Short Fiction

ตอนที่ 1 : [Fic Woonkwang] I'll give you my all ทั้งหมดที่ฉันมี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 179
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 ก.พ. 61

 

I'll Give You My All

ทั้งหมดที่ฉันมี

 



               ถ้าปีนี้ฮยองได้เป็น Dancing King นะครับ ผมจะพาฮยองไปเลี้ยง แล้วก็จะพาไปเที่ยวด้วย ฮยองอยากกินอะไร อยากไปเที่ยวที่ไหน หรืออยากได้อะไร บอกผมมาเลยครับ วันนั้นของผม...ผมจะยกให้ฮยองคนเดียวเลย ^^”

.

.

.

.

.

.

.

.

การประกวด  Dancing King & Queen  ประจำปีของชมรมเต้น ณ โรงเรียนมัธยมชอนเจ

 


                “และช่วงเวลาต่อจากนี้นะครับ ก็คงเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอย เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเราก็จะทราบกันแล้วว่าปีนี้ ใครจะได้เป็นผู้ครอบครองตำแหน่ง Dancing King และ Dancing Queen ในปีนี้ไป”สิ้นเสียงจองชิน ผู้ที่รับหน้าที่เป็นพิธีกรในวันนี้ ก็ตามมาด้วยเสียงโห่ร้องและเสียงตบมือจากเหล่านักเรียนหญิงนักเรียนชายที่พากันมาให้กำลังใจผู้เข้าประกวดที่ตนชื่นชอบ ซึ่งต่างก็พร้อมใจกันทำป้ายมาเชียร์ บางคนถึงกับลงทุนทำผ้าเชียร์ทำเสื้อมาให้กำลังใจผู้เข้าแข่งขันเลยทีเดียว


                “กรี๊ดดดดดด / ฮู้ววววววววว”แม้เวลาจะล่วงเลยมาเป็นชั่วโมงตั้งแต่งานยังไม่เริ่มจนงานจะเลิก แต่เสียงเหล่านี้ก็ไม่มีทีท่าจะลดลงแต่อย่างใด


                “เอาล่ะครับ ตอนนี้เราก็ได้รวบรวมคะแนนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่ผมจะประกาศผล ขอเชิญผู้เข้ารอบการประกวด  Dancing King & Queen  ทั้ง 10 ท่านขึ้นมาบนเวทีเลยครับ”


                “กรี๊ดดดดดด / ฮู้ววววววววว / แป๊ะๆๆๆ”เหล่ากองเชียร์ต่างส่งเสียงเชียร์ผู้เข้าประกวดที่ค่อยๆทยอยเดินขึ้นมาบนเวที และหนึ่งในนั้นก็มี ลีกีกวังนักเรียนมัธยมปลายปี 3 ผู้หลงใหลในการเต้น ได้เข้าแข่งขันในครั้งนี้ด้วย


                กีกวังยืนกำมือแน่นด้วยความตื่นเต้น พยายามพ่นลมออกจากปากครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่อที่จะคลายความตื่นเต้นนี้ แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย กีกวังหันไปทางกลุ่มเพื่อนๆที่มาเชียร์เค้าพร้อมป้ายเชียร์ที่เค้าและเพื่อนๆช่วยกันทำ ซึ่งเพื่อนเค้าก็รู้ดีว่ากีกวังตื่นเต้นเมื่ออยู่บนเวลาที ทุกคนก็พยายามส่งเสียงเชียร์ ลีกีกวังไฟท์ติ้งอยู่ด้านล่างเวที


                “โหยยยย ขนาดพิธีกรยังตื่นเต้นขนาดนี้ แล้วผู้เข้าประกวดจะตื่นเต้นขนาดไหนกันนะครับ”พิธีกรเอามือจับที่หน้าอกด้านซ้ายของตน เพื่อแสดงให้เห็นว่าตนก็ตื่นเต้นไม่แพ้ผู้เข้าแข่งขันเลย “เอาล่ะครับ ถ้ารอนานกว่านี้กลัวจะหัวใจวายกันซะก่อน ไม่ใช่ท่านผู้ชมนะครับ พิธีกรนี่แหละครับ ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยวเรามาลุ้นไปพร้อมๆกันเลยดีกว่าปีนี้ใครจะได้ตำแหน่ง Dancing King และ Dancing Queen ไป แต่ก่อนอื่นผมต้องขอคะแนนจากคณะกรรมการก่อนครับ และขอบอกเลยว่าผู้เชิญคะแนนของเราวันนี้ แซ่บมากจริงๆ ขอเชิญ Score keeper!!!


