(Fic naruto ) ไม่มีไรมากนอกจากได้เรื่อง!!(Yaoi)

ตอนที่ 5 : ดื่มดั่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    7 พ.ค. 61

Chapter 5
ดื่มดั่ง





     "ตอนนี้พวกนายก็ไม่ต่างจากนกในกรง หลังจากที่พวกเราเข้ามาในเมืองมาก็โดนพวกเวนดี้โกหมายหัวกันแล้ว เพราะงั้นพวกนายอย่าทำอะไรที่มันล่อตาล่อใจให้พวกนั้นสังเกตเห็นซะล่ะ" พวกผมเดินกินเค้กอยู่ที่ร้านคาเฟ่พาร์ทข้างๆสถานีรถไฟ พร้อมกับอธิบายสถานการณ์ตอนนี้ให้พวกนั้นฟัง แต่ว่ามานั่งร้านนี่....ทำไมถึงเป็นที่ต้องตาคนอื่นจังฟร่ะ!?(พวกนางหล่อเหลาและงดงามไง)





โดนหมายหัวไม่พอ ยังต้องมาตามดูแลพวกนี้ โอ้~~~~~~~~(ดับอนาถอีกรอบ)





"งั้นพวกเรามาควรจะรีบออกไปนะ"คาคาชิพูดอย่างกังวล รู้สึกว่าคุณนางจะโดนจ้องถี่เหลือเกิน!!ของๆข้าพวกเอ็งห้ามแตะ!!




ผมเลยปล่อยรังสีอาฆาตใส่พวกที่มองทันที เล่นเอาหันหน้ากันเลยทีเดียว ฮึๆ




"รอเพื่อนน่ะ ถึงจะติ้งต๋องก็เถอะ"





"เพื่อน?"อ่า...อย่าทำตาแบบนั้นสิครับ นักฆ่าอย่างผมก็มีเพื่อนเหมือนกันน่า แค่ไม่อยากจะเจอหน้ามันเท่าไร่





กริ้ง!!





เสียงเปิดประตูอย่างดังทำให้ดวงตานับสิบในร้านหันควับไปยังประตูยกเว้นแต่ 2 คนที่ยังคงนั่งชิ่วๆอยู่ตรงนี้






"เห~~~~วันนี้มาแปลกเปล่าว่ะ คุณเพื่อนพานักคอสมาเที่ยวหยอ?" เผยให้เห็นผุ้หญิงเรือนผมสีแดงชาด นัยต์ตาสีท้องทะเล ใส่ชุดเดรสสีอมชมพู รองเท้าหนังยาวถึงเข่าเดินเข้ามา





"บอสสั่งให้ฉันคอยดูแลและสอนเรื่องต่างๆของโลกนี้ แต่แกมาช้า"





"อุต้ะ ช้าหน่อยก็ไม่ได้อ่ะ ขี้เหนียวจริง"





"ว่าไงนะ คุโระ!!" ว่าเสร็จผมใช้ส้อมจ่อคอมันทันที




"อร้ายยยย ใจเย็นๆๆๆ!!"




"คนๆนี้คือ??"ยามาโคะมองอย่างสงสัย ก็ไม่แปลกนิเนอะ




"ฉันไม่มีชื่อหรอกนะ เรียกฉายาฉันเหมือนที่เลออนว่าก้ได้" ยัยนั้นพูดแบบนี้กับพวกเขาจนทำให้พวกนั้นนิ่วหน้าไม่น้อย จะนิ่วหน้าทำไม?




"งั้นเลออนก็เป็นฉายาของเธองั้นหรอ?"คาคาชิถามผมที่กำลังยันยัยบ้าที่หมายจะเกาะหนึบ(?)กับผมเนี่ย




"ถูกต้อง ฉันไม่มีชื่อเหมือนกับคุโระ เลออน มันเป็นฉายาที่ได้รับให้การกวาดล้างแก๊งมังกรทมิฬที่อยู่อเมริกา นักฆ่าส่วนใหญ่จะใช้ฉายามาเป็นชื่อตัวเอง เพราะไม่มีชื่อจริงๆให้ใช้ เลยเอาฉายามาใช้แทน"




