[Fic BTS] SF/OS Love Diary [#kookjin/Other]

ตอนที่ 17 : [Playlist the series] ดึกแล้วอย่างเพิ่งกลับ - Jaonaay #kookjin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    21 ก.ย. 62




16.03 น.


‘พี่เขามาแล้วต้องทำไรบ้างวะ ทำไงดีไอ้กุก คิดดิคิดๆ ๆ ๆ ๆ ’


ผมเดินวนไปวนมาอย่างกับหนูติดจั่นอยู่หน้าประตูห้องของตัวเอง


ก๊อกๆ ๆ


‘ชิบหาย มาเร็วจังวะ เอาน่าจองกุก มึงทำได้หน่า’


ผมสูดหายใจลึกๆ เพื่อเป็นการเรียกขวัญกำลังใจก่อนจะเปิดประตูพร้อมกับฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันกระต่ายของตัวเอง


“สวัสดีครับพี่จิน...”


“สวัสดีครับน้องกุก” เสียงทุ้มอันคุ้นเคยพร้อมใบหน้าคมที่คุ้นตา แถมไอ้ท่าทางยักคิ้วกวนอวัยวะเบื้องล่างแบบนั้นอีก จะเป็นใครไปได้อีกล่ะถ้าไม่ใช่...


“ไอ้ห่าแท” ผมทำหน้าเซ็งโลกส่งใส่ไอ้เพื่อนตัวดีที่ยืนอยู่


“โห่ มึงเปลี่ยนเสียงไวมากเพื่อน” คนผิวเข้มหัวเราะออกมาจนแทบหงาย


“มีไร”


“เปล่า แค่มาแกล้ง”


“ไอ้เวร” ผมตบหัวมันไปที ไอ้เลว!!


“ไรว้า มาตบหัวเพื่อนรักแบบนี้ได้ไง” มันพูดหน้ามุ่ย


“ก็ดูมึงดิไอ้เวร” ผมพูดพลางทำปากเบ้


ผมยิ่งใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ อยู่ ยังสะเออะมาแกล้งอีก ไม่กระทืบต่อก็บุญเท่าไหร่ละ


“ทำมะ มึงอย่าลืมนะไอ้กุก ถ้าไม่ใช่เพราะกูวันนี้พี่ซอกจินจะมาห้องมึงมั้ย สำนึกบ้างบุญคุณกูเนี่ย” ไอ้แททำหน้าตาเหนือกว่า


“กูบอกพี่เขาเองก็ได้ปะวะ กูน้องรหัสพี่เขามั้ย”


“แต่มึงป๊อดไงไอ้ฟาย จะนกอยู่แล้วยังไม่รู้ตัว”


“...” ครับ ณ จุดนี้คือเถียงไม่ออกเลย เพราะเรื่องจริงทั้งนั้นT0T


“ดีๆ นะมึงทีนี้ อย่ามาอึกๆ อักๆ ไรอีกนะสัส คราวที่แล้วก็ล่มไปที”


“มันพูดง่ายมากไง๊” ผมถามย้อนไอ้เพื่อนตัวแสบ


“มันไม่ง่าย แต่ก็ไม่ได้ยากขนาดนั้นถ้ามึงไม่ป๊อดอะ ตอนนี้ทั้งกลุ่มเราเหลือแค่มึงละนะที่ไม่มีแฟนเนี่ย สักทีว่ะเพื่อน ชอบเขามาตั้งแต่ปี1 จนตอนนี้มึงปีสามแล้วสัส พี่เขาก็จะจบแล้ว อยากให้มีคนคาบไปแดกไง๊” ไอ้แทร่ายยาวจนผมเถียงไม่ทัน เอาจริงๆ ก็จุกนิดๆ เพราะมีแต่เรื่องจริงอีกแล้วT0T


“...”


