[Fic BTS] SF/OS Love Diary [#kookjin/Other]

ตอนที่ 4 : [SF] Coffee : 1 #kookjin ft.hopega

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    5 ธ.ค. 60

   






'ตอนที่ 1 : พบเจอ...พูดคุย...รู้จัก'






กริ๊ง..



เสียงเปิดประตูดังขึ้นก่อนที่เจ้าของใบหน้าหล่อติดไปทางหวานที่เขาเฝ้ารอจะเดินเข้ามา



"เอาคาราเมลมัคคิอาโตแก้วนึงครับ"เสียงหวานสั่งเครื่องดื่มที่ตนชอบอย่างเคยชิน



"ครับ"เขารับคำพลางมองตามคนหน้าหวานที่เดินไปนั่งที่โต๊ะด้านในสุดของร้าน



"เฮ้ย'ไอ้กุก'มองตามขนาดนั้น เดินเข้าไปหาเขาเลยมั้ยละฮะ"



"โหย'พี่โฮป'พี่ก็รู้นี่ว่าผมไม่กล้าอะ"เขาพูดเสียงอ่อยพลางปรายตาไปยัง'คุณลูกค้าประจำหน้าหวาน'อย่างเศร้าสร้อย



"เฮ้อแล้วเมื่อไหร่จะได้คุยวะแบบนี้ กล้าๆหน่อยดิ เสียชื่อพี่คนนี้หมด"พี่ชายดุอย่างไม่จริงจังนัก เพราะเขารู้ดีว่าถึงพูดให้ตายยังไงเจ้าน้องชายตัวดีของเขาก็คงไม่มีความกล้ามากพอที่จะเข้าไป'ทำความรู้จัก'กับคุณลูกค้าคนสวยนั่นอยู่ดี เขาเลยคอยแนะนำเจ้าตัวดีนี่ไปเรื่อยๆยังจะดีซะกว่า



"อะนี่พี่ช่วยไปเสิร์ฟให้คุณเขาที่โต๊ะด้วย เสร็จพอดี"เขาหันไปบอกพี่ชายพร้อมทั้งยื่นแก้วกาแฟที่คุณลูกค้าหน้าหวานสั่งไปให้แต่วันนี้พี่ชายเขากลับไม่ยอมรับมันไปอย่างทุกทีแต่กลับผลักแก้วกาแฟนั้นคืนมาให้พร้อมกับพูดว่า



"โทษทีนะน้องชาย พอดีพี่ต้องไปทำงานช่วยแม่ที่หลังร้านต่อ โชคดีนะกุกกี้ของพี่"พี่ชายทำหน้าตาเศร้านิดๆพร้อมกับเดินผิวปากอย่างสบายอารมณ์กลับเข้าไปที่หลังร้าน เอาแล้วไง เขาจะทำยังไงดีเนี่ย เขาไม่กล้าเอาแก้วกาแฟนี่ไปให้คุณลูกค้าหน้าหวานหรอก เพียงแค่เขาพบหน้าคุณลูกค้าแค่ไม่ถึงเสี้ยวนาทีเขายังเขินเลย นี่ถึงกับต้องเอากาแฟไปเสิร์ฟให้เลยนะ เขาไม่เขินจนตัวระเบิดตายเหรอเนี่ย เอาวะไหนๆก็ไหนๆแล้วแค่เอากาแฟไปเสิร์ฟเอง เสิร์ฟเสร็จก็รีบเดินออกมาแค่นั้นเอง หลังจากตัดสินใจได้แล้วเขาก็เดินไปทางโต๊ะที่คุณลูกค้าคนสวยจับจองอยู่อย่างกล้าๆกลัวๆ



"ฮึก ฮืออ ทำไมนายทำกับฉันแบบนี้อะ ฉัน..ฮึก ฉันรักนายนะ'นัมจุน'ได้โปรด อย่าทิ้งฉันไปได้มั้ย ฮือ"เขาได้ยินเสียงลูกค้าหน้าหวานร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร ทำให้เขายิ่งไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปในตอนนี้ เพราะคุณลูกค้าหน้าหวานที่ร้องไห้ในยามนี้นั้นช่างดูเปราะบางราวกับจะแตกหักได้เพียงแค่ถูกสะกิดเบาๆเท่านั้น



"ฮึก อ..อ้าว นี่นายมายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ"ลูกค้าร่างโปร่งถามอย่างสงสัยเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบเขายืนนิ่งอยู่ตรงหน้า



"อ..อ๋อ ขอโทษนะครับคุณลูกค้า ค..คือผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังคุณนะครับ"เขาพูดออกไปอย่างรนๆจนลูกค้าหน้าสวยต้องหัวเราะออกมาเบาๆ



