天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 22 : บุรุษไร้หัวใจ (๓) [Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 559 ครั้ง
    5 พ.ย. 63

 

หรงเอ๋อร์ ปีนี้ผิงเอ๋อร์ก็อายุย่างเข้าสิบหกปีแล้ว แม่ว่า...”

เซียวหรงย่อมรู้ว่ามารดาต้องการพูดเรื่องใด จึงเอ่ยแทรกขึ้นมาทันควัน

ข้าทราบดี ท่านแม่คงเป็นกังวลเรื่องต้องการให้น้องชิงผิงเป็นฝั่งเป็นฝา เอาไว้ข้าจะมองหาชายหนุ่มจากตระกูลดีๆ สักคนให้นางแต่งออกไป รับรองว่าท่านแม่ต้องไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน”

ทันทีที่ได้ยินถ้อยคำเหล่านั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวชิงผิงก็พลันชะงักค้าง ประกายในดวงตาที่เมื่อครู่ยังวิบวับเจิดจ้ากลับแข็งทื่อ ด้วยไม่เคยมีครั้งไหนที่เซียวหรงจะปฏิเสธนางอย่างไม่ไว้ไมตรีเช่นครั้งนี้ ความพยายามตลอดหลายปีที่ล่วงผ่านล้วนไม่มีความหมาย ทั้งยังไร้ค่าในสายตาของเขาถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?

หญิงสาวเม้มปากก้มหน้า ข่มกลั้นหยาดน้ำตาเอาไว้ รู้สึกปวดใจราวกับถูกม้าสักร้อยสักพันตัวเหยียบย่ำ

อนุเหยียนเห็นสีหน้าของโจวชิงผิงซีดเผือดเช่นนั้นก็ให้ร้อนใจ น้ำเสียงที่พูดกับบุตรชายจึงฟังดูกระด้างขึ้นหลายส่วน

ที่แม่พูดเรื่องนี้กับเจ้า เป็นเพราะปรารถนาให้เจ้ารับผิงเอ๋อร์เป็นภรรยา มิใช่ต้องการให้เจ้าหาชายอื่นให้นางแต่งออกไป แม่ไม่รู้หรอกนะว่าเจ้ารักใคร่ชอบพอบุตรสาวสกุลใดอยู่หรือไม่ แต่หลายปีมานี้ผิงเอ๋อร์ดีกับแม่มาก นอกจากนางแล้ว แม่ไม่เห็นว่าใครจะคู่ควรกับเจ้าอีก หรงเอ๋อร์...ตั้งแต่แม่คลอดเจ้ามา เลี้ยงดูเจ้าจนเติบใหญ่ แม่เคยเรียกร้องสิ่งใดจากเจ้าแม้สักครั้งหรือไม่ ถ้าเจ้าคิดว่าสิ่งที่แม่พูดคือการลำเลิกบุญคุณก็สุดแท้แต่เจ้า ถือเสียว่าแม่ขอร้องเจ้าก็ได้ เจ้าช่วยรับผิงเอ๋อร์เป็นภรรยาเถิดนะ อย่างน้อยแม่จะได้ตายตาหลับ”

เจอไม้นี้ของมารดาเข้าไป เซียวหรงถึงกับปวดศีรษะตุบๆ เถียงไม่ออกแม้เพียงครึ่งคำ แต่กระนั้นชายหนุ่มก็ยังอยู่ในอาการสงบนิ่ง ขณะเดียวกัน โจวชิงผิงกำลังขยุ้มกระโปรงของตนไว้แน่น ใบหน้าที่ซีดเผือดลงไปเมื่อครู่เริ่มมีสีเลือดให้เห็นบ้างแล้ว ยังคิดในใจด้วยว่า ถึงอย่างไรเซียวหรงก็ได้ชื่อว่าเป็นลูกกตัญญู เหยียนเหมยถึงกับออกหน้าขอร้องแทนนางเช่นนี้ เขาคงไม่กล้าปฏิเสธกระมัง