“อะจุกเลยสิมึง เจอความจริงทีไปไม่เป็นเลยเพื่อนกู เอาหน่ากูไม่ได้มาลดทอนกำลังใจมึง กูมาเตือนด้วยความหวังดีจากเพื่อนรักลำดับที่1ของมึง”


“ใครบอกมึง”


“กูแต่งตั้งตัวเอง จบนะ”


“สัส”


"แต่ก็นะ ไม่คิดบ้างอ่อว่าพี่เขาเองก็อาจจะรอมึงบอกชอบพี่เขาอยู่เหมือนกันอะ"ไอ้เเทว่า


"ตลกปะ"


"ไอ้ห่านี่ไม่เชื่อกูอีก555"คนผิวเข้มหัวเราะ


“แต่กูมีทิปดีๆ จะบอกมึงนะไอ้กุก” ไอ้แทกอดคอผมให้เข้าใกล้ก่อนจะทำหน้าตาเจ้าเล่ห์


“ไรวะ”


“ถ้าบอกชอบมันยากนัก รวบหัวรวบหางพี่เขาไปเลยมึง” พูดจบมันก็วิ่งหนีไปเลยครับ เหมือนรู้ว่าจะโดนผมเตะหรือด่าแน่ๆ ถ้าอยู่ต่อ


“พ่อมึงสิไอ้เวรนี่ ไปไกลๆ เลยนะ! ” ผมพูดไล่หลังมันไปก่อนปิดประตูห้องคืนดังเดิม


ผมกลับมานั่งลงที่โซฟาตัวเล็กก่อนจะลูบหน้าลูบตาเพื่อเรียกสติ


ก๊อกๆ


‘นี่มึงจะไม่หยุดใช่มั้ยไอ้แท ได้ มึงเจอกู’


ผมเดินไปหน้าประตูเตรียมถีบไอ้เพื่อนตัวแสบเต็มที่ แต่พอเปิดประตูแล้วเท้าที่ยกขึ้นมาก็ค้างอยู่กลางอากาศก่อนจะ...


โครม


“เห้ย จองกุก” เสียงหวานเอ่ยพลางมองมาตาโต


“เป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย เจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่า” พี่จินกวาดตามองไปทั่วร่างกายผมเป็นการสำรวจบาดแผล


“ม..ไม่ครับพี่จิน แค่นี้เองสบายมาก”


“แล้วเราเล่นอะไรเนี่ย ยกเท้าขึ้นมาแล้วก็ตวัดเข้าหาตัวเองจนล้มเนี่ย คิดว่าเล่นเทควันโดอยู่หรือไง ฮ่าๆ” ร่างโปผร่งหัวเราะเสียงใส ทำเอาผมยิ้มตามเลยทีเดียว


“นี่น้องรหัสพี่ปกติแน่นะ ล้มแต่ยังยิ้มหน้าบานขนาดนี้เนี่ย ไม่ได้หัวกระแทกอะไรมานะ” พี่จินจับหัวผมพลิกไปพลิกมาอย่างหยอกล้อ โอ้โห มือพี่นุ่มมากครับ ฟินเลย


“จองกุก! ” พี่จินเรียกผมเสียงดัง


“ค..ครับ”


“ยืนยิ้มอะไรอยู่ได้ ไหนบอกจะให้พี่มาติวหนังสือให้ไง”


“เออเนอะ นั่นสิ เข้ามาก่อนสิครับ” ผมเกาท้ายทอยอย่างมึนๆ ก่อนเดินนำพี่ชายหน้าหวานเข้ามาในห้อง


“โห ห้องเรานี่เป็นระเบียบดีนะ พี่คิดว่าจะรกกว่านี้ซะอีก ตามประสาพวกหนุ่มโสดน่ะ” พี่จินว่าพลางมองไปรอบๆ


“ผมชอบความเป็นระเบียบน่ะครับ”


“จริงเหรอ เหมือนพี่เลย เรานี่เข้ากันได้ดีจริงๆ เลยนะจองกุกอา


ตึกตัก ตึกตัก


พี่เขาจะรู้มั้ยนะว่าคำพูดแค่นี้ของเขามันทำให้คนๆ นึงแทบหัวใจวายตายน่ะ แรงมาก!


