天才神医 ยอดหมอหญิงหัตถ์เทวะ (สนพ.ดีบุ๊คส์)

ตอนที่ 16 : ทลายกำแพง (๓)[Rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 572 ครั้ง
    1 พ.ย. 63

 

 หลันซีย่อมไม่ขัดข้อง เรื่องกินไม่ต้องจ่าย ขอให้ไว้ใจนางได้เลย นางเดินตามเซียวพั่งไปอย่างกระตือรือร้น ส่วนไป๋หว่านมองคุณหนูของตนด้วยรอยยิ้มขบขัน

พอไปถึงห้องรับรองก็พบว่าเซียวหรงนั่งรออยู่ก่อนแล้ว บนโต๊ะมีอาหารจำพวกผัดสามชนิด น้ำแกงสองอย่าง ล้วนส่งกลิ่นหอมฉุยชวนให้คนน้ำลายสอ หลันซีเมียงมองอาหารเหล่านั้นด้วยความสนใจ พอเซียวหรงเริ่มคีบอาหารเข้าปาก นางก็เริ่มกินบ้าง

เป็นเพราะบรรยากาศเงียบงันอึมครึม ทำให้หลันซีกินข้าวได้ช้ากว่าปกติ แต่ถึงอย่างนั้นก็ถือว่านางกินเร็วมากอยู่ดี เซียวหรงยังกินข้าวถ้วยแรกไม่หมด นางก็ขอเติมอีกถ้วย ยังมีน้ำแกงซัวเซียมที่เซียวพั่งตักมาเติมให้เป็นชามที่สอง

น้ำแกงรสชาติดีมาก เจ้าทำเองหรือเซียวพั่ง” หลันซีหมายพูดจาประจบประแจงคนสักหน่อย ทว่าเซียวพั่งรีบส่ายหน้ารัวเร็วแล้วพยักพเยิดหน้าไปทางเซียวหรง

บ่าวน่ะหรือ? แค่ต้มโจ๊กเปล่ายังกินแทบไม่ได้เลยขอรับ” เซียวพั่งเอ่ยกลั้วหัวเราะ “คุณชายรองต่างหากที่เป็นคนเคี่ยวน้ำแกง”

เซียวพั่งกำลังตั้งท่าจะเยินยอเจ้านายตนเองให้หลันซีฟังอีกสักหน่อย แต่เซียวหรงกลับถลึงตาห้ามไว้ ทั้งยังกล่าวเสียงเข้ม “อาพั่ง ยังมีน้ำแกงที่ข้าเคี่ยวทิ้งไว้ เจ้าไปดูหน่อยว่าใกล้จะได้ที่แล้วหรือยัง” เขาเหลือบมองหลันซีแวบหนึ่ง แล้วกล่าวต่อ “ข้าต้องเคี่ยวน้ำแกงไปฝากท่านแม่ทุกวันอยู่แล้ว ทำเผื่อเจ้านิดหน่อยก็ไม่ได้ลำบากอะไร”

หลันซีอมยิ้มน้อยๆ คิดในใจว่าท่านแม่ของท่านปอดไม่ดีเหมือนข้าหรือ ถึงได้เคี่ยวน้ำแกงซัวเซียมให้กิน แต่ก็มิได้เอ่ยออกไป ในเมื่อเขามีน้ำใจเช่นนี้ นางก็จะขอรับไว้แล้วกัน

ทั้งสองกินข้าวต่อไปอย่างเงียบเชียบ จนกระทั่งอาหารหมดโต๊ะ เซียวพั่งจึงมาเก็บถ้วยชามออกไป ก่อนจะชวนไป๋หว่านไปกินข้าวด้วยกัน เดิมทีหลันซีคิดว่าเซียวหรงคงต้องรีบออกไปขายของหน้าร้าน แต่เขากลับนั่งละเลียดของหวานเป็นเพื่อนนางอย่างใจเย็น ราวกับว่าเขามีเวลาให้นางทั้งวันอย่างไรอย่างนั้น

หลันซีไม่กล้ามองหน้าเขาตรงๆ เพียงชำเลืองมองด้วยหางตา ชายผู้นี้เป็นคนที่มีบุคลิกไม่น่าเข้าหาโดยสิ้นเชิง ร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีดำสนิทมักแผ่กลิ่นอายไม่น่าเข้าใกล้ออกมาอยู่เสมอ แต่ก็น่าแปลก...คนบุคลิกเช่นเขากลับเป็นพ่อค้าที่ค้าขายเก่งมากคนหนึ่ง

คนที่มีความย้อนแย้งในตัวสูงถึงเพียงนี้ก็มีด้วย?