                “กรี๊ดดดดดด / ฮูววววววววว / แป๊ะๆๆๆ”ทุกคนก็ต่างส่งเสียงให้ Score keeper ที่ขึ้นมาบนเวทีอย่างเฉิดฉาย วันนี้นางเจิดจรัสรัชฎามากจริงๆ ^o^


                “ปีนี้เราก็ได้รับเกียรติจากรุ่นพี่โจควอน Dancing King ของปีที่แล้วนะครับมาเป็น Score keeper ให้เรา เป็นอย่างไรบ้างครับ แซ่บเหมือนที่ผมบอกหรือเปล่า"โจควอนที่กำลังเดินขึ้นมาบนเวที ก็ทำท่าจีบปากจีบคอให้กับแฟนๆที่ตบมือให้อยู่ด้านล่าง "เอ๊ะ! แต่ผมสงสัยมานานแล้วนะครับ ว่าตกลงรุ่นพี่เป็น Dancing King หรือ Dancing Queen กันแน่ครับเนี่ย” พิธีกรแซวโจควอนไปแบบนี้ทำเอานางถึงกับมองแรงเลยทีเดียว “ล้อเล่นน่ะครับ รักดอกจึงหยอกบ่อยๆ ช่วยปรบมือเป็นกำลังใจให้รุ่นพี่โจควอนด้วยครับ”จองชินรีบตัดบท คงกลัวว่าถ้าแซวมากๆจะโดนมองแรง


                “แป๊ะๆๆๆ”


                “เอาล่ะครับ เดี๋ยวเรามาลุ้นพร้อมกันดีกว่าว่าปีนี้ใครจะได้ตำแหน่ง Dancing King และ Dancing Queen ไปครอง และผมก็พูดแบบนี้มา 3 รอบแล้วก็ไม่ได้ประกาศสักที ฮ่าๆๆๆ คราวนี้จะประกาศจริงๆแล้วนะครับ โดยผมจะประกาศตำแหน่ง Dancing Queen ก่อนนะครับ และตำแหน่ง Dancing Queen ประจำปีนี้ได้แก่.......”


                “ฮโยยอน!!! / มิน!!! / ฮโยซอง!!! / โบรา!!! /ชานมี!!!”ต่างคนต่างส่งเสียงเชียร์ให้กับผู้เข้าประกวดที่ตนชื่นชอบ


                “ได้แก่.......จอนฮโยซองครับ!!!”พอพิธีกรพูดจบก็ตามมาด้วยเสียงปรบมือของเหล่ากองเชียร์ “ขอเชิญอาจารย์โบอา อาจารย์ประจำชมรมเต้นมามอบรางวัลให้กับผู้ชนะด้วยครับ”


                “แป๊ะๆๆๆ”


                “และต่อไปนะครับ เราก็จะมาลุ้นผลของ Dancing King กันบ้าง และตำแหน่ง Dancing King ประจำปีนี้นะครับ ได้แก่.......”


                “กีกวัง!!! / โฮย่า!!! / จีมิน!!! / จงอิน!!! / แทมิน!!!”และก็เป็นอีกครั้งที่กองเชียร์ต่างส่งเสียงเชียร์ให้ผู้เข้าประกวดฝ่ายชายที่ตนชื่นชอบ


                “ได้แก่.....ลีกีกวังครับ!!!!”เมื่อผลออกมา กีกวังแทบทำตัวไม่ถูก ทั้งตกใจ ทั้งดีใจ ทั้งตื่นเต้น หลายอารมณ์มันมาผสมปนเปกันไปหมด “และขอเชิญอาจารย์แทยัง อาจารย์ประจำชมรมเต้นอีกท่านหนึ่งนะครับ มามอบรางวัลให้กับผู้ชนะด้วยครับ”

 

 


