มินตรา

ตอนที่ 3 : มินตรา ตอนที่3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,063
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    9 ม.ค. 55

 ตอนที่3

 

อรสรวงก็นิ่งเงียบไปจนพิมพ์พลอยหันมองเพื่อนเป็นหลายรอบ เธอรู้ดีว่าเพื่อนของเธอในโหมดนี้ไม่ควรเซ้าซี้เป็นอย่างยิ่ง

อรสรวงเป็นคนอารมณ์ดีอยู่เป็นนิจและค่อนข้างจะมองโลกในแง่บวก น่าสนิทสนมใกล้ชิดด้วยรูปลักษณ์ที่น่ารักน่าเอ็นดู หากแต่เมื่อเกิดความหงุดหงิดไม่ชอบใจแล้วก็จะแผ่รังสีบางประการที่น่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งคำพูดเชือดเฉือนและทีท่าเย็นชาราวจะทลายโลกทั้งใบให้ราบเป็นหน้ากลองก็ไม่น่าตอแยเป็นที่สุด

พิมพ์พลอยรู้ดีว่าในช่วงสองปีที่ผ่านมา หลังจากอรสรวงได้ไปทำงานกับลุงผู้เจ้าชู้ประตูดิน แล้วยังมาเจอเธอที่ฟูมฟายเรื่องความเจ้าชู้ของคนรักที่กลายเป็นอดีตคนเคยรัก เพื่อนผู้นี้ก็เริ่มมองผู้ชายในมุมใหม่เป็นมุมที่ระมัดระวังตนมากยิ่งขึ้น ยิ่งได้รับฟังเหตุการณ์เมื่อครู่ เธอจึงพอจะเดาได้ว่าชายผู้หล่อสุดใจที่นั่งด้านหน้านั้นก็คงเป็นเหตุผลที่ทำให้เพื่อนของเธอเป็นเช่นนี้

เป็นอะไรมองหน้าฉันทำไม

เปล่าแต่มาดนางพญาของแกโผล่มาอีกแล้วน่ะสิ

อะไรน้ำเสียงหงุดหงิดของอรสรวงไม่ได้ทำให้พิมพ์พลอยเงียบลงได้เพราะความคุ้นชิน

ก็เวลาแกไม่พอใจอะไร คอแกจะแข็งหน้าจะเชิดอกผายไหล่ผึ่ง ตาขวางเหมือนจะกวาดทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้าไง

บ้า ฉันไม่ใช่หมาบ้านะ อรสรวงพูดกลั้วหัวเราะจนพิมพ์พลอยลอบโล่งใจที่ในที่สุดมาดพระแม่กาลีของอรสรวงก็หลุดออกจากตัวเสียที

ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง เดี๋ยวก็ถึงแล้ว พอถึงก็แยกย้ายกันไปแกอย่าใส่ใจเลย

อือ ว่าแต่วันนี้เราจะไปที่ไหนนะ

ที่พักของราชการอยู่หลังอำเภอน่ะ ฉันเคยมานานมากแล้วจำได้ว่าหน้าอำเภอมีร้านขายอาหารพื้นเมืองอีสานที่อร่อยมากทั้งๆที่เป็นเมืองเหนือแท้ๆ ส้มตำนะเผ็ดแต่อร่อยถึงใจ แกต้องชอบแน่ๆ พิมพ์พลอยพูดเอาใจเพื่อน เพราะสนิทกันจนรู้ว่าอาหารที่ถูกปากอรสรวงคืออาหารประจำภาคอีสานนี่เอง

 

ชานชาลาในวันหยุดคลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากมายที่บ้างก็เดินทางมาเที่ยวหรือมาทำงาน บ้างก็มารับผู้โดยสาร พิมพ์พลอยกับอรสรวงชะเง้อมองหาคนที่มารับโดยไม่ได้มองว่ามีใครคนหนึ่งยืนมองอยู่ห่างๆพร้อมทั้งยืนรอให้ลูกน้องมารับเช่นกัน  ในใจลึกๆของปรมินทร์รู้สึกมั่นใจว่าหากความรู้สึกของเขาไม่ผิดพลาด และวาสนาต้องกัน เขาจะต้องได้เกี่ยวข้องหรือพบเจอผู้หญิงที่ไม่รู้จักแม้แต่ชื่อนั้นอีกแน่นอน ความรู้สึกนี้ทำให้อกที่ร้อนรุ่มไร้สาเหตุเย็นลงได้ทั้งที่ค่อนข้างหนักใจไม่น้อย

ปรมินทร์ก้มมองเวลาในนาฬิกาข้อมือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหาลูกน้องกึ่งเพื่อนที่จะมารับอีกครั้ง และไม่นานก็มีชายในชุดกางเกงยีนส์เสื้อโปโลก็เดินยิ้มฟันขาวมาให้พร้อมกับหญิงสาวร่างสันทัดอีกคนที่อยู่ในชุดกระโปรงผ้ายีนส์สีซีดกับเสื้อเชิร์ตแขนยาวสีขาว  แม้จะเกินความคาดหมายอยู่บ้างที่มีผู้ติดตามมาด้วยแต่ กิริยามารยาทที่ถูกอบรมมาอย่างดีทำให้สีหน้าเคร่งขรึมนั้นมีรอยยิ้มนิดๆส่งให้หญิงสาวผู้นั้นเช่นกัน