“เอ่อ..ครับ”


“งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่ามั้ย”


“ครับ? ”


“เอ้า ทำหน้างงอะไร ก็นายให้พี่มาช่วยติวหนังสือให้ ถ้าไม่ติวหนังสือจะให้มานั่งทำอะไรกันล่ะ”


ถ้าบอกชอบมันยากนัก รวบหัวรวบหางพี่เขาไปเลยมึง’


“ไม่”


“หื้ม? ” พี่จินเอียงคอมองผมอย่างมึนงงที่อยู่ๆ ผมก็พูดออกมา


“อ่อ คือ ไม่ทำอย่างอื่นครับ ติวหนังสือครับ งั้นผมไปเอาชีทก่อนนะ” ผมพูดลนๆ ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องนอนเพื่อไปเอาชีทเรียน


“อ่า อื้ม” พี่จินว่าก่อนนั่งลงบนโซฟา


และด้วยความที่จองกุกรีบวิ่งเข้าห้องนอนไปทำให้เขาไม่ทันเห็นรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของร่างโปร่ง...




21.56 น.


“มีอะไรไม่เข้าใจอีกมั้ยหื้ม? ” พี่ซอกจินถามย้ำอีกครั้ง


“ไม่แล้วล่ะครับ พี่อธิบายเข้าใจง่ายกว่าอาจารย์ผมอีกนะเนี่ย” ผมเอ่ยเล่นๆ เพื่อผ่อนคลายบรรยากาศที่ตึงเครียดจากการอ่านหนังสือเมื่อครู่


“พูดงี้ อาจารย์ได้ยินเสียใจตายเลยนะ555” พี่ซอกจินพูดพลางหัวเราะออกมาอย่างสดใส


“อา นี่ก็ดึกแล้วสินะ พึ่งรู้ตัวนะเนี่ย เวลาผ่านไปเร็วจัง”


“...”


“งั้นเดี๋ยวเก็บของเสร็จพี่ก็คงต้องกลับแล้วล่ะนะ” ร่างโปร่งว่าก่อนจะค่อยๆ เก็บหนังสือและชีทเรียนในส่วนของตัวเองกลับเข้ากระเป๋า




'และตั้งแต่ที่เธอพูดออกมา

ว่าอีกไม่ช้าเธอคงต้องลา

มันไม่ค่อยอยากฟังมากสักเท่าไร'



‘เอาไงดีวะไอ้กุก พี่เขาจะกลับแล้วนะมึง ทำอะไรหน่อยดิวะ’


“พี่จินครับ” ผมเอ่ยเรียกร่างโปร่งไว้ ทำเอาพี่เขาหยุดกึกก่อนเงยหน้าขึ้นมามองผมตาใส


“ว่า? ”


“คือ...”


‘ผมชอบพี่’


“คือผมมีช็อคโกแลตอยู่น่ะครับ ตั้งใจจะเอาไปให้พี่แต่ลืมทุกที เดี๋ยวผมไปเอามาให้นะ”ผมพูดอีกสิ่งที่ไม่ตรงกับความคิดเอาเสียเลย ให้ตายเหอะ ป๊อดอย่างที่ไอ้เเทมันว่าจริงๆนั่นเเหละผมน่ะ


“อ่า อื้มๆ ขอบใจนะ พี่มีน้องรหัสน่ารักๆ แบบเรานี่พี่อ้วนแล้วนะจองกุก” พี่ซอกจินเอ่ยขำๆ


“ไม่อ้วนหรอกครับ” ผมเอ่ยขณะที่ตามองหากล่องช็อคโกแลตที่ตั้งใจซื้อมาให้พี่เขาในตู้เย็น


“โห่ พูดไม่ดูพุงพี่เลยนะจองกุก”


“พี่จินตัวบางเอวบางจะตาย ไม่อ้วนหรอกครับ” อุ้ย ชิบผายแล้วกุกเอ้ย พี่เขาจะไม่สงสัยเหรอวะว่าไปรู้อะไรกับตัวเขา เดี๋ยวโป๊ะว่าชอบแอบมองเขาขึ้นมานี่ซวยเลยนะ


“แหม ช่างสังเกตนะเนี่ยจองกุก เห็นงี้พี่ก็มีพุงอยู่นา” เสียงพี่จินเอ่ยขึ้นมาทำให้ผมโล่งใจได้ไปเปราะ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้คิดว่าผมเป็นโรคจิตชอบมองเขาล่ะนะ


