[Fic BTS] SF/OS Love Diary [#kookjin/Other]

ตอนที่ 12 : [Playlist the series] You Belong With Me - Taylor Swift #kookjin

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    23 ก.ย. 62















เมื่อทุกคนกลับถึงบ้านสิ่งแรกที่พวกคุณจะทำคืออะไรกัน อาบน้ำ นอน ทำการบ้าน อ่านการ์ตูน เล่นเกม ดูหนังหรือทำอะไรก็ตาม แต่กับผม.........



มันไม่ใช่



ผมมักจะมองไปที่หน้าต่างบ้านตรงข้ามเป็นอันดับแรกเสมอเมื่อผมเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง



และนั่นเป็นเพราะ'เขา'



ภาพของร่างสูงผู้เป็นเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้มกำลังพูดโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ที่บ้านตรงข้ามมักจะเป็นภาพที่ชินชาของผมไปเสียแล้ว เพราะผมมักจะเห็นเขาเป็นเช่นนี้อยู่เสมอ มันทำให้ผมอดที่จะเป็นห่วงเขาไม่ได้




'You’re on the phone
With your girlfriend
She’s upset
She’s going off about something
that you said
She doesn’t get your humor
Like I do'




เมื่อเขาวางสายโทรศัพท์แล้วผมจึงเปิดหน้าต่างในห้องนอนออกไปพลางฉีกกระดาษปั้นเป็นก้อนๆแล้วโยนไปที่หน้าต่างบานนั้น เมื่อเขารู้ เขาก็เปิดหน้าต่างออกมาทันที



"เฮ้ นายเป็นอะไรหรือเปล่าจองกุก เมื่อกี้ฉันบังเอิญไปเห็นตอนนายคุยโทรศัพท์ หน้าเครียดเชียว"ใครบอกว่าผมบังเอิญกันล่ะ ตั้งใจดูเลยต่างหาก



"ไม่มีอะไรหรอกจิน ก็เรื่องเดิมๆที่ฉันทะเลาะกับเขานั่นเเหละ"จองกุกเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบๆ



"แต่ฉันว่าจูฮยอนน่าจะรู้ได้แล้วนะว่านายรักเขามากขนาดนั้นอะ นายจะมีคนอื่นได้ยังไงกัน"



"ก็วันนี้เขาเห็นฉันกอดกับไอ้ซึลกิไง แต่ฉันสาบานได้เลยว่าไอ้กิมันก็แค่เพื่อนอะ ฉันพยายามบอกเขาแล้วแต่เขาก็ไม่ฟังฉันเลยจิน ฉันควรจะทำยังไงดีอะ"จองกุกพูดพลางทำหน้าเครียด ผมก็อยากจะช่วยเขานะ แต่เผอิญว่าปัญหานี้เป็นปัญหาระหว่างจองกุกกับแฟนของเขา ตัวผมเองก็ไม่อยากจะยุ่งให้ต้องเจ็บปวดนัก



"นายว่าฉันควรจะเลิกกับเธอไหม"จองกุกเอ่ยถาม



"แต่นายรักเธอนี่นา"



"ก็ใช่ แต่เราชอบอะไรที่มันต่างกันหลายอย่างเลยนะ ต่างจากนายที่ชอบอะไรเหมือนๆกับฉันทุกอย่างเลย จนฉันก็คิดนะว่าเราเข้ากันได้ดีที่สุดเลยล่ะ แถมเธอไม่เคยพยายามที่จะรู้จักฉันให้มากกว่านี้เลยด้วย คือยังไงอะ ฉันคิดว่าบางทีเธอก็ไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับฉันเลย มันเหมือนฉันพยายามอยู่ฝ่ายเดียวอะ บางทีฉันว่าฉันก็เหนื่อยนะ"จองกุกเอ่ยอย่างเหนื่อยล้าจนผมอดสงสารไม่ได้ ไม่มีใครอยากเห็นคนที่เรารักต้องเจ็บปวดหรอก



