มังกรพลิกฟ้า [事在人为]

ตอนที่ 23 : ตอนที่ ๒๒ ทะเลสาบมรกต (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

ตอนที่ ๒๒ ทะเลสาบมรกต (๑)

 

ตามที่อาจารย์และศิษย์พี่เคยเล่าให้ฟัง ป่าเซียนเป็นคล้ายมิติหนึ่งที่แยกออกจากโลกที่เขาอาศัยอยู่ อันตรายนั้นซุกซ่อนทุกทิศทุกทาง ทว่าตั้งแต่ชิวหลงก้าวเข้ามา นอกจากต้นไม้บางต้น และเซียนเต่าดำที่มีนิสัยประหลาด กลับไม่พบเจอเรื่องราวอันตรายอย่างที่คาดคิด แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น สิ่งที่วิเศษอย่างหนึ่งก็คือความรู้สึกหิวโหยกลับมิได้เกิดขึ้นเลย พร้อมกับที่วันเวลาเคลื่อนผ่าน วันแล้ววันเล่า

ชิวหลงไม่เข้าใจว่าเหตุใดผู้คนจึงต้องเข้ามาฝึกฝนในป่าเซียน เพราะร่างกายของเขากลับมิได้รู้สึกเปลี่ยนแปลงไปแม้เพียงนิด จะมีก็แต่ไป๋ไป๋เท่านั้นที่เริ่มจะโตวันโตคืน ชิวหลงและมันเดินทางเลียบลำธารเล็กไปเรื่อยๆ หวังเพียงว่าจะได้พบกับใจกลางป่าเซียนโดยไว ลูกเสือที่ตัวเริ่มไม่น้อยกลับตะกุยตะกายน้ำในลำธารเพื่อจับปลากินอย่างหิวโหยทุกเช้าเย็น ประหนึ่งว่าอาการอิ่มทิพย์มีเพียงแต่เขาเท่านั้นที่รู้สึก

ทิวทัศน์ในป่าเซียนเมื่อมีแสงสว่างพาดผ่านท้องฟ้า ยามเมื่อเมฆหมอกเลือนหาย รอบด้านก็คือต้นไม้สูงใหญ่สลับกันไป ลำต้นของต้นไม้เหล่านี้ล้วนมีผลึกแก้วหลากสีปกคลุมอยู่ ใบไม้แต่ละใบสีสันไม่ซ้ำกัน อีกทั้งยังแข็งแรงทนทานประหนึ่งเป็นเส้นใยที่ทำจากโลหะ แต่กระนั้นก็ยังมีต้นไม้ใบหญ้าที่ธรรมดาขึ้นแซมประปรายบ้าง ชิวหลงแม้จะมีสายตาที่แยกแยะพลังของสิ่งมีชีวิตได้ แต่ทว่าเมื่ออยู่ในป่าเซียน สีสันของพืชพรรณเหล่านี้กลับทำให้ชายหนุ่มไม่จำเป็นต้องใช้ความสามารถพิเศษเลยแม้แต่น้อย

การเดินทางสงบราบรื่น นอกจากต้นไม้ใบหญ้าแล้วกลับไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เป็นอันตราย เมื่อยล้าก็พัก มีแรงก็เดินต่อ ผ่านไปราวหนึ่งเดือน ไป๋ไป๋ขยายใหญ่จนเกือบเท่าเซียนเต่าดำที่เขาพบเจอ กระพรวนที่สวมอยู่กลับขยายใหญ่ให้พอดีกับคอมันอย่างน่าอัศจรรย์ ครั้นยืนอยู่ตรงกลางหน้าผาพันจั้ง เขาก็ต้องมากังวลอีกครั้ง

ไป๋ไป๋ เจ้าตัวใหญ่ขนาดนี้ ข้าแบกขึ้นหน้าผาไม่ได้หรอกนะ”

เหมียว…”

ไป๋ไป๋ที่ตัวใหญ่ยักษ์ร้องเสียงออดอ้อน แม้มันจะตัวโต ทว่านิสัยกลับคล้ายแมวอยู่มาก มันเอาหัวดุนดันไหล่ของชิวหลงด้วยสายตาออดอ้อน ชายหนุ่มระบายลมหายใจ มองไปทางใดก็เห็นแต่หน้าผาสูงชัน ขณะที่เขากำลังนั่งลงคำนวณระยะทางอย่างเคร่งเครียด ไป๋ไป๋ก็คาบคอเสื้อของเขาจนลอยหวือไปอยู่บนหลังของมัน

สวรรค์! นี่เจ้าจะทำอะไร”

ไป๋ไป๋ร้องเหมียว คล้ายกับเตือนให้เขาจับมันไว้ให้มั่น เส้นขนของมันหนานุ่มราวกับกลุ่มเส้นไหม ชิวหลงขยุ้มขนมันด้วยความตระหนกตามสัญชาตญาณ