และในที่สุดผมก็หาเจอ ผมหยิบมันขึ้นมาก่อนปิดตู้เย็นเตรียมเอาไปให้กับคนแก่กว่า


‘แต่ถ้ามึงเอาไปให้เขา เขาก็จะกลับแล้วนะไอ้กุก มึงจะไม่มีไรยื้อเขาแล้วนะ’


ผมยืนคิดอย่างหนักใจอยู่ชั่วครู่


“ทำอะไรน่ะ! ” เสียงหวานดังขึ้นพร้อมมือนุ่มที่จับอยู่ตรงเอวเขา


“เห้ย! ” ผมร้องขึ้นอย่างตกใจ อ้า นี่พี่จินแกล้งเขาเหรอเนี่ย ตกใจหมดเลย


“ฮ่าๆ ขวัญอ่อนจริงเรา อ้าวนี่ปะที่กุกจะให้พี่” พี่จินชี้มาที่กล่องสีแดงสวยในมือผม


“อ่าใช่ครับ”


“งั้น...” ร่างโปร่งว่าพลางมองมาที่กล่องในมือสลับกับหน้าผม


“อะนี่ครับ” และในที่สุดผมก็ยื่นกล่องใบสวยนั่นให้พี่เขาไป


“ขอบคุณมากน้า งั้นเดี๋ยวพี่กลับจริงละ ขอบคุณสำหรับขนมนะครับคุณน้องรหัส” พี่จินว่าพลางยิ้มสดใสตาเป็นประกายทันทีที่กล่องขนมอยู่ในมือ อา เหมือนเด็กๆ เลย พอได้ขนมแล้วก็จะน่ารักขึ้นแบบนี้สินะ


ผมยืนยิ้มให้กับความน่ารักนั่นจนแทบไม่รู้ตัวว่าบัดนี้ร่างโปร่งได้เดินออกไปหยิบกระเป๋าเตรียมกลับแล้ว


‘เห้ย ไม่ดิ ไม่ได้นะ พี่จะกลับตอนนี้ไม่ได้นะ’


“พี่จินครับ” ผมรีบวิ่งออกมาก่อนร่างโปร่งนั่งลงใส่รองเท้าแค่เพียงครู่


“หื้ม? มีอะไรจะให้พี่อีกหรือไง ให้มากเดี๋ยวตัวพี่แตกทำไงเนี่ย555”


“พี่รอผมตรงนี้แปปนะครับ” ผมเอ่ยรั้งร่างโปร่งไว้ก่อนวิ่งไปหยิบมือถือและหูฟังมา


“??? ” หน้าพี่ซอกจินตอนนี้คงแปลได้เป็นเครื่องหมายคำถามเท่านั้น


ไม่รอให้พี่เขาได้ถามอะไร ผมกดจิ้มๆ มือถือของตัวเองก่อนเสียบหูฟังไว้ข้างนึงที่หูของตัวเองก่อนยื่นอีกข้างให้พี่ชายหน้าหวาน


“อารมณ์ไหนเนี่ย” พี่จินถามอย่างงงๆ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธหูฟังที่ผมยื่นให้แต่อย่างใด…



‘ดึกแล้วอย่าเพิ่งกลับไป

ดึกแล้วอันตรายไหม

ตอนนี้เอาจริงๆ แค่อยาก

อยู่กับเธอตรงนี้’



พี่จินเงยหน้าขึ้นมองผมพร้อมอมยิ้มน้อยๆ ก่อนก้มหน้าลง ผมเห็นหูพี่เขาแดงด้วยอะ มันแปลว่าเขินมั้ยอะ ปกติถ้าเขินมันต้องแก้มแดงดิ แต่เพลงแค่นี้คงไม่ทำให้พี่เขาเขินหรอกมั้ง

และที่ผมให้พี่เขาฟังเพลงนี้ก็เพราะตัวผมเองไม่กล้าพูดคำพวกนี้ออกมานี่แหละครับ เลยให้เพลงมันบอกแทนไปเลย จบ



‘ดึกแล้วอย่าเพิ่งกลับไป

ดึกแล้วไม่ให้ไปไหน

ตอนนี้เอาจริงๆ แค่อยาก

ให้เธออยู่กับฉัน baby’



พี่จินค่อยๆ ถอดหูฟังออกพลางเงยหน้ามองผมด้วยแววตานิ่งๆ


‘เฮ้อ ไม่สำเร็จอีกแล้ว กูนี้หนอ สมแล้วที่โดนไอ้แทด่าว่าป๊อดเช้าว่าป๊อดเย็น’