ใช่ครับผมแอบรักเจ้าเพื่อนข้างบ้านคนนี้ ตั้งเเต่เมื่อไรก็ไม่รู้แต่พอผมรู้ตัวอีกทีเรื่องของเจ้านั่นก็เข้ามาวนเวียนในหัวของผมอยู่ตลอดเวลา แล้วบางทีก็เผลอใจเต้นเวลาเจอหน้าเขาอีก ถ้าแบบนี้ไม่เรียกว่ารักก็คงไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรแล้วล่ะครับ




'I’m in my room
It’s a typical tuesday night
I’m listening to the kind of music
She doesn’t like
She’ll never know your story
Like I do'




"เอาน่าจองกุก ก็ฉันเป็นเพื่อนนายมาตั้งเเต่เด็กนี่นา แปลกนักเหรอฮะเจ้าหน้ากระต่ายที่ฉันจะรู้เรื่องของนายทุกอย่างอะ"ผมเอ่ยอย่างติดตลก



"โหยว่าฉันหน้ากระต่ายตัวเองก็เหมือนหมูเหมือนกันเเหละน่า ชิส์"จองกุกเบะปากงอนๆพร้อมกับยิ้มออกมาน้อยๆและกับจ้องมาที่ผม แค่นี้ผมก็สบายใจแล้วล่ะครับ แค่เห็นคนที่เรารักยิ้มได้เพราะเราแค่นี้มันก็ทำให้ผมมีความสุขมากๆเเล้วล่ะครับ



"ไปอาบน้ำได้เเล้วไอ้กระต่ายเน่า แบร่"ผมพูดเลยว่าผมเผลอหน้าเเดงกับสายตาของเจ้ากระต่ายยักษ์นั่น ผมจึงรีบหาเรื่องปิดหน้าต่างแล้วกลับเข้ามาในห้องอย่างตื่นๆ เมื่อกี้จองกุกจะเห็นที่เขาหน้าเเดงไหมนะ ถ้าเห็นเขาต้องตายเเน่ๆเลย เเต่คงไม่เห็นหรอกเจ้านั่นน่ะซื่อบื้อจะตาย ผมแอบรักเขามาตั้งนานเขาไม่เห็นจะรู้สึกได้บ้างเลย ชิส์













"โอ้ยนี่นายใจลอยไปถึงไหนเนี่ยจิน เป่าดีๆสิ นี่ทรัมเปตนะไม่ใช่นกหวีดที่บ้านนายจะได้เป่าแบบนั้นน่ะ เฮ้อ"



"ผมขอโทษครับพี่ยุนกิ พอดีผมใจลอยไปหน่อย แหะๆ"ผมเอ่ยขอโทษพี่ยุนกิทันทีเพราะรู้ว่าตัวเองทำผิดที่ใจลอยไปจนไม่ได้ใส่ใจกับการซ้อมอย่างที่ควร



ผมลืมบอกครับ พอดีผมอยู่ชมรมดุริยางค์ของโรงเรียนโดยมีพี่ยุนกิเป็นประธานชมรมสุดเฮี้ยบ แล้วในห้องซ้อมของพวกเราตอนนี้ก็มีผม พี่ยุนกิ ปาร์คจีมิน แล้วก็พี่โฮซอกที่เป็นรองประธานชมรมพ่วงด้วยตำแหน่งแฟนพี่ยุนกิเขาล่ะครับ เห็นพี่เเกปากอย่างงี้ใช่ว่าจะไม่มีแฟนนะครับ พี่เขามีแฟนเเล้วแถมยังคบกันมาสองปีเเล้วด้วย ผมล่ะอยากรู้จริงๆเลยว่าพี่โฮซอกเขาไปจีบพี่ยุนกิท่าไหนพี่ยุนกิเขาถึงยอมเป็นเเฟนด้วย



"ใจลอยไปสนามเบสบอลล่ะมั้ง ใช่ไหมจิน"พี่โฮซอกเอ่ยแซว



"โหพี่โฮปอะ"ผมพูดพลางก้มหน้าเพื่อนซ่อนแก้มเเดงๆของตัวเองไว้แต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาของทุกคนอยู่ดี อ้อแล้วก็พี่โฮซอกมีชื่อเล่นว่าโฮปครับพี่เขาบอกสั้นดีโฮซอกมันยาวไป



