ตำรารักยอดพธู

ตอนที่ 1 : ตำรารักยอดพธู ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    14 ส.ค. 56

ตำรารักยอดพธู

 

ตอนที่1

บ้านสองชั้นหลังน้อยตั้งอยู่ท่ามกลางต้นไม้น้อยใหญ่ พื้นหญ้าตัดเรียบเสมอกันสีเขียวขจีชวนมอง ไม้ดอกและไม้ประดับถูกปลูกไว้อย่างเป็นหมวดหมู่ มีทั้งไม้ดอกและไม้ประดับที่มีสีสันสดใส หากที่โดดเด่นที่สุดคือดอกมะลิสีขาวที่ออกดอกพราวไปทั้งกลุ่มพุ่มแนวยาวแทบจะรอบบ้านรวมไปถึงใกล้หน้าต่างที่เปิดกว้าง ลมที่พัดเอื่อยเป็นระยะส่งให้กลิ่นรวยระรื่นหอมฟุ้งเข้าไปในตัวบ้าน แว่วเสียงหัวเราะจากภายในบ้านหลังนั้นดังออกมาเป็นระยะ

หญิงสาวสองคนกำลังนั่งดูภาพในโน้ตบุ้คซึ่งเป็นหน้าเว็บที่สามารถเข้าไปดูคลิปวิดีโอได้อย่างสะดวก ภายในคลิปกำลังมีนักแสดงวาดฝีไม้ลายมือในการแสดงอย่างเข้มข้น คั่นด้วยตัวประกอบที่สร้างความผ่อนคลายในเรื่องราวของละครที่ค่อนข้างเป็นแนวดราม่าน้ำตาไหลพราก

เพียงครู่เดียวเสียงหัวเราะก็กลายเป็นเสียงสะอื้น กระดาษทิชชู่ถูกสองสาวดึงมาซับเช็ดกันป้อยๆ ทุกสิ่งล้วนมาจากเรื่องราวในหน้าจอทั้งสิ้น ก่อนจะจบด้วยเสียงถอนใจเฮือกใหญ่อย่างพร้อมเพรียงกันเมื่อเรื่องราวที่ได้ดูจบลง

พี่ตาล ไผ่ตั้งใจแล้วแหละถ้าไม่ได้แบบพี่คิม วนัส ไผ่จะไม่แต่งงาน น้ำเสียงจริงจังของหญิงสาวร่างบอบบางทำให้ ยอดดวงใจหัวเราะขำในความคลั่งไคล้เต็มพิกัดของน้องสาวที่ยังคงทำหน้าฟินอินเต็มพิกัดอยู่หน้าจอโน้ตบุ้ค แต่ก็ต้องยอมรับว่ามิใช่เพียงแต่รูปลักษณ์ที่โดดเด่น การแสดงที่เร้าใจทุกท่วงท่าก็ชวนฝัน จนแม้ตัวเธอเองก็เคลิ้มมิใช่น้อยในเสน่ห์ที่มากมายของนักแสดงหนุ่มที่พวกเธอเพิ่งดูละครของเขาจบไปหมาดๆ

เป็นเอามากนะยัยไผ่ แล้ววันนี้ไม่ออกไปไหนหรือถึงได้มาดูละครกับพี่ได้

แหม พี่ตาลเราก็ต้องพักบ้างสิกล่าวจบหญิงสาวก็พลิกกายนอนเขลงไปยังโซฟาขนาดใหญ่พร้อมดึงเอาหมอนอิงมาหนุนนอนมองพี่สาวที่ยังคงนั่งอยู่หน้าเครื่องโน๊ตบุ้คจ้องภาพนักแสดงหนุ่มที่ทั้งคู่ต่างชื่นชอบ

เออดีเลย คืนนี้ไปเปรี้ยวกันไหม  ไม่ได้เที่ยวกันแค่สองคนพี่น้องนานแล้วนะยัยไผ่ ตั้งแต่ยอดดวงใจได้ค้นพบความสามารถใหม่ของตัวเองนั่นคือการกดชัตเตอร์บันทึกภาพสถานที่ที่ตนได้พบพาน จนมีฝีมือพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วหญิงสาวก็แทบอยู่ไม่ติดบ้าน ไม่ตะลอนไปกับค่ายต่างๆก็วนเวียนค้างคืนสถานที่ท่องเที่ยวใกล้กรุง