"ช่างมันเถอะ ฉันไม่ว่าอะไรนายหรอก ว่าแต่นั่นกาแฟที่ฉันสั่งใช่มั้ย"คุณลูกค้าว่าพลางชี้ไปที่แก้วกาแฟที่เขาถือมาด้วยเป็นเชิงถาม



"อ..อ๋อ ครับๆ ใช่ครับ นี่กาแฟของคุณครับ"เขาพูดอย่างตะกุกตะกักอีกครั้งก่อนจะส่งแก้วกาแฟให้คุณลูกค้าหน้าสวย ทั้งคู่เงียบไปซักพักโดยที่เขาก็ยังยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้เดินกลับไป เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกันเขารู้แค่เพียงว่าเขาอยากยืนมองคุณลูกค้าหน้าหวานนี้นานๆ จนคุณลูกค้าหน้าหวานเอ่ยปากขึ้นมานั้นแหละ เขาถึงได้สติ



"นี่ นายมีอะไรรึเปล่า เห็นยืนมองหน้าฉันมานานแล้ว"เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป แต่กลับหยิบผ้าเช็ดหน้าที่ปักลายกระต่ายตรงมุมของผ้าเช็ดหน้าอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาส่งให้คุณลูกค้าที่นั่งทำหน้าฉงนอยู่แทนพร้อมกับพูดว่า



"ผมคิดว่าคุณอาจต้องใช้มันนะ"คุณลูกค้าหน้าหวานก็คงพอเข้าใจในความหมายที่เขาต้องการจะสื่อจึงรับผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นไปพร้อมเอ่ยขอบคุณ



"ขอบคุณมากนะ"คุณลูกค้าส่งยิ้มมาให้เขาถึงแม้จะเป็นยิ้มที่ดูฝืนๆไปซักหน่อยแต่ก็ดูน่ารักในสายตาของเขาอยู่ดี ในขณะที่เขากำลังจะเดินจากไปนั้นเอง เสียงหวานของคุณลูกค้ากลับรั้งเขาไว้



"นี่นาย..."



"ครับ?"



"นายชื่ออะไรเหรอ"ทันทีที่จบคำถามนั้น ใจของเขาก็เต้นแรงราวกับว่ามันจะหลุดออกมาซะอย่างนั้น 'ไอ้กุกเอ้ยเขาแค่ถามชื่อเองใจเย็นๆสิวะ'ก่อนที่เขาจะหายใจเข้าลึกๆเป็นเชิงเรียกกำลังใจให้กับตัวเองก่อนตอบไปว่า



"ผมชื่อ'จองกุก'ครับ'จอนจองกุก'"ใจลึกๆแล้วเขาก็อยากถามชื่อของคุณลูกค้าหน้าหวานที่เขาเอาแต่แอบมองอยู่นี่เหมือนกันนั่นแหละ แต่เขากลับไม่มีความกล้ามากพอน่ะสิ และราวกับว่าคุณลูกค้าเดาใจเขาออก จึงพูดต่อว่า



"ฉัน'คิมซอกจิน'นะ จะเรียก'จิน'เฉยๆก็ได้" 'จินงั้นเหรอ ชื่อน่ารักจัง'เขาคิดในใจ



"จะว่าไปดูๆแล้วนายน่าจะเด็กกว่าฉันนะ ใช่มั้ย"



"ผมอายุ20แล้วล่ะครับ แล้วคุณล่ะครับ?"เขาถามออกไปอย่างใคร่รู้



"งั้นก็เด็กกว่าจริงๆด้วยฉัน25แล้วล่ะ"ทันทีที่ได้รับคำตอบกลับมาเป็นเขาเสียเองที่ต้องตกใจ'25แล้วเหรอเนี่ย ทำไมหน้าเด็กจัง'



"ถ้าอย่างนั้นนายก็ต้องเรียกฉันว่า'พี่จิน'สินะ อ้าดูแก่ชะมัดเลย 55"ซอกจินเอ่ยอย่างอารมณ์ดี



"ค..ครับ พ..พี่จิน"



"งั้นฉันขอเรียกนายว่า'กุกกี้'ละกัน ได้มั้ย? คือเวลาฉันมาร้านนี้บางทีก็ได้ยินผู้ชายตัวสูงๆคนหนึ่งเรียกนายงั้นอะ ฟังแล้วมันน่ารักดี" 'ผู้ชายตัวสูงๆ อ๋ออ คงเป็นพี่โฮปสินะ'เขาคิด แต่เหมือนเขาจะคิดนานไปหน่อยจนคุณลูกค้าหน้าหวานเอ่ยขึ้น


"เอ่อ แต่ถ้านายไม่สะดวก..."



