(FIC) Devil May Cry : VERGIL x OC [Suger Life]

ตอนที่ 4 : Sweet and Sweet

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 93
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62

Sweet and Sweet



Day 14
     มันควรเป็นเช้าที่ดูสบายเหมือนเมื่อวาน แต่ไม่ใช้สำหรับเวอร์จิล เขากำลังหงุดหงิดกับไอ้นกปากมากที่นั่งข้างตัวเองกับเด็กหญิงที่คอยจะเกาะแกะเขาปานจะเอาตัวเข้าสิงให้ได้
     เรื่องต่างๆที่เขาสงสัยถูกเคลียร์ลงบางส่วนจากปากคำของเฮนลี่ ตอนแรกไม่ได้คิดหรอกว่าจะเป็นพวกปากแข็ง นิสัยเสีย ดูมีความเรียบร้อย สุภาพกว่าสตีฟและเลน
     เดิมทีเมืองกริชเชฟไม่ได้สนใจหรือความเชื่อในทางศาสนา พวกเขาเลยไม่ได้รู้จักเกี่ยวกับสปาดาร์มากนักจะรู้เพียงแค่บางคน แต่ว่าเมืองฟอจูน่าที่เขาจะเดินทางต่อไปในอีกไม่นาน ที่นั้นจะมีประชาชนที่สนใจในคำสั่งสอนและตำนานเมื่อสองพันปีก่อน จะมีคนที่ได้รับการคัดเลือกพิเศษมาสังกัด ในชื่อว่า The Oder Of The Sword
     เฮนลี่บอกเขาว่าจะมีกรจัดตั้งผู้นำศาสดาคนใหม่ขึ้นมาได้ไม่นานนัก ชื่อว่า "แอ็คนัส" เป็นชายแก่อายุประมาณ 60 - 70 ปีกว่าๆเข้ามารับตำแหน่งแทนคนเก่าที่เกษียณตัวเองออกไปก่อนกำหนดการ เรื่องของลีน่าที่เขาสอบถามจากเฮนลี่มีเพียงคำตอบแค่หนึ่งเดียวที่ได้กลับมา
     ลีน่าเป็นผู้มีพระคุณกับพวกสัตว์อสูร เธอช่วยชีวิตพวกเขาด้วยไม่หวาดกลัวถึงผลกระทบที่อาจจะตามมาภายหลัง สัตว์อสูรภายในป่าต่างก็รู้จักเธอเป็นอย่างดี
     มันยังเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาได้รับการปกป้องจากลีน่า สัตว์อสูรเป็นพวกที่ไม่ค่อยไว้ใจปีศาจด้วยกันเองหรือไม่ก็พวกลูกครึ่ง นอกจากคนที่มีพลังมากกว่าตัวเอง
     กรณีของหญิงสาวมันเป็นข้อยกเว้น
     อีกเหตุผลหนึ่งที่ลีน่ามีให้คือ'ความเชื่อใจ'
     เวอร์จิลตลอดช่วงเวลาที่ได้ใช้ชีวิตกับลีน่า เขาเองก็ได้รู้เรื่องมากมายที่ไม่ค่อยพบปะ มีบางอย่างที่เขาเคยเห็นและไม่เคยเห็นอยู่เต็มไปหมดทุกครั้งที่ถูกเธอขอร้องให้เข้าเมืองเป็นเพื่อน
     ความสัมพันธ์เองก็ดีมาขึ้นในระดับหนึ่ง



ใช่




แค่ระดับหนึ่ง





     "สนใจหรอ?"