                “ดีใจด้วยนะกีกวัง วันนี้นายทำได้ดีมาก”จองชิน ผู้ทำหน้าที่เป็นพิธีกรเมื่อครู่มาแสดงความดีใจกับกีกวัง


                “ขอบใจมากนะจองชิน”จองชินตบบ่ากีกวังเบาๆแล้วก็เดินออกไป


                “ยินดีด้วยครับรุ่นพี่ / ยินดีด้วยครับ”แทมินและจงอิน สองหนุ่มเพื่อนซี้ ผู้เข้าประกวดรุ่นน้องก็มาแสดงความยินดีกับกีกวังเช่นกัน


                “ขอบใจนะ วันนี้พวกนายก็ทำได้ดีเหมือนกัน”


                “ขอบคุณครับ / ขอบคุณครับรุ่นพี่”สองหนุ่มรุ่นน้องโค้งคำนับให้รุ่นพี่แล้วก็เดินไปหาเพื่อนๆของตน


                “ลี! กี!! กวัง!!!”กีกวังหันไปตามเสียงเรียก ก็เห็นชางซอบ เพื่อนสนิทของตนวิ่งเข้ามาหาแล้วสวมกอดอย่างกับคนไม่ได้เจอกันมานับ 10 ปี “ดีใจด้วยนะเพื่อน ฉันว่าแล้วว่านายต้องทำได้”


                “ฉันรู้ว่านายดีใจกับฉัน แต่ไม่ต้องกอดฉันแน่นขนาดนี้ก็ได้ ฉันหายใจไม่ออก”กีกวังพยายามผลักชางซอบออกไป เมื่อรู้สึกว่าชางซอบกอดตนแน่นเกินไปจนหายใจไม่ออก


                “ขอโทษ ก็ฉันดีใจนี่นา”ชางซอบยิ้มแหยๆ


                “อืม ไงก็ขอบใจนะ แล้วนี้จงฮยอนไปไหน”กีกวังพยายามมองหาจงฮยอน เพื่อนสนิทของตนอีกคนหนึ่ง แต่ก็ไม่เห็นเลย


                “เห็นเดินไปหาฮโยยอนอ่ะ เดี๋ยวก็คงมาละมั้ง”


                “แหม่ เห็นผู้หญิงสำคัญกว่าเพื่อนซินะ”กีกวังบ่น


                “ใครเห็นผู้หญิงสำคัญกว่าเพื่อนหรอ”กีกวังและชางซอบหันไปทางต้นเสียง ก็เผยให้เห็นหนุ่มผมทองกำลังเดินตรงมาที่พวกเค้า


                “ฉันก็หมายถึงนายนั่นแหละจงฮยอน รีบไปหาผู้หญิงก่อนเลยนะ”


                “ก็คนรู้จักกัน ฉันบอกแล้วไงว่า......”


                “ ฮโยยอนเป็นเพื่อนบ้านที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กฉันฟังประโยคนี้มาเป็นร้อยรอบจนจำได้ขึ้นใจละ”กีกวังมองบนและกรอกตาไปมา


                “ก็นั่นแหละ ยังไงฉันก็มายินดีกับนายแล้วไง แล้วก็ไม่ได้มามือเปล่าแบบชางซอบด้วย”พูดจบจงฮยอนก็ยื่นช่อดอกไม้ที่ถือมาด้วยให้กับกีกวัง ส่วนกีกวังก็รับไว้ อารมณ์ที่ขุ่นเคืองเพื่อนเมื่อครู่ก็หายไป


                “ของฉันก็มี ฉันเตรียมไว้ตั้งนานละ แต่ฉันลืมเอามา เดี๋ยววันหลังฉันเอาไปให้นะ”ประโยคหลังชางซอบหันไปพูดกับกีกวัง ด้านกีกวังก็ยิ้มอ่อนให้ อารมณ์ประมาณ...เอาที่เพื่อนสบายใจ


                “นี่นายโกหกหรือเปล่า แบบนี้ใครก็พูดได้”จงฮยอนทำเป็นพูดแกล้งชางซอบ


                “ฉันไม่ได้โกหกสักหน่อย ฉันซื้อของไว้บำรุงกีกวังตั้งหลายอย่าง ซื้อไว้นานแล้วด้วย ถ้าไม่เชื่อ นายไปดูที่บ้านฉันมั้ยล่ะ”ชางซอบรีบปฏิเสธยกใหญ่ กลัวเพื่อนจะไม่เชื่อ