ยอดดวงใจเคยชักชวนน้องสาวหลายต่อหลายรอบเพื่อว่าน้องสาวสุดที่รักจะได้ค้นพบความสุขแบบง่ายๆอย่างที่เธอได้ประสบมา ทว่ายอดพธูกลับไม่ค่อยสนใจนัก ส่วนหนึ่งนั้นเป็นเพราะยอดพธูเป็นคนติดบ้านอีกทั้งมีการงานที่หากไฟกำลังมาก็ไม่อยากขยับไปไหน การสร้างอารมณ์ในการเขียนหนังสือมิใช่เกิดขึ้นง่ายๆเลย เมื่อเกิดขึ้นแล้วเธอก็อยากจดจ่ออยู่กับอารมณ์นั้นให้นานที่สุด

สองสาวพี่น้องที่หน้าตารูปร่างผิดกันไกลทั้งที่เกิดห่างกันเพียงไม่กี่นานทีด้วยความที่เป็นแฝดไข่คนละใบ แต่ก็สนิทสนมกันอย่างที่สุดโดยเฉพาะเมื่อแยกตัวออกมาจากครอบครัวใหญ่ด้วยความเจ็บช้ำใจกันทั้งคู่ ความที่เป็นลูกสาวฝาแฝดในครอบครัวที่เห็นความสำคัญของลูกชายมากกว่าลูกสาวทำให้ทั้งคู่ต่างเห็นอกเห็นใจกันคอยดูแลซึ่งกันและกันจนผูกพันเสียยิ่งกว่าพี่น้องคนอื่นๆในบ้าน 

ถึงแม้ว่าป๊ากับแม่จะไม่ค่อยอินังขังขอบกับลูกสาวมากนักแต่ก็ยินยอมซื้อที่ดินผืนเล็กใกล้ชานเมืองและยังให้เงินสร้างบ้านหลังเล็กให้กับลูกสาวทั้งสองโดยยื่นคำขาดว่าทั้งคู่จะได้รับเพียงเท่านั้นหากจะแยกไปอยู่กันตามลำพัง  ในขณะที่พี่ชายได้รับทรัพย์สินที่มากกว่าเกือบสองเท่าในคราวเดียวกันอีกทั้งยังคงจะได้เพิ่มขึ้นมากมายในอนาคตอีกด้วย

 ทั้งยอดดวงใจและยอดพธูเคยชินกับชนชั้นทางเพศที่แตกต่างมาตั้งแต่เด็กจึงได้แต่ถอนหายใจพร้อมตั้งปนิธานไว้ว่านอกจากสิ่งที่ได้มาแล้วจะไม่ยอมร้องขอสิ่งใดจากบิดามารดาอีกเลยแต่ถ้าจะให้เพิ่มพวกเธอก็ไม่ขัด และเธอทั้งคู่ก็จะต้องอยู่ได้อย่างดีไม่เป็นเหมือนส้วมตั้งอยู่หน้าบ้านโชยกลิ่นอันไม่พึงปรารถนาเหมือนที่ป๊า หรือญาติๆในตระกูลเคยสบปรามาส

ผู้ที่เป็นลูกสาวหลานสาวทุกคนในตระกูลนี้ย่อมรู้ดีถึงการเลื่อมล้ำทางสังคมระหว่างสองเพศ แม้ทั้งคู่จะทราบดีว่าทั้งป๊าและแม่ต่างก็รักพวกเธอในฐานะที่เป็นลูกของท่านที่เลี้ยงดูมาแต่อ้อนแต่ออก หากแต่อย่าได้เทียบกับพี่ชายบังเกิดเกล้าให้ช้ำใจ เพราะไม่มีวันเป็นไปได้ ถ้าหน้าตาของเธอทั้งสองไม่คล้ายคลึงบิดาและมารดาถึงขนาดเรียกได้ว่าสำเนาถูกต้อง พวกเธอคงคิดว่าตนเองเป็นลูกที่ถูกขอมาเลี้ยงเสียมากกว่าลูกแท้ๆอย่างแน่นอน

เที่ยวก็โอเคนะพี่ตาล แต่ตอนนี้ไผ่ขอนอนเอาแรงไว้ก่อนดีกว่าเมื่อคืนปั่นต้นฉบับตอนจบจนเกือบเช้า สบายดีจริงๆเล้ย โซฟาหนังนุ่มและกว้างทำให้ยอดพธูออกท่าทางนอนเขลงไม่แคร์สื่อ หญิงสาวบิดกายเป็นแมวขี้เกียจอย่างเต็มที่ ก่อนจะคว้าเอานิตยสารบนโต๊ะมาเปิดดูพร้อมส่งเสียงร้องว้าวอย่างถูกใจ