“ให้ฟังเพลงทำไม” พี่จินถามเสียงนิ่งพอๆ กับหน้าพี่เขา


“คือ...” ผมอึกอัก


แค่พูดออกมาก็พอแล้วมั้ย ฮิๆ” ร่างโปร่งว่าก่อนก้มหน้าลงขำพร้อมเอามือปิดปากอย่างน่ารัก


“...” ผมยิ้มพลางเกาท้ายทอยแก้เขิน


“งั้นวันนี้พี่ขอรบกวนอะไรหน่อยสิ”


“ครับ? ”


“ขอค้างด้วยสักคืนนะจองกุก”


“...”


“มันดึกแล้วอะ ตอนนี้หารถกลับก็ยาก จะไม่รังเกียจใช่มั้ยถ้า..."


"พี่จะขอฝากตัวด้วยสักคืนน่ะ” พี่จินพูดพลางมองหน้าผมด้วยแววตาสดใสอีกครา


“ค..ครับ ได้สิ ได้เลย ยินดีมากๆเลยด้วยครับ” ผมพูดตะกุกตะกักอย่างคาดไม่ถึง ก่อนจะยิ้มกว้างออกมาจนเห็นฟันกระต่ายของตัวเอง


เรามองตากันอยู่ไม่นานก่อนที่พี่ซอกจินจะหลุดขำออกมาน้อยๆ ส่วนผมก็เอามือยกขึ้นมาเกาท้ายทอยเเก้เขินพลางยิ้มออกมาบางๆ


'ขนาดนี้เเล้ว วันนี้ยังไงมันก็ต้องได้บอกเเล้วป่าววะไอ้กุก อย่ากากอย่างที่ไอ้เเทชอบด่านักดิวะ เอาวะ สู้เว้ย!'ผมคิดอย่างมุ่งมั่น ยังไงวันนี้ผมก็ต้องบอกพี่จินให้ได้ว่าผมรู้สึกยังไงกับเขา


"คิดอะไรอยู่คนเดียวน่ะจองกุก เหม่อเชียว"เสียงพี่ซอกจินปลุกผมขึ้นจากความคิดเมื่อครู่


"เอ่อ..."


'พูดสิวะมึง แค่ผมชอบพี่เนี่ย พูดไปดิเห้ย'


"ผมว่าพี่ไปอาบน้ำก่อนดีกว่านะครับ เดี๋ยวผมเอาเสื้อผ้าไปให้"


'อีกเเล้วนะมึงนะ โอ้ยยย ชาตินี้จะได้บอกมั้ยวะเนี่ย ไอ้ป๊อดเอ้ย จะนกก็สมควรเเล้วมึงเนี่ย!!'


"อ่าห้ะ ห้องน้ำอยู่ทางนั้นเนอะ"คนตัวบางว่าก่อนชี้ไปทางห้องน้ำ


"ใช่ครับ"


"โอเค"พี่จิตอบรับก่อนจะเดินไปวางกระเป๋าลงบนโซฟา และในขณะที่ผมจะเปิดประตูห้องนอนเพื่อไปเอาเสื้อผ้ามาให้พี่เขานั่นเอง...


"แล้วก็นะ จองกุก"


"..."ผมชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตู


"เรื่องที่จะบอกน่ะ"


'เอ้ะ เรื่องอะไร ไม่หน่า พี่เขาคงไม่รู้หรอก เย็นไว้ก่อนๆ'


"เอาไว้ให้เราพร้อมก็ได้นะ ไม่ต้องกดดันตัวเองมาก แต่รีบหน่อยก็ดี เพราะพี่ก็รอตอบสิ่งนั้นกับเรามานานเเล้วเหมือนกัน"พี่จินว่าพลางส่งยิ้มใจดีอย่างเคยมาให้


"ค..ครับ"กว่าผมจะหาเสียงตัวเองเจอก็คงหลายนาทีอยู่ พอตอบพี่เขาเสร็จผมก็เปิดประตูเข้าห้องนอนมาทันที


'อะไรวะ พี่เขารู้เหรอ แต่เอ้ะ เดี๋ยวนะ'


