไป๋หว่านให้ลุกขึ้น โดยมีหลันจวิ้นช่วยพยุงด้วยอีกแรง ก่อนหันไปกล่าวกับหลันเซวียนว่า “อาหารที่แม่รองส่งมาเป็นเช่นไรเจ้าย่อมรู้อยู่แก่ใจ คืนข้าวสารให้ข้าซะ มิเช่นนั้นข้าคงต้องหาโอกาสไปพบท่านพ่อสักหน่อย”

ได้ยินอย่างนั้น หลันเซวียนก็กระทืบเท้าชี้หน้าหลันซีที่มีศักดิ์เป็นพี่สาวอย่างไม่สนเด็กสนผู้ใหญ่ “หลันซี! เดี๋ยวนี้เจ้ากำเริบเสิบสานถึงขนาดกล้าขู่ข้าว่าจะไปฟ้องท่านพ่อเชียวรึ เจ้ากล้า!”

เห็นเด็กสาวในชุดชมพูกระทืบเท้าเร่าๆ เช่นนั้น หลันซียิ่งทอดถอนใจ นี่มันนางร้ายในละครที่นางเคยดูในโลกก่อนชัดๆ แต่นั่นก็ดี เพราะส่วนใหญ่นางร้ายที่ชอบร้องกรี๊ดๆ กระทืบเท้าเช่นนี้มักไม่ค่อยมีสมองสักเท่าไร ฟังจากที่ไป๋หว่านเล่าแล้ว หลันเซวียนก็คงเป็นเพียงคุณหนูเอาแต่ใจ ต้องการช่วงชิงความรักจากบิดามาเป็นของตน ถึงได้ขยันหาเรื่องกลั่นแกล้งพี่น้องต่างมารดาอย่างนางนัก

ไป๋หว่านยังเล่าอีกด้วยว่า ต่อหน้าหลันอี้บิดาของนางแล้ว ฮูหยินรองรวมถึงหลันเซวียนต่างแสดงออกว่ารักเอ็นดูหลันซีหลันจวิ้นสองพี่น้อง หากเมื่อมีโอกาสก็คอยเล่นงานลับหลัง ทำอะไรไม่เคยมีหลักฐานให้จับได้แม้เพียงครั้ง หลันซีคนก่อนถูกสองแม่ลูกทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ได้แต่เก็บกดความรู้สึกเอาไว้ ท้ายที่สุดจึงกลายเป็นคนอารมณ์แปรปรวน ต้องมาระบายลงกับหลันจวิ้นหรือไม่ก็ไป๋หว่านจนพวกเขาล้วนหวาดกลัว ซึ่งแน่นอนว่าประโยคหลังไป๋หว่านย่อมเก็บไว้เพียงในใจ

น้องรองกล่าวหนักเกินไปแล้ว คุณหนูใหญ่อย่างข้าไม่ได้จะไปฟ้องอะไร เพียงไปพบท่านพ่อในฐานะลูกคนหนึ่งเท่านั้น” หลันซีกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาสงบนิ่ง น้ำเสียงหนักแน่น แตกต่างจากหลันซีคนก่อนที่มักจะลนลานยามเมื่ออยู่ต่อหน้าฮูหยินรองโดยสิ้นเชิง

ครั้นเมื่อเห็นว่าหลันเซวียนยังลอยหน้าลอยตาทำไม่รู้ไม่ชี้ นางก็กล่าวย้ำอีกครั้ง “น้องรอง...คืนข้าวให้พี่สาวเถอะ”

เฮอะ!” หลันเซวียนแค่นเสียงออกมาคำหนึ่ง นังคนเหลือขอผู้นี้ถึงกับกล้าเรียกนางว่า ‘น้องรอง’ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้านางด้วยซ้ำ เกรงว่านางต้องสั่งสอนให้เข็ดหลาบสักหน่อยแล้ว “ถ้าเจ้าอยากได้คืนนัก ก็รอให้ข้าวมันงอกออกมาใหม่ก็แล้วกัน!” กล่าวจบก็คว่ำข้าวถังนั้นลงพร้อมกับเหยียดยิ้มสะใจ คิดว่าการกระทำเฉกเช่นอันธพาลนั้นต้องทำให้อีกฝ่ายต้องทุรนทุรายร้องดิ้นกับพื้นอย่างแน่นอน ทว่าหลันเซวียนกลับต้องประหลาดใจเมื่อหลันซีมิได้โวยวายอย่างที่คิด เพียงก้มลงเก็บข้าวสารที่เรี่ยราดกระจัดกระจายบนพื้นทีละหนึ่งกำมือ โดยให้ไป๋หว่านกับหลันจวิ้นขึงชายเสื้อขึ้นมารองเอาไว้ ยังกล่าวเนิบๆ ว่า