     "...อื้ม..." พวกเขาอยู่กันที่หน้าร้านหนังสือแห่งหนึ่งในเมือง ดวงเนตรอความารีมองหนังสือบทกวีหลายเล่มที่วางจำหน่ายอย่างสนใจ เขาเป็นคนชอบอ่านบทกวี หรือไม่ก็หนังสือที่สามารถเอาไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ตลอดทุกเวลา ลีน่าเหม่อมองมันอยู่ชั่วครู่หนึ่ง


     "อยากอ่านเล่มนี้หรือเปล่า?" นิ้วเรียวผอมดูมีน้ำมีนวลชี้ไปยังหนังสือเล่มขอบสีเงินดูเก่ากึก เวอร์จิลพยักหน้าเล็กน้อย เขาไม่มีเงินติดตัวมากนัก ถ้าจะมีก็เพียงแค่เงินที่ได้จากเตะต่อยพวกนักเลงกระเต้งฟัดที่เข้ามาก่อกวนเขาระหว่างเดินทาง แต่ทางที่ดีเขาเองก็เกรงใจลีน่าเลยบอกว่าเอาไว้วันหลังเขาจะมาดูใหม่ 


     "หื้ม แบบนี้ก็แย่น่ะสิ เกิดมีคนอื่นมาซื้อก่อนจะทำไง เดี๋ยวฉันซื้อให้" ไม่รอช้าหนังสือเล่มเงินก็มาอยู่ในมือเขาอันเสร็จสับ


     "งั้นต่อไป ไปดูเสื้อโค้ทดีกว่านะ นายจะได้มีใส่อีกตัว" มือเล็กกุบดึงร่างหนาให้เดินตามตนอย่างเร็วไว 






วินาทีนั้น




เขาไม่รู้เลยว่าหัวใจเต้นแรงขนาดไหน









Day 20
     เป็นอีกครั้งที่เขาได้เข้าเมืองมาคนเดียว ไดน่าไหว้วานให้เวอร์จิลช่วยมาส่งของให้กับร้านเสื้อที่เคยโดนเธอลากเข้าไปวัดไซต์เสื้อโค้ท เขาเองก็จะอยากขอบคุณเธอ แต่ก็ไม่รู้จะเอาอะไรให้แก่ลีน่าดี เวอร์จิลไม่ถนัดเรื่องซื้อของตอบแทนหรือให้ของอย่างอื่นแต่ไหนแต่ไรแล้ว นอกจากจะขอความช่วยเหลือจากคุณแม่อย่างอีวาให้ช่วยเลือกให้
     จนกระทั่ง


     "ซื้อของใกล้ๆตัวก็ได้นิจ้ะ พ่อหนุ่ม" หญิงสาววัยชราเอ่ยเรียกให้เขาต้องหันเหไปสนใจ เธอเป็นหญิงสาววัยเจ็ดสิบปีกว่าๆ เรือนผมเริ่มงอกขาวตามอายุอานามยกยิ้มเป็นมิตรเหมือนกับลีน่า ในมือพยายามจะยัดของบางอย่างเข้ามาในมือเขา


     "อันนี้ยายขายแค่หนึ่งเหรียญพอ"


     "...มันจะดีหรือ ยาย" เขาพูดเสียงอ่อน เธอส่ายหัวว่าไม่เป็นไร พลางดึงไหล่เขากระซิบข้างหูเขาเสียว่าอย่าปล่อยให้เวลาล่วงเลยนานเกินไป












     "อ้ะ ให้ฉันหรอ?" ลีน่ามองสร้อยคอที่เขาเอาให้ด้วยสายตาที่เปล่งประกาย เวอร์จิลพยักหัวตอบรับคำตอบของเธอ "ขอบคุณนะ ฉันจะดูแลมันให้อย่างดีเลย" รอยยิ้มผลิบานเหมือนดอกไม้เบ่งบานต้อนรับแสงอาทิตย์ เธอสวมมันไว้กับตัว ชุดเดรสที่ใส่ประจำดูเข้ากับสร้อยได้เป็นอย่างดี


มันช่างน่าหลงใหล













Day 34
     ที่นี่คือสวนดอกไม้แปลงเล็กๆที่ติดอยู่กับตัวป่าเป็นเส้นทางสัญจรไปมาของร้านคาเฟ่และทางเข้ายังเขา ลีน่ายังคงทำกิจวัตรประจำวันเช่นเคย เธอต้องมาเก็บดอกไม้เพื่อปรุงเครื่องดื่มให้กับลูกค้าที่จะมีบางครั้งมาแวะเวียนร้านเธอ
     ท้องฟ้าสีเงินที่เริ่มคล้ำ
     ลีน่าเงยหน้ามองอย่างสงบ


