[Fic BTS] SF/OS Love Diary [#kookjin/Other]

ตอนที่ 2 : [Playlist the series] เป็นทุกอย่าง - Room39 #kookjin ft.vmin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 785
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    23 ก.ย. 62




 

(ลองกดฟังดูเพื่อเพิ่มอรรถรสนะคะ^^)




"เฮ้อ.." 

 

"โอ๊ยไอ้กุก นั่งถอนหายใจจนจะหมดลมแล้วมั้ยห๊ะ ฉัน-รำ-คาญเว้ย"คิมแทฮยองเอ็ดเพื่อนขึ้นอย่างหัวเสีย เพราะเจ้าเพื่อนบ้าจริงๆเลย เขาหวังจะมาทำการบ้านก่อนเข้าคลาสแท้ๆแต่ดันมีเสียงถอนหายใจเฮือกๆจากไอ้หน้ากระต่ายนี่พอดี ไม่มีสมาธิโว้ยยยย 

 

"ก็พี่ซอกจินเขาเพิ่งจะ..." 


 
"เพิ่งจะเลิกกับแฟนเขา ฉันเป็นห่วงเขานี่ แกจะพูดงี้ใช่มะไอ้หน้ากระต่าย"คนผิวแทนพูดขึ้นก่อนที่เจ้าเพื่อนหน้ากระต่ายของเขาจะพูดจบประโยค 


 
"เฮ้อ ไอ้กุก ฉันพูดตรงๆเลยนะ แกบอกพี่เขาไปเหอะวะ มานั่งเป็นห่วงเขาลับหลังอย่างนี้พี่เขาไม่รู้กับแกหรอกนะเว้ย แกอยากจะอยู่ในฐานะน้องชายที่แสนดีแบบนี้ไปตลอดเลยรึไงวะ"แทฮยองเริ่มพูดอย่างจริงจังเพื่อหวังให้เพื่อนของเขาได้คิดอะไรบ้าง 


 
ซึ่งมันก็ได้ผล จอนจองกุกนิ่งไปกับประโยคของแทฮยองพลางคิดตาม เขาไม่ได้อยากเป็นแค่น้องชายของพี่ซอกจินหรอกแต่เขาเองก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากบอกความรู้สึกของตนให้กับคนเป็นพี่รู้เลยสักครั้ง เขากลัว กลัวว่าถ้าพี่ซอกจินรู้แล้วอะไรๆอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้ 


 
"นิ่ง นิ่งไปเลย เฮ้ย ไอ้กุก พี่ซอกจินเดินมานู่นแล้ว"เพื่อนตัวดำ(?)ของจองกุกสะกิดเรียกเขาให้ตื่นจากภวังค์ พลางก้มหน้าลงไปเขียนกระดาษยุกยิก 


 
"หวัดดีแทแท"คิมซอกจินเอ่ยทักเพื่อนของน้องชายข้างบ้านทันทีที่พบ 

 
 
"หวัดดีครับพี่จิน พี่มาก็ดีเเล้ว พอดีผมนัดจีมินไว้อะครับ พี่อยู่เป็นเพื่อนไอ้กุกแทนผมหน่อยสิ"แทฮยองเอ่ยขอผู้เป็นพี่ 

 
 
"เอ่อ ไม่ป..." ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดออกมาได้จบประโยค

 

 "ได้สิ พี่มีเรื่องจะคุยกับจองกุกพอดีเลย"คิมซอกจินก็เอ่ยรับคำเจ้าเพื่อนตัวดีนั่นพร้อมรอยยิ้มบางๆแต่ยังคงเจือไปด้วยความเศร้าหมองที่ชวนให้คนที่พบเห็นรู้สึกหดหู่ไปด้วย 


 
"งั้นฉันไปก่อนนะไอ้กุก"แทฮยองเดินไปทางที่จองกุกนั่งอยู่พลางยื่นมือส่งกระดาษแผ่นเล็กๆให้แล้วจึงเดินจากไป ด้วยความสงสัยในระหว่างที่คิมซอกจินกำลังจะนั่งลงตรงข้ามเขาอันเป็นตำแหน่งที่เจ้าเพื่อนตัวแสบของเขานั่งอยู่เมื่อครู่ เขาก็ค่อยๆคลี่กระดาษแผ่นเล็กๆนั่นดู 



 'กล้าซะทีเหอะเพื่อน ฉันเปิดโอกาสให้แกแล้วนะเว้ย' 



 "มีอะไรรึเปล่ากุก"ซอกจินเอ่ยพลางเอียงคอถามน้องชาย 



 "เอ่อ.. ป...เปล่าครับพี่ ไม่มีอะไร แล้วว่าเเต่พี่มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ"เขารีบเก็บกระดาษแผ่นนั้นใส่กระเป๋ากางเกงทันทีเพื่อไม่ให้คนพี่เห็นพลางเอ่ยเปลี่ยนเรื่องไป 



 "คือ..พี่แค่ ฮึก กุก พี่ลืมเขาไม่ได้อะ ฮือ"ซอกจินสะอึกสะอื้นจนจองกุกตกใจที่อยู่ดีๆพี่ชายหน้าหวานก็ร้องไห้ 



 "พี่ ใจเย็นๆนะ ไม่ร้องนะครับ โอ๋ๆๆ พี่จินของผม"จองกุกเดินไปนั่งม้านั่งตัวเดียวกับคนพี่พลางกับเอ่ยปลอบพร้อมลูบหลังลูบไหล่คนพี่ให้ใจเย็นลง ให้ตายเขาไม่อยากเห็นน้ำตาของพี่ซอกจินเลยจริงๆ เพราะทุกทีที่เขาเห็นพี่ซอกจินเจ็บเขาก็จะเจ็บยิ่งกว่าคนพี่หลายเท่า เจ็บที่พี่ซอกจินต้องเสียน้ำตาโดยที่เขาทำอะไรไม่ได้เลย 




 เป็นคนที่เคยแอบรัก 
 เป็นคนที่เคยแอบหวัง 
 เป็นคนที่เธอให้ความสำคัญใน 
 วันที่เธอไม่เหลือใคร 
 เป็นให้เธอได้ทุกอย่าง 
 แต่ก็เหมือนไม่มีความหมาย 