                “โถ่ ขี้คุยนะนายเนี่ย”


                “ใครขี้คุย แน่จริงไปดูกับฉันมั้ยล่ะ ไปตอนนี้เลย เอามั้ยล่ะๆๆ”ชางซอบทำท่าจะดึงจงฮยอนไปพิสูจน์ ส่วนกีกวังได้แต่มองเพื่อนทั้งสองอย่างเหนื่อยใจ


                “ฮยอง สวัสดีครับ”ก่อนที่ชางซอบและจงฮยอนจะเถียงกันไปมากกว่านี้ ดงอุนก็ส่งเสียงทักทายมา ทำให้ทุกคนหยุดการกระทำของตนและหันไปสนใจกับผู้มาเยือน


                “อ้าว! ดงอุน”ชางซอบหันไปทักทายดงอุน


                “ยินดีด้วยนะครับฮยอง”ดงอุนพูดพร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ให้กีกวัง


                “ขอบใจนะดงอุน”กีกวังรับช่อดอกไม้ไว้แล้วแล้วยิ้มให้กับดงอุน และดงอุนก็ยิ้มตอบกลับมา


                “แล้วนี่มาคนเดียวหรอ”จงฮยอนถามดงอุน


                “มากับมีร์ครับ แต่เค้าคุยกับเพื่อนอยู่ตรงนู้น”ทุกคนต่างมองไปทางมือที่ดงอุนชี้ไป “งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวต้องไปส่งมีร์ด้วย ผมกลับก่อนนะครับฮยอง”ประโยคสุดท้ายนี้ดงอุนตั้งใจจะบอกกับกีกวัง


                “อื้ม กลับดีๆนะ”ดงอุนยิ้มให้กีกวังและคนอื่นๆก่อนจะเดินไปหามีร์

 

 


                หลังจากพูดคุยแสดงความยินดีกับเพื่อนๆและคนอื่นๆเรียบร้อย กีกวังก็ขอแยกตัวออกมาเพื่อกลับไปพักผ่อน เป็นเวลากว่าร่วมเดือนแล้วที่เค้าพยายามฝึกฝนอย่างหนักเพื่อการแข่งขันวันนี้ และผลที่ได้มันก็คุ้มค่ากับความพยายามของเค้า เพราะนอกจากรางวัลที่เค้าได้จากการแข่งขันแล้ว ยังทำให้เค้าเป็นที่รู้จักของคนอื่นมากขึ้น ซึ่งมันอาจจะเป็นเส้นทางที่พาเค้าไปสู่เป้าหมายอันสูงสุดก็ได้

 

                เป็นประจำก่อนนอน กีกวังต้องเช็คโซเชียลก่อน และรูปที่กีกวังเอาลงตอนอยู่ที่งานต่างก็มีเพื่อนและแฟนคลับมาแสดงความยินดีและให้กำลังใจเค้ามากมาย และหนึ่งในนั้นก็มีดงอุนที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นบนรูปของเค้าเช่นกัน ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะดงอุนชอบมาแสดงความคิดเห็นรูปที่เค้าอัพลงไอจีแทบทุกรูป จนกีกวังมองว่ามันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว



   

ที่มา : Twitter > @DONGWOONth_

 

 

วันรุ่งขึ้น

 

                “ฮยอง ฮยองครับ ตื่นหรือยังครับ”ใครมาตะโกนเรียกแต่เช้านะ คนจะหลับจะนอน กีกวังคิดในใจ และพยายามคลุมโปงเพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงรบกวน “ฮยองงงงงงงง กีกวังฮยองงงงงงง”และสุดท้ายกีกวังก็ต้องยอมแพ้ให้กับเสียงนั่น และต้องออกมาดูหน้าคนที่มารบกวนเวลาแห่งความสุขแบบนี้

 