มองพอหรือยัง”

จู่ๆ เซียวหรงก็ถามขึ้นมา ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวจ้องหน้านางเขม็ง หลันซีที่กำลังซดเต้าทึงน้ำขิงอยู่กลืนลงคอแทบไม่ทัน นางวางชามขนมลง เช็ดปากด้วยผ้าเช็ดหน้า แล้วจ้องตาเขากลับไปบ้าง

หลันซีเสียมารยาทแล้ว ต้องขออภัยคุณชายรองด้วย”

เซียวหรงหัวเราะเบาๆ บนใบหน้าหล่อเหลาปรากฏรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา อย่างน้อยเด็กสาวคนนี้ก็พอจะรู้จักคำว่า ‘มารยาท’ อยู่บ้าง

ไม่ขออ้อมค้อม ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้ามีจุดมุ่งหมายใดกันแน่ แต่ที่รู้ๆ คุณชายใหญ่ไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าเจ้าจะมาหรือไม่ ดังนั้นเจ้าหยุดมาที่ร้านนี้เสียเถอะ”

ได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของหลันซีก็เบิกกว้างขึ้นสองส่วน ที่แท้เซียวหรงผู้นี้ก็คิดว่านางมาที่นี่เพียงเพื่อจ้องจะ ‘จับผู้ชาย’ อย่างนั้นหรือ

เฮอะ...ช่างเป็นความคิดที่เหลวไหลสิ้นดี!

หลันซีข่มกลั้นโทสะไว้ รินน้ำชาให้เขาจอกหนึ่ง แล้วกล่าวอย่างใจเย็น

หลันซีมาที่นี่ก็เพื่อเรียนรู้วิชาสมุนไพร มิได้มีเป้าหมายอื่นซ่อนเร้นแอบแฝง แต่ในเมื่อคุณชายรองไม่สบายใจที่จะสอนให้ ข้าเองก็จนปัญญา คงต้องขอยืมตำราสมุนไพรจากท่านกลับไปอ่านที่เรือนสักหลายเล่มหน่อย หวังว่าคุณชายรองคงไม่หวงห้ามนะเจ้าคะ”

เซียวหรงมองประเมินหลันซีอีกรอบหนึ่ง คิดในใจว่าหลันซีผู้นี้ดูภายนอกมิได้แตกต่างอันใดกับหลันซีคนก่อน เพียงแต่เขาไม่เคยเห็นแววตาเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ในดวงตาของหลันซีผู้นั้น

คุณหนูใหญ่ขยันมากขอรับ อ่านไปเขียนไปจนแม่นางไป๋ฝนหมึกให้แทบไม่ทัน’

คำบอกเล่าของเซียวพั่งยังก้องดังอยู่ในหู ภาพกระดาษผืนใหญ่ที่เต็มไปด้วยตัวอักษรเรียงตัวเป็นระเบียบเหล่านั้นยังติดตรึงในดวงตา ครั้นเมื่อลองวางอคติทั้งปวงที่เคยมีต่อนางลง เซียวหรงก็เห็นเพียงสตรีผู้ตั้งหน้าตั้งตาใฝ่หาความรู้เท่านั้น

แม้ว่าจุดประสงค์ที่แท้จริงของนางยากจะคาดเดา แต่ถ้านางต้องการเรียนจริงๆ เขาก็ยินดีสอนให้

เรื่องตำราข้าไม่เคยหวงห้าม เจ้าอยากอ่านเล่มไหนก็เอาไปเถอะ เพียงแต่บอกอาพั่งไว้สักหน่อย ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาหา” เซียวหรงยกชาขึ้นจิบอึกหนึ่ง แล้วกล่าวต่อ “พรุ่งนี้เจ้ามาที่ร้านก่อนยามเฉินสองเค่อ[1] ถ้ามาสายข้าไม่รอ”

รอยยิ้มสดใสค่อยๆ ผลิบนใบหน้าของหลันซีช้าๆ ดวงตาใสกระจ่างเจือแววตื่นเต้นยินดี นางรู้ ยามเฉินสองเค่อคือเวลาที่เซียวหรงมักใช้ไปกับการตากสมุนไพร เขานัดให้นางมาพบในยามนั้นก็เพราะจะสอนการเตรียมสมุนไพรให้นั่นเอง

ในที่สุดกำแพงก็ถูกทลายลงชั้นหนึ่งแล้ว

หลันซีคารวะน้ำชาให้เซียวหรงจอกหนึ่ง เอ่ยยิ้มๆ “ยามเฉินสองเค่อพรุ่งนี้ ข้าไม่ลืม”

 



[1] ยามเฉินคือช่วงเวลา ๗.๐๐ น.- ๘.๕๙ น. ปกติแล้วในสองชั่วยามจะถูกแบ่งเป็นแปดเค่อ (๑ เค่อมีค่าประมาณ ๑๕ นาที) ดังนั้นยามเฉินสองเค่อ จึงเป็นเวลาประมาณ ๗.๓๐ น.