นี่พี่ตาลซื้อใหม่มาเหรอ มีพี่คิมด้วย

แหงล่ะรสนิยมความชมชอบของสองสาวไม่ห่างกันไกลนัก ทั้งการดูหนังดูละครรวมไปถึงสเป็คบางส่วนของชายในฝัน

ไผ่ล่ะอยากเจอตัวเป็นๆพี่คิมจริงๆไม่รู้ว่านิสัยจะดีอย่างรูปร่างหน้าตาหรือเปล่า ยอดพธูนำเอาภาพหน้าสี่สีใหญ่โตนั้นขึ้นมาแนบอกอย่างชื่นอกชื่นใจ

ขออย่าให้เหมือนพี่ของพวกเราก็พอ ต่อให้หล่อพลุ่งพล่านแค่ไหนก็ไม่เอาหรอกยอดดวงใจพูดถึงยอดตระกูลพี่ชายคนโต พลางเก็บเอกสารบัญชีที่นำกลับมาทำที่บ้านวางซุกไว้บนชั้นวาง ก่อนจะยื่นเอาเอกสารที่ใช้ในการค้นคว้าเรื่องที่น้องสาวกำลังจะเขียนให้คนที่ยังคงเพ้อไม่เลิก

“เดี๋ยวก็ได้เดินหาทั่วบ้านอีกหรอกเอาไปเก็บให้ดีสิยัยไผ่”

“ค้าบผม” ยอดพธูยื่นมือรับพร้อมรับคำพลางวางนิตรสารตรงหน้าก่อนจะนั่งเรียงให้เป็นระเบียบเพื่อให้คว้ามาใช้ได้ง่ายๆ แล้วจึงเดินไปยังโต๊ะทำงานของตนที่จัดวางให้ตรงกับหน้าต่างเพื่อให้สามารถมองทิวทัศน์ด้านนอกได้

“ป่านนี้พี่โอ๊ตจะเป็นไงบ้างนะ ได้ข่าวจากคุณป้านุดีว่าไม่กลับบ้านเลยนี่”

ถ้าไม่ไปมาเก๊า ก็คงอยู่ในบ่อนที่ไหนสักแห่งแน่ๆ เออใช่ วันก่อนป้านุดีไปที่โรงแรมด้วยล่ะไผ่

ไปทำไม ป๊ากับแม่ก็สบายดีนี่เมื่อวานก็เพิ่งคุยกันอยู่เลย

ป้านุดีนัดใครสักคนไปทานข้าวที่โรงแรมแถวสำเพ็งน่ะ แล้วก็ใช้สิทธิพนักงานชั่วคราวของพี่ขอลดค่าอาหาร พี่ล่ะสงสัยจริงๆว่ามันเรื่องอะไรกัน แต่ป้าเขาบอกว่าเดี๋ยวพี่ก็รู้ด้วยล่ะ เสียดายที่วันนั้นต้องรีบปิดรีพอร์ทไม่อย่างนั้นคงได้อู้ไปแอบดูได้ ยอดดวงใจที่รับจ๊อบตรวจและทำบัญชีในโรงแรมระดับดาวต่ำอยู่หลายแห่งเอ่ยขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้

หวังว่าจะไม่เกี่ยวกับชีวิตรักของพี่กับไผ่อีกนะ แถวสำเพ็งเสียด้วย ยอดพธูพูดไปแล้วก็เสียววาบๆในใจ คุณป้านุดีพี่สาวแท้ๆของมารดามีชื่อเสียงในการจับคู่หรือหาคู่ให้กับสาวๆในตระกูลของเธอ มีกรรมวิธีพลิกแพลงชนิดที่ว่าแม่สื่อในละครจีนโบราณต้องยอมแพ้ และเธอกับพี่สาวก็ผ่านกรรมวิธีหาคู่จากคุณป้ามาถึงสองครั้งสองคราว ทั้งที่รู้ตัวทันทีและมารู้ตัวในภายหลัง ยิ่งอายุเธอเลยเลข2มาได้หลายปีโดยไร้วี่แววเพื่อนชาย คุณป้าก็ดูจะเดือดร้อนเป็นพิเศษ จนแทบจะกระหน่ำผู้ชายที่คุณป้าคิดว่าน่าสนใจมาให้พิจารณา   ยอดดวงใจหัวเราะลั่นเมื่อเห็นท่าทีเข็ดขยาดของน้องสาว

แหม คุณป้านี่ช่างพยายามดีจริงๆ

นั่นน่ะสิ จะให้ไผ่อยู่เงียบๆสบายๆหน่อยไม่ได้”

“คนที่แล้วหมอฟันใช่ไหม ดีออกรวยจะตายทำไมไม่หยวนไปล่ะ"