 "ฮึก ทำไมอะ พี่ไม่ดีตรงไหนอะ ทำไมนัมจุนกับโฮซอกต้องทำกับพี่แบบนี้ด้วยอะ ฮือ"ซอกจินยังคงพลั่งพรูทั้งน้ำตาและความอัดอั้นออกมาไม่หยุดจนจองกุกทนไม่ไหว เขาเลยดึงคนพี่เข้ามากอดเพื่อหวังให้ความปรารถนาดีที่เขามีนี้ส่งผ่านไปยังหัวใจที่แสนบอบช้ำของคนพี่ 



 "ไม่ร้องแล้วนะ ถึงคนอื่นจะว่าพี่ไม่ดีแต่พี่ดีที่สุดสำหรับผมนะ"จองกุกพูดออกไปอย่างลืมตัว 



 "ห๊ะ..อ ฮึก อะไรนะ" 



 "เอ่อ คือ ผมหมายถึงว่าพี่เป็นพี่ที่ดีมากๆเลยนะแล้วผมก็เชื่อว่าพี่จะต้องเป็นแฟนที่ดีด้วยเหมือนกันน่ะฮะ"เขารีบแก้ตัวทันทีที่นึกได้ว่าเผลอพูอะไรออกไป 



"อ๋อ อย่างนั้นเองเหรอ" 



 "ไม่ร้องนะพี่ซอกจิน ร้องไห้เยอะๆเดี๋ยวตาแดงเป็นหมีแพนด้าหรอก ฮ่าๆ"จองกุกเอ่ยเเซวเพื่อให้พี่ชายหน้าหวานอารมณ์ดีขึ้น 



 "เขามีเเต่ตาดำมั้ยเล่าเจ้าเด็กบ้า ฮ่าๆ"ซอกจินแก้พลางหัวเราะให้กับความพยายามของคนน้อง 



 "อ้าวเหรอ ฮ่าๆ เห็นมั้ยพี่จิน" 



 "หือ" 



 "พี่ยิ้มอะน่ารักกว่าตอนพี่ร้องไห้เยอะเลย อย่าร้องไห้อีกนะ"คนน้องพูดพลางปาดน้ำตาให้แก่คนพี่อย่างอบอุ่น 



 "ขอบใจนะกุก มีแต่กุกนี่แหละที่อยู่ข้างๆพี่ตอนที่พี่รู้สึกเหมือนโดนคนทั้งโลกทิ้ง ขอบคุณจริงๆนะ น้องชายสุดหล่อของพี่"แค่น้องชายอีกเเล้วสินะ เฮ้อ  



 "ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่พี่ยิ้มได้ ผมก็มีความสุขแล้ว"จองกุกพูดทั้งรอยยิ้มทั้งๆที่ในใจนั้นยังคงเจ็บหน่วงกับสถานะที่คนพี่หยิบยกให้กับเขา 



 "โห พระเอกไปมั้ยน้องพี่ ฮึก "ซอกจินเอ่ยยิ้มๆพร้อมกับขยี้หัวน้องชายอย่างเอ็นดู 



 "โห หล่อๆอย่างงี้จะเป็นอย่างอื่นได้เหรอครับพี่จิน ฮ่าๆ"จองกุกเอ่ยอย่างอารมณ์ดีทันทีที่เห็นรอยยิ้มของคนแก่กว่า 



 "พี่ว่าน่าจะเป็นคนขับรถมากกว่านะ ฮ่าๆๆๆ"คนหน้าหวานเอ่ยเเซว 



 "โห พี่จินอะ ชิส์ งอนละ"คนน้องพูดพร้อมสะบัดหน้าอย่างงอนๆ และทั้งคู่ก็เล่นกันอย่างสนุกสนาน โดยไม่ได้รู้สึกถึงสายตาที่กำลังจดจ้องพวกเขาอยู่เลยแม้เเต่น้อย 



 "น่ารักดีเนอะแท จีมอยากให้กุกบอกพี่ซอกจินไวๆจัง จะได้รู้กันไปสักที"ปาร์คจีมินเอ่ยกับแฟนหนุ่มผิวแทนด้านหลังของตนพลางมองไปข้างหน้าอย่างยิ้มๆ 



 "แทก็บอกมันแล้วนะจีม บอกจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว แต่ไอ้กุกก็ยังเป็นไอ้กุกอยู่วันยังค่ำ ดื้อไม่มีใครเกิน"คิมแทฮยองพูดพลางถอนใจอย่างเหนื่อยอกเหนื่อยใจเสียเต็มประดา 


 
 "เอาน่าแท ยังไงเราก็ต้องช่วยกุกนะ ขืนเรารอให้กุกตัดสินใจเองละก็ ชาตินี้พี่ซอกจินคงไม่มีวันรู้หรอกว่ากุกรู้สึกยังไงน่ะ"จีมินเอ่ยอย่างจริงจังแต่ในสายตาของแทฮยองเเล้วมันกลับดูน่ารักน่าฟัดเสียมากกว่า 



 "นี่จริงจังมากมั้ยฮึไอ้หมูอ้วน"ว่าเเล้วคนผิวแทนก็จัดการยืดแก้มย้วยๆของแฟนตัวเล็กทันทีอย่างหมั่นเขี้ยว 



 "อื้อ แทอะ ดึงมากมันก็ยืดหมดเเล้วมั้ยล่ะ เเล้วก็มาบ่นว่าจีมเเก้มเยอะ เชอะ"คนตัวเล็กสะบัดหน้าพร้อมเดินออกไปอย่างงอนๆ แทฮยองเดินตามเจ้าหมูอ้วนของเขาไปพลางเอ่ยง้อ 



 "เดี๋ยวสิตัวเล็ก โอ๋ๆ ไม่แกล้งละๆ แทขอโทษ"แต่จีมินก็ยังคงสะบัดหน้าหนีเขาอยู่ 


 
 "เอางี้ๆ เดี๋ยววันนี้พาไปเลี้ยงเค้กร้านโปรดเลยเอ้า"เขาแอบเห็นเเฟนตัวเล็กตาวาวขึ้นด้วยละ เห็นเเก่กินจริงๆเลยเจ้าหมูอ้วนของเขา 


 
 "งั้นเดี๋ยวพาไปดูหนังเเถมเลยด้วยเอ้า"นี่ง้อสุดๆละนะเนี่ย เห็นว่าตัวเล็กของเขาอยากดูหนังอยู่เรื่องหนึ่งแต่เค้าก็ยังไม่ว่างพาคนตัวเล็กนี้ไปดูเสียที ถือโอกาสนี้เลยเเล้วกัน 