คุณหวานมาด้วยหรือครับ

ค่ะ พอดีว่าหวานจะมารับรุ่นน้องที่จะมาช่วยงานขุดค้นแถวถ้ำด้วยน่ะค่ะ มธุรสกล่าวเสียงหวานสมชื่อดวงตาที่ปัดมาสคาร่ามาอย่างตั้งอกตั้งใจนั้นมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความชื่นชมที่ปิดไว้ไม่มิด  ทั้งยังรู้สึกภาคภูมิลึกๆเมื่อเห็นสายตาของสาวๆทั้งหลายที่จ้องมองมาที่เธอและชายหนุ่มผู้สะดุดตาอย่างเหลือร้าย

อ้อ ไปเถอะทัศนัยชายหนุ่มกล่าวพลางพยักหน้ากับลูกน้องคนสนิท

เอ่อ รุ่นน้องของคุณหวานจะไปพักที่บ้านพักติดกับบ้านพักของคุณปลัดด้วยน่ะครับ ผมเห็นว่าไหนๆก็ทางเดียวกันแล้วก็เลยให้คุณหวานติดรถมารับรุ่นน้องไปส่งพร้อมคุณปลัดเลย

อ้าว เอาสิก็ดีเหมือนกัน มธุรสอมยิ้มสมใจเมื่อเห็นว่าฝ่ายนั้นยินดีต่อการพึ่งพาของเธอ จากนั้นจึงมองไปรอบๆชานชาลาแล้วจึงเปิดยิ้มกว้างเมื่อพบเป้าหมาย

ยัยพลอย ยัยฟ้า ทางนี้จ้ะ พิมพ์พลอยและอรสรวงหันขวับตามเสียงเรียกพร้อมรอยยิ้มที่เกิดขึ้นเมื่อพบหน้ารุ่นพี่คนคุ้นเคย หากรอยยิ้มของอรสรวงก็ค่อยๆหุบลงอย่างช้าๆเมื่อเห็นว่าด้านหลังรุ่นพี่มีคนที่เธอประสงค์จะหลีกหนีมองมาเช่นกัน สายตาคมปลาบนั้นทำให้เธอร้อนวูบ

อ้อ เป็นรุ่นน้องคุณหวานนี่เอง

ทำไมคะหรือว่ารู้จักกันแล้วมธุรสกล่าวอย่างระแวงเล็กน้อย โดยเฉพาะอรสรวงที่มีใบหน้าน่าเอ็นดู บุคลิกโดดเด่น  พิมพ์พลอยนั้นดูคมขำก็จริงแต่เมื่อเทียบกับอรสรวงที่มีท่าทีสง่ากว่าจึงคล้ายถูกกลบรัศมีอยู่ในทีจึงไม่น่ากังวลเท่า

ไม่เชิงหรอกครับปรมินทร์ตอบสั้นๆก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ลูกน้องนำทางไปโดยพยายามที่จะไม่หันไปดูหรือแสดงความสนใจคนที่เขาสนใจอย่างที่สุด ลางสังหรณ์ของเขาแม่นยำเหมือนเคย...

 

อรสรวงเงียบมาตลอดทางเมื่อมธุรสถามก็ตอบเป็นคำๆไปจนพิมพ์พลอยต้องเป็นฝ่ายตอบคำถามหลายอย่างแทน โดยมีชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้าเงียบไปตลอดทางเช่นกัน จวบจนมาถึงบ้านพักที่มธุรสจัดแจงให้คนมาทำความสะอาดและเตรียมเครื่องนอนไว้ให้

บ้านพักกึ่งไม้กึ่งปูนนั้นสะอาดสะอ้าน บริเวณโดยรอบก็มีการตัดพุ่มไม้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยน่าอยู่ ด้านในก็สะอาดพอควรแม้จะดูโล่งไปบ้างแต่ก็ไม่มีกลิ่นอับของมดแมลงใดๆ ไม้ที่มีการซ่อมแซมทาสีบำรุงอยู่เสมอทำให้ทั้งสองสาวผู้ที่มาใหม่พอใจเป็นอย่างมาก หากไม่ติดอยู่ตรงที่ทราบว่าชายหนุ่มที่อรสรวงเขม่นพักอยู่บ้านพักที่รั้วติดกัน

ให้ตายเถอะ โลกมันกลมเกินไปหรือเปล่า อรสรวงบ่นเบาๆเมื่อได้อยู่กันตามลำพังกับเพื่อนสนิท

นั่นสิ ไอ้เราก็ไม่ได้อยากจะเจอก็ดันเจอ หรือจะเป็นบุพเพสันนิวาส

สันนิวาสกับแกหรือยัยพลอย

ใครว่า สันนิวาสกับแกต่างหาก ถึงได้บังเอิญเจอบังเอิญพบกันได้บ่อยๆ แกไม่ได้ยินเหรอว่าปกติเขาไม่ได้กลับบ้านที่กรุงเทพบ่อยๆ

