[Fic BTS] SF/OS Love Diary [#kookjin/Other]

ตอนที่ 3 : [Playlist the series] Butterfly - BTS #kookjin ft.BNior

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    20 ก.ย. 62











"จองกุกตื่นได้เเล้ว จองกุก จองกุกกี้ตื่น ทำไมขี้เซาอย่างนี้ฮะ" เปลือกตาสีมุกของจองกุกค่อยๆขยุกขยิกแล้วลืมขึ้นมา 



สิ่งแรกที่เขามองเห็นในกรอบสายตานั้นก็คือ ชายหนุ่มร่างโปร่ง ผิวขาวเนียนละเอียด ดวงตากลมดูใสซื่อราวกับกวางน้อยที่กำลังจ้องมองมานั้นทำให้เขารู้สึกหลงรักดวงตาคู่นั้นตั้งแต่แรกพบ และเมื่อมองไปรอบกายเขาก็พบว่าเขากำลังอยู่ในทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา และมีดอกสแตติสสวยงามที่กำลังพลิ้วไหวไปตามแรงลมที่โบกพัดล้อมรอบเขาและร่างโปร่งตรงหน้านี้ 



"ตื่นแล้วสินะ กว่าจะตื่นได้ฉันเรียกนายตั้งนานแหนะ เฮ้อ"ร่างโปร่งทำท่าถอนหายใจ



"ท..ที่นี่ที่ไหน แล้ว..แล้วนายเป็นใครกัน ทำไมฉันถึง..."



"โอ้ยๆ ถามขนาดนี้ฉันจำมาตอบได้ไม่หมดหรอกนะ เอาเป็นว่าฉันชื่อจิน" 



"แล้วนายรู้จักฉันได้ยังไง"แวบหนึ่งที่เขาเห็นแววตาเศร้าพาดผ่านดวงตากลมใสนั่น แต่ก็เเค่เเวบเดียวเท่านั้น เพราะตอนนี้ดวงตากลมใสนั่นก็กลับมาสดใสดังเดิม 



"ไม่ต้องรู้หรอกน่า"



"แล้ว.."ร่างสูงตั้งท่าจะถามต่อ 



"ไป เราไปเดินเล่นกันดีกว่า"ร่างโปร่งฉุดเขาลุกขึ้นยืนแล้วลากเขาให้เดินตามไป



"เราจะเดินไปถึงไหนกันจิน"เขาถามคนตรงหน้าเมื่อเขารู้สึกว่าพวกเขาเริ่มเดินมาจนห่างทุ่งดอกสแตติสนั้นมามากแล้ว  



"เอาน่า เรามาเล่นกันดีกว่า นี่ไงพวกเพื่อนๆของฉัน"ทันทีที่จินพูดจบ ก็มีชายหนุ่มอีกห้าคนเดินออกมาจากหลังต้นไม้ต้นหนึ่ง



"จองกุกฉันจะแนะนำให้รู้จักเพื่อนของฉันนะ คนที่สูงๆยืนกอดตุ๊กตาหมีสีเหลืองหน้าโง่ๆนั่นอยู่น่ะชื่อ'ม่อน' " จินเริ่มแนะนำเพื่อนของเขาโดยเริ่มจากชายร่างสูงที่มีสีผมสีเขียวเป็นเอกลักษณ์นั่น 



 "สวัสดีครับคุณม่อน"



 "สวัสดีจองกุก ไม่ต้องสุภาพกะพวกฉันขนาดนั้นก็ได้นะ เรียกแค่ม่อนก็ได้  ส่วนนายจิน อย่าบังอาจมาว่าไรอันฉันเชียวนะ ฮึ่ย!! "เขาว่าพร้อมยิ้มยิงฟันจนเห็นครบสามสิบสองซี่มาทางผมและหันไปค้อนใส่จินที่กำลังหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข มองไปมองมาผมของเขาเหมือนฝาขวดสีเขียวที่ครอบอยู่บนหัวเขาเลยเเหะ..



 "ส่วนคนที่ตัวขาวๆเหมือนหลอดไฟนีออนเดินได้อยู่นั่นน่ะชื่อ'ชูก้า' "จินผายมือไปทางชายหนุ่มตัวเล็กๆคนหนึ่ง ผมของเขามีสีดำสนิทและผิวของเขาก็ขาวมากๆเลยล่ะ ขาวจนผมเริ่มจะแสบตาละเนี่ย.. 