                วันนี้กีกวังตั้งใจจะพักผ่อนให้เต็มที่ เนื่องจากก่อนหน้านี้เค้าซ้อมเต้นหลังเลิกเรียนทุกวัน เสาร์-อาทิตย์ก็ซ้อม ไหนจะต้องเรียนไปด้วยอีก เค้าจึงมีเวลาพักผ่อนน้อย วันนี้กีกวังจึงตั้งใจจะไม่ออกจากบ้านไปไหนเลย แต่แล้ว.....กลับมีใครไม่รู้ มาทำลายความตั้งใจของเค้าไปเสียหมด

 

                กีกวังเดินออกมาจากห้องนอนด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ไม่ชอบเลย.......เวลามีคนมารบกวนเวลานอนอ่ะ

 


                “ดงอุน นายมาทำอะไรแต่เช้าเนี่ย”กีกวังออกมาเปิดประตูด้วยความงัวเงีย


                “ผมก็มาทำตามสัญญาไงครับ”ดงอุนยิ้มให้


                “สัญญา?”กีกวังทำหน้าคุ้นคิด คงสงสัยว่าไปสัญญาอะไรกับคนตรงหน้าไว้

               


 

                ถ้าปีนี้ฮยองได้เป็น Dancing King นะครับ ผมจะพาฮยองไปเลี้ยง แล้วก็จะพาไปเที่ยวด้วย ฮยองอยากกินอะไร อยากไปเที่ยวที่ไหน หรืออยากได้อะไร บอกผมมาเลยครับ วันนั้นของผม...ผมจะยกให้ฮยองคนเดียวเลย ^^”

 

 


                “อ๋อ นึกออกละ ทำไมไม่บอกก่อนอ่ะว่าจะพาไปวันนี้เลย หาวววว.... U o U”กีกวังเอามือปิดปากทันทีที่พูดจบ เพราะเค้าหาวออกมาด้วยความง่วง //นี่เป็นหาวที่ 3 ตั้งแต่เค้าออกมาจากห้องนอนแล้วนะ นี่เค้ากลายเป็นคน 3 หาวไปแล้วหรอ O_O (บางที...ไรต์ก็ไม่ควรเล่น - -')


                “ขอโทษนะครับที่มารบกวน”ดงอุนทำหน้าสลดลง เมื่อได้เห็นท่าทีที่เหมือนไม่เต็มใจที่จะไปกับเค้าของกีกวัง ทั้งที่เค้าตั้งใจจะมาทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคนตัวเล็กกว่าแท้ๆ T_T


                “ฉันไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แต่นายไม่ได้บอกก่อน ฉันเลยไม่ได้เตรียมตัว เข้ามารอข้างในก่อนซิ ขอแต่งตัวแป๊บนึง”เมื่อได้เห็นท่าทีของดงอุน กีกวังก็ดูออกว่าดงอุนคิดอะไร กีกวังจึงต้องรีบพูดแก้ต่างก่อนที่อีกคนจะคิดมากไปกว่านี้


                “ครับ ^^”พอกีกวังพูดแบบนั้นออกมา ดงอุนก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นดีใจในทันที


                หลังจากที่พูดคุยตกลงกันเรียบร้อย กีกวังก็ขอตัวไปแต่งตัวโดยให้ดงอุนนั่งรออยู่ที่ห้องรับแขกก่อน ที่จริง....กีกวังจะปฏิเสธดงอุนไปก็ได้นะ และคิดว่าดงอุนคงเข้าใจถ้าบอกเหตุผลที่ไม่อยากไปไหนในวันนี้ไปตรงๆ แต่พอเห็นหน้าเศร้าๆของดงอุน เค้าก็กลับปฏิเสธไม่ลงซะงั้น และต้องยอมรับเลยว่าความสำเร็จในครั้งนี้ของเค้า ส่วนหนึ่งก็มาจากคำสัญญาของดงอุนนี่แหละ

 

 


                “เสร็จละ ไปกันเถอะ”


                “อ้าว! ฮยอง รอผมด้วย”กีกวังที่ไม่รู้ว่าลงมาจากบนห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ มายืนพูดอยู่ตรงหน้าดงอุนที่อ่านหนังสืออยู่แล้วก็เดินนำไปเลย ดงอุนจึงรีบวางหนังสือและเดินตามออกมา “รีบหรอครับ”ดงอุนที่เดินตามมาถึงกีกวังพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้กับท่าทีของกีกวัง