ไม่ได้ยิน ไม่เห็นสนใจอรสรวงพูดจากใจจริงเพราะหลังจากขึ้นรถแล้วเธอก็แทบจะหลับแหล่มิหลับแหล่

ชื่อปรมินทร์ ชื่อเพราะดีหล่อก็หล่อมาก หุ่นก็น่ากินชะมัด เฮ้อน่าเสียดายจริงๆที่มีเมียแล้ว แต่ทำไมเมียเขาไม่ออกมารับ บ้านก็ปิดเสียมิดชิดเชียวพิมพ์พลอยบ่นติดตลก

อย่าไปสนใจเขามากเลยแก ต่อให้รั้วติดกันแต่ก็ทำงานกันคนละส่วน ฉันได้ยินคุณทัศนัยเรียกเขาว่าคุณปลัด ถ้าไม่จำเป็นพวกเราก็คงไม่เจอกัน

ฮั่นแน่ แกก็สนใจเขาเหมือนกันนี่

บ้า อยู่กันแค่นั้นถึงไม่อยากฟังยังไงก็ต้องได้ยินบ้างล่ะย่ะ อรสรวงกล่าวพร้อมกับทำหน้าหน่ายที่ความบังเอิญนี้ช่างทำพิษ

ว่าแต่ป็นปลัดที่หนุ่มมากเลยนะ เพราะดูๆแล้วน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเรา

ก็คงงั้น ฉันง่วงมากเลย ขอไปอาบน้ำจะได้สดชื่นขึ้นมาบ้าง พิมพ์พลอยพยักหน้าหงึกๆก่อนจะเดินสำรวจบ้านพักอย่างพึงพอใจ

 

เย็นย่ำมธุรสก็มารับรุ่นน้องทั้งสองไปยังตลาดใกล้อำเภอพร้อมทั้งแนะนำสถานที่คร่าวๆให้พิมพ์พลอยและอรสรวงได้รู้จักมักคุ้นเอาไว้ ก่อนจะพาไปยังร้านอาหารที่เป็นเพิงไม้ไผ่มุงจากหลายหลังเพื่อแนะนำให้ทั้งคู่ได้รู้จักกับผู้ร่วมงานซึ่งค่อนข้างคุ้นหน้าคุ้นตากันเพราะเป็นรุ่นพี่ที่จบมาจากสถาบันเดียวกันอีกสามคนที่เป็นชายสองหญิงหนึ่ง

ปัดโธ่นึกว่าใคร พี่หวานอุบซะมิดที่แท้ก็ไอ้พลอยกับไอ้ฟ้านี่เอง ไอ้เราก็อุตส่าห์ตื่นเต้น หนึ่งในนั้นอุทานเสียงลั่นก่อนจะส่งยิ้มให้สองสาว ส่วนอีกสองคนก็รู้สึกคึกคักขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวผู้เป็นรุ่นน้อง

มาค่ะน้องฟ้า น้องพลอย กินกันวันนี้พี่เอเลี้ยง เสียงหญิงสาววัยเดียวกับมธุรสร้องบอกสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนในกลุ่มเพราะผู้ที่ชื่อเอนั้นคือคนที่ทักเป็นคนแรกนั่นเอง

อ้าวไหงงั้นล่ะ แต่ก็โอเคนะ ถือว่าเป็นเวลคัมมิล เลี้ยงต้อนรับสาวๆก็ได้ เสียงหยอกล้อของรุ่นพี่และรุ่นน้องสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นจนคนมาใหม่ทั้งสองโล่งใจและรู้สึกว่าคิดถูกที่หนีความเจริญทางวัตถุมาต่างถิ่นเช่นนี้ เฮฮากันได้สักพักใหญ่อนันต์ชัยหรือเอก็โบกมือโบกไม้ให้ผู้ที่เดินเข้ามาในบริเวณร้านอาหาร

ทางนี้ครับปลัดปอ มาทานข้าวเหมือนกันหรือครับ ที่นั่งไม้ยาวที่สามารถนั่งได้ข้างละสามคนเริ่มแออัดเมื่อมีกลุ่มใหม่เพิ่มมาอีกสอง พนักงานในร้านจึงยกเก้าอี้พลาสติกสีสดมาวางหัวโต๊ะทั้งสองฟาก อรสรวงอึดอัดขึ้นมาทันทีด้วยว่าเธอนั่งริมซึ่งบังเอิญเป็นด้านที่ ปลัดปอเลือกทรุดตัวลงนั่งพร้อมทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้กึ่งอมยิ้มให้กับรุ่นพี่ของเธอ

ฟ้า พลอย นี่ปลัดปอ คนจากอำเภอที่จะมาช่วยประสานงานดูแลงานขุดค้นครั้งนี้ร่วมกับพวกเรา แล้วนี่คุณนัยผู้ช่วยปลัด