 

+++++++++++++++

 

พี่จะสอนน้องแล้ว ได้เข้าใกล้ความฝันไปอีกขั้น สู้ๆ นะน้องซี

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นต์นะคะ ฝันดีนะทุกคน ^^

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและคอมเม้นท์นะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 572 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

577 ความคิดเห็น

  1. #313 Poonchanit (@poonchanit) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 15:43
    รังนกบำรุงปอด มักจะกินเป็นยาตอนท้องว่างค่ะ ไม่ค่อยได้กินเป็นของหวาน
    #313
    0
  2. #29 ส้มจี๊ด (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 09:16

    _ขอแบบยาวๆหน่อย คืออยากให้ทั้งคู่เป็นอิสระจากตระกูลทั้งคู่แล้วมาสร้างครอบครัวตัวเองให้ค่อยรวยขึ้นแซงหน้าทั้งสองตระกูลไปเลย

    #29
    1
    • #29-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 16)
      13 กรกฎาคม 2563 / 15:59
      ยาวๆ ไรต์ปั่นไม่ทันอ่ะเตง มาน้อยแต่มาบ่อยละกันเนอะ
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #29-1
  3. #28 ป่าท้อ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 09:13

    ทำเป็นเข้มเด๋วมาหลงรักน้องโง่หัวไม่ขึ้นแน่ๆ รอนะคะ

    #28
    1
    • #28-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 16)
      13 กรกฎาคม 2563 / 16:00
      ปูเสื่อรอดูอิพี่เก๊กแตกได้เลยค่ะ 555
      ขอบคุณนะคะ
      #28-1
  4. #27 PRF. (@resepnin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 22:24
    ถ้าแบบคบตามคู่ปจบ.คงตลกพิลึก
    คนพี่2บ้านหมั้นกัน เลิกหมั้น น้องสาวบ้านนี้ไปคบกับพี่ชายบ้านโน้น น้องชายบ้านโน้นมาคบกับพี่สาวบ้านนี่แทน
    555555555
    #27
    2
    • #27-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 16)
      12 กรกฎาคม 2563 / 08:27
      อย่าเพิ่งด่วนสรุปค่ะรี้ด เรื่องราวมันอาจไม่เป็นอย่างที่คิด 555555
      ขอบคุณนะคะ
      #27-1
  5. #26 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 21:48

    น้องซีสนใจสมุนไพรเกี่ยวกับการรักษาโรค ของผู้หญิงน้องเป็นหมอสูติก็อย่างนี่ล่ะ อะไรที่จะสามารถปรับเปลี่ยนในโลกอนาคตกับยุคท่ีน้องอยู่รอนนี้เรียนไว้ก็ไม่เสียหลาย ดีแล้วท่ีพี่หรงตัดอคติทิ้งไป จะได้สอนน้องได้อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ ไม่แน่นะใกล้ชิดกันมากๆ อาจเห็นความจริงใจทีมีต่อกันได้ ที่จริงสองคนนี้สมกัน หนึ่งเป็นหมอ หนึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญสมุนไพร เปิดคลีนิคร่วมกันได้ ขอบคุณค่ะ

    #26
    1
    • #26-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 16)
      12 กรกฎาคม 2563 / 08:26
      มารอดูกันค่ะว่าพี่หรงแกจะเก๊กขรึมได้สักกี่น้ำ อิอิ
      ขอบคุณนะคะรี้ด
      #26-1
  6. #25 068981 (@068981) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 20:54

    อิพี่ดูจะเข้มไปนะแอบดุด้วย หนทางรักช่างมืดมน

    #25
    1
    • #25-1 (@wachie130) (จากตอนที่ 16)
      12 กรกฎาคม 2563 / 08:25
      ไม่มืดมนขนาดนั้นหรอกมั้งคะ อิอิ
      ขอบคุณนะคะรี้ด
      #25-1