ผจญรัก สลับโลก

ตอนที่ 4 : เดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ค. 62

ในที่สุดพวกเราทั้งสองก็ถึงสถานที่ที่ชื่อว่า รันเวร์โซเรีย รอบข้างมีแต่ตึกร้างเต็มไปหมดมีตึกที่จอดรถเก่าและตึกสูงสุดลูกหูลูกตา
ถ้าถามว่าทำไมมาเร็วถึงขนาดนี้เพราะในห้องหนังสือนั้นมีประตูลับซ่อนอยู่ในชั้นของหนังสือ เมื่อเปิดเข้าไปก็จะเห็นบางอย่างมีแสงสีฟ้ากระจายออกมาอย่างเห็นได้ชัดรูปร่างเป็นทรงกระบอกใหญ่
และสิ่งที่ทำเป็นกระบอกใหญ่นี้ไม่รู้ว่ามันคืออะไร เพราะมันไม่ใช่ทั้งกระจกและเพชร มันคืออะไรไม่รู้ใสเหมือกระจกและบางมากแต่แข็งมากกว่าน้ำเพชรมาต่อกันเป็นสิบๆชั้นซะอีก...พวกเราเข้าไปในกระบอกใสแสงสีฟ้านั้น และอยู่ๆก็มีลมมาปะทะร่างกายของพวกเราทั้งสองอย่างเบาบางและอยู่ๆพวกเราก็วาร์ปมาถึงที่ ที่น่าจะเป็นสถานที่ที่เรียกว่า รันเวร์โซเรีย นะน่ะ แต่ฮาริบอกว่าให้เดินต่อเข้าไปอีกหน่อยและจะถึงจุดที่อลาคาสอยู่

"เฮ้ยยยย!! พวกนายยยยบังอาจไม่รอฉันเลยนะเว้ย!" ฉันโมโหพวกเขาอยู่นิดๆละนะที่ไม่รอฉันเลยสักนิด!

"เธอมาช้าเองนี้หน่า ฮาน่าพวกเราเลยไม่รอเธอไงละ!" ร่างหนาตอบอย่างล้อหยอกเย่าสาวน้อยหน้าตาคล้ายผู้ชายอย่างคิดสนุก

"แล้วแม่สาวน้อยคนนั้นคือใครกัน หรือว่าจะเป็นโฮยอนอย่างที่เจ้าอลาคาสพูดเอาไว้กันละ หื้ม!" สวยกว่าที่คิดไว้อีกนะเนี้ยแต่อะไรกันกับหน้าตาไร้สีสันพันนั้นนะ

ฉันพยักหน้าใส่เค้า พวกเค้ามีด้วยกันทั้งหมดสี่คนสินะ ฉันเพิ่มภาระให้พวกเค้าเหรอเนี้ย...

"โฮยอน! โฮยอน!!...โฮยอน!!!" ผมตะโกนเรียนเธอแต่ผมว่าเธอคิดอะไรสักอย่างเป็นแน่เลยละ ปมไม่ค่อยมั่นใจว่าใช่เรื่องไม่ดีรึไม่นะ

"..อะไรเหรออลาคาส...." สงสัยฉันจะเผลอมาเกินไปแล้วสินะ... น่าเบื่อจริงๆ

"พวกนายนี้คือโฮยอน..ที่ฉันบอกพวกนายไป!" ผมแนะนำเธอให้พวกนั้นแต่พวกนั้นมองเธอตาไม่กระพริบเลยแต่เหมือนจะคิดอะไรอยู่ด้วยละนะ

"งันก็ฉันชื่อ มาค่อน ฟอลเลอร์ ยินดีที่ได้รู้จักนะแม่สาวน้อยโฮยอน!" ฉันพูดทักทายโฮยอนไปแต่สิ่งที่ฉันได้ยินมีแค่นี้

"อืม...มาค่อน..." ฉันว่าโฮยอนต้องมีนิสัยลึกๆแน่ๆแต่ทำไมแม่สาวน้อยถึงไม่แสดงออกมาละ...

"ส่วนฉันชื่อ แมนเดล แลม ! ยินดีที่ได้รู้จังโฮยอน!" เด็กคนนี้น่ารักดี แต่ว่านางแค่ไม่มีอารมณ์และความรู้สึกใดๆ

"แมนเดล...เหรอ..อืม" ฉันมองชายรูปร่างอ้วนตัวใหญ่ใส่เกราะเหล็กหนามองมาที่ฉัน ต่างจากคนอื่นที่ผอมสูงกันเป็นส่วน

เมื่อทักทายกันเสร็จพวกเราก็ลงไปในท่อระบายน้ำใหญ่ใต้ดินแปลกๆที่อยู่ใต้ตึกร้างพวกเราเดินไปเรื่อยๆ และตอนนี้เดินไปเกือบจะประมาณสามชั่วโมงแล้ว เมื่อเดินไปจะได้ยินแต่เสียงน้ำหยดและเสียหนูวิ่งพรุงพร่านไปหมดซึ่งฮาริก็เป็นคนกลัวหรือตกใจอะไรง่ายๆด้วย...