"ยี้..ไม่เอาหรอก ไผ่เพิ่ง24เองนะ นึกไปก็ขำนะไอ้เราก็งง ทำไมคุณป้าถึงได้คะยั้นคะยอให้ไปตรวจฟันนัก อุตส่าห์บอกไปแล้วว่ามีหมอประจำตัวอยู่ยังจะตื้อให้ไปหาหมอคนนี้ให้ได้จนถึงขนาดอาสาพาไป”ยอดพธูพูดพลางหัวเราะเมื่อหวนนึกถึงช่วงเวลานั้น

เธอยินยอมไปตามที่คุณป้านุดีบอก ทั้งที่นึกสงสัยอยู่ไม่น้อย คลินิกแห่งนั้นต้องเดินผ่านย่านที่มีร้านขายผ้าและแผงลอยต่างๆที่ยื่นออกมาบริเวณทางเท้าผู้คนจำนวนไม่น้อยเดินผ่านไปผ่านมาจนบางช่วงถึงกับต้องเบียดเสียดถูกต้องเนื้อตัวกัน คุณป้านุดีจับข้อมือเธอแน่นเพื่อไม่ให้พลัดหลงหรืออีกนัยหนึ่งก็เพื่อไม่ได้เธอเฉไฉไปไหนได้  

แว่วเสียงโวยวายเบื้องหน้าทำให้ผู้เป็นป้าหยุดชะงักและได้ความลางๆว่ามีมิจฉาชีพล้วงกระเป๋าอยู่แถบนี้ มือที่จับข้อมือหลานจึงเลื่อนมาจับกระเป๋าตัวเองอย่างระแวดระวังอยู่พักใหญ่ หากสายตาก็เหลือบกลับมามองบ่อยๆเพื่อไม่ให้หลานสาวคลาดไปจากสายตา

เมื่อเดินผ่านช่วงที่เกิดเหตุไปได้สักพักคุณนุดีจึงคลายใจยื่นมือมาคว้าข้อมือเล็กบางของหลานสาวอีกครั้ง ผู้คนที่เดินไปมาขวักไขว่เหมือนจะไม่ได้รับรู้ถึงเภทภัยที่จะมาถึงตัวได้เพราะอาจจะมีมิจฉาชีพปะปนอยู่ก็เป็นได้ หญิงสาวจึงเปิดปากหรือจะพูดให้ถูกคือแหกปากด้วยน้ำเสียงที่ไม่เบาเลย

ระวังคนล้วงกระเป๋าค่า ระวังถูกล้วงกระเป๋านะค้าได้ผลทันตาเห็นเมื่อผู้คนที่เดินเอ้อระเหยลอยชายกระตุกกระเป๋าของตัวเองขึ้นมากอดกันเป็นทิวแถว ยิ่งเห็นภาพก็ยิ่งทำให้หญิงสาวนึกสนุก จึงเดินไปจ้องไปร้องเตือนไปจนคนรอบข้างยกกระเป๋ามากอดกันพรึ่บพรั่บ

แกจะบ้าหรือยัยไผ่ คุณป้านุดีหันมาค้อนขวับก่อนจะหยิกหมับเข้าที่ท่อนแขนของหลานสาวด้วยความหมั่นไส้

อูยยย เจ็บนะคะคุณป้า  นี่ไผ่หวังดีจริงๆนะจะได้ไม่มีคนมาตกเป็นเหยื่อมิจฉาชีพไงคะรอยยิ้มซุกซนที่ยังคงค้างอยู่บนใบหน้าไม่ได้คลายไปเมื่อยอดพธูยกมือขึ้นลูบแขนบริเวณที่ถูกป้าประทุษร้าย

หล่อนนี่มันล้นจริงๆรีบๆเดินเข้าช้ากว่านี้ประเดี๋ยวคิวจะยาว หมอเขาเก่งลูกค้าชมกันให้ขรม ตามมาใกล้จะถึงแล้ว

เดินไปอีกสักพักก็ถึงที่หมายมืออวบของคุณนุดีผลักประตูกระจกเข้าไปพร้อมกับที่ทั้งป้าและหลานก็ได้หลุดพ้นจากความร้อนอบอ้าวภายนอกด้วยความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศภายใน  มีผู้หญิงวัยกลางคนกิริยาท่าทางดูดีเกินปกตินั่งรออยู่ก่อนแล้วมิหนำซ้ำผู้หญิงคนดังกล่าวยังส่งยิ้มมาให้เธอบ่อยจนเธออดรู้สึกหนาวๆร้อนๆไม่ได้ เมื่อเข้าไปด้านในก็ดูเหมือนว่าคุณป้านุดีจะลุ้นและให้กำลังใจเป็นพิเศษ แม้แต่หมอหนุ่มที่มีมาสก์ปิดครึ่งหน้าก็มีแววตาพิลึกจนน่าสงสัย