                “รีบซิ นี่นายรู้มั้ยว่าเมื่อวานหลังแข่งเสร็จฉันไม่ได้กินอะไรเลยนะ ฉันหิวมาก หิวจนจะกินนายได้ทั้งตัวอยู่ละ”คำพูดที่กีกวังไม่ได้คิดอะไร กลับทำอีกคนถึงกับชะงักไปเลย >///< “นี่ถ้ายังไม่ตื่นก็คงยังไม่หิว”และกีกวังก็บ่นพึมพำกับตัวเองต่อไป โดยที่ไม่ได้หันมามองอีกคนที่แอบยิ้มกรุ่มกริ่มอยู่ด้านหลังเลย

 

 

                ดงอุนพากีกวังมาเลี้ยงที่ร้านเนื้อย่างแห่งหนึ่ง พอมาถึงกีกวังก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรมาก ลงมือกินอย่างเดียวไม่สนใจใครเลย และก็มีดงอุนนี่แหละที่คอยดูแล หยิบนู้น จับนี่ให้ แถมยังคอยย่างเนื้อให้กีกวังจนตัวเองแทบจะไม่ได้กินอีกต่างหาก


                “นี่นายกินบ้างก็ได้นะ เดี๋ยวฉันทำเอง”กีกวังพูดทั้งยังมีเนื้อย่างอยู่ในปาก


                “ฮยองกินเถอะครับ ผมไม่ค่อยหิว”เมื่อดงอุนพูดแบบนี้ กีกวังจึงหันไปสนใจเนื้อย่างตรงหน้าต่อ

               

 

                กินแล้วก็ต้องย่อย ทั้งคู่พากันมาเที่ยวสวนสนุกที่อยู่ไม่ห่างจากร้านเนื้อย่างมากนัก วันนี้เป็นวันเสาร์คนเลยค่อนข้างเยอะ แต่ดูแล้วก็น่าสนุกดีนะถ้าได้เล่นเครื่องเล่นกับคนเยอะๆ ได้ฟังเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นและความหวาดเสียว แค่คิดก็สนุกแล้ว ^^

 

             ตลอดทริปนี้ ดงอุนดูแลกีกวังอย่างดี ดีมากถึงมากที่สุดเลยล่ะ กีกวังอยากเล่นเครื่องเล่นอะไรดงอุนก็ซื้อตั๋วให้เล่นแถมดงอุนยังเล่นเป็นเพื่อนทั้งที่เครื่องเล่นบางอย่างที่กีกวังอยากเล่นมันอาจจะทำให้ดงอุนหวาดเสียวก็ตาม พอเล่นเครื่องเล่นจนเหนื่อยกีกวังหิวดงอุนก็พาไปหาของกิน กีกวังอยากกินไอศกรีมดงอุนก็อาสาไปซื้อให้ กีกวังอยากกินขนมดงอุนก็อาสาไปหามาให้ กีกวังหิวน้ำดงอุนก็อาสาไปซื้อน้ำมาให้กีกวังดับกระหายอีก ดงอุนทำให้กีกวังทุกอย่างจนเค้ารู้สึกเกรงใจ (ที่จริงก็เกรงใจตั้งแต่คอยซื้อตั๋วเครื่องเล่นให้แล้วล่ะ ไม่รู้หมดไปเท่าไหร่) แต่ก็รู้สึกมีความสุขที่ดงอุนคอยดูแลเอาใจใส่เค้าแบบนี้

 

 

                “นี่ ไม่ต้องดูแลฉันขนาดนี้ก็ได้นะ หมดกับฉันไปเท่าไหร่แล้วเนี่ย”กีกวังพูดเมื่อทั้งคู่มานั่งพักอยู่ที่โต๊ะเล็กๆแห่งหนึ่งในสวนสนุก


                “ก็ผมสัญญากับฮยองไว้แล้วไงครับ เพราะฉะนั้นฮยองอยากได้อะไรบอกผมมาได้เลย ผมจะหามาให้”