แต่ใครเลยจะรู้ว่าเขา ‘กล้า’ กว่าที่นางคาดคิด

เพียงไม่กี่อึดใจ เซียวหรงก็ตอบโต้มารดากลับไปโดยหน้าแทบไม่เปลี่ยนสี

ท่านแม่...ข้ารู้ว่าท่านหวังดีต่อข้า ปรารถนาให้ข้าได้รับสิ่งดีๆ ทว่าความดีนั้นเป็นเรื่องหนึ่ง ความรักชอบก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ข้าเองถึงแม้ยังไม่ถูกตาต้องใจสตรีใด แต่ในสายตาข้าแล้ว น้องชิงผิงเป็นได้เพียงแค่น้องสาว ท่านแม่...ท่านคงไม่รู้กระมังว่าหลายปีที่ผ่านมาข้าพยายามมองน้องชิงผิงในแง่นั้นแล้ว แต่ข้าก็ทำไม่ได้ ข้ามิได้มีใจให้นางเลยแม้แต่น้อย ถึงแม้ว่าท่านจะบีบบังคับให้ข้าแต่งกับนางจริงๆ ข้าก็ไม่มีวันรักนางได้ ท่านจะทนเห็นหลานสาวที่ท่านเอ็นดูราวกับลูกในไส้ มีชีวิตผูกติดกับบุรุษที่ไม่เคยมีใจให้นางแม้เพียงเศษเสี้ยวได้จริงหรือ?”

เช่นนั้นแล้วนางก็คงมีชีวิตที่ต้องทนชอกช้ำใจไม่ต่างอะไรกับท่านหรอก

แน่นอนว่าเซียวหรงมิได้กล่าวประโยคสุดท้ายออกไป เพียงแต่คิดในใจเท่านั้น

พอเขากล่าวจบ ทั้งเหยียนเหมยและโจวชิงผิงล้วนมีสีหน้าย่ำแย่ไม่ต่างกัน โดยเฉพาะโจวชิงผิงที่อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใด ใบหน้าของนางร้อนรุ่มจนแทบมอดไหม้ รู้สึกอับอายยิ่งกว่าต้องเดินเปลือยกายต่อหน้าผู้คนเสียอีก

เห็นเหยียนเหมยอึ้งงันไปเช่นนั้น เซียวหรงก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง เมื่อครู่เขาเองก็พูดแรงเกินไป เขาไม่น่าไปตอกย้ำแผลในใจของมารดาอย่างนั้นเลย ทว่าคำพูดที่กล่าวออกไปแล้วเป็นดั่งสายน้ำไหล ไม่อาจหวนย้อนได้อีก น้ำเสียงที่กล่าวกับมารดาจึงนุ่มนวลลงเล็กน้อย

ท่านแม่...ตอนนี้ข้าเก็บเงินได้พอสมควรแล้ว คิดว่าจะเปิดกิจการเป็นของตนเองสักร้านหนึ่ง ถ้าท่านรับปากว่าจะย้ายไปอยู่กับข้า ข้าจะหาชายหนุ่มที่ดีที่สุดในเมืองนี้มาแต่งให้น้องชิงผิง หรือถ้าท่านยังอยากอยู่กับนาง ข้าจะหาคนที่ยินยอมแต่งเข้าบ้านเราก็ยังได้ ขอเพียงท่านย้ายออกจากเรือนนี้ไปอยู่กับข้า ท่านว่าดีหรือไม่”

เหยียนเหมยนั่งนิ่งไม่พูดจา นางรู้ว่าบุตรชายคิดจะทำอะไร เซียวหรงเป็นคนน้ำนิ่งไหลลึก ที่เขาสู้ทนอยู่ในโอวาทของเซียวอิ่นเฉิงมาตั้งแต่เล็กกระทั่งเติบใหญ่ก็เป็นเพราะการนี้ เพื่อที่จะได้โบยบินออกจากกรงขังที่มีชื่อว่าสกุลเซียวแล้วไปมีชีวิตใหม่ที่เป็นอิสระ