จวบจนเธอลงนอนอ้าปากให้คุณหมอตรวจดูฟันก็ยังมิวายได้ยินเสียงคุยซุบซิบพูดคุยกันด้านนอก เสียดายที่มีประตูเลื่อนกระจกที่กั้นเสียงได้ดีจนทำให้เธอจับความแทบไม่ได้ และต้องมีสมาธิกับการตรวจฟันที่กำลังจะเกิดขึ้น เธอยังจำเสียงทุ้มๆของคุณหมอได้ดี

ฟันคุณสวยมากดูแลดี ไม่มีหินปูนเท่าไหร่ ฟันผุก็ไม่มี หมอจะขูดหินปูนให้นิดหน่อยก็คงพอแล้ว เมื่อขูดหินปูนเสร็จคุณหมอหนุ่มก็ล้างมือล้างไม้ดึงมาสก์ที่ปิดครึ่งหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มราวพระเอกหนังแขก ที่สำคัญยังคงมีแววตาพิลึกที่จ้องมองเธออยู่เช่นเดิม  จนเธอเลื่อนเปิดประตูกระจกออกมาจึงได้เห็นว่าคุณป้านุดีกำลังคุยกับผู้หญิงวัยกลางคนที่ดูดีนั้นอยากออกรสออกชาติ

อ้าวเสร็จแล้วหรือยัยต้นไผ่ ตะกี้ลืมแนะนำนี่คุณวรรณา เป็นคุณแม่ของคุณหมอปกรณ์ที่ดูฟันให้หนูไงจ๊ะ ยอดพธูยืนตะลึงตัวแข็งทื่อโหยหวนอยู่ในใจว่าตนโดนเข้าอีกแล้ว แต่ก็ยังรับรู้ถึงไออุ่นของคุณหมอที่เดินตามหลังมา  หญิงสาวจำได้ว่าตนฝืนยิ้มแหยๆให้อีกฝ่ายขณะที่ทำความเคารพ ก่อนจะก้มหน้าก้มตาอือๆออๆตามคุณป้าจนออกมาจากคลินิกแห่งนั้น

อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลยนะยัยต้นไผ่ แกน่ะอายุอานามก็เหมาะสมแล้วจะมามัวใจเย็นอยู่ได้ยังไง ลูกสาวหลานสาวคนอื่นเรียนจบปุ๊บก็มีแฟนมีสามีมีลูกมีเต้ากันไปแทบหมดแล้ว หมอปกรณ์นี่ก็น่าตาน่าเอ็นดู แกไม่สนใจเขาบ้างเลยหรือไง

คุณป้าคะ คนนะคะไม่ใช่ผักไม่ใช่ปลาที่ชี้ๆแล้วได้เลย และใช่ว่าหนูเลือกเขาแล้วเขาจะเลือกหนูด้วย อีกอย่างมันพิลึกนะคะคุณป้า ให้หนูไปอ้าปากยิงฟันโชว์ลูกกะเดือกให้ผู้ชายดูเพื่อดูตัว... ยอดพธูพยายามแย้งเสียงเบาๆด้วยความเกรงอกเกรงใจญาติผู้ใหญ่

ป้าเองก็ไม่อยากทำอย่างนี้ แต่ถ้าให้เป็นอย่างคราวก่อนก็ไม่ไหว แกทำป้าเสียหน้าเสียไม่มีดีทำตัวทื่อมะลื่อไม่เห็นเหมือนนิยายที่ตัวเองเขียนเอาซะเลย คุณนุดีกล่าวถึงการจับคู่ครั้งแรกกับกำนันคนดังที่เป็นพ่อม่ายเมียตาย และมีลูกติดสุดเฮี้ยวเปรี้ยวปรี๊ด

ป้าอ่านนิยายของไผ่ด้วยหรือคะ"

"ฉันก็อยากรู้ว่าโรมานซ์ของหล่อนน่ะแค่ไหน"

"แล้วแค่ไหนล่ะคะ"

"ก็ดี" คุณนุดีหน้าแดงระเรื่ออ้อมแอ้มตอบก่อนจะรีบเปลี่ยนเรื่อง

"กำนันเขาก็ไม่ได้เลวร้าย รวยจะตายแกน่ะเลือกมากยัยไผ่ระวังจะขึ้นคาน"