 "สวัสดีนะจองกุก"



 "อ่า อื้มสวัสดีนะชูก้า"เสียงของเขาแหบๆทุ้มๆดูไม่ค่อยเข้ากับหน้าตาน่ารักๆนั่นเลยแฮะ



 "ส่วนไอ้ผมส้มๆหน้าเหมือนม้าที่กำลังยิ้มเป็นคนบ้าอยู่เนี่ยชื่อ'เจโฮป' "



"โหยอะไรอะจินฉันเเค่ตื่นเต้นที่มีเพื่อนใหม่เท่านั้นเอง ชิส์"เพื่อนใหม่หน้าม้าเริ่มเบะปากออกอย่างขัดใจ 



 "โอ๋ๆโฮปบี้ ฉันเเค่ล้อเล่นเอง"จินพูดปลอบเพื่อนหน้าม้าอย่างเอาใจ 



"ส่วนเจ้าดำเนี่ยชื่อ 'วี' ยืนกะชูก้าทีนี่ออกแนวหยินหยางไรงี้อะ 555"จินหัวเราะอย่างสดใสจนผมอดยิ้มออกมาไม่ได้



"เออใช่ซี่ ฉันมันดำนี่เชอะ"วีเอ่ยกับจินอย่างงอนๆ  



 "สวัสดีนะจองกุก อย่าไปฟังจินมันนะ ฉันแค่มีผิวสีแทนสุดเซ็กซี่เท่านั้นเอง"วีเริ่มหันมาคุยกับเขาอย่างเป็นมิตร 



 "ฮ่าๆ โอเคๆสวัสดีนะวี" 



 "ส่วนคนสุดท้ายเจ้าเตี้ยนี่ชื่อ 'จีมิน' "



 "นี่บอกกี่ครั้งเเล้วห๊ะ ว่าฉันเตี้ยกว่าชูก้าแค่หนึ่งเซนเองน่ะ เหอะ"ชายหนุ่มหน้าตาน่ารักนามว่าจีมินเริ่มตัดพ้อจินอย่างน่ารักน่าชัง



"โอเคๆ ไม่ล้อแล้วก็ได้ๆ"จินเริ่มหัวเราะอย่างขบขันบรรดาเพื่อนๆของเขา



 "ยินดีที่ได้รู้จักพวกนายทุกคนเลยนะ"จองกุกพูดพร้อมโค้งทำความเคารพ 



 "เช่นกันน้าา~~" 



 "นี่จองกุกเราไปเล่นกันดีกว่าไปเร็วๆ"ชายหนุ่มผิวสีแทน(?)นามว่าวีก็รีบลากเขาวิ่งไปทางทุ่งหญ้าเขียวขจีด้านหน้าทันที  



"นี่พวกเราไปด้วยสิ"หลังจากนั้นทุกคนก็เดินตามเขากับวีมา แล้วพวกเราก็เล่นกันอย่างสนุกสนาน 



 "เฮ้อ เหนื่อยจัง"จองกุกว่าพลางนั่งลงพักเหนื่อยข้างๆจิน โดยที่ใบหน้าของเขายังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มบางๆอย่างมีความสุข อยู่ที่นี่แล้วมีความสุขจริงๆเลย มีความสุขมากจน...เขาเริ่มคิดว่านี่อาจไม่ใช่ความจริง



 "คือจองกุก ฉัน...."



 "มีอะไรรึเปล่าจิน"จองกุกถามออกมาเมื่อเห็นสีหน้าของจินไม่ค่อยดี



 "นายอยากไปจากที่นี่มั้ย"จินถามออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ



 "เอ๊ะ"เขาร้องออกมาอย่างตกใจ 



 "จองกุก นายอยากไปจากที่นี่ ไปจากฉันรึเปล่า ฮึก"จินเริ่มสะอื้นออกมาหลังไม่ได้รับคำตอบจากร่างสูงตรงหน้า 



 "ไม่เลยจิน ฉันไม่อยากไปที่ไหนอีกเเล้ว ฉันอยากอยู่ที่นี่ อยู่กับนายนะ"ร่างสูงว่าพลางดึงร่างโปร่งเข้ามาซบที่อกแกร่ง พลางครุ่นคิดว่าทำไมเขาถึงพูดออกไปแบบนั้น เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่อยากเห็นน้ำตาของร่างโปร่งตรงหน้านี้เลย มันพาลทำให้เขารู้สึกบีบรัดที่หัวใจแปลกๆ