                “นายไม่ต้องซีเรียสกับคำสัญญาขนาดนั้นก็ได้นะ แค่นายพาไปเลี้ยงมันก็ดีมากแล้ว”ยิ่งดงอุนพูดแบบนี้ เค้าก็ยิ่งรู้สึกเกรงใจ กีกวังคิดว่าสิ่งที่ดงอุนทำให้....มันมากกว่าคำสัญญาเสียอีก


                “ที่จริง...มันก็ไม่ใช่แค่คำสัญญาหรอกครับ” ดงอุนมองหลุบต่ำไปที่พื้นหญ้า และหันกลับมามองหน้ากีกวัง ก่อนที่จะพูดต่อ “แต่ผมยินดีทำให้ ยินดีทำให้ทุกอย่างที่ผมทำได้ ยินดีให้ทุกอย่างที่ผมมี ทั้งหมดที่ผมมี....ผมยินดีให้มันกับฮยองครับ ^^”คำพูดของดงอุนทำให้กีกวังหวั่นไหวไม่น้อย จนต้องหลบหน้าหนี แต่แล้วกีกวังก็พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติและหันกลับมาคุยเล่นกับดงอุนเหมือนปกติ


                “นี่! ถ้าจะดูแลกันดีขนาดนี้ จีบเลยก็ได้นะ”และคำพูดที่พยายามกลบเกลื่อนความรู้สึกขวยเขินของตัวเอง โดยที่ไม่ได้คิดอะไรที่พูดออกมาแบบนั้น มันกลับทำให้อีกคนตาลุกวาวเป็นประกายขึ้นมา เหมือนเป็นการเปิดทางให้ได้เรียนรู้กันและกันมากขึ้น มากกว่าสถานะพี่น้องที่เป็นอยู่


                “หรอครับ”ดงอุนคลี่ยิ้มออกมาอย่างมีหวัง “งั้นก็เริ่มวันนี้เลยแล้วกัน”


                “เริ่มอะไร?”กีกวังงงในคำพูดของดงอุน เค้าต้องการจะสื่ออะไร กีกวังคิดในใจ


                “เริ่มจีบไงครับ”


                “หะ...ห๊ะ! O_O เอ้ย! ฉันพูดเล่นนะ เอาจริงดิ”กีกวังตกใจ เพราะไม่คิดว่าสิ่งที่เค้าพูดออกมานั้น จะทำให้ดงอุนคิดจริงจังและทำแบบนั้นจริงๆ


                “ถ้าฮยองไม่ว่าอะไรก็.....เอาจริงครับ”ส่วนทางด้านดงอุนก็ยังคงยืนยันคำเดิม และเค้าก็พร้อมลุยเสมอหากกีกวังยอมเปิดทางให้เค้าอย่างที่พูดจริงๆ


                “ก็.....ไม่ได้ว่าอาร๊าย (เสียงสูง)”กีกวังพยายามหลบสายตาดงอุนและหันหน้าไปทางอื่น ตอนนี้กีกวังรู้สึกได้ถึงความร้อนพราวที่ใบหน้าและมันคงจะแดงมาก กีกวังจึงไม่กล้าที่จะหันไปเผชิญหน้ากับดงอุน


                “งั้นก็.....”ดงอุนลุกขึ้นมายืนตรงหน้ากีกวัง “ไปเล่นเครื่องเล่นกันต่อดีกว่าครับ” ดงอุนยื่นมือของตนไปหาคนตรงหน้า กีกวังโปรยยิ้มกลับมาให้ดงอุน พร้อมกับยื่นมือมาจับมือดงอุนไว้อย่างมั่นใจ และเชื่อว่าผู้ชายคนนี้คงไม่ปล่อยมือของเค้าให้หลุดไปง่ายๆอย่างแน่นอน............. >///<

 

  

สายตาที่มีไว้มองกันและกัน


 