"แหม คุณป้าคะ คุณกำนันคนนั้นแก่จะตายไปค่ะจะลงโลงวันนี้พรุ่งนี้แล้วก็ไม่รู้ และหนูก็ไม่อยากมีลูกสาวอายุ16แถมมาด้วยดูๆไปจะรู้เดียงสากว่าหนูเสียด้วยซ้ำ จากการแต่งกายเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นเสมอแก้มก้นของว่าที่ลูกสาวในอนาคตทำให้ยอดพธูส่ายหน้ายิกๆเมื่อคุณนุดีลอบถามความเห็นในคราวนั้น

 

แล้วทำไมไผ่ไม่บอกคุณป้าไปเลยล่ะ ว่าพอเหอะป้า หนูชอบพี่คิม ถ้าป้าหาอย่างพี่คิมมาให้หนูได้หนูแต่งแน่

ป๊าด พี่ตาล ขืนไปพูดแบบนั้นภาพพจน์หญิงงามมารยาทเลิศที่ยังพอมีของไผ่ก็หายหดหมดสิ ยิ่งถูกบ่นว่าเหมือนส้วมวางโชว์หน้าบ้านอยู่ด้วย พี่ก็เถอะจะพลิ้วไปได้อีกสักกี่น้ำกัน มีหวังไม่รอดแน่ๆพี่ตาลเอ๊ยยอดพธูคาดการณ์ไว้เพราะอย่างไรพี่สาวก็อายุมากกว่าเธอตั้งหลายนาทีและยังไม่มีวี่แววมนุษย์เพศชายมาเลียบเลียงเคียงใกล้เลยแม้แต่น้อย

ฝันไปเถอะ ถ้ามายุ่งกับพี่มากๆ พี่จะหนีไปทำงานต่างประเทศเสียเลย

อ้าวจะทิ้งไผ่เลยหรือพี่ตาล

พี่ไม่ทนเหมือนไผ่หรอก แต่พี่จะไปแบบนิ่มๆ

ไม่ได้เรียกว่าทนเว้ยพี่ เขาเรียกว่า การค้าไม่สำเร็จแต่ความสัมพันธ์ต้องคงเดิมจ้ะ ยังไงเสียเขาก็เป็นป้าพวกเรา

งั้นก็จงทนต่อแรงกดดันต่อไป ยอดดวงใจหัวเราะลั่นเมื่อน้องสาวตรงเข้ามาเอานิ้วจิ้มจี๋ข้างเอวของเธอด้วยความหมั่นไส้

ยอดดวงใจอ้าปากจะร้องห้ามน้องสาวหากเสียงรถที่แล่นมาบริเวณหน้าบ้านทำให้ยอดพธูหยุดการสำเร็จโทษพี่สาวไว้เพียงเท่านั้น ดวงตาโตเบิกโตเข้าไปอีกเมื่อเห็นชัดตาว่าผู้ที่กำลังเดินลงมาจากรถยนต์เป็นผู้ใด

คุณป้านุดี!”

บอกป้านะว่าพี่งานยุ่งมาก โรงแรมที่พี่ทำงานให้ต้องการยอดปิดงบด่วน ยอดดวงใจรีบเก็บนิตยสารและซีดีละครเผ่นขึ้นบันไดไปชั้นบนอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้น้องสาวยืนละล้าละลังก่อนจะส่งยิ้มพร้อมนบไหว้ญาติผู้ใหญ่

เป็นยังไงบ้างยัยต้นไผ่ ตะกี้เห็นหลังยัยต้นตาลอยู่ไวๆ หายไปไหนเสียแล้ว

เอ่อ คงจะขึ้นไปทำงานข้างบนค่ะ วีคนี้พี่ตาลเร่งงานค่ะคุณป้า

ก็ดีแล้ว เพราะว่าป้าอยากคุยกับหนูตามลำพังมากกว่า คนอาไร้อายุไม่ใช่น้อยๆแล้วยังทำใจเย็นอยู่ได้ เป็นยังไงบ้างยัยไผ่ตัดสินใจหรือยังเรื่องคุณหมอปกรณ์น่ะ

คุณป้าคะ จะให้ตัดสินใจอะไรล่ะคะเพิ่งเจอกันครั้งเดียวหน้าตาหมอหนุ่มเป็นอย่างไรเธอก็จำไม่ได้เสียแล้วด้วยซ้ำจำได้เพียงคมๆเข้มๆ