"อ้ายยยยย!!" มะ..เมื่อกี่มันตัวอะไรนะ หึ๋ยยยยน่ากลัวชะมัด-~-

"ขี้กลัวไปได้นะฮาน่า ก็แค่หนูตัวกระเปี๊ยกเดียว" ร่างหนาฟันหลังมาพูดกับร่างบางที่ตอนนี้หน้าซีดเหมือนไก่ต้ม

"นิ! ก็นายไม่ใช่ฉันนินายจะรู้อะไรกันเล่า! หึ!" น่าโมโหจริงๆ น่าจับเหวี่ยงให้ตกน้ำเน่าเสียเลย!ชิ!

"ชู่! พวกนายคุยกันดังไปแล้วนะใกล้ถึงฐานทัพลับแล้ว!" ผมพูดพลางกระซิบเพื่อให้คนทั้งสองหยุดเถียงกัน ไม่งันจะเกิดศึกปะทะครั้งใหญ่ขึ้นแน่ๆถ้าผมคิดไม่ผิด

ฐาน...ทัพลับเหรอมันคืออะไรกันและฉันมาทำอะไรที่นี้ ฉันหยุดเดินตามพวกเขา และยืนคิดว่าฉันมีเหตุผลอะไรที่ต้องมาที่นี้ด้วยทั้งๆที่ฉันเป็นตัวท่วงให้แท้ๆเลย....

"นี้โฮยอนรีบตามมาสิเดี๋ยวจะหลงทางเอาได้นะ.." ทำเธอถึงหยุดเดินกันนะ! ทั้งๆที่ก็คงจะรู้อยู่แล้วแท้ๆว่าตัวเองจะต้องหลงทางอยู่แล้วแต่ก้ยังจะหยุดเดิน

"อืม...ไปกันฮาริ..." นั้นสินะรีบเดินตามไปดีกว่าถ้าหลงหายไปละก็ อลาคาสก็จะไม่ได้ฆ่าฉัน...

"แมนเดลไปเปิดประตู..." ผมสั่งขึ้น และแมนเดินก็พยายามย่องไปเปิดประตูทางระบายน้ำ

"โฮยอนเธออยู่ที่นี้ห้ามไปไหนนะ เดี๋ยวพวกเราจะรีบมาเข้าใจนะ" ผมสั่งเธอและดูเหมือนเธอจะเข้าใจผมเช่นกันด้วย

"อืม..." ฉันเห็นทุกคนเดินออกไปทางประตูระบายน้ำ แต่ก็แปลกทำไมประตูระบายน้ำกับไม่มีน้ำสักหยด ยังไงก็ไปเดินสำรวจหน่อยจะเป็นไรไป..

.
.
.
.
.
.
.
__________________________


"แปลกดี...ไม่มีหลักฐานอะไรเลยที่แสดงถึงพวกนั้นสักนิดมันน่าสงสัยจริงๆ...ใช่ไหม มาค่อน" ร่างบางที่ค่อยๆย่องตรวจหาหลักฐานอย่างลับๆ

"มาค่อน!! นายได้ยิ- มาค่อน อลาคาส แมนเดล พวกนายอยู่ไหนหน่ะ.." ร่างบางหันหลังมาก็ไม่เจอใครแล้ว พวกนั้นหายไปไหนกัน ทำไม่ถึงไม่บอกกันสักคำ หลายรอบแล้วนะ ฉันโกรธพวกนายจริงๆแล้ว!!

ขนาดนั้น........ พวกผมเดินไปตรวจตรากันแต่พวกผมอาจจะไม่คิดเลยว่ามีใครบางคนหาไป..

"พวกนายได้หลักฐานอะไรบ้าง.." ผมถามพวกเขาอย่างจิงจัง

"พวกเราไม่เจออะไรสักอย่างเลย...อลาคาส" ร่างหนาหาของบางอย่างจนลืมทุกๆสิ่งทุกๆอย่าง

"แล้วเธอละ! ฮาริเจออะไรบ้าง!! ฮาริ! ฮาริ!! ฮาริ!!!" ผมเรียกฮาริหลายครั้งจนผมจึงต้องหันไปมองหาเธอแต่สิ่งที่เห็น เธอไม่ได้อยู่กับพวกเราด้วยซ้ำ

"ฮาริหายไปไหนกัน..... มีใครรู้บ้างไหม.... " ผมถามพวกเขา แต่พวกเขากับมองหน้ากันอย่างไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างเลย...

"พวกเราก็ไม่เห็นเธอเหมือนกันอลาคาส" ยัยนี้หายไปได้ยังไงกัน มาค่อนก็ไม่รู้อลาคาสยิ่งไปใหญ่เลย..

"ทั้งที่พวกเรามาพร้อมกันแท้ๆนิ มาค่อน อลาคาส พวกนายหาหลักฐานไปก่อนเดี๋ยวฉันจะไปตาหาฮาน่า!" ร่างหนาทั้งสามคนเมื่อตกลงกันแล้วก็ต่างแยกย้ายไปคนละทาง


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


0 ความคิดเห็น