天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 27 : เซียนหมอ (๒) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 575 ครั้ง
    5 พ.ย. 63

 

เมื่อทุกอย่างพร้อม หลันซีก็กรีดแผลฝีเย็บเพิ่มอีกหน่อย ก่อนใช้มือล้วงเข้าไปหมุนตัวทารกเพื่อสลับไหล่หน้ากับไหล่หลัง จากนั้นจึงออกแรงดึงทารกลงในทิศทางที่พุ่งลงพื้น ปากก็สั่งให้ไป๋หว่านกับเสิ่นหยางทำหน้าที่ของตนให้แข็งขัน

สติของจางเหลียนฟื้นคืนมาในเวลานั้นเอง ไม่ต้องรอให้หลันซีสั่ง นางก็ออกแรงเบ่งจนเหงื่อโซมไปทั่วสรรพางค์กาย พอได้แรงเบ่งจากมารดาเข้าช่วย จากนั้นไม่นานก็ทำคลอดช่วงไหล่ของทารกได้สำเร็จ

ใบหน้าของหลันซีพลันผุดรอยยิ้มกว้าง เด็กเจ้าปัญหาผู้นี้เป็นเด็กผู้หญิงตัวโตไม่เบาเลย มิน่าเล่าถึงได้คลอดติดไหล่เช่นนี้ เคราะห์ดีที่เจ้าตัวเล็กแข็งแรงสมบูรณ์ทุกประการ พอหลุดจากครรภ์มารดาออกมาได้ก็ร้องไห้จ้า ทั้งยังทำปากจุ๊บจั๊บราวกับหิวนม

หลันซีตัดสายสะดือด้วยมีดเล่มเดิม เช็ดตัวทารกด้วยผ้าสะอาดแล้วห่อไว้ ก่อนส่งให้ไป๋หว่านช่วยอุ้ม จากนั้นจึงไปทำคลอดรกต่อ เพียงแต่ว่าไม่สามารถเย็บแผลฝีเย็บให้จางเหลียนได้ เนื่องจากไม่มีอุปกรณ์

หลันซีให้เสิ่นหยางช่วยทำความสะอาดรวมถึงเปลี่ยนอาภรณ์ให้จางเหลียนเป็นชุดใหม่ โชคดีที่จางเหลียนมิได้ตกเลือดหลังคลอด ไม่เช่นนั้นคงได้วุ่นวายกันมากกว่านี้

แม้จะยังเจ็บแผล แต่เมื่อได้เห็นหน้าบุตรสาวแล้ว จางเหลียนก็ถึงกับหลั่งน้ำตาแห่งความปีติยินดี เสิ่นหยางเองก็คุกเข่าโขกศีรษะให้หลันซีอยู่หลายครั้ง พร้อมกับเรียกนางว่า ‘ผู้มีพระคุณ’ แทบไม่ขาดปาก ในห้องนั้นอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความชื่นมื่นยินดี

หลันซีแนะนำเรื่องการอยู่เดือนหลังคลอดให้จางเหลียนฟังโดยละเอียด พลางคิดในใจว่าต่อไปนางคงต้องหาอุปกรณ์เย็บแผลติดตัวไว้บ้างแล้ว ก่อนที่นางจะขอตัวออกไปจัดการคราบเลือดผสมน้ำคร่ำที่เปรอะเปื้อนไปทั้งตัว จางเหลียนก็กล่าวกับนางประโยคหนึ่ง

ขอบคุณท่านหมอ”

ในโลกก่อน ผู้คนมักเรียกหลันซีว่า ‘คุณหมอ’ จนชาชิน ครั้นเมื่อมาเกิดใหม่ในโลกนี้ ก็คล้ายว่าจิตวิญญาณความเป็นแพทย์ของนางพลันเต็มตื้นขึ้นมาในหัวใจ เพียงได้ยินคนไข้เรียกนางว่า ‘ท่านหมอ’ แค่คำเดียว

หลันซีพยักหน้ารับพลางคลี่ยิ้มเจิดจ้า รู้สึกว่าชอบที่จะได้ยินผู้อื่นเรียกตนว่าท่านหมอมากกว่าเรียกคุณหนูใหญ่เป็นไหนๆ

 

ทั้งเนื้อทั้งตัวของหลันซียามนี้เต็มไปด้วยกลิ่นคาวคละคลุ้ง

นางจำเป็นอย่างมากที่จะต้องชำระร่างกาย ทว่าการอาบน้ำในห้องส่วนตัวของชายหนุ่มอย่างเซียวหรงทำให้หลันซีรู้สึกหวาดระแวงอย่างยิ่ง ถึงกับให้ไป๋หว่านไปเฝ้าหน้าประตูไว้ ห้ามมิให้ผู้ใดเข้ามาโดยเด็ดขาด ดีที่หลันซีเป็นคนคล่องแคล่วว่องไวไปเสียทุกเรื่อง ใช้เวลาเพียงไม่นานก็ชำระกลิ่นคาวเหล่านั้นออกจนสะอาดหมดจด