"งั้นพี่ยุนกิครับผมว่าวันนี้เราเลิกซ้อมกันก่อนเถอะครับ ดูทุกคนก็เหนื่อยๆกันเเล้วด้วย"ปาร์คจีมินนี่เป็นดั่งนางฟ้ามาโปรดผมเลยจริงๆ จัดว่าเป็นเพื่อนที่ดีมากกกกกกกกกกก ทันทีที่พูดประโยคนั้น



"ตาเป็นประกายเชียวนะไอ้หมู เออๆ เลิกก็เลิก พรุ่งนี้มาอย่าเป็นแบบนี้อีกนะเข้าใจปะซอกจิน"พี่ยุนกิว่า



"คร้าบๆ"ผมพูดพลางรีบเก็บอุปกรณ์ทุกอย่างให้เข้าที่จนเรียบร้อย



"จินวันนี้จะไปสนามเบสบอลปะ วันนี้เรานัดกับพี่นัมจุนไว้น่ะ"พี่นัมจุนที่ว่านี่ก็คือแฟนจีมินเขาล่ะครับ เห็นคบกันมานานละหวานไม่มีเปลี่ยนเลย



"ไปๆ เดี๋ยวฉันขอเก็บตรงนี้ก่อน รอก่อนแปปนึงๆ"ผมพูดพลางเก็บของอย่างเร่งรีบ พอเก็บของเสร็จเเล้วผมก็เดินตามจีมินไปยังสนามเบสบอลอันเป็นจุดหมายของเราสองคนทันที











"เอ้า12 123 12 12 1 "เมื่อเดินมายังบริเวณสนามผมก็พบกับเธอ



เบจูฮยอน เธอเป็นกัปตันเชียร์ของทีมมหาวิทยาลัยครับ เธอเป็นคนที่สวยมากๆ เรียกได้ว่าสวยจนผู้ชายครึ่งค่อนมหาลัยตามจีบเธอเลยทีเดียว แต่เธอดันเลือกจองกุก ตอนนั้นจองกุกมาโม้กับผมไปหลายวันเลยล่ะครับว่าจีบจูฮยอนติด แต่ก็ใช่ว่าจองกุกจะเป็นคนที่ไม่มีฐานะในมหาวิทยาลัยหรอกนะครับ จองกุกเป็นถึงนักกีฬาของมหาวิทยาลัยที่สาวๆครึ่งมหาลัยก็ตามกรี๊ดเช่นเดียวกัน เมื่อสองคนนี้คบกับ ทั้งชายหญิงครึ่งมหาลัยก็อกหักกันไปตามระเบียบแหละครับ โดยหนึ่งในนั้นก็มีผมด้วย



ดูเธอแต่งตัวสิครับ เดรสตัวสวยกับรองเท้าส้นสูงนั่นช่างเหมาะกันชะมัด แล้วดูผมสิครับ เสื้อยืดกางเกงยีนส์เก่าๆขาดๆตัวหนึ่งพร้อมด้วยรองเท้าผ้าใบคู่โปรดนี่แทบจะเทียบอะไรกับเธอไม่ได้เลยล่ะครับ




'She wears high heels
I wear sneakers
She’s cheer captain
I’m on the bleachers'




"จินๆ เป็นอะไรหรือเปล่า"สงสัยผมคงยืนมองเธอนานไปหน่อยจนจีมินถึงกับต้องสะกิดเรียกเลยทีเดียว



"อ๋อเปล่าๆ ไปเถอะจีม"ผมบอกพลางเดินนำหน้าพี่เขาไป



"อ้าวจิน มาหาไอ้กุกเหรอ"พี่นัมจุนเอ่ยถามผมทันทีที่เห็นหน้า



"ใช่ฮะ แล้วจองกุกอยู่ไหนเหรอฮะ"