     "รีบๆเก็บดีกว่า"







แซ่ก



แซ่ก





     "?" เสียงบางอย่างเคลื่อนไหวแหวกว่ายเข้าใกล้หู ดวงเนตรสีอเมทิสไล่มองด้านหลังตัวเองด้วยความสงสัย เสียววินาทีที่หนัหลังกลับไปมอง ปลายเคียวได้เข้ามาฟันใส่แขนลีน่าไปเฉียดชิว ดอกไม้ลอยเคว้งตามสายลม


     "ห ... หอ ....หอม "


     "......."


     "หอม ... หอม หอม!!!!!!!!!"



     "กริ้ดดดดดดดดดดดด!!!" เสียงตะโกนและเสียงกรีดร้องประสานเข้ากัน ขาทั้งสองข้างทำหน้าที่มันด้วยดีนำร่างเธอหนีจากเหตุการณ์ที่กำลังตามหลังมา 
     ทั้งที่ไม่น่าจะมีปีศาจผ่านเข้ามาได้ง่ายๆ สัตว์อสูรมีสัญชาตญาณที่เด็ดขาดไม่มีทางที่จะหลุดลอดเข้ามาได้


     "อ้ะ อึ่ก!!!" เส้นทางที่วิ่งหนีเต็มไปด้วยรากไม้ที่ผุดขึ้นขัดขวางทาง  รองเท้าฉีกขาดไม่ได้ตั้งใจพาร่างของลีน่ากระแทกเข้ากับก้อนหินสุดแรง หน้าผากปริแตกขับของเหลวสีแดงค่อยๆไหลออกจากปากแผล


     "อา .... หอม หอมมาก หอมมากๆ เลือด เลือดสดๆ"


     "ไม่นะ..."


     "เลือดสดๆ!!!!!!!"








     "เวอร์จิล!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"











ฉับ! 





ฉับ! ฉับ! ฉับ!!!!!!!!!!







     แรงพลังที่ใส่งตัวดาบ ฟันร่างไม่น่าอภิรมย์จนหมดสิ้น เสียงหอบแฮ่กหายใจไม่เป็นจังหวะของเขาบ่งบอกได้ว่ารีบมาขนาดไหน และเวอร์จิลได้เห็นหยาดน้ำตาของลีน่าเป็นครั้งแรก


     "ลีน่า----" ไม่ทันที่เขาจะได้ปลอบเธอ สิ่งที่ได้กลับมาคือการกอดของลีน่า ร่างกายสั่นเทา นิ้วมือจิกเกร็งเข้ายังเนื้อผ้า เขาได้ยินเสียงหัวใจเต้นถี่จนฟังไม่ได้ว่าเป็นกี่ครั้ง


     "ไม่เป็นไรนะ" มือหนาเอื้อมลูบโอบกอดเป็นการปลอบให้ร่างเล็กใต้กายสงบลง ร่างกายของเธอเริ่มที่จะยอมหยุดสั่น


     "ไม่เป็นไรแล้ว ลีน่า"








เขาพูดแบบนั้นอีกครั้ง












TBC
แฮร่!ใกล้จะจบล่ะจ้า>< คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้เขาหน่อย จุ้บๆ>3<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #12 Henachan (@Henachan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 06:30

    กว่าจะมาชอบมากเค้าติ่งเวอร์จิลอยู่ด้วยคิดแล้วฟินนน~
    #12
    0
  2. #11 Mint3931155 (@Mint3931155) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 23:48

    โฮ้ยเขิน55+พอขึ้นแจ้งเตือนทีนี่แทบวิ่งกริ๊ดรอบบ้านเลยค่ะ^^''(ก็เวอร์ไป)
    สู้ๆค่าไรท์
    #11
    0
  3. #10 Boonsitaonchan (@Boonsitaonchan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 22:04

    ชอบมากๆเลยค่ะ! อัปต่อนะค่ะเป็นกำลังใจให้นะค่ะ
    #10
    0