เขารู้จักกันแล้วค่ะ พี่เอ มธุรสรีบบอก

อ้าวงั้นก็ดี งานขุดค้นคราวนี้เริ่มจากบริเวณปากถ้ำจนเข้าไปในถ้ำตื้นๆ ที่คิดว่าน่าจะเป็นแหล่งหลักฐานสำคัญก็เพราะว่าชาวบ้านเข้าไปหลบฝนเจอสร้อยข้อมือประคำสำริดกับหม้อไห ที่น่าจะเป็นสมัยเดียวกับบ้านเชียง เลยต้องเปิดปากถ้ำ ดีที่เราได้นายอำเภอกับปลัดปอช่วยอำนวยความสะดวกให้ทุกอย่างเลยง่ายขึ้น

มันเป็นหน้าที่อยู่แล้วครับปรมินทร์ตอบอนันต์ชัยทว่าสายตาคมกลับจ้องไปยังเสี้ยวหน้านวลที่ก้มลงเล่นหลอดพลาสติกในแก้วน้ำอัดลมของตน

ฟ้าเพลียจังเลยค่ะ ถ้ายังไงขอตัวกลับที่พักก่อนได้ไหมคะพิมพ์พลอยกะพริบตาปริบๆแต่ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของเพื่อน

เดี๋ยวรออาหารก่อนแล้วเอากลับไปกินที่บ้านได้ไหมคะพี่เอ

เอาอย่างนั้นหรือ มิน่าฟ้าดูเงียบๆไม่สบายหรือเปล่า เดี๋ยวแวะร้านขายยาซื้อพวกยาสามัญประจำบ้านเข้าไปด้วยสิ พี่เองก็ลืมนึกไป มธุรสบอกต่อรุ่นน้องทั้งสองพร้อมทั้งขยับกุญแจรถที่วางไว้บนโต๊ะ

เดี๋ยวรออาหารก่อน อาหารของผมด้วยแล้วเอากลับไปกินที่บ้านพักก็ได้ครับ ผมจะไปส่งเองปรมินทร์รีบอาสา

แล้วปลัดปอไม่ทานยอดฟ้ากับพวกผมก่อนหรืออนันต์ชัยแย้งเสียงลั่น

ผมเองก็เพิ่งเดินทางมาถึงเพลียอยู่เหมือนกัน ไว้วันหน้าดีไหมครับพิมพ์พลอยอ้าปากพะงาบๆ...โอ้ววว งานเข้า...พลางปรายตามองปรมินทร์อย่างตั้งใจขึ้นก็พบว่าสายตาของฝ่ายนั้นวนเวียนอยู่แถวใบหน้าของอรสรวงเท่านั้น เรียกได้ว่าแทบจะไม่ใส่ใจว่าใครจะจ้องจับผิดหรือไม่เสียด้วยซ้ำ

จริงสินะครับ งั้นไว้นัดกันสักอาทิตย์หน้า ไปกินแถวริมฝายดีกว่า เจ้ามือสรุปอย่างอารมณ์ดี

อรสรวงลอบถอนหายใจ นึกหงุดหงิดที่ตัวเองไม่กล้าตะบึงตะบอนปฏิเสธเพราะเกรงว่าจะดูเยอะไปสำหรับคนที่แทบไม่รู้จักกัน อีกทั้งวิสัยของเธอนั้นไม่เคยเรื่องมากมาก่อนแม้หัวใจลึกๆคล้ายจะบอกให้เธอหลีกหนีชายผู้นี้ให้มากที่สุด ทว่าดูท่าจะลำบากหากต้องมีการทำงานประสานกันตามที่รุ่นพี่บอกมา

ทัศนัย นายจะไปกับเราหรือว่าจะกินที่นี่ก่อน

ไว้ผมให้คุณเอไปส่งดีกว่า ปลัดไปเถอะครับร่างสูงใหญ่พยักหน้าก่อนจะคุยกันต่อเรื่องงานและการวางแผนการขุดค้น เมื่อพนักงานนำเอาถุงอาหารมาวางไว้ให้ปรมินทร์จึงขยับตัว ก่อนจะยืนรอให้อรสรวงและพิมพ์พลอยลุกตาม  พิมพ์พลอยถูกดันให้ขึ้นนั่งด้านหน้าคู่กับคนขับส่วนคนดันก็เอื้อมมือไปที่จับประตูพบดิบพอดีกับที่มีมือใหญ่เอื้อมมาจะเปิดให้ มือของคนทั้งคู่ที่บังเอิญแตะกันราวเป็นความตั้งใจของสวรรค์สร้างปฏิกิริยาที่ไม่คาดฝันให้เกิดขึ้น

ความร้อนที่วาบจากมือพุ่งเข้าสู่ดวงใจนั้นรุนแรงจนอรสรวงลืมที่จะดึงมือตัวเองออกมา ทำได้เพียงหันขวับจ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายด้วยความงุนงงและสับสน  ปรมินทร์เองก็ไม่ผิดกันเท่าใดนักความรู้สึกเดียวกันกับช่วงเวลาที่เขาได้สบตาหญิงสาวผู้นี้เป็นครั้งแรกกลับมาอีกครั้ง