"ห้องเเต่งตัวโน่นไปหามันสิ มันเป็นอะไรหรือเปล่าอะ ดูช่วงนี้มันเครียดๆนะ ฟอร์มที่เล่นก็ตกไปเยอะเลย ฉันฝากนายดูเเลมันด้วยละกัน"พี่นัมจุนผู้เป็นกัปตันทีมเอ่ยอย่างเป็นห่วง แต่ตั้งเเต่ที่ทะเลาะกับจูฮยอนครั้งนั้นจองกุกก็ดูเงียบกว่าเดิมจริงๆนั่นเเหละ



"ได้ฮะ งั้นผมไปหามันก่อนนะฮะ"



"อื้อ ตามสบายเดี๋ยวฉันเดินไปหาจีมินก่อน"ว่าเเล้วพี่นัมจุนก็เดินออกไปหาแฟนสุดที่รักทันที บางทีผมก็หมั่นไส้คู่นี้นะ รักกันขนาดนี้เเต่งงานกันเลยไหมล่ะ-_-



ผมเดินไปตามทางที่จะไปสิ้นสุดยังห้องเเต่งตัว แล้วพอถึงห้องเเต่งตัวจองกุกก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จพอดี



"อ้าวจิน มาเเล้วเหรอ ปะกลับบ้านกัน"จองกุกเอ่ยทันทีที่เห็นหน้าผม



"โอเค แต่ฉันขอถามอะไรนายหน่อยดิ"ผมเอ่ย



"ว่า"



"นายยังเครียดเรื่องจูฮยอนอยู่ใช่ไหม"จองกุกชะงักไปเล็กน้อยหลังจากที่ผมถามออกไป



"อื้อ ทะเลาะกับเเฟนก็ต้องเครียดดิ เขายังไม่ยอมรับสายฉันเลย เมื่อกี้ฉันเดินไปหาเธอก็เดินหนี ฉันไม่รู้จะทำยังไงเเล้วเนี่ย"จองกุกเอ่ยพลางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้



"..."



"บางทีฉันก็คิดนะว่าเธออาจไม่ใช่คนที่เหมาะกับฉันจริงๆอะ เราต่างกันมากเกินไป"จองกุกเอ่ยพร้อมเอามือปิดหน้าอย่างเหนื่อยอ่อน ผมอยากให้เขาคิดอย่างนั้นตั้งเเต่เเรกอยู่เเล้วแต่เพราะเขาดูมีความสุขเวลาอยู่กับเธอผมจึงได้เเต่เงียบเรื่อยมา ผมเเค่อยากให้เขามองมาที่คนที่คอยอยู่เคียงข้างเขาในทุกๆปัญหาที่เขาเผชิญอยู่อย่างผมบ้าง




'Dreaming about the day
When you wake up and find
That what you’re looking for
Has been here the whole time'




"เอาน่า ค่อยๆคิดไปละกัน ไปกลับบ้านกัน"ผมพูดพลางจูงมือเขาออกไปทันที ผมไม่ชอบเห็นเขาทำหน้าเครียดเเบบนั้นนี่นา มันรู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ















"อ้าวจินวันนี้คุณลุงคุณป้าไม่อยู่เหรอ"จองกุกเอ่ยถามผมระหว่างที่เรากำลังรอรถไฟอยู่ที่สถานีรถไฟใต้ดิน



"อื้อ พ่อกับเเม่ไปฮันนีมูนกันรอบที่ล้านละ"ผมเอ่ยอย่างเซ็งๆ ก็พ่อแม่ผมเล่นไปฮันนีมูนกันปีละหลายๆรอบ จนพวกท่านจะไปครบทุกประเทศรอบโลกแล้วมั้งเนี่ย



"ประเทศไหนล่ะทีนี้"จองกุกเอ่ยถามอีก



"ไปไทยละคราวนี้ เห็นบอกอยากไปกินผัดไทกัน ไปกันตั้งสองอาทิตย์ละ"



"เเล้วเมื่อไรพวกท่านจะกลับเหรอ"