น้องรอง เจ้าทำเช่นนี้ไม่น่ารักเลยนะ รู้หรือไม่ กว่าชาวนาจะปลูกข้าวออกมาได้แต่ละเมล็ด พวกเขาต้องเหนื่อยยากเพียงใด ทำเช่นนี้ไม่เพียงดูถูกชาวนา แต่ยังเป็นการดูถูกตนเอง ผู้คนต่างรู้ ตระกูลหลันของเรายิ่งใหญ่มั่นคงมาจนทุกวันนี้ได้ก็เพราะค้าขายสุรา หากไม่มีชาวนาพวกนั้นจะมีข้าวให้พวกเราใช้หมักสุราหรือ? คราวหน้าถ้าเจ้ายังเอาข้าวสารมาโปรยลงพื้นเล่นเช่นนี้อีก พี่สาวอย่างข้าคงต้องสั่งสอนเจ้าบ้างแล้ว”

ถูกหลอกด่าเสียยืดยาวเช่นนั้น หลันเซวียนย่อมตกตะลึงจนอ้าปากค้าง นางเชี่ยวชาญเรื่องใช้กำลัง ไม่ถนัดใช้สมองลับฝีปากกับผู้ใด จึงยังคิดถ้อยคำเผ็ดร้อนแสบสันต์โต้กลับไปไม่ออก

เซวียนเอ๋อร์ เจ้ามาทำอะไรที่นี่” บุรุษวัยกลางสามสิบ สวมอาภรณ์เนื้อดีสีน้ำเงินเข้มก้าวมาหยุดยืนตรงหน้าแล้วกล่าวกับหลันเซวียนด้วยสายตาตำหนิ ก่อนจะเข้าไปประคองให้หลันซีลุกจากพื้น “ซีเอ๋อร์ เจ้าไม่ต้องเก็บแล้ว ประเดี๋ยวพ่อจะให้คนส่งมาใหม่”

เจ้าค่ะท่านพ่อ” หลันซีรับคำอย่างเรียบง่าย สีหน้าติดจะเรียบเฉยทว่าแววตาแฝงความกังวลเล็กน้อย หากแต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าในดวงตาคู่นั้นมีประกายความพึงพอใจเคลือบแฝงอยู่

หลันซีมองประเมินคนที่กำลังพยุงนางอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ถ้านางเดาไม่ผิด บุรุษผู้นี้ก็คือหลันอี้ ผู้เป็นบิดาของหลันซีคนก่อนสินะ แม้จะมาเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้อยู่สักหน่อย แต่ก็นับว่ามาได้จังหวะไม่เลว เมื่อครู่ที่นางสั่งสอนหลันเซวียนไป เขาคงได้ยินทั้งหมดแล้ว

เซวียนเอ๋อร์ เจ้าพูดมา เหตุใดจึงเอาข้าวสารมาทิ้งขว้างเช่นนี้”

เพียงแค่ถูกสายตาเย็นเยียบของผู้เป็นบิดาตวัดมอง หลันเซวียนก็ให้หนาวเยือกไปถึงสันหลัง โดยปกติแล้วนางคือลูกรัก เป็นบุตรสาวที่บิดาตามใจอย่างที่สุด แต่นั่นเป็นเพราะนางไม่เคยทำความผิดให้หลันอี้เห็นต่อหน้าต่อตาเช่นในวันนี้

หลันเซวียนพลันกำกระโปรงแน่น หรือนี่จะเป็นแผนการของนังคนเหลือขอผู้นั้น!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 936 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

583 ความคิดเห็น

  1. #228 and4 (@and4) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 12:25
    อืมมมม กล้าว่าคนอื่นว่าเหลือขอทั้งที่ตัวเองแสดงกิริยาต่ำๆออกมาเนี้ยนะ ถ้าหลันซีเหลือขอ หลันเซวียนก็คงเด็กเปรตนั่นแหละ
    #228
    0
  2. #157 nok_te_ra (@nok_te_ra) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 17:28
    ภาษาลื่นไหลดี ชอบที่ไม่เขียนรวบๆ ค่อยๆบรรยายแต่ไม่ยืดเยื้อ กดติดตามค่ะ👍
    #157
    1
  3. #5 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 21:46

    ขอบคุณค่ะ

    #5
    1
    • #5-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 3)
      6 กรกฎาคม 2563 / 08:02
      ขอบคุณเช่นกันค่ะ ^^
      #5-1
  4. #4 ผิง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 19:59

    ติดตามอ่านจ้ารอนะ

    #4
    1
    • #4-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 3)
      5 กรกฎาคม 2563 / 20:45
      ขอบคุณค่า ^^
      #4-1