ขอโทษ ปรมินทร์เป็นฝ่ายดึงมือออกมาก่อนพร้อมกับกล่าวด้วยเสียงทุ้มกว่าปกติ ร่างสูงใหญ่นั้นผละออกไปก่อนจะเดินไปด้านคนขับทั้งที่รู้สึกคล้ายตนเพิ่งโดนหมัดฮุกเข้าที่สมองและ...หัวใจ

อรสรวงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นก่อนจะพาตัวเองเข้าไปในรถอย่างอัตโนมัติ ความเงียบที่ปกคลุมตลอดทางสิ้นสุดลงเมื่อถึงที่พัก

ขอบคุณ คุณปลัดมากนะคะที่อาสามาส่งพวกเรา พิมพ์พลอยพูดแทนเพื่อนที่ดูเหมือนจะใบ้รับประทาน ก่อนจะจูงมือเพื่อนสนิทเข้าบ้านพัก เพียงพ้นสายตาคมๆคู่นั้นหญิงสาวก็หันขวับมาหาอรสรวงเพื่อรอสิ่งที่เพื่อนสนิทจะเปิดปากพูดออกมา

บ้าไปแล้วคำพูดที่หลุดออกมาจากปากอิ่มเต็มทำให้พิมพ์พลอยต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่

เอายังไง แกจะแง่งๆใส่เขาต่อหรือจับมือกันทำงานชั่วคราว อรสรวงทรุดนั่งบนโซฟาเก่าๆในบ้านพักก่อนจะเงยมองเพื่อน

แกไม่เข้าใจ อรสรวงนึกไปถึงความรู้สึกประหลาดของตัวเอง

คุณปลัดเขาชอบแกว่ะ

บ้า เขามีเมียแล้วนะแก

นั่นล่ะ บรรลัยแน่งานนี้ เอายังไงกันดีล่ะ ท่าทางแบบนั้นฉันล่ะกลัวใจเฮียแกจริงๆ

ฉันไม่มีวันทำตัวเป็นมือที่สามในครอบครัวใคร แกก็รู้

พูดแบบนี้อย่าบอกนะว่าแกก็ชอบเขาเหมือนกัน

บ้าเหรอ คนเพิ่งเคยพบกัน

เสียดายจริงๆ เฮ้อนึกว่าจะมีใครมาเอาชนะใจเจ้าหญิงน้ำแข็งอย่างแกได้สักที  ต่อให้ฉันอยากให้แกเจอคนที่ใช่มากแค่ไหน แต่ถ้าจะต้องมากินน้ำใต้ศอก ฉันว่าแกขึ้นคานเสียยังดีกว่า

คิดไปถึงไหนแล้วยัยพลอย ฉันไม่มีวันชอบตานั่นหรอก คนอะไรชวนให้หงุดหงิดที่สุดยิ่งไม่อยากพบไม่อยากเจอกลับต้องพบต้องเจอ คอยดูนะถ้ามาทำรุ่มร่ามกับฉัน แม่จะต่อยให้ตาแตกเชียว พิมพ์พลอยมองแมวตัวน้อยที่ขู่แฟ่ดๆนั้นอย่างนึกขำ ยิ่งนึกไปถึงพ่อปลัดนั่นตัวทั้งสูงใหญ่ราวนักรบโบราณ กับเพื่อนตนที่ตัวบางเล็กจ้อยแค่คิดก็ดูไม่จืดเสียแล้ว

 

ปรมินทร์ลุกขึ้นมานั่งบนเตียงกลางดึก หลังจากที่เผลอหลับไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง ทันทีที่ตื่นวงหน้าที่เขาคิดถึงก่อนหลับก็โผล่มาหลอกหลอนอีกคราว จากที่มองดูอรสรวงไม่ยินดียินร้ายในตัวเขามิหนำซ้ำยังแฝงไปด้วยความไม่ชอบใจในตัวเขาเสียด้วยซ้ำ  ใช่ว่าจะไม่มีหญิงสาวที่คิดเรียกร้องความสนใจเขาด้วยท่าที่เชิดหยิ่งไม่ชอบใจแต่ท้ายที่สุดหญิงสาวเหล่านั้นก็เผยความรู้สึกที่แท้จริงออกมา แต่สำหรับผู้หญิงคนนี้แล้วเขาไม่แน่ใจ

บางอย่างที่รุนแรงในแววตาของเธอผู้นั้นทำให้เขาต้องรู้สึกกลุ้มทั้งก่อนหลับตาและหลังลืมตา ด้วยความถือดีในตัวเองทำให้เขานึกฮึดขึ้นมาและตัดสินใจว่าจะไม่ไปตอแยฝ่ายนั้นก่อน ในเมื่อไม่ชอบหน้ากันก็ไม่จำเป็นต้องพยายาม ผู้หญิงคนนั้นช่างไร้เหตุผลสิ้นดีไม่มีค่าคู่ควรให้เขาต้องนำมาคิดมากจนหัวแทบระเบิดเช่นนี้เลยสักนิด!