 "Spider manนะ"จีมินหันมาเอ่ย 



 "แล้วเเต่ตัวเล็กเลยคร้าบบ" 



 "เย้!! แทใจดีที่สุดเลย"จีมินเอ่ยอย่างดีใจพลางคล้องเเขนเขาอย่างอารมณ์ดี 



 "หายงอนเเล้วเหรอ หื้ม"แทฮยองถามจีมินพลางทอดสายตามองอย่างเอ็นดู 



 "ก็...หายเเล้ว เห็นว่าเเทตั้งใจง้อนะเนี่ย"เจ้าหมูอ้วนตอบก้มหน้าตอบ แอบเห็นว่าหน้าเเดงนิดๆด้วย น่าฟัดชะมัดเลย ถ้าไม่ติดว่าเป็นมหาลัยนะ เขาจับแฟนตัวเล็กฟัดไปนานเเล้ว แฟนใครไม่รู้น่ารักจริงๆเลย 














 "เดี๋ยวๆไอ้แท แกมาดูหนังกับจีมินเเล้วจำเป็นต้องลากฉันมาด้วยไหมเนี่ยห๊ะ"จองกุกเอ่ยอย่างหัวเสีย ก็วันนี้มันเป็นวันหยุดของเขาหลังปั่นโปรเจกเสร็จนี่นา ว่าจะนอนให้หนำใจเสียหน่อย แต่ไอ้เพื่อนตัวดีก็ดันบุกมาถึงห้องนอนเขาพร้อมกับเร่งยิกๆให้รีบอาบน้ำเเต่งตัว เดี๋ยวมันจะไปดูหนังกับจีมินไม่ทัน เขาล่ะอยากจะพูดใส่หน้ามันจริงๆเลยว่ามันเกี่ยวอะไรกับเขากันเนี่ย 



 "เออน่า เดี๋ยวเเกก็รู้เองนั่นเเหละ"มันก็พูดเเต่เเบบเนี้ย เฮ้อ เขาเลยขี้เกียจจะถาม คิดได้ดังนั้นเขาก็เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นระหว่างรอปาร์คจีมิน 



 "เฮ้ย นั่นไงๆ มาเเล้ว"แทฮยองสะกิดเขายิกๆให้เงยหน้าขึ้นมา ทำอย่างกับเขาไม่เคยเจอปาร์คจีมิน อย่างนั้นเเหละ 



 "อ้าว จองกุก"เสียงหวานที่เเสนคุ้นเคยนั่นทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้นมาดูให้เเน่ใจ ใช่จริงๆด้วย พี่จินนี่นา มาได้ยังไงกันล่ะเนี่ย ไวเท่าความคิดเขาจึงเอ่ยปากถามออกไป 


 "พี่จินมาได้ไงครับเนี่ย" 



 "มาโรงหนังจะให้พี่เขามาซักผ้ารึไงไอ้กุก"คนผิวแทนพูดพลางหัวเราะชอบใจ พี่จินกับจีมินก็หัวเราะไปด้วย พี่จินของเขายิ้มน่ารักจริงๆเลยนะเนี่ย  



 "แทก็ ไปแกล้งกุกทำไมเนี่ย คือพี่จินบอกกับเราว่าอยากดูหนังอยู่เรื่องหนึ่งอะ เราก็เลยชวนพี่เขามาด้วย แต่ลืมไปว่าเรากับแทจะไปดูอีกเรื่องหนึ่งอะ"จีมินนั่นเองที่เป็นคนไขข้อสงสัยให้เเก่เขา 



 "อ๋ออ แล้วพี่จินอยากดูเรื่องอะไรเหรอครับ"และก็เป็นแทฮยองที่ถามคำถามนั้นออกไปแทนเขา คงเห็นเขาทำท่าอยากจะถามพี่จินล่ะมั้ง 



 "อ๋อ พี่อยากดูspider manอะ"พี่จินตอบ แต่เดี๋ยวนะนั่นมันเรื่องที่ไอ้แทกับจีมินจะดูเหมือนกันนี่นา 



 "แต่ว..." 



 "ใช่ แต่เรากับแทจะไปดูเรื่องTransformersอะ เลยพลาดกันไป"ยังไม่ทันที่แทฮยองจะเอ่ยจบ จีมินก็เอ่ยขึ้น พลางส่งสัญญาณให้เเก่เเทฮยอง 



 "อ..เออใช่ๆ ฉันกับจีมจะไปดูTransformersอะ เรานี่ก็จริงๆเลยนะเจ้าหมู ดูคนละเรื่องยังไปชวนพี่ซอกจินมาให้เสียเวลาพี่เขาอีกนะ"แทฮยองแสร้งเอ็ดแฟนตัวเล็กอย่างไม่จริงจังนัก 



 "นั่นสิฮะ ผมขอโทษนะฮะพี่ซอกจิน"จีมินเองก็แสร้งทำเป็นรู้สึกผิดเช่นกัน สองคนนี้ดูเหมาะกันเป็นบ้าเลยจองกุกคิด 



 "ไม่เป็นไรหรอกจีมิน ไหนๆก็มาเเล้ว เดี๋ยวพี่ดูเลยก็ได้ จะได้ไม่เสียเที่ยว"พี่จินพูดอย่างสบายๆ 



 "เอ้อ ไอ้กุก ฉันจำได้เเกเคยบอกฉันหนิว่าเเกก็อยากดูเรื่องนี้เหมือนกัน ไม่เข้าไปดูกับพี่จินเลยล่ะ"เขาบอกตอนไหนกันเนี่ย แต่พอเห็นสายตาของคู่รักตุ๊กตาทอง(?)นั่นเเล้วก็คงต้องอยากดูเเล้วล่ะ 



 "ค..ครับ ใช่ผมก็อยากดู" 



 "อื้อ ดีจัง พี่จะได้ไม่ต้องดูหนังคนเดียว เหงาชะมัด"พี่จินว่าพลางยิ้มเศร้าๆ สงสัยคงยังลืมเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่ได้นั่นเเหละ เขาคงลืมเล่าไป ก่อนหน้านี้พี่จินเป็นเเฟนกับคิมนัมจุนพี่รหัสของปาร์คจีมิน แต่ก็เพิ่งจะโดนเพื่อนที่ชื่อจองโฮซอกแย่งไป มันคงจะเจ็บมากๆเลยล่ะ โดนเพื่อนที่ตัวเองไว้ใจแทงข้างหลังกันเเบบนี้    