 "จริงนะ ฮึก นายจะไม่ทิ้งฉันไปจริงๆนะ ฮือ"จินเงยหน้าขึ้นมาพลางถามเขาด้วยเสียงสะอื้นฮัก 



"จริง ฉันจะไม่ทิ้งนายนะจิน ฉันจะอยู่ที่นี่กับนายนะ"นิ้วแกร่งเริ่มเกลี่ยน้ำตาที่ไหลลงมาอย่างไม่รู้จักจบสิ้นบนแก้มใส แล้วเมื่อดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน มันเหมือนกับว่ามีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้ทั้งสองค่อยๆเคลื่อนใบหน้าเข้าหากันราวกับต้องมนตร์ และทันทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกัน จองกุกก็ยิ่งรู้สึกเหมือนโดนความหวานของคนตรงหน้ามอมเมาเขาให้ตกอยู่ในภวังค์นั้นไปตลอดกาล ลิ้นของทั้งสองเกี่ยวกระหวัดกันราวกับจะส่งผ่านความรู้สึกทั้งหมดที่มีให้กันและกัน 



 "นี่แอบมาสวีทอะไรกันตรงนี้เนี่ย กิ้วๆ"เสียงของหนุ่มหน้าม้าทำให้พวกเขาสองคนผละออกจากกันอย่างเขินอาย  



"คือ.."ร่างสูงตั้งท่าจะพูดแต่หนุ่มน้อยตัวเล็ก(?)ประจำกลุ่มอย่างจีมินกลับพูดขึ้นมาก่อน  



"ดูดิๆ จินหน้าแดงใหญ่เลยอะ ฮ่าๆ"เจ้าตัวเล็กว่าพลางชี้ไปที่จินอย่างล้อเลียน 



 "ย๊า!!จีมินนน"จินตะโกนพลางวิ่งไล่จีมินที่วิ่งหนีไปไกลแล้วด้วยความเขินอาย ส่วนทุกคนที่เหลือรวมทั้งจองกุกต่างก็พากันหัวเราะออกมากับภาพแห่งความสุขนั้น 













 "เฮ้อน่าสงสารเขานะครับพี่แจบอม "บุรุษพยาบาลหนุ่มหน้าหวานเอ่ยกับคุณหมอข้างๆพลางมองไปที่คนไข้หนุ่มอย่างเวทนา



 "นั่นสิครับ ใครเจอเรื่องแบบนี้มาก็คงไม่มีใครรับไหวหรอกจินยอง"หมอหนุ่มว่าพลางถอนใจกับบุรุษพยาบาลหนุ่มแล้วมองไปยังคนไข้ในความดูแลของเขาอย่าง'จอนจองกุก'อย่างอดสงสารมิได้ 



 จอนจองกุกเป็นคนไข้ของเขามาห้าปีแล้วเท่าที่พวกเขารู้จอนจองกุกกับเพื่อนๆอีกหกคนนั้นกำลังเดินทางไปพักผ่อนกันที่ปูซานแต่กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นระหว่างทางคือรถยนต์ที่พวกเขาใช้ในการเดินทางในครั้งนี้นั้นเกิดพลิกคว่ำเพื่อนๆทุกคนของเขาเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ โดยมีเพียงเขาที่รอดชีวิต หลังจากที่เขารอดมาจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นและรับรู้ถึงความจริงที่เกี่ยวกับเพื่อนๆของเขาเเล้ว จองกุกก็เริ่มสร้างโลกในจินตนาการของเขาขึ้นมา เริ่มพูดคนเดียว เก็บตัว ไม่สุงสิงกับใคร โดยในโลกที่เขาสร้างขึ้นมานั้นจะยังคงมีเพื่อนๆทุกคนของเขาอยู่ด้วยเสมอถึงแม้ว่าในความเป็นจริงแล้วเพื่อนๆของเขาได้จากเขาไปอย่างไม่มีวันกลับแล้วก็ตาม โดยแพทย์ต่างวินิจฉัยกันว่าจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้จองกุกเป็น'Schizophrenia'หรือ'โรคจิตเภท'โดยผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้จะมาจากสภาวะความเครียด การถูกกดดันหรือมาจากการได้รับความกระทบกระเทือนจากจิตใจอย่างรุนแรง และในเคสของจองกุกก็คงจะเป็นในกรณีหลังนี้มากกว่าที่ทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้ 