 

ความแปลกที่ทำให้คนที่ความรู้สึกไวตื่นขึ้นมากลางดึก ความรู้สึกที่กึ่งฝันกึ่งตื่นนั้นกลับได้ยินคล้ายเสียงร่ำไห้คร่ำครวญของสตรีที่แว่วกังวานเข้ามาในโสตประสาท น้ำเสียงนั้นสร้างความปวดหัวใจให้กับเธออย่างบอกไม่ถูก ดวงตากลมโตลืมตื่นขึ้นมาเต็มที่พร้อมความรู้สึกปวดหัวใจนั้น

อรสรวงกรอกตามองรอบตัวแล้วก็ให้นึกขึ้นได้ว่าบัดนี้เธอได้เดินทางมาอยู่ต่างจังหวัดแล้ว ข้างกายมีพิมพ์พลอยนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ เธอจึงค่อยๆลุกจากเตียงด้วยเกรงว่าจะรบกวนเพื่อน

หญิงสาวจรดปลายเท้าก่อนจะเปิดประตูออกมาด้านนอกซึ่งเป็นระเบียงชั้นสอง ลมเย็นๆทำให้ความรู้สึกเศร้าลึกนั้นจางหายไปทีละน้อย

ฝันว่าอะไรทำไมต้องเศร้าอย่างนี้ด้วย เธอพึมพำเบาๆพยายามเค้นความจำที่เลือนรางนั้นทว่ากลับจำสิ่งใดที่ฝันไม่ได้เลย แต่คาดว่าคงมิใช่ฝันดีนักเพราะความรู้สึกปวดหนึบในใจยังคงค้างอยู่ พลันความรู้สึกขนลุกชันคล้ายมีคนจ้องมองอยู่ ทำให้เธอต้องหันขวับไปมอง แสงจันทร์เต็มดวงสว่างไสวทำให้มองเห็นว่าบนระเบียงชั้นสองของหลังใกล้ๆก็มีร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งยืนกอดอกอยู่เช่นกัน ดวงตาสองคู่ที่สบประสานก่อให้เกิดความรู้สึกราวมีน้ำหนักกดทับลงบนบ่าจนเธอต้องหลบสายตาคมนั้น และปลีกตัวเองเข้าไปด้านในทันที

อย่างกับนกรู้ โอ้ยจะบ้าตายอรสรวงบ่นเบาๆก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเตียงและเอนตัวนอนลงอีกครั้ง เธอจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมามีอิทธิพลต่อจิตใจเธอได้ ยิ่งเป็นผู้ชายคนนั้นยิ่งไม่มีวัน

 

ปรมินทร์ยืนหลับตานิ่งปล่อยให้ลมเย็นโลมเนื้อตัวและหัวใจในตอนนี้ ผู้หญิงคนนั้นไม่ชอบหน้าเขาจริงๆ...  ชายหนุ่มเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านก่อนจะลงมาออกกำลังด้านล่างซึ่งมีเครื่องออกกำลังกายที่จัดหามาเพื่อปลดปล่อยความรู้สึกและปลดปล่อยความคิดให้ห่างจากผู้หญิงคนนั้นให้ได้ แม้ใจจะบอกว่าใช่แล้วคนนี้ที่ต้องการแต่เขาจะพยายามบังคับมันให้ได้เพื่อศักดิ์ศรีของตัวเอง

อีกไม่ถึงชั่วโมงก็เช้าแล้วเขาจึงอาบน้ำผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวสำหรับการประชุมก่อนออกภาคสนามข้ามเขตตำบลไปพร้อมกลุ่มนักโบราณคดี  

 

รถโฟร์วีลสองคันจอดใต้เงาไม้ฝุ่นที่ตลบขึ้นจางลงพร้อมกับคณะคนที่แต่งตัวเต็มที่ในการลุยงานกลางแจ้ง  ปากถ้ำตื้นที่ธรรมชาติเจาะลึกเข้าไปไม่มากนั้นยังเป็นเขตที่ยังไม่ต้องเข้าไปสำรวจมากนักมีเพียงคนงานของทางการที่วางเต้นท์ไว้เพื่อกันไม่ให้เกิดการแตกตื่นมาขุดค้นจนหลักฐานทางโบราณคดีต้องเสียหาย

ทั้งหมดมองดูเขตเชือกที่กั้นไว้ การขุดเพิ่งลงมือได้ไม่นานแต่ผลก็น่าพอใจไม่น้อย ลานกว้างหน้าถ้ำอาจจะเป็นที่ประกอบพิธีอะไรสักอย่างเมื่อหลายร้อยหลายพันปีมาแล้ว พิธีนี้อาจจะรวมไปถึงฝังศพพร้อมข้าวของตามความเชื่อโบราณ และคงทับซ้อนกันหลายยุคหลายสมัยเพราะเพียงชั้นดินตื้นๆก็พบหม้อไหดินเผาหลายใบ บางใบมีคล้ายแกลบข้าวอยู่ด้านใน รวมไปถึงของบางอย่างที่เกรอะกรังก้นหม้อ

คนงานหลายคนที่แม้ไม่ได้เรียนมาทางนี้โดยตรงแต่ถูกฝึกอบรมมาเป็นอย่างดีเริ่มลงมือทำงาน รวมทั้งกลุ่มของอรสรวงที่เริ่มลงไปในหลุมที่คนงานจัดการเกลี่ยดินเตรียมไว้ก่อนล่วงหน้า นับแต่จับพลั่วและแปรงหญิงสาวก็ไม่สนใจคนร่างสูงใหญ่นั้นอีกต่อไป เศษหม้อเศษไห และลูกปัดดินหลายต่อหลายชิ้นน่าหลงไหลจนทำให้ผู้ทีห่างหายไปนานปลื้มเปรม