 
เป็นเพื่อนเธอไปดูหนัง 
        อยู่ด้วยกันตอนเธอเหงา         
ฟังทุกเรื่องราว ที่เธอระบาย 
         ยาวจนเช้า ฉันก็ยังยินดี          
แม้ไม่ใช่คนพิเศษ ไม่ได้สำคัญสำหรับเธอ 




"งั้นเราไปดูที่นั่งกันดีกว่า ไปกุก"พี่จินว่าพลางเดินนำไปที่เคาท์เตอร์จำหน่อยตั๋วก่อน และเขาเองก็กำลังจะเดินตามไป ถ้าไม่ติดว่าเจ้าเพื่อนผิวแทนดึงเเขนของเขาเอาไว้ก่อน 



 "ไอ้กุก ฉันกับจีมินเปิดทางให้เเกเเล้ว อย่าทำให้มันสูญเปล่าเข้าใจไหม แล้วก็อย่าเลือกโรง2นะเว้ย ฉันกับจีมินอยู่โรงนั้น  แล้วก็พี่ซอกจินกวักมือเรียกละนั่น ไปได้เเล้วเดี๋ยวพี่เเกจะสงสัยเอา สู้ๆเว้ยเพื่อน"แทฮยองพูดพลางทำมือไฟท์ติ้งมาให้เขา 



 นั่นสิเนอะ เพื่อนอุตสาห์ช่วยขนาดนี้เเล้ว เห็นทีเขาคงต้องเริ่มจริงจังกับเรื่องนี้เเล้วเหมือนกัน คิดอย่างนั้นเเล้ว เขาก็รีบเดินไปหาพี่ซอกจิน 



 "คุยอะไรกันอยู่ห๊ะ นานเชียวกุก"พี่ซอกจินเอ่ยถามระหว่างต่อแถวซื้อตั๋วหนัง 



 "อ..อ๋อ เรื่องเรียนอะครับ ไม่มีอะไรหรอก นู่นถึงคิวเราเเล้วครับไปเร็ว"เขารีบดุนหลังพี่ซอกจินทันทีที่เห็นหนึ่งในช่องจำหน่ายตั๋วว่าง  



 และก็เรียบร้อยตามแผนของเจ้าสองคนนั่น เขาได้มานั่งดูหนังกับพี่ซอกจินที่โรง7(ตอนเเรกพี่ซอกจินเลือกโรง2ด้วยล่ะ แต่ผมก็แถไปนู่นนี่นั่นจนพี่ซอกจินยอมใจอ่อนเลือกโรงที่7) 



 "กินไหมกุก"พี่ชายหน้าหวานพูดพลางยื่นถังป๊อปคอร์นใบใหญ่มาให้เขา 



 "ไม่ละฮะ กินมาก เดี๋ยวอ้วนเป็นหมูเหมือนพี่ทำไงอะ"เขาเอ่ยเเซว 



 "หนอย อย่าให้ออกไปนะ นายตายเเน่จอนจองกุก"ซอกจินเอ่ยคาดโทษคนน้องก่อนจะหันหน้าไปดูภาพยนตร์ต่อเเต่ก็หาได้สร้างความหวาดกลัวให้เเก่จอนจองกุกคนนี้ไม่ ก็ตอนพี่ซอกจินโกรธน่ะอย่างกับแมวขู่ดีๆนี่เองล่ะ ฮ่าๆ 






 "หนังสนุกดีเนอะกุก ว่าไหม spider man น่ะเท่ที่สุดไปเลยล่ะ"พี่ซอกจินว่า แต่เขาเองก็อยากจะเถียงเหลือเกินว่าiron man น่ะเท่กว่าตั้งเยอะ แต่ก็กลัวจะโดนคนพี่งอนเอา 



 จ๊อก~ 



 "อุ๊บ ฮ่าๆๆๆ" 



 "นี่หยุดหัวเราะเลยนะตาบ้า ก็ฉันยังไม่ได้กินไรเลยตั้งเเต่เช้านี่นา หิวจะตายอยู่ละเนี่ย"คนเเก่กว่าว่าพลางลูบหน้าท้องป้อยๆ 



 "ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ครับ งั้นเราไปหาอะไรกินกันดีกว่าปะ"เขาเอ่ยชวน 



 "เลี้ยงปะ"พี่ซอกจินถามอย่างลองเชิง 



 "เลี้ยงก็ได้ หมูตัวเดียวผมเลี้ยงได้ ฮ่าๆ" 



 "ย่าห์!! จอนจองกุก ตั้งเเต่ในโรงหนังละนะ นายตายเเน่"พี่ซอกจินเอ่ยพลางวิ่งไล่เขา จนกลายเป็นว่าตอนนี้เขากับพี่ซอกจินกำลังวิ่งไล่จับกันหน้าโรงหนังซะงั้น คนอื่นต่างก็มองมาที่เราอย่างสนใจ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจนะ มีความสุขดีจะตายไป 






 





 "เป็นไงบ้างครับเพื่อน เดินยิ้มมาเลย แสดงว่าเมื่อวานนี่ แฮปปี้เลยดิ"แทฮยองเอ่ยแซวทันทีที่เห็นเพื่อนสนิทอย่างจองกุกเดินมา 



 "ก็ดีนะ ดีมากเลย"จองกุกพูดพลางนึกถึงเรื่องเมื่อวาน เขากับพี่ซอกจินพอวิ่งไล่กันจนเหนื่อยเเล้วพวกเขาก็ไปกินข้าวกันแล้วจากนั้นก็ไปต่อกันที่เกมเซ็นเตอร์ พี่ซอกจินโวยวายใหญ่เลยตอนที่เล่นเกมเเพ้เขา หาว่าเขาโกงบ้าง ตู้เสียบ้าง น่ารักจริงๆเลยพี่ซอกจินของเขา 



 "อ้าวๆ นี่ฉันมีเพื่อนเป็นคนบ้าอ่อวะ ยิ้มคนเดียวก็ได้เว้ย เห้ย ตื่นเพื่อนตื่น"คนผิวแทนตบไหล่เรียกสติเพื่อนเบาๆอย่างหยอกล้อ 



