GAGA and Fluffy Boy | #กากากับนุ่มนิ่ม JackJae ft.got7

ตอนที่ 1 : #กากากับนุ่มนิ่ม | ทำไมไม่ตอบกากาล่ะ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    31 ธ.ค. 59


.


ใบแปะก๊วยสีเหลืองนวล ค่อยๆร่วงหล่นลงจากกิ่งก้านหนึ่งของต้น ล่องลอยไปตามสายลมเย็นที่บ่งบอกถึงการเริ่มต้นของฤดูใบไม้ร่วง ใบไม้หลากสีสันเกลื่อนกลาดบนพื้นถนนสายเล็กเส้นทางซึ่งนำไปยังคฤหาสน์สีขาวสะอาดตาหลังใหญ่ ใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักละม้ายคล้ายเด็กหญิงเสียมากกว่าจะเป็นเด็กชายกำลังบึ้งตึงจนแก้มยุ้ยน่ารักนั่นพองสองเท้าเล็กก้าวฉับอย่างรวดเร็วไปตามเส้นทางที่ตนไม่คุ้นเคย ชเวยองแจในเจ็ดขวบครึ่งกำลังหงุดหงิด. .


“นี่ ทำไมเดินหนีกากาแบบนั้นล่ะ มาคุยกันก่อนซี่” ไม่นานนักก็ตามมาด้วยสองเท้าเล็กอีกคู่ที่ทั้งกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามเส้นทางเดียวกัน เด็กชายผู้ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าถิ่นเอ่ยเรียกเพื่อนตัวเล็กที่เดินหนีเขาไม่ยอมหยุด เด็กชายนุ่มนิ่มคนนี้คือ “เพื่อนใหม่” ของเขาตามคำที่คุณหม่าม๊าบอก


“นี่ หยุดเดินน! ในที่สุดก็ตามได้ทัน มือเล็กคว้าเข้าที่แขนนุ่มนิ่มของเพื่อนคนใหม่ แล้วดึงให้เจ้าของแขนนิ่มนั้นหยุดเดิน


“...”


“กากาถามว่านายชื่ออะไร ทำไมไม่ตอบกากาล่ะ?” เด็กชายตัวเล็กที่แทนตัวว่า กากา เอ่ยถามเพื่อนคนใหม่อย่างไม่เข้าใจ


“...”


“กากาถามก็ตอบซี่” ความหงุดหงิดเล็กๆเริ่มก่อตัวขึ้น เมื่อเพื่อนใหม่ตรงหน้าเอาแต่เงียบใส่ เด็กชายกากาอมลมจนแก้มป่อง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปม


“...”


“ไม่อยากคุยกับกากาหรอ?” คิดได้ดังนั้นใบหน้าก็ง้ำงอ ปากเล็กเริ่มเบะคว่ำ


“...”


“..ฮ ฮึก ก ทำ. .ม ไม ไม่อยาก ฮึก ก คุยล่ะ ฮืออ” เด็กชายกากาวัยแปดขวบปล่อยโฮออกมาด้วยความน้อยใจ มือเล็กข้างที่ว่างยกขึ้นขยี้ดวงตากลมโตที่ตอนนี้มีหยาดน้ำใสไหลล้นเอ่อ


เวลาผ่านไปเกือบจะครบสามสิบวินาที(นับในใจโดยเด็กชายชเว) คนตรงหน้าก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดร้องไห้เสียที เจ้าของมือนุ่มนิ่มจึงตัดสินใจใช้มือข้างที่เว้นว่างจากการกอบกุมล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงตัวเก่งของตนก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าสีเหลืองสดใสส่งให้เด็กชายตรงหน้าที่เอาแต่พ่นภาษาประหลาดใส่เขาไม่หยุดตั้งแต่มาถึง


.

“. .ห หือ?” เด็กชายกากามองไปยังผ้าเช็ดหน้าที่ถูกยื่นมาให้อย่างฉงนใจ จ้องมองได้ประมาณสามวินาที(นับในใจโดยเด็กชายชเว) เสร็จก็มองหน้าของเขาต่ออีกประมาณห้าวินาที ก่อนจะปล่อยโฮออกมาอีกครั้ง


“ฮะ ฮึก ฮือออออ”


“อะไรของเขาเนี่ย” เด็กชายชเววัยเจ็ดขวบครึ่งไม่เข้าใจคนตรงหน้าเลยสักนิด ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ทำไม่รับไปเช็ด แถมยังมาร้องไห้ใส่เขาอีก


“ฮึก ก . . หืออ?” เด็กชายตรงหน้าอยู่ๆหยุดร้องไห้ กลืนก้อนสะอื้นลงท้อง ก่อนจะจ้องเขาเขม็งด้วยแววตาสงสัย