ปรมินทร์จัดความสะดวกให้กับกลุ่มนักขุดค้นก่อนจะจับโฟร์วีลไปยังอำเภอพร้อมทัศนัยผู้ช่วย เพื่อจัดการงานเอกสารและงานเร่งด่วนอื่นๆตามหมู่บ้านที่อยู่ในความรับผิดชอบ ก่อนจะกลับมาอีกครั้งเมื่อใกล้เที่ยงเพื่อส่งเสบียง เขาเมียงมองหน้าถ้ำอย่างสนใจมิใช่น้อย

เข้าไปดูกันไหมครับคุณปลัด อนันนต์ชัยที่เพิ่งอิ่มข้าวร้องถาม

ก็น่าสนใจดีครับ

ไปไอ้พลอยไอ้ฟ้า  แกสองคนยังไม่เคยเข้าไปข้างในนี่นะเดี๋ยวพี่พาไปดูเองว่าเราเปิดถ้ำได้ถึงไหนแล้ว รุ่นพี่ชักชวนพลางเดินเข้าไปพร้อมไฟตะเกียงใส่ถ่านที่ส่องสว่างจ้าพอสมควรโดยไม่รอฟังคำตอบรับหรือคำปฏิเสธทำให้อรสรวงจำต้องเดินตามผู้ชายตัวโตทั้งคู่ไปพร้อมกับพิมพ์พลอย

หญิงสาวทั้งสองมีไฟฉายกระบอกย่อมติดตัวมาด้วยคนละกระบอก ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อยงดงามตามธรรมชาติเมื่อเกล็ดหินเหล่านั้นสะท้อนกับแสงไฟก็เป็นประกายงดงามน่าตื่นตาตื่นใจ มีเชือกที่กางกั้นบริเวณที่ค้นพบวัตถุโบราณ และมีซอกเล็กซอกน้อยมากกว่าที่คิด

ตอนแรกนึกว่าถ้ำเล็กๆเสียอีกค่ะพี่เอ อรสรวงกล่าวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น

ใช่ แรกๆพวกพี่ก็คิดอย่างนั้นแต่พอเปิดทางไปเรื่อยๆข้างในก็มีทางเดินเข้าไปลึกพอสมควรเหมือนกันเพียงแต่มีหินงอกมาบังไว้ ตรงนี้ไงล่ะที่เราต้องเคลียร์พวกหินที่งอกที่ย้อยมาบังทางถึงได้เห็นว่าข้างในกว้างเหมือนกัน

กลิ่นชื้นและกลิ่นมูลค้างคาวอับๆโชยมาเจือจางมากจนแทบไม่ได้กลิ่นพร้อมกับมีลมเบาๆที่ทำให้รู้ว่าถ้ำนี้มีการระบายอากาศพอสมควร เสียงน้ำหยดที่ดังเป็นระยะกับความชื้นเย็นทำให้ขนแขนของคนที่เดินเรียงกันลุกชันได้ไม่ยาก ทั้งยังต้องระวังซอกซอยลึกที่อาจจะเป็นที่อยู่ของสัตว์มีพิษ  รวมไปถึงระวังค้างคาวที่อาจจะตื่นขึ้นหากถูกรบกวนมากไปอีกด้วย

เมื่อเดินจนสุดทางจึงพากันย้อนกลับโดยที่คราวนี้สองสาวกลายเป็นคนนำทางแทน ไฟฉายที่ส่องไปตามทางและตามกองหินงอกหินย้อยนั้นชะงักโดยอรสรวง รูปลักษณะหินที่สะดุดตาเธอนี้คล้ายเป็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งพับเพียบพิงฝาถ้ำอย่างทอดอาลัย มิรู้ว่าจะเป็นด้วยตาฝาดหรือภาพหลอน เธอรู้สึกคล้ายมองเห็นรูปหน้าของหญิงสาวที่ถูกเคลือบด้วยหินนั้น

เอ๊ะ แสงไฟส่องกระทบบางอย่างเป็นประกายผิดไปจากหินงอกหินย้อยตามธรรมชาติ พิมพ์พลอยเดินเข้าไปใกล้แสงนั้นพร้อมกับอรสรวงโดยมีสองหนุ่มมองตามมาอย่างงุนงง

นี่มันแหวนนี่ ดูสิเหมือนอยู่ในมือคนที่กลายเป็นหินเลยพิมพ์พลอยร้องทักขณะที่อรสรวงคุกเข่าลงแตะแหวนวงนั้น ความรู้สึกชาวูบและคล้ายพบเจอกับของที่หล่นหายไปเกิดขึ้นกับเธออีกครั้ง

