ขึ้นดอยด้วยกันมั้ยครับ? #SS1 #YNWA [Rewrite]

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 พาแฟนขึ้นดอย EP.1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 254 ครั้ง
    8 ต.ค. 62

ตอนที่ 5 พาแฟนขึ้นดอย EP.1

 

ถึงจะตกใจ แต่เขาก็คืนสติได้อย่างรวดเร็ว เก้าอี้มองรุ่นน้องตรงหน้าตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า มองทะลุนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มที่ซับซ้อนคู่นั้น แต่กลับมองไม่เห็นถึงอารมณ์พิศวาสเหมือนอย่างที่ผู้หญิงพูดกับผู้ชายที่ตัวเองชอบ


ตัดเรื่องความรักออกไปได้เลย


เธออยากอำฉันเล่น มันไม่แรงไปหน่อยเหรอ” เป็นแฟนเชียวนะ คนอย่างเก้าอี้ถ้าเป็นแฟนกับผู้หญิงง่ายๆ แล้วจะเอาศักดิ์ศรีที่ไหนมาชูคอเป็นไอดอลให้สาวๆ กรี๊ดกันล่ะ


ถ้าอย่างนั้นหมี่ก็ไม่ตกลง”


เธอหันหลัง เก้าอี้รีบพุ่งตัวไปดักด้านหน้าพร้อมกับแตะบ่าเธอไว้ไม่ให้ขยับ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่หมี่ขาวไม่ค่อยคุ้นลอยมาแตะจมูก อดคิดไม่ได้ว่ากลิ่นนี้ทำให้คนตรงหน้าเซ็กซี่เป็นบ้า


“แค่ถ่ายรูปแล้วติดแฮชแท็กเหรอ”  เขาถาม


ใช่”


ไม่มีต่อรอบนอก?”


ไม่มีรอบนอก”


จะแบล็กเมล์ฉันหรือเปล่า” เขาย้ำเสียงเข้ม


คิ้วเรียวขมวดจนแทบจะผูกโบได้ เธอส่ายหน้าอย่างเอือมระอา “ทำอย่างกับตัวเองเป็นดาราดัง แค่ถ่ายรูปแล้วติดแฮชแท็ก แล้วก็อาจจะมีนัดเจอกันอีกสองสามครั้ง” ประโยคสุดท้ายอยู่ในลำคอ


นั่นไง ไหนว่าแค่ถ่ายรูป”


ก็เพื่อนหมี่ท้าไว้ว่าให้พาแฟนขึ้นดอยไง มีอย่างที่ไหนขึ้นดอยวันเดียวก็เลิกกัน เพื่อนหมี่คงเชื่อล่ะ” ที่จริงมันไม่ได้ยุ่งยากขนาดนั้น


แต่แบบนี้ฉันเสียหายมากกว่านะ” ใช่...เขาเสียหายมาก นายเก้าอี้ที่อยู่ตรงหน้าเธอเป็นไอดอลที่สาวๆ ค่อนประเทศอยากเจอตัวเป็นๆ นะ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะหน้าเหมือนโจรมากกว่าไอดอลก็เถอะ แต่เมื่อเห็นว่าเธอยังคงตีหน้ายุ่งเหมือนว่าเขาหวงตัวเองเกินเหตุก็คล้ายกับว่าจะหมดความสนใจอีกครั้ง “นี่เธอไม่รู้จักฉันเหรอ”


หมี่ขาวสูดลมหายใจลูก ค่อยๆ พรั่งพรูมันออกมาอย่างคนที่พยายามสงบสติอารมณ์ เธอตวัดสายตาใส่เก้าอี้ ท่าทางเหมือนแม่ค้าที่เจอลูกค้าเรื่องมาก “ขอโทษนะคะพี่ หมี่จำเป็นต้องรู้จักพี่ด้วยเหรอ ขนาดวันที่จับพี่เทค หมี่ยังไม่เคยคิดจะไปตามสืบว่าพี่เทคตัวเองเป็นใครเลย เพราะฉะนั้นแล้ว ถ้าพี่ไม่โอเค ก็-ไม่-ต้อง-พูด-มาก-ค่ะ!”