 "ไอ้นี่นิ" 



 "แล้วเเกได้บอกพี่ซอกจินไปยัง"แทฮยองเริ่มเปิดประเด็นทันที และเมื่อเห็นสีหน้าและท่าทีของเพื่อน คนผิวแทนก็เดาได้ทันที 



 "ยังไม่ได้บอกอีกเหรอวะเนี่ย นี่ฉันกับจีมอุตสาห์เปิดโอกาสให้ขนาดนี้เเล้วนะเว้ย"แทฮยองโวยขึ้น 



 "ก..ก็ มันยังไม่มีโอกาสเหมาะๆไง"จองกุกตอบอ้อมแอ้ม 



 "มันมีเเต่เเกไม่ทำไงเว้ย โอ๊ย ไมเกรนฉันจะขึ้น"แทฮยองเอามือนวดขมับทั้งสองข้างอย่างกับปวดหัวเสียเต็มประดา 



 "เเกรออยู่นี่เลยไอ้กุก เดี๋ยว-ฉัน-มา"แทฮยองสั่งเเถมทำหน้าตาจริงจังจนทำเอาเขาไม่กล้าที่จะขัด 



 ผ่านไปสัก 10 นาทีเห็นจะได้ แทฮยองก็กลับมาพร้อมกับแฟนตัวเล็กของเขา 



 "นี่กุก บอกจีมทีได้ไหมว่าเเทเเทโกหก กุกยังไม่ได้บอกพี่จินจริงๆเหรอเนี่ย"จีมินเอ่ยพลางส่งสายตาคาดคั้นมา 



 "อ..เอ่อ ยังอะ" 



 "Why!!"ทั้งสองคนประสานเสียงพร้อมกันราวกับนัดกันมา 



 "ก็..." 



 "พอกุก จีมขี้เกียจจะฟังข้อเเก้ตัวของกุกละ งั้นเอางี้ วันเสาร์นี้เป็นวันเกิดของพี่จิน กุกรู้ใช่ไหม"จีมินถาม 



 "อื้อ รู้สิ" 



 "งั้นเรามาจัดปาร์ตี้ให้พี่ซอกจินกัน แล้วนาย-ก็-ต้อง-บอก-พี่-ซอก-จิน-วันนั้นด้วย เข้าใจไหม"จีมินเอ่ยอย่างรวบรัด แต่เดี๋ยวนะเขายังไม่พร้อมเสียหน่อย 



 "ต.." 



 "ถ้าเเกยังจะผัดวันออกไปอีกฉันจะบอกพี่ซอกจินเองว่าเเกรักพี่เขา"แทฮยองเอ่ยเสียงดุ 



 เเต่เขายังไม่กล้าที่จะบอกพี่ซอกจินเสียหน่อย ถ้าเขาบอกไปเเล้วพี่ซอกจินเปลี่ยนไปล่ะ ถ้าพี่ซอกจินรับไม่ได้เเล้วทิ้งเขาไปล่ะเขาจะอยู่ได้อย่างไร สารพัดความกลัวต่างถาโถมเข้ามาสู่จิตใจของเขาไม่หยุดหย่อน 



 "เอาน่ากุก จีมเข้าใจว่ากุกอาจจะกลัว แต่กุกลองคิดดูนะ กุกทนได้เหรอที่กุกจะต้องเห็นพี่ซอกจินร้องไห้เพราะคนพวกนั้นซ้ำเเล้วซ้ำเล่าอะ"จีมินเอ่ยเตือนสติราวกับเข้ามานั่งในใจของเขา 



 ใช่ เขาไม่อยากเห็นพี่ซอกจินต้องเจ็บปวดอีกเเล้ว เป็นไงเป็นกัน วันเสาร์นี้ล่ะที่เขาจะบอกความในใจกับพี่ซอกจินเสียที 





 





 "เดี๋ยวจีมิน นี่อะไรกันเนี่ยปิดไฟซะมืดเลย พี่มองไม่เห็นหรอก แล้วอย่างนี้พี่จะหาของให้เราเจอได้ยังไงกันล่ะ"ซอกจินเอ่ยกับคนในสายอย่างไม่เข้าใจ 



 "เอ่อ คือ พอดีไฟบ้านผมเสียอะครับ พี่ซอกจินยืนอยู่ตรงไหนเเล้วครับเนี่ย"จีมินเอ่ยถามเพื่อที่เขาจะได้บอกกับซอกจินถูก เพราะทั้งเขาจองกุกเเละแทฮยองอุตสาห์เตรียมแผนนี้กันมาซะดิบดี อยู่ดีๆจะมาทำแผนพังกันเองไม่ได้หรอก 



 "พี่ยืนอยู่...หน้าทีวีเเล้วล่ะ ว่าเเต่ของนั่นอยู่ไหนล่ะจีมิน" 



 "มันอยู่เเถวๆทีวีอะครับ พี่ลองหาๆดูได้ไหมครับ"จีมินเอ่ยขอ พลางเตรียมการอยู่ที่ชั้นบนของบ้านกับเเฟนหนุ่มผิวแทน 



 "โอเคๆ เดี๋ยวพี่จะลองดูนะ"ว่าเเล้วซอกจินก็ลองค้นๆดูบริเวณตู้ตรงหน้าโทรทัศน์อย่างตั้งใจ 



 ตี้ด 



 อยู่ดีๆโทรทัศน์ตรงหน้าซอกจินก็เปิดขึ้นมาเองทำเอาเขาตกใจไม่น้อย 



 'เรียบร้อยยังอะ' นี่มันจองกุกนี่นา เล่นอะไรกันอีกเนี่ยเจ้าเด็กพวกนี้ 



 'เออ ถ่ายอยู่ๆ เอาเลยเพื่อน' นั่นเสียงเเทฮยองนี่นา เเล้วพูดเรื่องอะไรกันล่ะนั่น 



 'โอเค พี่ซอกจินครับ ถ้าพี่ได้ดูคลิปนี้แสดงว่า ทุกอย่างคงเป็นไปตามแผนเเล้วเนอะ'อ๋อ ที่เเท้ที่เขาต้องมาหาของท่ามกลางความมืดนี่เป็นเเผนของเจ้าพวกนี้เองเหรอเนี่ย ไหนดูซิ จะทำอะไรกันต่อ 