แหวนสัมริดฝังแก้วพญานาค เสียงของเธอกังวานก้องผสมแว่วเสียงที่เหมือนปลาบปลื้มของหญิงสาวที่ไม่ชัดเจนนักแต่ก็ทำให้คนอุทานสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะจ้องมองไปที่หินรูปคนนั้นอย่างพินิจพิจารณามากขึ้น

ของโบราณหรือครับ ปรมินทร์เดินเข้ามาใกล้อรสรวงจนไฟฉายที่เขาถืออยู่ส่องเต็มไปที่หินรูปหญิงสาวนั้น ความรู้สึกวูบวาบเกิดขึ้นกับเขาทว่าเพียงครู่เดียวก็หายไป ไออุ่นของชายหนุ่มที่เข้าใกล้เธอทำให้อรสรวงรู้สึกหวั่นไหวจนต้องละสายตาจากกองหินรูปคนนั้นพร้อมกับลุกขึ้นจากอากัปกิริยาที่คุกเข่าอยู่

คล้ายแหวนที่แกใส่อยู่เลยยัยฟ้า

อืม คล้ายมาก อรสรวงกล่าวพลางยื่นแหวนสัมริดนั้นให้กับรุ่นพี่ที่มีสีหน้าตื่นเต้น

แปลกพี่ก็เดินไปเดินมาในถ้ำไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบไม่เห็นจะเจอแหวนวงนี้เลย เฮงดีว่ะไอ้ฟ้า อนันต์ชัยอุทานเมื่อเห็นความสมบูรณ์ของตัวแหวน จากแสงที่ส่องทำให้เห็นว่ามีอักขระบางอย่างฝังอยู่ในตัวสัมริดที่ค่อนข้างสมบูรณ์นั้น

ครั้นเห็นว่าปรมินทร์หันมาสนใจแหวนในมือของอนันต์ชัยแล้ว อรสรวงจึงกลับไปมองดูหินที่รูปร่างคล้ายสตรีก่อนจะเดินเข้าไปสัมผัสบริเวณที่น่าจะสมมุติได้ว่าเป็นวงหน้า

เหมือนหน้าผู้หญิงเลยค่ะ สวยเสียด้วย

หลังขุดค้นเสร็จที่นี่คงเป็นแหล่งท่องเที่ยวได้สบายๆเลยล่ะ ยิ่งมีหินรูปร่างเหมือนคนนี่คงได้มีทรงเจ้าเข้าผีหาตำนานถ้ำแน่ๆอนันต์ชัยกล่าวกลั้วหัวเราะ การค้นพบครั้งนี้อาจจะให้อะไรดีๆมากกว่าที่คาด ในขณะที่พิมพ์พลอยหันขวับมองเพื่อนสนิท

พลอยว่าเราออกจากถ้ำกันเถอะค่ะไม่รู้ทำไม จู่ๆรู้สึกเหมือนอุณหภูมิมันลดลงยังไงก็ไม่ทราบ ทุกคนก็รู้สึกเหมือนพิมพ์พลอยจึงพากันออกจากถ้ำตามคำชวนนั้น

เมื่อเจอกับแสงสว่างตามธรรมชาติ แหวนสัมริดดูเหมือนจะสมบูรณ์กว่าที่คิด อักขระที่ไม่ได้ถูกกาลเวลาทำลายเลยแม้แต่น้อยทั้งยังเด่นชัดจนอนันต์ชัยอารมณ์ดีหัวเราะร่า

วันหยุดสัปดาห์นี้คงต้องไปเลี้ยงฉลองกันหน่อยแล้วเว้ย ของชิ้นนี้นะรับรองจะต้องเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ในวงการประวัติศาสตร์แน่ๆ อรสรวงมองดูแหวนวงนั้นด้วยความรู้สึกที่สับสนทั้งโหยหาและเศร้าใจทั้งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ขนาดของแหวนนั้นใหญ่เกินไปสำหรับผู้หญิงแต่ก็เมื่อเทียบกับมือผู้ชายตัวโตๆอย่างปรมินทร์แล้วคงใส่ได้เพียงนิ้วก้อยเท่านั้น

ฟ้ากับพลอยไปขุดต่อก่อนนะพี่พิมพ์พลอยลากตัวเพื่อนไปลงหลุมขุดค้นเพื่อสอบถามบางอย่าง

อือ ดูเหมือนว่าอนันต์ชัยจะสนใจในการคัดลอกอักขระรอบแหวนมากกว่าจึงไม่แม้แต่เงยหน้าขึ้นมองรุ่นน้อง ปรมินทร์จึงขอตัวไปทำงานของตนต่อพร้อมกับนัดแนะว่าจะมารับผู้ที่มีที่พักติดกับตนกลับบ้านพักในตอนเย็น


โปรดติดตามตอนต่อไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #48 yd t (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 15:18
    มีความสุขต้อนรับปี2555+

    กับ"มินตรา"นิยายโดย"รอมแพง"
    #48
    0
  2. #47 karaokeGirl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 07:19
    เรื่องใหม่มาแล้ววววว

    รออยู่นานค่ะ

    สนุกมาก ชอบค่ะ
    #47
    0
  3. #46 KIP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2555 / 01:12
    น่าติดตามมากๆเลยค่ะ
    #46
    0