เสี้ยววินาทีนั้นเก้าอี้คิดจะเดินหนีไปซะดื้อๆ แต่พอเห็นสายตาของเพื่อนรักที่มองมาพอดีก็ต้องกลั้นใจหลับตาลงพร้อมกับตอบรับ “ได้...แต่มีข้อแม้”


ว่ามาค่ะ”


ไม่คิดว่าหมี่ขาวจะสงบกว่าที่คิด เก้าอี้หยุดคิดอีกเล็กน้อย ช่วงนี้ไม่ต้องไปเสนองานวิจัยต่างประเทศ งานในวงการนอกจากถ่ายแบบเป็นครั้งคราวเขาก็ไม่รับเพิ่มเติมแล้ว ตอนนี้อยู่ปีสี่ นอกจากโปรเจกต์ที่ต้องกลับมาแก้ไขอีกเล็กน้อยก็ไม่น่าจะมีปัญหาอื่น หลังจากสอบกลางภาคเสร็จแล้วคงถึงเวลาที่ต้องเข้าเรียนเต็มเวลาเสียที “ไปกินข้าวอาทิตย์ละครั้ง รู้แค่เราสองคนว่าฉันจะเลี้ยงข้าวเธอในฐานะพี่เทค อีกเดือนกว่าคงสอบกลางภาคแล้ว ถึงตอนนั้นฉันจะติวให้ก็แล้วกัน ส่วนเธอจะโกหกเพื่อนว่าเป็นแฟนกันก็ไม่มีปัญหา ขอแค่อย่าทำให้เรื่องยุ่งยากกว่านี้ก็พอ”


ติว?”


ไม่รู้ว่าเขาจะดีใจหรือเสียใจดีที่ผู้หญิงตรงหน้าใส่ใจเรื่องติวแทนที่จะเป็นเรื่องการปฏิบัติตัวในฐานะแฟนปลอมๆ ของเธอเพื่อหลอกเพื่อน จุดประสงค์ของเรื่องนี้ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องการที่เขาต้องตอบแทนเธอด้วยการเป็นแฟนหลอกๆ เหรอ?


หมี่ขาวมีท่าทีลังเล “อันที่จริงพี่ยังไม่ต้องคิดถึงขั้นนั้นก็ได้ค่ะ เป็นแฟนกันแค่วันนี้วันเดียวน่าจะดีกว่า ส่วนเรื่องติวนั้นก็ให้ทำในฐานะพี่เทค ปีนี้เป็นปีแรกที่ต้องเรียนตามสายด้วย ว่าแต่พี่จะติวหมี่ได้เหรอคะ พี่ยังไม่รู้เลยว่าหมี่เลือกสายกำลังหรือสื่อสาร”


เก้าอี้นิ่งไปพักหนึ่ง จะให้บอกได้ยังไงว่าเพิ่งเห็นเธออัปเดตตารางเรียนลงเฟซบุ๊ก “อ้อ...เดาเอาน่ะ ฉันเรียนสายไฟฟ้าสื่อสาร แต่ก็ลงวิชาของสายไฟฟ้ากำลังบางตัวด้วย เนื้อหาปีสามไม่ยากเท่าไร พอจะสอนได้อยู่”


เขาพูดออกไปด้วยความมั่นใจ


ดูเหมือนว่าพี่จะเรียนเก่งมาก” ขนาดไม่เข้าเรียนเลยยังมั่นอกมั่นใจขนาดนี้ ถ้าไม่เก่งไปเลยก็คงไม่แคล้วมีแต่แมงโม้แน่ๆ