'แต่ก็นะ ไม่คิดบ้างอ่อว่าพี่เขาเองก็อาจจะรอมึงบอกชอบพี่เขาอยู่เหมือนกันอะ'


อยู่ดีๆสิ่งที่ไอ้เเทพูดกับผมเมื่อบ่ายก็ย้อนกลับเข้ามาในหัว 


'ใช่เหรอวะ ช่างเเม่งละกัน กล้าเมื่อไหร่ค่อยบอก คุณความกล้าครับออกมาเร็วๆทีสิครับ ผมอยากบอกชอบพี่เขาจะเเย่เเล้วเนี่ยยยยย'



ในขณะที่จองกุกกำลังคร่ำครวญอยู่ข้างในห้องนอน ทางฝั่งคนที่นั่งอยู่บนโซฟาก็ได้เเต่นั่งหัวเสียให้กับท่าทีของเจ้าน้องรหัสคนหล่อของเขา


'เจ้าเด็กบ้านี่ เมื่อไหร่จะบอกสักทีเนี่ย หรือเราต้องเป็นฝ่ายบอกชอบเจ้าเด็กซื่อบื้อนั่นเองเหรอเนี่ย เฮ้อ ซอกจินเอ้ย'


ร่างโปร่งคิดพลางกอดอกทำหน้ามุ่ยอยู่กับตัวเองอย่างน่าสงสาร...











Talk**

หลายเดือนมาทีละตอนจริงๆ5555 ยังไงก็เอ็นจอยรีดดิ้งกันนะค้าาาา เยิฟๆ














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น

  1. #47 Tuwadee1 (@Tuwadee1) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 20:10
    เด็กเอ๋ยเด็ก
    #47
    1
    • #47-1 Vinny_Y (@vira_nanny) (จากตอนที่ 17)
      28 กันยายน 2562 / 19:24
      น้องกำลังเพิ่มความกล้าอยู่ค่าาา555555
      #47-1
  2. #46 N_lin (@N_lin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:28
    พี่จินต้องจัดละหล่ะ รอจองกุกไม่ได้เเล้ว
    #46
    1
    • #46-1 Vinny_Y (@vira_nanny) (จากตอนที่ 17)
      22 กันยายน 2562 / 19:46
      ถ้ารออาจไม่ได้บอกนะคะ55555
      #46-1
  3. #45 meepooh-SoNgW (@meepooh-snw) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 14:35
    ทำไมป๊อดงี้กัปตั๊นนนนนน นี่ถ้าพี่จินไม่ชอบกุกอยูแล้วนี่นกกางปีกบินวนเลยนะค้าาาา 55555
    ณ จุดนี้พี่จินรุกเองไปเลยค่ะ!! ถ้ายังป๊อดอยู่อีกก็ปล้อนให้คกไปเล้ยยย
    #45
    1
    • #45-1 Vinny_Y (@vira_nanny) (จากตอนที่ 17)
      22 กันยายน 2562 / 19:44
      รอกัปตันอีกนิดค่ะ รวบรวมความกล้าสุดๆเเล้ว55555
      #45-1
  4. #44 PaRin PaRis (@prth_song3) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 09:20
    เจ้าเด็กกกกกกกกกก สู้เค้าาาาาา 555555
    #44
    1
    • #44-1 Vinny_Y (@vira_nanny) (จากตอนที่ 17)
      22 กันยายน 2562 / 19:43
      รอความกล้าออกมาอีกนิดนะคะ5555
      #44-1
  5. #43 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 15:01
    สงสัยพี่ต้องรุกเองแล้วแหละ5555
    #43
    3
    • #43-2 meepooh-SoNgW (@meepooh-snw) (จากตอนที่ 17)
      21 กันยายน 2562 / 14:37
      แง๊ๆๆ ทำไมเม้นมันมาเด้งในนี้อะ

      ขอโต้ดค้าบบบบบ
      #43-2
    • #43-3 Vinny_Y (@vira_nanny) (จากตอนที่ 17)
      22 กันยายน 2562 / 19:45
      รอกัปตันรวมความกล้าพอดี พี่จินบอกก่อนไปแล้วจิงๆค่ะ5555
      #43-3