"สะดวกครับ สะดวก"เขาเอ่ยออกไปแทบจะทันที นี่คุณลูกค้าหน้าหวานจะเห็นเขาเป็นคนยังไงกันเนี่ย 



"ฮ่าๆ โอเคกุกกี้"ซอกจิน..ไม่สิต้องเรียกว่าพี่จินพูดพลางยิ้มอย่างเป็นมิตรมาให้เขา



Maybe I I can never fly~~



"โทษทีนะ"หนุ่มหน้าหวานเอ่ยพลางหยิบเครื่องมือสื่อสารที่กำลังแผดเสียงร้องอยู่ขึ้นมารับสาย



"ว่า? อ้าวเหรอ โอเค ได้ๆ แค่นี้แหละ"พี่จินรีบเก็บของทันทีหลังจากวางสายนั้นไป



"ฉันไปนะกุกกี้ แล้วก็ขอบคุณอีกครั้งนะสำหรับ เอ่อ..ผ้าเช็ดหน้าน่ะ เดี๋ยวฉันจะซักมาคืนแล้วกันนะ^^"แล้วคุณลูกค้าหน้าหวานที่จองกุกเพิ่งรู้ว่าชื่อ'คิมซอกจิน'ก็รีบร้อนเดินออกไปจากร้านส่วนจองกุกก็ได้แต่มองตามไปอย่างเหม่อลอย'นี่มันจริงเหรอเนี่ย เรารู้จักกับเขาจริงๆเหรอเนี่ย อย่างกับฝันเลย..'



"กุก..จอนจองกุกกกก"เสียงตะโกนแสนจะแสบแก้วหูนั้นดังมาจากพี่ชายที่ยืนอยู่ข้างเขานี่เอง



"โอ้ยอะไรเนี่ยพี่โฮป กะให้ผมหูหนวกเลยรึไง"ว่าแล้วก็เช็คหูหน่อยดีกว่า หนวกรึยังเนี่ย ไอ้พี่บ้านี่เล่นตะโกนซะดังเลย หึ่ย



"ก็ฉันเรียกเเกเกือบสิบรอบได้ละ ไม่ตอบซักที แอ๊ะๆหรือว่า กับคุณลูกค้าหน้าหวานคนนั้นจะ.."



"อะไรๆพี่ พูดดีๆหน่อย"



"กล้าเเล้วรึไงห๊ะไอ้น้องชาย"พี่ชายสุดหล่อ(?)ของเขาอย่าง'จองโฮซอก'เอ่ยถามอย่างเย้าแหย่



"อะไรกันเล่า ไม่ต้องรู้หรอก ผมไปรับลูกค้าก่อนดีกว่า"ว่าแล้วก็ชิ่งไปทำงานก่อนดีกว่า ไม่งั้นคงโดนพี่ชายหน้าม้าซักต่อจนเปื่อยแน่ๆเลย วันนี้คงเป็นวันที่เขารู้สึกมีความสุขที่สุดในโลกเลยล่ะดูสิปากของจองกุกคนนี้ยังคงยกยิ้มอยู่เลย



'น้องใครวะท่าจะบ้า'โฮซอกคิด'อ้าวเห้ยน้องเรานี่หว่า เฮ้อ~'



'ฝากติดตามเรื่องราวความรักของน้องจอนจองกุกคนป๊อดของผมกับคุณลูกค้าหน้าสวยนามว่าคิมซอกจินด้วยนะคร้าบ~'โฮซอกเอ่ย









**Talk**

มารายงานตัวเเล้วจ้าา ก่อนอื่นเลยไรท์ต้องขอโทษรีดทุกคนก่อนเลยที่ห่างหายไปค่อนข้างนานเพราะตัวไรท์เองก็เพิ่งจะสอบเสร็จ เลยได้โอกาสมาอัพเรื่องนี้ซะเลย แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณรีดทุกคนมากเลยนะคะที่รอไรท์ เพราะไรท์ก็ไม่ได้อัพฟิคนานอยู่เหมือนกัน ถ้ายังไงก็ขอให้รีดทุกคนสนุกไปกับฟิคเรื่องนี้แล้วกันเนอะแล้วก็ช่วยรอติดตามตอนต่อๆไปของไรท์ด้วยนะคะ อ๊ะๆ อย่าลืมนกันนะ 1 comment = 1 กำลังใจของไรท์เด้ออ ยังไงก็ติชมกันมาได้เลยนะคะ>< 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น

  1. #28 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:50
    ยัยสนใจจองกุกอยุ่ใช่ม่ะ555
    #28
    0
  2. #9 NCSJK (@Nayhrp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 23:45
    เดี๋ยวนะคะะททำไมยัยเปบี่ยนอารมณ์ไวจังงง หรือว่ายัยก็สนใจน้องอยู่เหมือนกันนน555
    #9
    0
  3. #8 ตะไม (@jinn_jj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 21:47
    กุกกี้ น่ารักจังเลยค่ะ
    #8
    0
  4. #7 Rusa (@rusaneeyakij) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 21:03
    สนุกมากเลยค่า
    #7
    0