 "ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมขอไปดูคุณจองกุกก่อนนะครับ"จินยองเอ่ย 



"ดีเหมือนกัน เดี๋ยวอีกซักพักก็พาเขากลับห้องได้แล้วนะ จะได้พาเขาไปทานข้าวทานยาให้เรียบร้อย"แจบอมสั่ง  



"รับทราบครับคุณหมออ"จินยองรับคำพร้อมตะเบ๊ะรับคำสั่งอย่างน่ารักจนหมอหนุ่มอดที่จะหยิกแก้มนุ่มนั่นไม่ได้ 



"โอ้ย นี่เจ็บนะแจบอม บีบมาได้"หนุ่มหน้าหวานว่าพลางลูบแก้มตัวเองป้อยๆ  



"อยากน่ารักเองทำไมล่ะครับคุณบุรุษพยาบาลปาร์คจินยอง"แจบอมพูดพลางยิ้มกริ่ม



 "ชิส์ ไม่คุยกับพี่เเจบอมแล้ว ไปหาคุณจองกุกดีกว่า"ร่างโปร่งตัดพ้อน้อยๆพอให้น่ารักแล้วจึงเดินไปหาคนไข้หนุ่มอย่างงอนๆ 



"ฮ่าๆ"อิมแจบอมยิ้มขำให้กับความน่ารักของแฟนเขา ใช่แล้วปาร์คจินยองเป็นแฟนกับเขามาได้4ปีแล้ว พวกเขาคบกันตั้งแต่เราสองคนยังเรียนอยู่ปีสอง และตอนนี้พวกเขาก็ยังรักกันมากจนกลายเป็นคู่รักประจำโรงพยาบาลนี้ไปแล้วล่ะ ดูสิจะไม่ให้เขารักจินยองได้ยังไง ก็ไอท่าทางน่ารักๆนั่นบวกกับรอยยิ้มอันแสนสดใสแถมเวลาหัวเราะยังมีเส้นหนวดแมวเล็กๆนั่นขึ้นมาอีก จะไม่ให้รักให้หลงยังไงไหวล่ะเนี่ย เขามองตามแฟนหนุ่มที่เล่นกับจองกุกอีกซักพักแล้วจึงเดินกลับไปทำหน้าที่ของตนต่อ 


 
ในจังหวะที่หมอหนุ่มคล้อยหลังไปนั้นก็มีเงาสีขาวจางๆพร้อมด้วยใบหน้าหวานก็พลันปรากฏหลังร่างสูลเดินจากไปไม่นาน



 "ขอโทษนะจองกุกกี้อาา" ใบหน้าหวานในเงานั้นร่ำไห้ออกมาแล้วเงาเหล่านั้นก็ค่อยๆรวมกันเป็นผีเสื้อสีขาวบริสุทธิ์โบยบินไปจากโรงพยาบาลแห่งนี้ตลอดกาล... 









 '넌 거기 있지만 왠지 닿지 않아 Stop 
 ถึงแม้ว่าคุณจะอยู่ตรงนั้น แต่ผมก็ไม่สามารถเอื้อมมือไปหาคุณได้ '














*Talk*



สวัสดีค่ะรีดทุกคน ตอนแรกไรท์ลงในมือถือค่ะมันคงดูจะอ่านยากหน่อยๆใช่มั้ยล่ะคะ ตอนนี้ไรท์ก็มาแก้ให้แล้วเนอะ ยังไงก็ enjoy reading นะคะรีดเดอร์ทุกคน อย่าลืมนะคะ 

1 comment = 1 กำลังใจของไรท์น้าา><











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น

  1. #34 ThipNit (@ThipNit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 17:07
    ฮือออ ไรท์แต่งดีมากอ่ะนำ้ตาไหลเลยค่ะ😭😭
    #34
    1
    • #34-1 nanny_wira (@vira_nanny) (จากตอนที่ 3)
      24 ตุลาคม 2561 / 19:24
      งื้ออ ขอบคุณมากค่า😍😍
      #34-1
  2. #27 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:47
    เศร้าอ่าา
    #27
    0
  3. #4 Puppy_B04 (@Puppy_B04) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 14:02
    ????????????????????????????????????
    #4
    0