เก้าอี้ดูออกว่าอีกฝ่ายคงไม่มั่นใจเท่าไรว่าเขาสามารถถึงขั้นติวเธอได้ แต่ความมั่นใจที่มีมาตั้งแต่เกิดแบบนี้มันไม่ใช่บุคลิกที่จะแต่งขึ้นมากันได้ง่ายๆ เสียหน่อย จึงอดหงุดหงิดไม่ได้ที่เหมือนโดนหมี่ขาวดูถูกกลายๆ “ก็พอตัวนะ”


งั้นก็ได้ ไว้เราค่อยคุยเรื่องเรียนทีหลังแล้วกัน ว่าแต่หมี่ต้องเตรียมอะไรให้พี่บ้าง”


ตอนขึ้นดอยมีน้ำหวานกับน้ำเปล่าแจกอยู่แล้ว เธอแค่เก็บน้ำเปล่าสักขวดคอยวิ่งเอามาให้ตอนพักระหว่างทางก็แล้วกัน อีกอย่างเรียกพี่อี้ก็ได้ ยังไงฉันก็เป็นพี่เทคเธอนะ”


แต่พี่ยังแทนตัวว่าฉันอยู่เลยนี่”


ฉันไม่อยาก...ช่างเถอะ ติดปากน่ะ” ไม่อยากบอกหรอกว่าที่เรียกพี่เรียกน้องตอนแรกน่ะเพราะคิดว่าพอเจอหน้าแล้วจะอยากเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกัน แต่พอเจอตัวจริง ยิ่งได้คุยกัน ก็รู้สึกว่าอยากเป็นมากกว่าพี่น้องไปแล้ว


ยัยนี่หน้าตาจืดๆ แต่ก็น่ารักดี ยิ่งตอนหน้าแดงๆ เพราะออกกำลัง เขายิ่งรู้สึกว่าผู้หญิงแบบนี้น่าสนใจขึ้นมานิดหน่อย


แต่พอรู้ถึงความคิดตัวเองเขาก็ต้องสะดุ้งในใจ พยายามปฏิเสธความคิดบางอย่างในใจที่ตอนแรกคิดว่าลืมไปแล้ว สงสัยครึ่งปีหลังมานี้วันๆ มองแต่หน้าเหี่ยวๆ ของอาจารย์ที่ปรึกษาจนเอียน แทบไม่ได้โงหัวออกมามองสาวในรั้วมหาลัย ที่ยอมวิ่งถือธงในวันนี้ นอกจากจะติดชาเลนจ์จากเดย์เพื่อนรัก ยังวางแผนดิบดีว่าจะเหล่ผู้หญิงตั้งแต่ตีนดอยยันยอดดอยเลยให้ตายสิ


แค่คิดก็มีแรงวิ่งแล้ว


เวลาจะเรียกพี่อี้ก็เรียกชื่อหมี่แล้วกันค่ะ ส่วนจะฉันจะเธอก็ตามใจ”


ว่าแต่เธอไหวเหรอ” เขาอดถามไม่ได้จริงๆ เห็นตัวเล็กแบบนี้ไม่แน่ใจเลยว่าเธอจะสามารถตามติดไปถึงยอดดอยได้


หมี่ขาวกลอกตา ไม่ได้รู้สึกเกร็งอย่างที่เป็นตอนแรกแล้ว เธอหมุนคอแล้วอมยิ้ม ท่าทางเหมือนนักเลงเวลาที่จะเดินไปหาเรื่องชาวบ้าน เก้าอี้จึงรีบปล่อยมือจากไหล่เธอทันที


หมี่วิ่งขึ้นวิ่งลงดอยมาสองปี ยังไม่เคยเป็นลมกลางทางนะ ว่าแต่พี่เถอะ ตัวแห้งๆ แบบนี้ไหวเหรอ”

เก้าอี้ถลึงตาใส่ รู้สึกเหมือนโดนดูถูก ไม่อยากอวดเลยว่าถ้าถอดเสื้อช็อปออกมาแล้วจะต้องเห็นอะไร


หึ วิ่งตามมาให้ทันเถอะ”