"ก็อีกเดือนหนึ่งอะแหละ ว่าเเต่นายถามทำไมเนี่ย"ผมถามกลับบ้าง



"ก็ไม่มีไรหรอก แต่คืนนี้ฉันขอไปค้างที่บ้านนายได้ไหม พ่อแม่ฉันก็ไม่อยู่เหมือนกันอะ เหงา แถมอยู่คนเดียวมันก็ฟุ้งซ่านด้วย"จองกุกเอ่ยพลางส่งสายตาออดอ้อนมาอย่างสุดฤทธิ์ แล้วผมจะปฏิเสธได้ยังไงกันล่ะ เฮ้อ



"เออ ก็ได้ๆ"ผมเอ่ยตอบ จะทำไงละทีนี้ ผมต้องพยายามปิดความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ให้ลึกที่สุดสินะ เฮ้อ จะรอดไหมเนี่ยซอกจินเอ้ย














"นายนอนห้องรับเเขกไปละกัน"ผมเอ่ยทันทีที่ถึงบ้าน



"อ้าวได้ไง ฉันเป็นเพื่อนนายนะ ฉันก็ต้องนอนห้องนายสิ"จองกุกเเย้งตาใส



เขาคงไม่คิดอะไรหรอกเเต่เผอิญว่าคนที่คิดมันคือผมไง



"แต่ว.."ผมเตรียมจะเเย้ง



"เอาน่า หรือนายมีอะไรปิดบังฉันหรือเปล่า ถึงไม่อยากให้ฉันเข้าห้องนอนนาย"จองกุกมองมาด้วยสายตาจับผิด



"บ..บ้าเหรอ จะมีอะไรล่ะ จะมาก็มา ขึ้นมาเร็ว"ผมพูดพลางกวักมือเรียกเขาอย่างทำอะไรไม่ถูก ทำไมอยู่ดีๆจองกุกถึงถามอะไรเเบบนี้กันนะ หรือว่าเขาจะเริ่มรู้อะไรบ้างเเล้ว แต่ก็คงไม่หรอกมั้ง ผมเองก็ไม่ได้เเสดงออกอะไรมากมายเลยนะ



"ล้อเล่นน่า พูดติดเชียว ฮ่าๆแกล้งนายนี่มันสนุกชะมัดเลย"เขาว่าพลางหัวเราะก่อนจะเดินขึ้นไปยังห้องนอนของผมราวกับบ้านของตัวเอง ส่วนตัวผมก็ทำได้เเต่เดินตามคนตัวหนาต้อยๆราวกับนี่ไม่ใช่ที่ที่ผมคุ้นเคย สรุปนี่บ้านผมจริงๆมั้ยเนี่ย-_-



"ห้องนายนี่ยังเป็นระเบียบตลอดอะจิน สุดยอด"จองกุกพูดขึ้นมาก่อนจะมองไปรอบๆห้องผมราวกับทำการสำรวจ



"แน่นอน ฉันไม่ใช่นายนะที่จะเนรมิตห้องนอนให้เป็นห้องเก็บของน่ะ"ผมเอ่ยเหน็บแนมร่างสูงตรงหน้าไปที



"โห่ ก็มันไม่มีเวลาจัดนี่นา"จองกุกพูดเสียงอ่อยราวกับเด็กที่โดนจับได้ว่าทำผิด



"อย่ามาอ้าง นายไม่ทำเองเหอะ"



"ใช่ฉันไม่ทำหรอก แล้วนายสนใจมาทำความสะอาดห้องฉันมั้ยล่ะ"เจ้าหน้ากระต่ายว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนที่เจ้าตัวจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ผม ให้ตายเถอะรอยยิ้มแบบนั้นของเขามันกำลังจะฆ่าผม แถมระยะห่างยังอยูในช่วงอันตรายอีก หัวใจผมเต้นเเรงมาก โอ้ยอย่างกับจะหลุดออกมาเลย ใจเย็นนะซอกจินๆ ทนไว้ๆ



"บ..บ้าเหรอ ฉันไม่ใช่คนงานบ้านนายนะ ทำไมฉันต้องไปทำความสะอาดห้องให้นายด้วย"ผมเเกล้งทำเสียงดังกลบเกลื่อน ถามว่ากลบเกลื่อนอะไร กลบเกลื่อนเสียงหัวใจตัวเองนี่เเหละครับ เต้นช้าลงหน่อยสิ เดี๋ยวจองกุกได้ยินนะเจ้าหัวใจ



"ล้อเล่นเเค่นี้ทำเป็นเสียงดัง555"เขาพูดก่อนจะถอยหน้าออกไปให้ห่างจากผม



"ไอ้บ้านี่..."