คุณหนูจะกลับเรือนเลยหรือไม่เจ้าคะ หรือว่าจะรับอาหารเที่ยงก่อน”

ไป๋หว่านถามพลางใช้ผ้าซับหยดน้ำออกจากปลายผมเปียกชื้นของผู้เป็นนาย คิดในใจว่าหลังจากได้รับการบำรุงเพียงไม่กี่วัน หลันซีก็ดูมีน้ำมีนวลขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด จากเด็กสาวผอมแห้งแรงน้อยไร้ราศี กลายเป็นเด็กสาวที่มีใบหน้าอิ่มเต็มงามสะพรั่ง มองละม้ายฮูหยินใหญ่ผู้งดงามมากขึ้นทุกวัน

อาหารที่นี่อร่อยมาก ข้าไหนเลยจะตัดใจกลับไปกินข้าวที่เรือนได้ อีกอย่าง กินข้าวที่นี่ก็ประหยัดเงินได้มากโข” หลันซีตอบพลางหัวเราะคิกคัก วันนี้ได้ทำคลอดไปรายหนึ่ง นางจึงอารมณ์ดีอย่างมาก ทว่าไป๋หว่านยังไม่ทันได้เอ่ยอะไร เสียงเคาะประตูห้องสองสามครั้งก็ดังแทรกเข้ามา

คุณหนูใหญ่ เจ้าเปลี่ยนผลัดอาภรณ์เสร็จหรือยัง ข้ามีเรื่องต้องพูดคุยกับเจ้าหน่อย”

เป็นเซียวหรงที่ส่งเสียงลอดประตูเข้ามา หลันซีกับไป๋หว่านมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ นึกสงสัยว่าเรื่องที่เขาต้องการพูดคงเป็นเรื่องสำคัญเป็นแน่ ด้วยปกติแล้วเขาจะให้เซียวพั่งมาตามหลันซีไปพบ ไม่เคยเป็นฝ่ายมาพบนางด้วยตนเองเช่นนี้

พี่หรงเข้ามาเถิดเจ้าค่ะ ข้าเรียบร้อยดีแล้ว”

ได้ยินดังนั้น เขาจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป ทว่าเมื่อกวาดสายตาไปเห็นถังอาบน้ำใบใหญ่ที่ผ่านการใช้งานแล้ว รวมถึงร่างบอบบางของหลันซีที่อยู่ในชุดคนงานหญิงในสภาพหลังอาบน้ำใหม่ เรือนผมดำยาวสยายถึงกลางหลังดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย ดวงตาใสกระจ่างดุจน้ำในบ่อช้อนขึ้นมาสานสบ เกิดเป็นภาพโฉมสะคราญผู้ไร้เดียงสา ทั้งยังบอบบางราวกับกลีบบุปผาชวนให้น่าทะนุถนอม

ใบหน้าของเซียวหรงพลันเห่อร้อน หัวใจเต้นรัวแรง

เอ่อ...เจ้ายังแต่งตัวไม่เสร็จกระมัง อย่างไรข้าไปรอข้างล่างดูจะเหมาะกว่า” เซียวหรงอยากตบปากตนเองนัก อยู่ดีๆ คนพูดจาชัดถ้อยชัดคำอย่างเขาเกิดอ้ำอึ้งขึ้นมาได้อย่างไร ถ้ามิได้เผลอจินตนาการไปว่าก่อนหน้านั้นร่างบอบบางได้แช่อยู่ในถังน้ำใบเดียวกับที่เขาเคยใช้เป็นประจำ อีกทั้งกลิ่นหอมสดชื่นที่โชยเข้าจมูกก็เป็นกลิ่นเดียวกับสบู่ที่เขาใช้ แต่เมื่อกลิ่นนั้นติดอยู่บนผิวกายของนางกลับให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาดออกไป ทว่าแปลกอย่างไร เขาเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน

กลายเป็นว่าสตรีหน้าไม่อายที่กล้าเปลือยกายอาบน้ำในห้องส่วนตัวของชายหนุ่ม กลับปั้นหน้าเรียบเฉยไม่รู้สึกรู้สา ในขณะที่เจ้าของห้องรู้สึกร้อนวาบจนใบหน้าแทบไหม้

ท่านมีอันใดก็ว่ามาเถิดเจ้าค่ะ ข้าหิว คุยเสร็จแล้วจะได้ไปกินข้าวเสียที” หลันซีเดินไปยังโต๊ะกลางห้อง รินชาขึ้นจิบอย่างสบายใจ แล้วยังอุตส่าห์รินชาให้เซียวหรงด้วยอีกถ้วยหนึ่ง เขาจึงมานั่งฝั่งตรงข้ามกับนาง โดยมีไป๋หว่านยืนสังเกตการณ์อยู่ไม่ห่าง

ยิ่งร่างบอบบางขยับเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมสะอาดจากเรือนกายหญิงสาวยิ่งลอยเข้ามารบกวนจิตใจผู้คน เซียวหรงกลั้นหายใจไม่รู้ตัว รีบพูดธุระกับนางทันที