 'คือ อย่าโกรธจีมินเลยนะครับ ที่จีมินต้องทำแบบนี้มันเป็นเพราะผมเอง' หือ เพราะจองกุกเนี่ยนะ อะไรกันเขางงไปหมดแล้วนะเนี่ย 



 'เฮ้ยไอ้แท' จองกุกพูดพลางยื่นมือไปข้างหน้า 



 'เออลืมๆ อะนี่' เเล้วแทฮยองก็ยื่นกีต้าร์โปร่งตัวโปรดของจองกุกให้กับเจ้าตัว เอามาทำไมกันนะ 



 'ตั้งใจฟังให้ดีนะครับ พี่ซอกจินของผม' ทำไมคำพูดของจองกุกมันถึงแปลกไปแบบนั้นล่ะ แถมใจของเขาเองก็ดันเต้นเเรงขึ้นกับคำพูดของเจ้าน้องชายข้างบ้านนี่เสียด้วยสิ 




 'เป็นเพื่อนเธอไปดูหนัง 
อยู่ด้วยกันตอนเธอเหงา 
ฟังทุกเรื่องราว ที่เธอระบาย 
ยาวจนเช้า ฉันก็ยังยินดี 
 แม้ไม่ใช่คนพิเศษ ไม่ได้สำคัญสำหรับเธอ' 


 จองกุกเริ่มเล่นกีต้าร์เเละร้องเพลงออกมา 



 'เป็นคนโทรปลุกตอนเช้า 
คอยเฝ้าถามและห่วงใย 
อยากที่จะรู้ ว่าเธอเป็นไง 
ในเวลาที่เธอไม่เหลือใคร 
แม้เธออาจไม่เห็นกัน 
 ในบางวันที่เธอไม่ทุกข์ใจ' 
 

อื้อ เสียงดีเหมือนกันนะเนี่ย จะว่าไปเขาเองก็เพิ่งเคยฟังจองกุกร้องเพลงครั้งเเรกเลยนะเนี่ย เพราะจังแฮะ 



 'ทำได้แค่เพียง แค่ทุกๆ อย่างที่เธอขอ 
จะนาน เท่าไร ไม่ว่า เมื่อไร 
ก็พร้อมจะยอมทำให้เธอ 

 เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว 
แม้ว่าเธอไม่เคยเป็นอะไรกับฉันเลย 
ฉันก็แค่คนหนึ่ง ที่เธอต้องการในบางครั้ง 
ได้อยู่ตรงนี้ก็ดีแค่ไหน 
 จะหวังอะไรให้มากมาย' 

 
ทันทีที่สบตากับน้องชายข้างบ้านผ่านวีดีโอนั่น มันทำให้เขารู้สึกถึงความรู้สึกบางอย่างที่กำลังประท้วงอยู่ในอกทันที เเถมหัวใจยังเต้นเเรงกับท่าทางที่เเสนอบอุ่นของคนน้องอีกต่างหาก ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้หรอกนะว่าเขากำลังเป็นอะไรอยู่ แต่เขาเพียงเเค่ยังไม่เเน่ใจเท่านั้น 


 
'เป็นคนที่เคยแอบรัก 
เป็นคนที่เคยแอบหวัง 
เป็นคนที่เธอให้ความสำคัญใน 
วันที่เธอไม่เหลือใคร 
เป็นให้เธอได้ทุกอย่าง 
แต่ก็เหมือนไม่มีความหมาย 

 ทำได้แค่เพียง 
แค่ทุกๆอย่างที่เธอขอ 
จะนาน เท่าไร ไม่ว่า เมื่อไร 
ก็พร้อมจะยอมทำให้เธอ 

 เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว 
แม้ว่าเธอไม่เคยเป็นอะไรกับฉันเลย 
ฉันก็แค่คนหนึ่ง ที่เธอต้องการในบางครั้ง 
 ได้อยู่ตรงนี้ก็ดีแค่ไหน 
 จะหวังอะไรให้มากมาย 

 จะหวังอะไรให้มากมาย' 


 ทันทีที่เพลงจบจองกุกก็จ้องมาที่กล้องด้วยสายตามุ่งมั่น  



 'หันมาข้างหลังสิครับ คนดีของผม' 



 เขาหันหลังทันทีที่คนน้องพูดจบ และสิ่งที่เขาเห็นคือน้องชายข้างบ้านสุดหล่อของเขาที่ตอนนี้ยิ่งหล่อขึ้นไปอีกด้วยผมทรงคอมม่าที่เจ้าตัวชอบนักหนา แถมในมือยังมีดอกกุหลาบขาวช่อสวยอีกด้วย 



 "พี่ซอกจินครับ ผมไม่รู้หรอกนะว่าต่อจากนี้พี่จะเกลียดผมหรือไปจากผมไหม แต่ผมจะถือว่าผมได้บอกพี่ไปเเล้วอย่างที่ผมอยากจะบอก"ซอกจินแทบกลั้นหายใจกับสิ่งที่คนน้องกำลังจะพูด 



 "คือ..ผม"จองกุกทิ้งช่วงไป ทำให้เขายิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก 



 "อะไรเหรอ นายมีอะไรอยากจะบอกกับพี่งั้นเหรอจองกุก"ซอกจินเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ ถึงเเม้จะพอเดาได้เเล้วก็เถอะ แต่มันก็ยังไม่อยากจะเชื่ออยู่ดีนั่นเเหละ 



 "คือผม...ผมรักพี่ครับ คือผม ผมไม่รู้หรอกนะว่ามัน ว่าตั้งเเต่เมื่อไหร่ที่ผมมองว่าไม่ว่าพี่จะทำอะไรมันก็ดูน่ารัก ถึงเเม้ตอนที่พี่เอาเเต่กินมูมมามผมก็ยังมองว่ามันน่ารักเลยอะ แล้วตอนที่พี่ร้องไห้มาหาผมอะ พี่รู้ปะผมโคตรเจ็บเลยอะ ที่เเบบเห็นพี่เจ็บเเต่ก็ทำอะไรไม่ได้อะ ทำได้เเค่ปลอบพี่เเบบโง่ๆอะ แถมวันนี้ที่ผมตัดสินใจบอกกับพี่มันก็เป็นเพราะจีมินกับไอ้แทช่วยอะ ผมแม่งโคตรไม่ได้เรื่องเลยอะ" 