"ขอบคุณนะ"



"หื้อ?"



"ขอบคุณที่นายทำให้ฉันหัวเราะได้เสมอเลยจิน ดูสิขนาดฉันเศร้าเรื่องจูฮยอนอยู่นายยังสามารถทำให้ฉันหัวเราะได้เลย นายนี่มันสุดยอดเลยจริงๆ"ผมดีใจนะที่ทำให้ร่างสูงนี่หัวเราะได้ แต่..



"อ..อื้ม"ยิ่งจองกุกพูดถึงเเฟนสาวมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่าผมควรยืนอยู่ในเฟรนโซนของเขา ผมต้องอยู่ตรงนั้น ไม่มีวันออกมาได้



"บางทีฉันก็คิดนะ ว่าฉันไม่ต้องมีเเฟนก็ได้ แค่มีนาย ฉันก็มีความสุขแล้ว"



ตึกตัก ตึกตัก



คุณหัวใจอย่าเต้นเเรงสิ เดี๋ยวจองกุกได้ยิน ชู่วๆ หมอนี่นี่ก็ยังไงกันนะ ชอบพูดให้เขินอยู่ได้ -///-



"อะไรของนายกันเล่า"



"จริงๆฉันเลิกกับจูฮยอนเเล้ว"เสียงทุ้มเอ่ย



"ห๊ะ!!"จริงจังปะ ผมไม่ได้ฝันใช่มั้ย จองกุกรักจูฮยอนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ อยู่ดีๆทำไมเลิก



"ทำไมอะ"ปากผมนี่ก็ไวเท่าความคิดเหลือเกิน



"ก็อย่างที่เคยบอกอะเราเข้ากันไม่ได้เลย ฉันพยายามปรับเข้าหาเธอทุกอย่างในขณะที่เธอไม่เคยทำมันเพื่อฉันบ้างเลย แถมเธอยัง เอ่อ..มีคนอื่น"จองกุกพูดเสียงอ่อย



"ห๊ะ!!อะไรนะ จูฮยอนมีคนอื่นทั้งๆที่คบกับนายอยู่เนี่ยนะ"ผมเผลอเสียงดังออกมาด้วยความตกใจ



"อืม ใช่"จองกุกตอบเบาๆก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย



"เเล้วนายโอเคไหมเนี่ย ไหวหรือเปล่า"ผมเอ่ยพลางจับไหล่หนาทั้งสองไว้ จองกุกรักจูฮยอนมากผมรู้ดี ไม่เศร้าที่เเฟนมีคนอื่นก็ประหลาดคนเเล้วล่ะ



"อื้ม ฉันโอเค"จองกุกเอ่ยพลางเงยหน้าขึ้นมาสบตาผม ทำไมหมอนี่ดูไม่ค่อยเศร้าเท่าที่ผมคิดเลย หรือว่าเขาเก็บความรู้สึกเก่งเหรอ



"แล้วเลิกกันเมื่อไหร่เนี่ย ตั้งเเต่กลับมาฉันยังไม่เห็นนายคุยกับจูฮยอนเลย"ผมเอียงคอถามอย่างสงสัย ตอนไหนอะ ทำไมผมไม่รู้



"ก็ก่อนขึ้นรถไฟกลับมาไง ตอนนั้นที่ฉันขอเเยกไปแปปนึง"อืม... อ๋ออ ตอนนั้นน่ะเหรอ











"จินนายไปรอฉันที่สถานีก่อนก็ได้ เดี๋ยวตามไป"จองกุกเอ่ย



"อ้าวไมอะ"