หมี่ขาวไหวไหล่ อันที่จริงเธอกำลังแอบมองหาเพื่อนห้องพยาบาล กะว่าจะนั่งท้ายกระบะรถพยาบาลขึ้นไป ปกติแค่วิ่งเช็กแถวเด็กก็เหนื่อยพออยู่แล้ว ถ้าต้องมาคอยแบกน้ำให้กับผู้ชายคนนี้ เห็นทีว่าอาจจะไม่ไหว อย่างน้อยก็ต้องถามให้แน่ชัดว่ารถพยาบาลจะขึ้นไปก่อนหรือไปพร้อมกัน


จริงสิ มาถ่ายรูปกันก่อน” เธอล้วงโทรศัพท์ออกมา


เดี๋ยวก่อน ไหนบอกจะถ่ายรูปบนดอยไง”


ก็ต้องถ่ายเก็บไว้ปะพี่ เดี๋ยวเขาจะหาว่าเฟค”


เก้าอี้เหลือบมองเดย์อีกครั้ง เห็นสายตาของมันแล้วรู้สึกคันปลายเท้ายิบๆ แต่ตัวเขาเองก็ล้วงมือถือออกมาด้วยเหมือนกัน “เซลฟี่ละกันนะ”


แน่สิ แต่ที่จริงให้คนอื่นถ่ายให้ก็ดีนะ”


ไม่ต้องแล้ว เอามือถือฉันถ่าย เดี๋ยวค่อยส่งเข้าเครื่องเธอ ของฉันกล้องชัดกว่า” เขาพูด


หมี่ขาวมองมือถือตัวเอง ขมวดคิ้วน้อยๆ เพราะมือถือของเธอกับเขาก็เหมือนจะรุ่นเดียวกันไม่ใช่เหรอ แต่ตอนที่จะอ้าปากพูดก็ถูกเขาโอบไหล่มาแล้วพร้อมกับเสียงชัตเตอร์ดังรัวๆ


เห้ยพี่อี้ ขอจัดทรงผมก่อน” เธอเพิ่งเห็นว่าผมตรงที่เก้าอี้ดึงใบไม้ออกมานั้นหลุดลุ่ย


ไม่เป็นไรเดี๋ยวใช้แอปแต่งเอา” พูดจบก็สั่ง “ยิ้มหน่อยสิ”


มุมปากทั้งสองข้างของเธอยกขึ้น พยายามให้เป็นรอยยิ้มที่จริงใจที่สุดในชีวิต แต่ว่าเพราะส่วนสูงที่ค่อนข้างต่างกันของเธอกับเขา พอเซลฟี่แล้วเหมือนว่าจะเห็นแต่หัวของเธอโผล่ขึ้นมา น่าเกลียดเหมือนภาพตัดแปะเลยให้ตายสิ


พี่อี้ย่อลงหน่อยไม่ได้เหรอ”


ไม่อะปวดหลัง” เขาพูดแบบนั้นแล้วก็หยุดถ่ายรูป “เอาเบอร์มาสิ จะส่งรูปให้”



รีไรท์นะคะ แต่ละตอนจะสั้นลง แต่จะทยอยลงให้อ่านเรื่อยๆ ค่ะ ใครสนใจรูปแบบ E-Book

สามารถดาวน์โหลดได้ที่ www.mebmarket.com หรือจิ้ม


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 254 ครั้ง

759 ความคิดเห็น

  1. #383 Bright diamond (@pungpond0445) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 21:52
    เย็นวันศุกร์มีอะไรเหรอคะ.....
    #383
    2
    • #383-1 ไป๋ชิงหง (@vongolebeauty) (จากตอนที่ 6)
      6 มิถุนายน 2562 / 21:52
      ปาร์ตี้ที่ร้านเหล้าทุกวันศุกร์ค่า 555
      #383-1
  2. #318 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 18:23
    เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ นิยายสนุก
    #318
    0
  3. #204 ExOne_08 (@ExOne_08) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 09:00
    ชอบอะไรแบบนี้มากๆๆ
    #204
    0