เหตุใดเจ้าจึงทำคลอดให้อาเหลียนได้ เจ้าเคยร่ำเรียนวิชาจากหมอตำแยด้วยหรือ”

 

++++++++++

 

ในที่สุดน้องก็ทำสำเร็จนะคะ ดีใจน้ำตาจิไหล ลุ้นกันใจหายใจคว่ำ


ฝากผลงานเรื่องอื่นๆ ของไรท์ด้วยน้า หาค่าขนมให้ลูกค่ะ 555

  ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนต์นะคะ ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 575 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

577 ความคิดเห็น

  1. #108 PRF. (@resepnin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 00:40
    เรือแล่นนน5555
    #108
    1
    • #108-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 27)
      22 กรกฎาคม 2563 / 09:06
      ไวมากด้วย 55
      #108-1
  2. #107 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 21:22

    น้องเก่งนี่เป็นการทำคลอดครั้งแรกบองน้องในยุคโบราณได้สำเร็จ ขาดอุปกรณ์ไปบ้างแต่ทั้งแม่และลูกก็ปลอดภัย ได้คำนำหน้าท่านหมอกลับมาแล้วดีใจแทนน้องด้วย โดนพี่หรงสอบสวนซะแล้ว จะหาอะไรมาอ้างเพื่อให้รอดตัวกัน รอตอนหน้านะคะ ขอบคุณค่ะ

    #107
    1
    • #107-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 27)
      21 กรกฎาคม 2563 / 21:40
      งานนี้น้องคงต้องใช้วิชาแถเข้าสู้ละค่ะ ฮ่าๆ ขอบคุณนะคะ
      #107-1
  3. #106 Koy-goi (@Koy-goi) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 20:46
    คราวนร้จะหาข้อแก้ตัวใดหนอ....
    #106
    1
  4. #105 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:53

    อุต๊ะ ถึงกับพูดตะกุกตะกักนะพี่หรง

    #105
    1
  5. #104 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:42
    ถ้าไม่เย็บแผลฝีเย็บภายภาคหน้าจะเป็นอะไรหรือเปล่า หรือแผลจะค่อยๆหายไปเอง สงสัยค่ะ
    #104
    2
    • #104-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 27)
      21 กรกฎาคม 2563 / 21:20
      เนื้อเยื่อตรงส่วนนั้นของผู้หญิงซ่อมแซมตัวเองเก่งมากค่ะ แม้ไม่เย็บก็สมานกันได้ เพียงแต่ว่าต้องขยับร่างกายให้น้อยที่สุด ภูมิปัญญาคนไทยสมัยก่อนถึงได้มีการอยู่ไฟที่ต้องนอนบนไม้กระดานแผ่นเดียว เป็นอุบายไม่ให้หญิงหลังคลอดขยับตัวเยอะ เพื่อให้แผลสมานตัวเร็วยิ่งขึ้นนั่นเองค่ะ
      #104-1
  6. #103 จินหมิง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:25

    ช่วยลุ้นน่าดูแล้ว มีข้อสงสัยถ้าไม่เจ็บแผลแล้วน้องสาวจะหายแล้วมันไม่กว้างขึ้นรึ คืออ่านแล้วรู้สึกเหมือนไรท์จะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ ไรท์สอดแทรกความรู้ในนิยายด้วยชอบมาก ไก่ล้านตัวเลย แต่ไรท์มาน้อย ขอมากๆนะไรท์ รอๆๆอยากได้อีดตอนจังเลย

    #103
    1
    • #103-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 27)
      21 กรกฎาคม 2563 / 21:17
      เนื้อเยื่อในส่วนนั้นของผู้หญิงซ่อมแซมตัวเองได้ดีมากค่ะ แม้ไม่ได้เย็บก็กลับมาสมานกันได้ แต่ถ้าเย็บแผลด้วยจะหายไวยิ่งขึ้นค่ะ ^^
      #103-1
  7. #102 por4312525 (@por4312525) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:22
    รอติดตามตอนต่อไป
    #102
    1
  8. #101 piyadamai (@piyadamai) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:21

    นึกว่าจะเกิดเรื่องเลือดท่วมจอ เอาแค่นิดๆพอ เคสแรกอย่ายากมากเดี๋ยวหมดกำลังใจ
    #101
    1
    • #101-1 นับดาวจอมเพ้อ (@wachie130) (จากตอนที่ 27)
      21 กรกฎาคม 2563 / 21:14
      ถ้าเลือดท่วมจอไรท์คงต้องจัดให้นิยายเรื่องนี้อยู่ ฉ18+ ละค่า 5555
      #101-1
  9. #100 kteelee (@kteelee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:11
    ขออีกตอนได้ไหมค๊าาาา
    #100
    1
  10. #99 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:04
    พี่หรง ขี้อายนะเราน่ะ
    #99
    1
  11. #98 Veggie23 (@Veggie23) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 19:03
    งานนี้เรือพี่หรงต้องมาแว้วววววว
    #98
    5