แต่สำหรับเหยียนเหมยแล้วมันไม่ใช่ ชีวิตนางเป็นของเซียวอิ่นเฉิง ถ้าเขายังอยู่ นางก็ไม่มีทางไปจากที่แห่งนี้ได้

คงต้องโทษโชคชะตาที่ลิขิตไว้เช่นนั้น

เอาเถอะ...ถ้าเจ้าไม่อยากแต่งกับผิงเอ๋อร์จริงๆ แม่ก็จะไม่บังคับ แต่แม่อยากขอเจ้าสักเรื่องหนึ่ง อย่าได้พูดว่าจะไปจากสกุลเซียวอีก ยิ่งไม่ควรกล่าวว่าจะเปิดร้านเป็นคู่แข่งกับพ่อเจ้า แม่รู้ว่าเจ้าปรารถนาดี อยากเห็นแม่มีชีวิตที่สุขสบาย ทว่าหรงเอ๋อร์...แม่เกิดมาเป็นสตรี มิได้มีทางเลือกมากมายหรอกนะ สตรีอย่างแม่ สิ้นบิดาต้องเชื่อฟังสามี สิ้นสามีถึงจะเชื่อฟังบุตร ยามนี้พ่อเจ้ายังอยู่ทั้งคน จะให้แม่ละทิ้งเขาได้อย่างไร...แค่กๆ” กล่าวยังไม่ทันจบดี อนุเหยียนก็กระแอมกระไอออกมา เซียวหรงรีบรินน้ำชาให้นางจิบ สักพักอาการไอก็ทุเลา

ยามนี้เซียวหรงรู้สึกหนักอึ้งในหัวใจอย่างหาใดเปรียบ ความหวังที่จะได้โบยบินออกจากกรงขังแห่งนี้พลันหลุดลอยหายวับ เขามิได้กล่าวถ้อยคำใดกับมารดาอีก เพียงโอบกอดนางไว้แล้วกล่าวด้วยเสียงเบาทว่าหนักแน่น

ท่านแม่หยุดพูดเถอะ ข้าเข้าใจแล้ว...เข้าใจทุกอย่าง”

 

+++++++++++

 

ยังดีที่พี่หรงใจแข็ง ยัยผิงเอ๋อร์ก็ชวดไป

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเมนต์นะคะ ^^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 559 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

595 ความคิดเห็น

  1. #253 nsttiyaburana (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 11:27
    ช่างน่าสงสารผิงผิงจริงๆ ปักใจรักมั่นชายในดวงใจมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาไม่เห็นคุณค่าของความรักที่เธอมอบให้เลย. ฮึกฮึกฮึก
    #253
    0
  2. #218 Maolhao (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 23:46
    คุณแม่คะ ปลาใหญ่กินปลาเล็กนะคะ ตัวเองไม่เท่าไหร่ ยังดึงรั้งความเจริญของลูก ไม่ฉลาดเลย 84,000 เซลล์มากค่ะ
    #218
    0
  3. #206 Phathaichan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 19:07
    ยัยแม่หลงผัวมาก
    #206
    1
    • #206-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      29 สิงหาคม 2563 / 14:40
      น่าสงสารลูกเนอะคะ
      #206-1
  4. #202 oachaporn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 15:35
    ท่านแม่ไม่รักลูกและตัวเองเลยหลงระเมอถึงคนที่ไม่เห็นค่าอยู่นั้นละ..รำคาญท่านแม่จัง
    #202
    1
    • #202-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      29 สิงหาคม 2563 / 14:47
      ท่านแม่เป็นคนยึดติดค่ะ น่าสงสารพระเอก
      #202-1
  5. #175 OoLittleMonkeyoo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 21:30
    "รักแล้วมัน้ำตา แบบนี้รักภาษาอะไร"