ความเขินอายที่ไม่กล้าสบตากับอีกคนเมื่อเค้ามองมา



ความน่ารักนี้ >///<

…………………………………………………………………………………………


          สวัสดีค่ะรีดที่น่ารักของไรต์ทุกคน^^ สำหรับวันนี้ไรต์ก็มาอัพฟิคตามที่บอกไว้แล้วนะคะ หวังว่าจะมีรีดที่น่ารักผ่านมาอ่านบ้างน้า^^ ที่จริงไรต์ว่าจะอัพตั้งแต่เมื่อวาน แต่ดันติดธุระด่วนซะก่อน แต่วันนี้ก็มาอัพให้ได้อ่านกันแล้วน้า^0^ เชื่อว่ารีดที่ได้อ่านแล้วคงจะรู้ว่าไรต์ได้แรงบันดาลใจมาจากไหน

          ถึงแม้ไรต์จะแต่งนิยายมาบ้างแล้ว แต่ฝีมือก็ยังไม่เข้าขั้น ยังเป็นไรเตอร์ฝึกหัดอยู่ อาจจะมีบางคำ บางประโยคที่ผิดเพี้ยนไปบ้าง หากผิดพลาดประการใด ไรต์ก็กราบขออภัยและขอน้อมรับคำติชมไว้เพื่อพัฒนาตัวเองต่อไปค่ะ (ด่าได้ แต่อย่าแรง TT) 

          และไรต์ก็ขอขอบคุณรีดทุกคนที่เข้ามาอ่าน มาให้กำลังใจ และรอติดตามผลงานของไรต์นะคะ ถ้ามีเวลาก็จะร้อยเรียงเรื่องราวมาให้อ่านกันเรื่อยๆนะคะ


1 เมนต์ 1 กำลังใจ ให้ไรต์ได้มีแรงมโน

และร้อยเรียงออกมาเป็นเรื่องราวให้ได้อ่านกันนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #18 seethetime2guys (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:26
    หวานอะไรขนาดนี้ ชอบจังค่า
    #18
    1
    • #18-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      31 มกราคม 2561 / 22:08
      ฮ่าๆๆๆ ไรท์เป็นคนหวานๆค่ะ
      ฝากติดตามด้วยนะคะ ^^
      #18-1
  2. #17 nutsuji (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 20:15
    น่ารักมาก อ่านไปยิ้มไปเลยค่ะ
    #17
    1
    • #17-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      10 พฤษภาคม 2560 / 21:23
      ขอบคุณนะคะ
      ฝากเรื่องอื่นๆไว้ในใจด้วยนะคะ ^^
      #17-1
  3. #8 tibbar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 23:47
    แวะมาอ้อนไรท์ ขออุ่นกวังอีกคร้าาาา อิอิอิ ^^
    #8
    1
    • #8-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      15 พฤศจิกายน 2559 / 21:28
      ต้องรอคิวก่อนนะคะ^^ //คู่นี้มีมาให้ชิปตลอดๆ
      #8-1
  4. #6 tibbar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 18:56
    มีความอ่านซ้ำรอบที่ 3 ฮ่าาาาา
    #6
    1
    • #6-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      23 กันยายน 2559 / 22:48
      โอ้วววววว ^0^
      ขอบคุณมากๆค่า^^
      #6-1
  5. #5 tibbar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 11:16
    อุ่นกวังจ๋า คนอ่านนี่ยิ้มแก้มแตกแล้วเหมือนกันจ้าาาา
    #5
    1
    • #5-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      23 กันยายน 2559 / 12:04
      ขอบคุณค่าาาา >///<
      #5-1
  6. #3 Love&#44592;&#44305; (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 00:08
    อ่านแล้วทำไมเราเขินอ่ะ เขินมากด้วย 😆😆😆

    จะรออ่านเรื่อยๆนะ

    *เป็นเรื่องแรกเลยนะที่มาตั้งตารอ 😊😊😊😊
    #3
    1
    • #3-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      23 กันยายน 2559 / 12:03
      ดีใจจังที่มีคนชอบ ขอบคุณนะคะ^^
      #3-1
  7. #2 Love&#44592;&#44305; (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 13:23
    จะรออ่านนะคะ ^_^
    #2
    1
    • #2-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      23 กันยายน 2559 / 12:03
      ขอบคุณค่า^^
      #2-1
  8. #1 jing (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 00:05
    รอติดตามนะคะ
    #1
    1
    • #1-1 Zunshine(จากตอนที่ 1)
      23 กันยายน 2559 / 12:02
      ขอบคุณค่า^^
      #1-1