 "แต่พี่ช่วยรับคนไม่ได้เรื่องคนนี้ไว้พิจารณาหน่อย ได้ไหมครับ"จองกุกเอ่ยพลางยื่นดอกไม้แสนสวยในมือมาทางเขา 



 แทบไม่ต้องคิดซอกจินโผเข้ากอดจองกุกทันทีอย่างดีใจ แต่ดีที่จองกุกดึงดอกไม้ช่อสวยนั่นออกก่อนที่คนพี่จะโผเข้ามากอดเขาไม่งั้นดอกไม้นั่นต้องเละเเน่ๆเลย ซื้อมาตั้งแพงT_T 



 "ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้เล่าเจ้าเด็กบ้า พี่จะได้รู้ใจตัวเองให้มันเร็วกว่านี้ แถมพี่ก็ไม่ต้องมานั่งเสียใจให้ไอ้ผู้ชายเฮงซวยเเบบนั้นด้วย"พี่ซอกจินพูดโดยไม่หยุดหายใจพลางกอดเขาเเน่น 



 "นี่พี่หมายความว่า..."เขาเอ่ยขึ้นอย่างมีความหวัง 



 "ยังไม่รู้อีกรึไงกันเจ้าเด็กโง่ พี่ก็รักนายเหมือนกันไงเล่า"ซอกจินพูดก่อนจะผละตัวออกมาแต่เรายังคงกอดกันไว้หลวมๆ แล้วพี่ซอกจินยังน้ำตายังคงคลอหน่อยด้วยความปลื้มปิติอีกต่างหาก 



 "จ..จริงนะฮะ ไม่ล้อผมเล่นนะพี่จิน"จองกุกเอ่ยอย่างไม่เชื่อหู 



 "จริงสิ ไอ้เด็กนี่นิ"ซอกจินว่าก่อนจะเขกหัวคนน้องไปหนึ่งที จองกุกรู้สึกเจ็บ และใช่ เขาไม่ได้ฝัน พี่ซอกจินบอกว่ารักเขาจริงๆ 



 "เย้!!!!! ผมดีใจที่สุดเลย พี่จิน ขอบคุณนะครับ"เขาพูดพลางกอดคนพี่เเน่นด้วยความดีใจ 



 "โอ้ยๆกุก พี่หายใจไม่ออกเเล้ว นี่คนหรืองูเหลือมเนี่ย รัดเเน่นซะ" 



 "โห่ ก็ผมดีใจนี่นา"จองกุกพูด ทำเอาทั้งคู่ต่างหัวเราะออกมาอย่างเขินอาย 



 "พี่จินครับ" 



 "หื้ม" 



 "ผมรักพี่จริงๆนะ พี่ให้ผมเป็นคนดูเเลพี่ต่อจากนี้ไปได้หรือเปล่าครับ"จองกุกพูดพร้อมกับจ้องตาคนพี่อย่างจริงจัง 



 "ที่พูดนี่คือขอพี่คบใช่ไหม"ซอกจินเอ่ยถามเมื่อคนน้องไม่ยอมพูดออกมาตรงๆ แต่จริงๆเขาก็พอเดาออกอยู่แหละว่าจองกุกต้องการอะไรแต่เขาเพียงแค่อยากแหย่ให้น้องชายขี้อายของเขาคนนี้กล้าพูดออกมาตรงๆมากกว่า



 "ครับ คบกับผมนะครับ พี่จินของผม"จองกุกพูดพลางเอาจมูกของตนถูไปมากับจมูกของพี่ชายหน้าหวานอย่างออดอ้อน 



 "อื้อ จองกุกอา เกินไปไหม พี่ยังไม่ได้ตกลงเลยนะ" 



 "ผมจะทำมากกว่านี้อีกครับ"จองกุกเอ่ยอย่างมีเลศนัย 



 "หือ อะร.. อื้อ"ยังไม่ทันที่ซอกจินจะพูดได้จบประโยค คนน้องก็จัดการประกบปิดปากของคนพี่ด้วยอวัยวะเดียวกันทันที จูบนี้ช่างอ่อนหวานจนซอกจินโอนอ่อนตามการชักนำของจองกุกทุกอย่าง ก่อนที่จองกุกจะทำให้มันเป็นจูบที่ร้อนแรงมากยิ่งขึ้น จูบนี้ช่างร้อนเเรงเสียจนเขาแทบจะทรงตัวไม่อยู่จนต้องใช้มือเกาะบ่าจองกุกไว้เเน่น 



 "อื้อ"ซอกจินร้องประท้วงเมื่อเริ่มหมดอากาศหายใจทำให้จองกุกต้องผละออกมาจากเยลลี่สีหวานอย่างเสียดาย 



 "แฮ่กๆ นายมัน จริงๆเลยเจ้าบ้า"ซอกจินเอ่ยด้วยใบหน้าที่เเดงราวกับลูกมะเขือเทศ 



 "ฮ่าๆ พี่นี่น่ารักจริงๆด้วย"จองกุกเอ่ยอย่างอารมณ์ดีพลางมองลูกแมวตัวน้อยของเขาด้วยความเอ็นดู 



 "แล้วสรุปคบไหมครับ หื้ม"ยิ่งคนพี่ก้มหลบตาเขามากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งอยากจะเเกล้งอีกคนมากขึ้นเท่านั้น เขาจึงพยายามก้มหน้าให้อยู่ในระดับเดียวกับคนพี่อย่างหยอกล้อ 



 "งื้อ กุกอย่าเเกล้งพี่สิ"ซอกจินพูดอย่างน่ารัก แถมแก้มเเดงนั่นน่าฟัดชะมัดเลย  



 "สรุปยังไงครับ อยากต่อรอบสองเหรอครับหื้ม ที่ไม่ยอมตอบอะ" 



 "โอเคๆ คบ คบก็ได้ คบๆๆ"ซอกจินรีบพูดรัวทันทีที่ได้ยินคนน้องเอ่ย 



 "ดีมากครับพี่ซอกจินคนดีของผม"ว่าเเล้วก็ขโมยหอมแก้มเเดงๆนั่นไปหนึ่งที ชื่นใจชะมัด.. 