    ไม่รักตัวเองยังไม่พอ ยังบังคับขืนใจลูกอีก งมงายสิ้นดี
    #175
    1
    • #175-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      29 สิงหาคม 2563 / 15:35
      ท่านแม่น่าสงสารนะคะ รอดูตอนต่อๆ ไปเนอะ ^^
      #175-1
  6. #156 AliceBrown (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 21:17
    แม่รึเปล่า แม่จริงรึเปล่า แม่ไม่รักลูกเลย แม่รักแต่ตัวเองไปนะ ไม่คิดส่งเสริมลูก แถมยังจะดึงลูกให้เป็นเบี้ยล่างไปตลอด
    #156
    1
    • #156-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      29 สิงหาคม 2563 / 15:29
      แม่ก็มีเหตุผลของตัวเองค่ะ เพียงแต่เป็นเหตุผลที่น่าเหนื่อยใจ
      #156-1
  7. #109 memolunla (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 10:42
    รอแม่ตาย แต่ถ้าจะนาน แม้จะเจ็บออดแอดๆแบบนี้ ยังมีชีวิตอยู่นานเพราะลูกชายเป็น-าผู้เก่งกาจนี่ล่ะ
    #109
    2
    • #109-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      23 กรกฎาคม 2563 / 14:57
      อ่านตั้งนานว่ามันเซ็นเซอร์คำว่าอะไร 55555
      #109-1
  8. #58 usaonly (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 20:13

    พี่หรงน้ำนิ่งไหลลึกจริง ๆ ความอดทนใกล้หมดแล้ว แต่ติดท่ีแม่ยึดมั่นต่อสามี พี่หรงก็คงต้องกล้ำกลืนฝืนใจอยู่ต่อจนกว่าพ่อหรือแม่ต้องจากไปอย่างแน่นอน ส่วนการปฏิเสธผิงเอ๋อร์อย่างหนักแน่น นับว่าตัดขาดความหวังของทั้งแม่และผิงเอ๋อโดยสิ้นเชิง พี่หรงหนักแน่นมาก ขอบคุณค่ะไรท์ Happy weekend ค่ะ

    #58
    1
    • #58-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      19 กรกฎาคม 2563 / 10:54
      ขอบคุณค่ะรี้ด happy weekend เช่นกันนะคะ ^^
      #58-1
  9. #57 A-Arungomes (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 19:56

    สงสารอาหรง จัง

    #57
    1
    • #57-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      19 กรกฎาคม 2563 / 10:51
      เป็นพระเอกที่รันทดใช้ได้เลยเนอะคะ
      #57-1
  10. #56 victorysky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 19:53
    รำคาญแม่มากก็เข้าใจล่ะผู้หญิงสมัยนั้นคิดแบบนี้ แต่ควรเปิดตามองลูกตัวเองบ้าง ไม่ได้เห็นแก่ลูกเลย เห็นแก่ตัวชัดๆ ตัวเองก็เจ็บช้ำใจเรื่องคุ่ครองก็ยังมาบังคับลูก ลูกอยากไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ก็บอกต้องอยู่ในโอวาทสามี(ที่ไม่เคยดูดีตัวเอง) #อินไปหน่อย
    #56
    1
    • #56-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      19 กรกฎาคม 2563 / 10:50
      เรื่องนี้ตัวละครมีปมแทบทุกตัวค่ะ ขนาดไรท์ยังปวดหัวกับพวกนาง 555
      #56-1
  11. #55 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 17:36

    พ่อยังอยู่ แม่ก็ไม่ยอมไปแล้วยังบังคับไม่ให้ลูกได้ลืมตาอ้าปากได้ด้วยตัวเองอีก.....ชั่วชีวิตนี้คงเป็นได้แค่ข้าลองมือลองเท้าไปตลอด....

    #55
    1
    • #55-1 wachie130(จากตอนที่ 22)
      19 กรกฎาคม 2563 / 10:49
      เป็นเซียวหรงไม่ใช่เรื่องง่าย รอดูต่อไปนะคะว่าเขาจะทำอย่างไร
      #55-1