ไป๋ไป๋คำรามเสียงต่ำในลำคอ มันถอยหลังออกห่างจากหน้าผาราวยี่สิบจั้ง เคลื่อนที่ว่องไวประเปรียวปานสายสายฟ้า กระแสลมพัดเส้นผมตีหน้าชิวหลงจนเจ็บแสบน้อยๆ เขาหมอบตัวบนหลังของมัน เริ่มคาดเดาสถานการณ์ได้แล้วว่ามันกำลังจะทำอะไร

พยัคฆ์ตัวโตสามารถปีนหน้าผาได้สบาย แต่พยัคฆ์ตัวเท่าไป๋ไป๋ เขายังไม่เคยเห็น ตั้งแต่ที่ไป๋ไป๋เข้ามาในป่าเซียน มันก็ทำราวกับรู้จักคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้เป็นอย่างดี จนแม้แต่ชิวหลงเองก็คล้ายกับถูกมันชักนำให้เดินไปยังทิศทางที่ถูกต้อง

ครั้นถอยออกมาไกลพอควร ไป๋ไป๋ก็ร้องเตือนชิวหลงอีกครั้ง

ระมัดระวังให้มาก ตกลงมาอาจไม่แค่เจ็บสาหัส แต่อาจถึงชีวิตได้รู้หรือไม่”

ไป๋ไป๋หายใจฟืดฟาดคล้ายกับฟังรู้เรื่อง มันย่อกายลงต่ำ สะโพกส่ายน้อยๆ ก่อนจะดีดตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วเกินกว่าที่ชิวหลงจะจินตนาการออก

ความเร็วระดับนี้ กับหน้าผาหมื่นจั้ง หากไม่พลาด

เขาคิดคำนวณในใจ

สวรรค์ ก้าวละเกือบยี่สิบจั้ง ด้วยความชันขนาดนี้ ไม่ถึงร้อยก้าวก็ถึงหน้าผาแล้ว

ไป๋ไป๋พุ่งตัวไปได้สองก้าว แต่เดิมเขาคิดว่ามันจะใช้หินก้อนใหญ่เพื่อถีบตัว แต่เรื่องเหลือเชื่อก็พลันบังเกิด

พรึ่บ!

ปีกแข็งแรงสีขาวบริสุทธิ์ขนาดใหญ่สองเท่าของตัวมันสยายกว้างราวกับปีกนกยักษ์ต้องแสงอาทิตย์ในยามเที่ยงวันจนทำให้ชิวหลงตาพร่า ไป๋ไป๋ขยับปีกครั้งหนึ่ง ตัวเขาและมันก็พลันลอยขึ้นสูงนับร้อยจั้ง เจ้าเสือประหลาดตัวนี้ขยับปีกไม่กี่ครั้งก็พุ่งเหนือหน้าผาลึก ทิวทัศน์อันงดงามเบื้องล่างพลันปรากฏสู่สายตา

หุบผาสีรุ้ง ทะเลสาบมรกต ฝูงนกประหลาดและสัตว์ประหลาดนับร้อยชนิดส่งเสียงกู่ร้องอย่างมีชีวิตชีวา ราวกับว่ามิได้รับรู้ถึงผู้มาเยือนรายใหม่

กรร!

ไป๋ไป๋คล้ายสะดุ้งน้อยๆ มันหันขวับ ชิวหลงจึงหันตามเสียงคำรามดังกระหึ่ม ต้นกำเนิดเสียงที่เห็นทำให้ชิวหลงต้องเบิกตาโตด้วยความประหลาดใจ

เบื้องล่างมีพยัคฆ์สีทองตัวหนึ่ง ลำตัวใหญ่กว่าไป๋ไป๋ราวสามเท่า ปีกของมันกินพื้นที่ไปหนึ่งในสิบของทะเลสาบขนาดใหญ่แห่งนี้

ไป๋ไป๋เสียการทรงตัวจนเซวูบ พาชิวหลงและมันดิ่งลงกลางทะเลสาบอย่างรวดเร็ว

กระแสลมรุนแรงตีปะทะผิวหน้า ไป๋ไป๋ครางเสียงต่ำในลำคอราวกับเสียงคนพร่ำบ่น มันหันหัวมาหาชิวหลง คาบชายหนุ่มมาไว้ด้านหน้า ก่อนจะโอบปีกล้อมรอบตัวเขาไว้อย่างหนาแน่น ร่างของทั้งสองพุ่งสู่ทะเลสาบมรกตอย่างรวดเร็ว

ตูม!