 "อะแฮ่ม ลืมพวกเรารึเปล่าเอ่ย สวีทกันไม่เเคร์พวกผมเลยนะฮะ"คนผิวแทนเอ่ยแซวทันที 



 เมื่อเห็นแทฮยองเเละจีมินพวกเขาก็รีบผละออกจากกันแทบจะทันทีด้วยความเขิน 



 "ไม่ต้องเขินหรอกฮะ เดี๋ยวพวกเราหลับตาก็ได้ครับ แทแทหลับตาเร็วๆ"จีมินเร่งแฟนหนุ่มอย่างไม่จริงจังนัก 



 "จีมินอะ นี่รวมหัวกันหมดเลยสินะ หนอย เดี๋ยวพี่ก็โกรธเรียงคนเลยนี่"ซอกจินว่า 



 "โอ๋ๆ ไม่โกรธนะฮะ นี่ยังเซอร์ไพรส์ไม่หมดเลยนะเนี่ย" 



 "มิวสิคมา เปาะ"จีมินพูดจบก็ดีดนิ้วจากนั้นไฟทั้งบ้านก็สว่างขึ้นมา 




 'Happy Birthday we're sweetie Jin' 




 ป้ายวันเกิดตัวโตถูกปล่อยลงมาจากชั้นสองพร้อมกับเค้กวันเกิดก้อนโตในมือของแฟนเด็กหมาดๆของเขา 



 "Happy Birthday ครับพี่ซอกจิน มีความสุขมากๆนะครับ อธิษฐานก่อนเร็วๆ"ซอกจินอธิษฐานเพียงชั่วครู่ก่อนจะเป่าเทียนรอบเดียวเเล้วเทียนก็ดับหมดเลย 



"ขอบคุณมากเลยนะทุกคน ขอบคุณจริงๆ"ซอกจินเอ่ยอย่างซึ้งใจ 



 "ไม่เป็นไรหรอกฮะ แล้วก็พวกผมเอาไอ้กุกมาเป็นของขวัญให้พี่เเล้วนะ รักกันนานๆนะคร้าบบ"แทฮยองเอ่ยเเซวจนคนพี่หน้าเเดง 



 "ไอ้แท" 



 "โห่ๆ มีออกตัวเเทนกันด้วย หวานไปนะ" 



 "นี่เเหนะ ไม่ต้องไปแซวเขาเลยเเทเเท ดูสิเขินกันไปหมดเเล้วเนี่ย ผมว่าเราไปกินเค้กกันดีกว่า"จีมินเอ็ดเเฟนหนุ่มพลางเอ่ยชวนคู่รักหมาดๆตรงหน้า 




 "เอาสิๆ"ซอกจินรับคำอย่างไม่ลังเลพลางรับเค้กในมือของจองกุกและเดินไปวางลงบนโต๊ะพร้อมกับจีมินเสียดิบดี โดยที่ไม่รู้สึกถึงเค้าลางเเห่งความโกลาหลเลยสักนิด 



 "นี่แหน่"แทฮยองจิ้มครีมสีหวานจากเค้กตรงหน้าไปป้ายบนใบหน้าเนียนของเเฟนตัวเล็กทันที 



 "เฮ้ย นี่แทแท มันเลอะ ได้จะเล่นงี้ใช่มะ มานี่เลย"จีมินเอ่ยพลางวิ่งไล่จับแทฮยอง 



 "ฮ่าาาๆ อ๊ะ"และมันก็มาจนได้ เเฟนหมาดๆของเขาก็ทำกับเขาเช่นเดียวกับที่เเทฮยองทำกับจีมิน 



 "จอนจองกุก ย่าห์!!"ไม่รอช้าซอกจินรีบวิ่งไล่เเฟนหนุ่มทันที 



กลายเป็นว่าตอนนี้คู่รักทั้งสองคู่ต่างก็วิ่งไล่จับกันอย่างอลหม่าน โดยที่ใบหน้าของทุกคนต่างก็ประดับไปด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข ซอกจินเองก็ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะมารักน้องชายข้างบ้านคนนี้ แต่ก็เท่านั้นแหละ เรื่องของความรักนี่มันมากำหนดกะเกณฑ์อะไรไม่ได้อยู่เเล้ว และเขาก็หวังว่าน้องชายของเขาคนนี้จะเป็นความรักครั้งสุดท้ายที่เขากำลังตามหาอยู่



 // การบอกความในใจเป็นสิ่งที่น่ากลัวก็จริง แต่ถ้าเราได้พูดมันออกไปเเล้วบางทีสิ่งที่กำลังเป็นอยู่มันอาจจะดีขึ้นกว่าเดิมก็เป็นได้ รักใครชอบใครก็ลองบอกเขาดูนะครับ ผมเอาใจช่วยทุกคนอยู่นะ - จอนจองกุก //









**Talk**


สวัสดีค่ะ รีดเดอร์ทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านเนอะ ไรท์เพิ่งจะได้ลองแต่งฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ถ้ามีผิดพลาดประการใดไรท์ต้องขอโทษด้วยนะคะ หรือถ้ามีอะไรติชมก็commentกันเข้ามาได้เลยนะคะ 

1 comment = 1 กำลังใจของไรท์นะคะ 

ยังไงก็ฝากฟิคตอนต่อๆไปของไรท์ด้วยนะคะ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น

  1. #26 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:45
    กัปตันไม่นกค่ะงานนี้555
    #26
    1
    • #26-1 nanny_wira (@vira_nanny) (จากตอนที่ 2)
      30 กรกฎาคม 2561 / 19:34
      ชีวิตจริงนกมาเยอะเเล้วค่ะ ให้ฟิคสมหวังบ้าง5555
      #26-1
  2. #14 pontitanakhup (@pontitanakhup) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 21:22
    สนุกมากครับไรท์ ยิ่งอ่านเหมือนมีมดเกินผ่านตลอด555
    #14
    1
    • #14-1 nanny_wira (@vira_nanny) (จากตอนที่ 2)
      7 ธันวาคม 2560 / 21:48
      ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะคะ ไรท์จะพยายามเขียนให้ดีที่สุดค่ะ^^
      #14-1
  3. #3 nanny_wira (@vira_nanny) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 20:30
    ขอบคุณมากนะค้าา ไรท์จะพยายามแต่งออกมาให้ดีที่สุดนะคะ^^ (ปล.อยากได้เเนวเรื่องแบบไหนกระซิบไรท์ได้นะคะ)
    #3
    0
  4. #1 Jinpair (@manuya4435) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 21:23
    สนุกดีค่ะไรท์ เป็นกำลังใจให้น้า
    #1
    0