"งั้นนักฆ่าอย่างพวกคุณเลออน......"ซาอิ





"หัวไวดีนิ พวกเราถูกปล่อยทิ้งให้อยู่อย่างทนทุกข์ทรมานตามกลางไฟสงครามที่ก่อตัวในอดีต ผู้คยหวังที่จะสงบสุขและมันก็แต่เนื้อหนังภายนอกที่อยากเห็นเด็กอย่างพวกเราที่ถูกทอดทิ้งให้ดิ้นรนที่จะมีชีวิตอยู่ มันก็แค่อาหารตาของพวกคนรวยที่เห็นแก่เงินและความสนุกของมัน บอสที่เห็นแบบนั้นอดไม่ได้ที่จะเห้นพวกเราที่ถูกทรมานแบบนั้น จึงได้เลี้ยงดูพวกเราอย่างกับลูกแท้ๆในไส้ของเขา"นี่ก็เล่าซะหมดเปลือกเลยนะ คุณเธอ!




"แล้วมาดาระเกี่ยวข้องอะไรด้วยล่ะ?"ซาสึเกะที่นั่งอยู่ข้างหลังเอ่ยถาม คงหมายอยากจะรู้เรื่องของมาสเตอร์สินะ





"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาถึงใช้ชื่อว่ามาดาระที่พวกนายรู้จัก มาสเตอร์เป็นคนที่คอยสนับสนุนองค์กรของบอสมานานพอตัว แถมยังชอบมาเที่ยวหาพวกเราบ่อยๆแต่ที่แน่ๆ...."




"?"



"มาหาทีไร ได้เรื่องทุกครั้ง=_=;;;" บรรลัยทุกครั้ง บ้านเช่าผมแทบจะไหม้หมดบ้านจนเป็นต้องย้ายไปอยุ่ที่อื่น แล้วสาเหตุมาจากที่มาสเตอร์เปิดเตาแก๊สทิ้งไว้แล้วไม่ปิด......




"อ่ะ ฮ่า ฮ่า....บ้านฉันที่เป็นบ้านเกี่ยวกับการทดลองยาก็โดนมาสเตอร์ทำซะเละไม่เหลือโครงสร้างเดิมเลย"คุโระยิ้มแห้งๆใส่ให้พวกนั้น 




"เออ คุโระ แกเป็นผู้หญิงที่ฉันไว้ใจที่สุด"




"ทำไมว่ะ?"มันเอียงคอมองผมอย่างงงๆ




"เลือกเสื้อผ้าให้พวกนี้ใส่ดิ เอาที่แบบว่าใส่ได้ตลอดทั้งปี ส่วนนี่บอสส่งบัตรรูดไม่จำกัดให้พวกนั้นซื้อเสื้อผ้าใส่กัน" ว่าเสร็จผมก็โยนบัตรให้มัน มันมองผมอย่างอึ่งๆ พลางชูบัตรขึ้นฟ้า เอ็งจะสันเสริญอะร้ายยยยยยยย





"บ..บัตรในตำนาน!!!!เค้าอยากได้บ้างอ่าาาาาาา"ถึงกับร้องไห้น้ำตาเล็ดเลยเรอะ คุโระชูบัตรเสร็จก็รีบลากเจ้าพวกนั้นไปทันทีเหลือแค่ผมกับคาคาชิที่ยังคงยนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น แถมมันยังส่งสายตามาให้อีก





[กินเสร็จเมื่อไหร่จองต่อนะ] คุโระเองก็เป็นฟอร์คเหมือนกับผมแต่ที่แน่ๆไม่ให้เว้ย!!!!!




"เหลือกันแค่นี่สิเนี่ย"ผมหันไปคุยกับคาคาชิที่นั่งสั่นระริกน้ำตาคลอเบ้า ยังไม่ทำอะไรเลยยยยยยยย



"เลออน...คือ.." พูดตะกุกเชียว น่ารักอ่ะ เค้กเป็นแบบนี้ทุกคนป่าว(ไม่อ่ะ ลูก)