คุณวรรณาเขาเลียบๆเคียงๆมา เขาน่ะกลุ้มมากเลยนะยัยไผ่ ได้ข่าวว่าหมอปกรณ์ดันมีแม่ม่ายแถวนั้นมาติดใจเข้า เช้าถึงเย็นถึง เขาไม่สบายใจ อีกอย่างวันนั้นหมอปกรณ์ก็ไม่มีท่าทีรังเกียจอะไรเรา ลองไปทานข้าวกันสักมื้อไหมล่ะลูก

คุณป้าคะ

เอาน่า ลองไปทานข้าวด้วยกันสักมื้อ ถ้าไม่ถูกใจนิสัยใจคอไม่เข้ากันก็ไม่ต้องคบต่อ เออแล้วนี่ พ่อกำนันเขาฝากของมาให้ อาทิตย์หน้าวันเกิดลูกสาวเขาจะจัดงานใหญ่เชียวถ้าว่างเขาก็อยากชวนเราไปด้วย ยอดพธูกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นในศึกสองด้านที่กำลังประชิดตัว ใช่ว่าเธอจะไม่อยากมีแฟนไม่อยากจะมีความรู้สึกรักใครสักคนหลังจากที่อกหักรักคุดจากคนในอดีตที่คบตั้งแต่สมัยเรียนยังไม่จบมาได้สักพัก  

เพียงแต่เรื่องแบบนี้จะบังคับกันก็ไม่ได้เธอไม่มีความรู้สึกอย่างว่ากับทั้งกำนันแก่และหมอหนุ่ม ออกแนวอึดอัดคล้ายๆจะหาเรื่องมาใส่ตัวเสียมากกว่า หากไม่เป็นเพราะต้องเกรงใจญาติผู้ใหญ่คนอย่างเธอคงตัดฉับๆอย่างที่เคยทำกับทุกๆเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

"คุณป้าไม่ลองถามพี่ตาลดูล่ะคะ บางทีพี่ตาลอาจจะสนใจก็ได้"

"โอ้ยรายนั้นฉันเข็นจนเหนื่อย อืดอาดไปทุกเรื่อง เนื้อตัวก็ไม่รู้จักแต่ง ซกมกก็เท่านั้น วันๆถ้าไม่ได้ออกไปไหนก็อาบน้ำแค่วันละหนเคยดูแลตัวเองเสียที่ไหน ทั้งที่ตัวเองก็ใช่ว่าจะขี้ริ้วขี้เหร่"

"ก็พี่ตาลเขาไม่ค่อยไปพบเจอใครนี่คะทำงานแต่ในห้องแอร์ ถ้าคุณป้าคะยั้นคะยอเสียหน่อยออกไปข้างนอกบ่อยๆพี่ตาลก็แต่งตัวเองล่ะค่ะ" ยอดพธูใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะผลักภาระอันหนักอึ้งไปให้พี่สาว

"ไม่รู้ล่ะ วันเสาร์เที่ยงๆที่จะถึงนี้ป้าจะมารับไปทานข้าวที่โรงแรม ที่พี่เรารับทำงานบัญชีให้น่ะแหละ วันนี้ป้าต้องรีบไปทำธุระต่อ อย่าลืมนะแต่งตัวสวยๆด้วย" กล่าวจบคุณนุดีก็รีบผละออกจากหลานสาวก่อนจะเดินไปยังรถยนต์คันงามของเธออย่างรวดเร็วเพื่อมิให้ยอดพธูได้ปฏิเสธใดๆได้อีก

เพียงครู่เดียวยอดดวงใจก็โผล่หน้ากลมๆน่าเอ็นดูออกมาชะเง้อมอง

 “คุณป้าไปแล้วหรือยัยไผ่”

“อือ  ก็ตามเคยแหละจะให้ไผ่ไปดูตัวอีกแล้ว น่าเบื่อชะมัด”

“ทำหน้าเป็นไก่งวงวันคริสต์มาสเชียวเธอ ปากจะยื่นถึงสะดือแล้ว" พี่สาวมองหน้างอง้ำที่ดูไม่จืดของน้องพลางหัวเราะเบาๆ

"แหงล่ะ ใกล้จะถูกสังเวยในเร็ววันนี้แหละ  ไผ่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีแล้วเนี่ยพี่ตาล"

" ดีนะที่พี่อ้วนและขี้เหร่จนคุณป้าไม่อยากหาคู่ให้ เลยรอดตัวไป”

“ใช่ที่ไหนเล่า พี่ตาลไม่ได้ขี้เหร่เลยนะออกจะสวยกว่าไผ่ด้วยซ้ำไป”

“เว่อร์”