“อะไร?” ถามคนตรงหน้าออกไปด้วยความหงุดหงิดใจ


“พ พูด. .พูดภาษาอะไรอ่ะ” เด็กชายกากาที่ตอนนี้ได้ทำการหยุดร้องไห้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถามคนตรงหน้าอย่างประหลาดใจ


“นายพูดว่าอะไร เราฟังไม่ออก พูดเกาหลีซี่” เด็กชายแก้มย้วยตรงหน้าพูดภาษาประหลาดที่กากาไม่เคยได้ยินมาก่อน


“กากาฟังไม่ออก. . พูดภาษาจีนได้ไหม?” เด็กชายกากาวัยแปดขวบพยายามให้คนตรงหน้าพูดภาษาเดียวกับตัวเอง


“เห้ออ..” เด็กชายนุ่มนิ่มถอนหายใจอย่างหมดหนทางที่จะสื่อสาร เจ้าตัวใช้มือนิ่มอีกข้างแกะมือเล็กที่จับตนอยู่ออก แล้วหันหลังกลับเพื่อที่จะเดินหนีอีกคน


“อ๊ะ เดี๋ยวซี่ อย่าพึ่งไป” เมื่อเห็นเพื่อนจะเตรียมจะเดินหนีตนไปอีก เด็กชายกากาจึงวิ่งไปขวางหน้าพลางกางแขนเล็กทั้งสองข้างของตนกั้นไม่ให้เพื่อนใหม่เดินผ่านไปได้


“อะไรอีกล่ะ ไม่อยากคุยด้วยแล้ว เราฟังไม่รู้เรื่อง” เด็กชายนุ่มนิ่มที่ถูกขวางทางไว้ได้แต่พ่นภาษาประหลาดออกมายาวเหยียด


“บ่นอะไรของนาย กากาฟังไม่ออก งืมม ทำยังไงดี” เด็กชายกากาผู้ไม่ยอมแพ้เริ่มฉุกคิดหาวิธีที่จะสื่อสารกับเพื่อนต่างภาษา


“ถ้าอยากคุยก็พูดเกาหลีซี่. . กาวววหลีน่ะ” เด็กชายตัวนิ่มตรงหน้ายังคงพ่นภาษาประหลาดออกมาไม่หยุด


“ชู่วววววว” มือเล็กยกขึ้นมาทาบปากนุ่มนิ่มของอีกคนเป็นเชิงให้หยุดพูด ก่อนที่มือเล็กทั้งสองข้างจะตบไปที่หน้าอกของตัวเองสองที


ปึก. . ปึก


“กา กา”


“ห ห๊ะ?” เมื่อเห็นคนตรงหน้าคิ้วยุ่งพร้อมส่งเสียงเหมือนจะไม่เข้าใจ เด็กชายกากาจึงลงมือทำเช่นเดิมอีกครั้ง


ปึก. . ปึก


“กา กาาา” คราวนี้ออกเสียงลากยาวอย่างชัดเจนเพิ่มขึ้นอีกด้วย


“หรือว่า. .ชื่อ กากาหรอ ใช่มั้ยๆ กา กา” เมื่อใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง เด็กชายชเวจึงใช่นิ้วนุ่มนิ่มของตนชี้ไปที่คนตรงหน้าก่อนจะเอ่ยเปล่งเสียงเหมือนที่เจ้าคนตรงหน้าทำ


“กา กา ใช่แล้วๆ กากา” เมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวนิ่มเข้าใจที่ตนสื่อสาร กากาก็พยักหน้าหงึกหงักรัวๆพลางชี้ที่ตัวเองแล้วเอ่ยชื่อตนออกมา


“อ่า. .เรา ยอง แจ นะ ยอง แจ” เมื่อเข้าใจสิ่งที่คนตรงหน้าสื่อว่าแล้ว เด็กชายชเวจึงทำการแนะนำตัวบ้างด้วยการใช้นิ้วชี้ทั้งสองข้างชี้เข้าหาตัว แล้วเอ่ยชื่อตนเองออกมา


“ห หืออ?” เพื่อนใหม่ที่ชื่อกากา ทำหน้าฉงน เด็กชายชเวจึงต้องลงมือแนะนำตัวอีกครั้ง


“ยอง แจ”


“ย ยอม แจมม” เด็กชายกากาพยายามออกเสียงของตามเพื่อนใหม่แต่มันไม่ง่ายเลย


“ไม่ใช่ๆ . .ยอง แจ ยองงงง แจจจจจ” เพื่อนตัวนิ่มพยายามพูดช้าๆชัดๆอีกครั้ง


“ยอม แจนน”


“ยอง แจจ”


“แยม แจ”


“ยองงงง แจจจจ”


“ฮื่ออ. . ไม่ได้อ่ะ” เด็กชายกากาเริ่มเบะปาก ส่ายหน้าไปมาเพื่อเป็นการบอกคนตรงหน้าว่าเขาไม่สามารถออกเสียงได้