คลื่นน้ำแผ่กระจายวงกว้าง น้ำในทะเลสาบไหลทะลักจนสัตว์น้อยใหญ่เปียกโชก แตกตื่นจนเกิดเสียงระงม

 

ชิวหลงมิได้รู้สึกเจ็บปวด น้ำจำนวนมากไหลทะลักเข้าปอดจนต้องกลั้นหายใจ ไป๋ไป๋คลายปีกที่โอบล้อมเขาไว้ ทว่าตัวมันกลับจมดิ่งลงใต้น้ำเรื่อยๆ

บัดซบ เจ้าเสือตัวนี้ว่ายน้ำไม่เป็นหรือ

อะไรบางอย่างสว่างวาบเข้าตา คือไข่มุกที่ฝังอยู่กับด้ามกระบี่ไม้ของเขานั่นเอง

นักพรตสุ่ยเซียนเคยบอกเขาไว้ว่าไข่มุกนี้ต้องใช้ในยามจำเป็นเท่านั้น ด้วยเพราะเหตุใดก็ไม่รู้ เขาใช้ฟันแทะไข่มุกให้หลุดออกจากด้ามกระบี่ ก่อนจะดิ่งตัวตามไป๋ไป๋ลงไป แล้วยัดไข่มุกใส่ปากของมัน

แม้จะเติบโตจากเมืองชายทะเล ทว่าน้ำลึกขนาดนี้กลับทำให้เขาเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ สายตาของชิวหลงเริ่มพร่าเลือน เรี่ยวแรงเริ่มเหือดหาย ครั้นยัดไข่มุกใส่ปากไป๋ไป๋สำเร็จ เขาก็สำลักน้ำอย่างทรมาน ท้ายที่สุดก็หมดสติไป

ดวงตากลมโตเบิกโพลงทันทีที่มันกลืนไข่มุกลงไป ไป๋ไป๋ส่ายหัวอย่างรุนแรง มันพุ่งเอาหัวดุนดันท้องของชิวหลง ผลักชายหนุ่มให้ขึ้นไปเหนือน้ำ

จบตอน (๑)


-----------------------
มาแล้วค่าาา
หายไปนานเลยเนอะ ยุ่งกับหลายสิ่ง แต่ก็ไม่ได้ลืมเรื่องนี้น้าาาาาาา มาเริ่มเขียนอีกรอบก็จะตันหน่อยๆ 555555555 ขอบคุณทุกคนที่ยังไม่ทิ้งกันนะคะ จะพยายามเจียดเวลามาเขียนให้ได้อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง มีหลายคนรอ ไป๋ก็น้ำตาจะไหล งืออออออ

ขอบคุณที่ตามมาให้กำลังใจกันนะคะ เลิฟๆ

ไป๋ชิงหง

กลุ่มสำหรับติดตามนิยายที่ไป๋เขียน : >> https://www.facebook.com/groups/1766112733688475/
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

321 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 21:28
    เดี๊ยวๆ ทำไมเรารู้สึกว่ารูปด้านบนสุด เป็นรูปแฮร์รี่ พอตเตอร์ เวอร์ชั่นจีน แถมถ้าสังเกตดีๆแล้วมีสายฟ้าที่หน้าผากด้วย…หรือเราคิดไปเองคนเดียว?
    #242
    0
  2. #195 huabon (@huabon) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 11:31
    เป็นแฟนพี่เหอะไป๋ พี่จะได้อ่านก่อนเพื่อน ทุกตอน
    #195
    1
    • #195-1 ScarletWhite (@vongolebeauty) (จากตอนที่ 23)
      1 กันยายน 2560 / 22:33
      เป็นแฟนไป๋ก็ไม่ได้อ่านจ้าาาา 5555 ไม่ได้เขียนทิ้งไว้ ก๊ากๆๆๆ
      #195-1
  3. #194 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 01:31
    ไป๋ไป๋ตัวใหญ่แต่ยังร้องเหมียวๆ โอ๊ยน่าเอ็นดู
    #194
    0
  4. #191 mint (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 04:08
    คิดถึงน้า
    #191
    0
  5. #190 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 10:56
    นุกๆๆๆๆค่ะรอๆๆๆค่ะ
    #190
    0
  6. #189 Mask (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 07:45
    กำลังสนุกเลย
    #189
    0
  7. #187 miwza96 (@miwza96) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:38
    อ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกตื่นเต้นกับเนื้อเรื่องตลอดเวลาเลย
    #187
    0
  8. #186 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 16:36
    พ่อของไป๋ไป๋เหรอ เจ้าสีทองนี่น่ะ
    #186
    0
  9. #185 AuThenIV (@AuThenIV) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 15:50
    เรื่องนี้สนุกมาก อ่านรวดเดียวจบเลย
    รู้สึกดีใจ ที่หานิยายดีๆแบบนี้จนเจอ

    สำนวนดีเยี่ยม เนื้อเรื่องแปลกแหวกแนว
    #185
    0
  10. #184 Nhuput (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 22:57
    นึกว่าอาไป๋ลืมชิวหลงไปแล้ว
    #184
    0
  11. #183 uาeต้uไม้ (@maddogmike) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 22:43
    ไป๋ไป๋จะเก่งแล้ววว
    #183
    0
  12. #182 runggold (@runggold) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 22:27
    สู้ๆน้าาา รอออออ
    #182
    0