"อยากออกจากร้านตามพวกนั้นสินะ" พยักหน้ารั่วๆ เดี๋ยวคอเข็คพอดีสิ




          ผมพาเขาเดินออกมา ดูเหมือนจะพยายามหลบหน้าผม ผมมองระแวงก็ว่าระแวงไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ ว่าแล้วผมเลยลองจับมือดูเจ้าตัวตกใจหน่อยๆก่อนที่จะให้ความร่วมมือดีๆบีบมือผมเป้นการตอบรับ>//^//<ผมละฟิน แค่ก--ๆ แต่ที่แน่ๆตอนนี้ผมหิวเหลือเกิน......ขอสักนิดได้คงจะดี














               เรียวตาหนาสีมรกตพลางมองผู้อยู่ด้านหลังอย่างกังวลใจก่อนที่จะก้มตัวลงให้เห็นในระดับสายตาของคนตรงหน้า นิ้วมือดึงเอาหน้ากากออกจากที่จะบรรจงลงประกบปากของคาคาชิที่เบิกตากว้างค้างทิ้ง สีหน้าขึ้นสีอย่างเห้นได้ชัด






               ภายใต้ซอกตึกที่เปลี่ยวผู้คน ปลายลิ้นเข้ามาหยอกเล่นในปากของคาคาชิอย่างสนุกสนาน คลอเคลียหยอกเย้า ร่างกายเริ่มไร้แรงดวงตาหนักอึ่ง ใจหายติดขัดกันหลายๆรอบ มือของเขาพยายามยันตัวเองออกแต่ก็ไร้ผล เลออนกอดเขาอย่างเหนียวแน่น กลิ่นหอมของเค้กไวท์ช็อคล่อล่วงให้เขาลิ้มรสชาติตามที่ชอบ






ของเหลวสีใสไหลออกจากปากทั้งคู่เรียกให้เลออนเลียตาม รสหวานของคาลาเมลดึงให้สติของเลออนดำดิ่งสู่ความกระหายยิ่งกว่าเดิม ริมฝีปากเริ่มถูกบดขยี้ยิ่งกว่าเดิม ก่อนที่จะสังเกตว่าคนข้างหน้าเริ่มไม่ไหวแล้ว ฝีปากของทั้ง 2 ก็ได้แยกออกจากกัน





คาคาชิรีบหายใจเอาอากาศอย่างกระอักกระอันในอ้อมกอดของเลออน เลออนที่เห็นอย่างงั้นคอยลูบหลังเบาๆเพื่อให้คนในอ้อมกอดค่อยๆหายใจ







"อร่อยดีนะ^^"

















TBC......
================================================
อร้ายยยยย แม่ค่ะ!!เขาจูบกันค่า!!!!!!!อ้ากกกกก แม่ฟินนนนนนนนน ส่วนรูปภาพไรท์แถมให้นะตะเอง อารมณ์มาพาไป~~~~~แล้วเจอกันนะ
















ปัง!!!!//ดับอนาถ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

133 ความคิดเห็น

  1. #30 Milovegot (@Milovegot) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 15:52
    ฟินสุดๆ//ตบหมอนรัวเลยทีเดี่ยว
    #30
    1
  2. #22 JJnovaAjaree (@JJnovaAjaree) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:39
    งือๆๆๆๆๆๆๆ. รุกๆๆๆๆๆๆ. ฟินนนนนนนนนน.
    //เขิลจนพูดไม่เป็นคำ
    Want Moreeeeeeeeeee
    #22
    1
  3. #21 coconut_4 (@coconut_4) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 19:03
    อ่านไปเขินไปเลยตรู เขาจูบกันอีกแล้ว โอ้ยยยยเขินแทน
    #21
    1
  4. #20 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 13:54
    ตบหมอนรัวๆค่ะ
    #20
    1
  5. #19 Arashi no Hime (@Narahime) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 13:51
    ตายห่าตั้งแต่หนูจูบกันแล้วลูกเอ๊ย!!ฟินอ่ะ...ได้กันเมื่อไรบอกเค้าด้วยนะตะเอง>w<//ยิ้มกรุ่มกริ่ม
    อยากให้คาคาชิโดนกินเร็วๆจังสงสัยตอนนั้นคาคาคุงคงจมเตียง----ไม่...ไม่สิๆๆๆๆ สันดานอย่าพึ่งออก!!!อย่าให้อารมณ์เจ้ามันพาไปม่าย!!!!555555
    #19
    1