“เห้ออ..” เด็กชายเชวได้แต่ถอนหายใจเพราะเหนื่อยที่จะเปล่งเสียงแล้วเช่นกัน



ทั้งสองยืนเงียบกันสักพักก่อนที่เด็กชายตัวนิ่มที่เริ่มจะยืนจนเมื่อยจะจูงมือเพื่อนใหม่นามว่ากากามานั่งลงบนพื้นหญ้าด้วยกัน เวลาล่วงเลยไปเกือบสี่สิบวินาที(นับในใจโดยเด็กชายชเวคนเดิม) เด็กชายกากาไม่มีทีท่าว่าจะพูดภาษาประหลาดใดใดออกมา เพื่อนใหม่เอาแต่ก้มหน้าแล้วพึมพำชื่อของเขา


“นี่. .ไม่ต้องพยายามก็ได้ ภาษาเกาหลียากจะตาย”


“ยอม แจน . . แยม แจ . . ยอง แจม”


“พอเถอะ เห้ออ” เด็กชายชเวถอนหายใจยาวอีกครั้ง แล้วอมลมจนแก้มนุ่มนิ่มป่องขึ้น


“ยอมแจม มีชื่ออื่นมั้ยง่ะ กากาพูดไม่ได้จริงๆ” เด็กชายกากาพึมพัมเป็นภาษาประหลาดขึ้นมาอีกครั้ง


“?”


“ฟังไม่ออกสินะ”


“...”


“งั้นกากาจะตั้งชื่อใหม่ให้เอง”


“...”


“ชื่ออะไรดีล่ะ นุ่มนิ่ม”


“...”


“เหห. . นุ่มนิ่ม งั้นชื่อนุ่มนิ่มแล้วกัน” ว่าเสร็จก็ทำหน้าตาดีอกดีใจจนเพื่อนตัวนิ่มอดสงสัยไม่ได้ ยิ้มอะไรของเขา


“ฟังนะ นายชื่อ นุ่มมม นิ่มมม” เด็กชายกากาใช้นิ้วเล็กของตนจิ้มไปยังอกเล็กของเพื่อนต่างภาษาสองสามทีก่อนจะเปล่งเสียงชื่อใหม่ของอีกคนอย่างชัดถ้อยชัดคำ


นุ่ม นิ่ม?” เมื่อเห็นเพื่อนชี้มาที่ตนแล้วเปล่งเสียงสองคำแปลกๆออกมา เด็กชายใช้ความคิดอยู่สามวินาทีก่อนจะใช้นิ้วอวบชี้เข้าหาตัวเองแล้วออกเสียงตาม จะเรียกเราว่า นุ่มนิ่ม อย่างนั้นหรอ?


“ฉันจะเรียกนายว่า นุ่มนิ่ม นายคือ นุ่มนิ่ม” เมื่อเห็นว่าเพื่อนตรงหน้าเริ่มเข้าใจ เด็กชายกากาวัยแปดขวบจึงพยักหน้ารัวๆ แล้วฉีกยิ้มกว้างส่งให้เพื่อนตัวนิ่ม


เมื่อมีชื่อกันทั้งสองคนเรียบร้อยแล้ว เป็นอันสื่อสารกันเข้าใจเสียที เด็กชายทั้งสองยิ้มให้กันอีกครั้ง พลางเรียกชื่อของกันและกันไปมา แล้วหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน


“กากา!


“นุ่มนิ่ม!

.


#กากากับนุ่มนิ่ม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #4 afonni3 (@afonni3) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 18:59
    ตลกเด็กน้อยคุยกันไม่รู้เรื่อง กากาอยากรู้ชื่อเค้าแต่ดันออกเสียงไม่ได้อีกกกก55
    น้องนุ่มนิ่มน่ารัก ว่าแต่ยองแจรู้มั้ยว่ากากาเรียกตัวเองแปลว่าอะไร
    รอติดตามนะคะว่าจะคุยกันรู้เรื่องเมื่อไหร่ ^^
    #4
    0
  2. #3 realmemintt (@Chinatsu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 10:50
    น่ารักมากเลยอ่าา ตลกตรงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วกาการ้องไห้ 555555 กากากับนุ่มนิ่ม ฮื้ออ น่ารักจังเลยย
    #3
    0
  3. #2 XLOOKNAMX (@manike) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 08:35
    น่ารักกกกกก
    #2
    0
  4. #1 kate212 (@kate000123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 00:50
    น่ารักตั้งแต่เด็กเลยยย บรรยายได้น่าฟัดทั้ง2ครเลยค่ะ กากากับนุ่มนิ่มอยากจะมีลูกแบบนี้จริงๆ 5555555
    #1
    0