"จริงๆนะ พี่ตาลรูปร่างเหมือนจะอวบก็จริงแต่อวบแบบมีอกเอวสะโพกกำลังดี ถ้าเปลี่ยนการแต่งตัวใหม่รับรองต้นซอยยันท้ายซอยมองเหลียวหลัง ไม่ผอมแห้งเหมือนไผ่" ยอดดวงใจหัวเราะในคำบรรยายของน้องสาวที่สมกับมีอาชีพเป็นนักเขียน เธอมองหน้าน้องสาวด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์ 

ยอดพธูมีวงหน้าเล็กเรียวและขาวนวลรูปร่างผอมบาง หน้าอกที่ไม่ค่อยจะมีให้เห็นเด่นชัดนักแต่ก็พอเหมาะกับรูปร่างบอบบางนั้น ดวงตากลมโตสุกใสเพราะอุปนิสัยค่อนข้างร่างเริงจึงมีรอยยิ้มอยู่เสมอ บุคลิกก็ชวนให้ใกล้ชิดด้วยความที่ไม่จุกจิกจู้จี้ คิดไวทำไวติดตลกผิดหน้าตาที่หวานแฉล้มจนบางทีพี่สาวแท้ๆอย่างเธอก็นึกขำกับความคิดแปลกๆแผลงๆ เมื่ออยู่กับน้องสาวคนนี้เชื่อได้ว่าไม่มีใครเบื่อชีวิตเป็นแน่

"เธอก็ไม่ได้ผอมแห้งอะไรนักหรอก"

"โอเคๆ ไผ่น่ะมีทุกอย่างมีเอว มีสะโพก แต่ไม่มีนม โอเคป่ะ" ยอดพธูวิจารณ์ตัวเองพลางหัวเราะลั่นพลอยให้ยอดดวงใจหัวเราะไปด้วย 

"ไผ่น่ะรู้สึกว่าผู้ชายไม่เห็นจำเป็นต้องมีเลย ไผ่มีพี่ต้นตาลของไผ่คนเดียวก็พอแล้ว" ผู้เป็นน้องสาวโผเข้ามาดึงแก้มยุ้ยของยอดดวงใจอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะเกาะกอดต้นแขนนิ่มๆอย่างรักใคร่ ฝ่ายผู้เป็นพี่ก็ยื่นหน้าไปหอมแก้มนวลๆของน้องด้วยความรักและผูกพันไม่แพ้กัน

"จ้ารู้แล้วจ้า" ยอดพธูช้อนตามองพี่สาวอีกรอบด้วยความรักและชื่นชม

ยอดดวงใจรูปร่างอวบอิ่มแต่ไร้ไขมันส่วนเกิน กลมกลึงน่ากอดไปทั้งตัว วงหน้าที่ค่อนข้างกลมน่าเอ็นดูมักมีรอยยิ้มละมุนอย่างคนใจเย็นติดอยู่เสมอ แก้มนวลที่ยุ้ยออกมาเล็กน้อยก็น่าดึงเล่น ความใจเย็นและความอดทนที่เป็นเลิศของพี่สาวทำให้พวกเธอรอดพ้นจากวิกฤตการณ์ความรุนแรงในครอบครัวมาหลายต่อหลายครั้ง

แม้แต่คุณป้านุดีก็ยังต้องยอมแพ้ในความเรื่อยเฉื่อยไม่หือไม่อือของผู้เป็นพี่สาว ทั้งยังเคยเปรยกับเธออยู่บ่อยครั้งว่า ยอดดวงใจดื้อเงียบ จนท่านต้องยอมรามือไปเอง

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

93 ความคิดเห็น

  1. #11 Marine-L (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 01:48
    ฮาไก่งวงคริสมาสต์มากค่ะ 55
    #11
    0
  2. #6 เรนนี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 08:42
    แค่พลอตก้ชอบแล้วค่ะ อยากได้เป็นหนังสืออ่า
    #6
    0
  3. #4 อ่าง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2556 / 08:05
    รอตอนต่อไปครับ
    #4
    0
  4. #3 karaokeGirl (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2556 / 02:47
    จะมาให้กำลังใจเรื่องดาวเกี้ยวเดือน เลยได้อ่านเรื่องใหม่ด้วยเลย
    ดีใจจัง
    #3
    0
  5. #2 =3= N A E I C =3= (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2556 / 00:42
    ดีใจมากในที่สุดก็ได้อ่านผลงานของพี่อีกครั้ง จะเป็นกำลังใจให้พี่เสมอค่ะ :D
    #2
    0
  6. #1 sebra (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2556 / 23:22
    รอตอนต่อไปอยู่จ้่า สู้ๆจ้า
    #1
    0