"จะไปจัดการอะไรหน่อยอะ"



"อะเหรอ อื้มๆ รีบตามมานะ"ซอกจินเอ่ยก่อนจะเดินไปรอเพื่อนร่างหนาที่สถานีรถไฟ คล้อยหลังเพื่อนร่างโปร่งจองกุกก็เดินเข้าไปหาเป้าหมายของตัวเองทันที



"จูฮยอน เราขอคุยด้วยหน่อยสิ"



"จองกุก..."จูฮยอนเอ่ยด้วยความตกใจ ยังไม่ทันจะได้ตอบตกลง จองกุกก็จัดการจูงมือบางไปทันที



"จูฮยอน เราขอพูดกับเธอตรงๆนะ"



"..."



"เรายังรักกันอยู่มั้ย"



"ท..ทำไมนายถามแบบนั้นล่ะกุก"



"เราเห็นเธออยู่กับรุ่นพี่โบกอมเมื่อวาน ดูไม่น่าใช่เเค่พี่น้องนะ พี่น้องคงไม่จูบกันหรอกจริงมั้ย ที่เธอทำเเค่เพราะประชดกันหรือเพราะเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับเราเเล้ว"



"เอ่อคือ..."



"ตอบเรามาตรงๆเถอะจูฮยอน"



"กุกเราขอโทษ.."ร่างบางเอ่ยพลางก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด



จองกุกมองจูฮยอนนิ่ง ทำไมกัน เขาควรเสียใจสิ เขาควรจะรู้สึกเเย่มากกว่านี้นะ นี่เเฟนนอกใจนะเว้ย ทำไมมัน...



"จองกุก.."จูฮยอนมองเขาอย่างกล้าๆกลัวๆ



"ไม่เป็นไรหรอก เราเข้าใจ"ร่างสูงเอ่ย



"กุกไม่โกรธ หรือแบบอย่าด่าเราบ้างเหรอ"



"ไม่อะ ไม่เลย ทำไม.."



"เราขอโทษนะกุก เรามันเเย่เอง ตอนนั้นที่เราทะเลาะกัน เราเจอกับพี่โบกอมแล้วเขาทำให้เรารู้สึกสบายใจเเละ..."



"พอเถอะ ไม่ต้องพูดหรอก เราว่าเธอไปอยู่กับคนที่เธอคิดว่าใช่มากกว่าเราดีกว่า เราว่าเเล้วว่ายังไงวันนี้ก็ต้องมาถึง เราดูเข้ากันไม่ค่อยได้เลย เราเตรียมใจไว้เเล้วล่ะ"



"เตรียมใจเหรอ กุกฟังเรานะ รู้ไหมว่าทำไมเราถึงโมโหใส่กุกวันนั้น"



"..."



"ไม่ใช่เเค่เรื่องที่เราเห็นกุกกอดกับซึลกิหรอกนะ เราไม่ได้งี่เง่าขนาดนั้น"



"แต่กุกรู้ไหมว่ากุกเริ่มชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ"



"ชัดเจน? ชัดเจนเรื่องอะไรอะ เรางง"ร่างสูงมองหน้าร่างบางอย่างสงสัย



"กุกเริ่มชัดเจนว่าจริงๆเเล้วกุกไม่ได้รักเราเเล้ว หรือไม่ก็อาจไม่ได้รักมาตั้งเเต่ต้น"



"ไม่ใช่นะเราร.."



"หยุด ฟังเราพูดอย่างเดียวก่อนกุก"



"อื้ม.."ร่างสูงตอบรับในลำคอ



"กุกมีคนอื่นในใจอยู่เเล้ว ก่อนที่เราจะคบกันซะอีก เรารู้สึกได้ เราเเค่ไม่พูด เราคิดว่าคบๆกันไปกุกก็คงลืมคนๆนั้นในใจของกุก แต่มันไม่ใช่เลย ยิ่งนานๆไปเรายิ่งเห็นว่ากุกดูน่าจะรักคนๆนั้นมากขึ้นด้วยซ้ำ"



"แต่กุกน่ะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าคนๆนั้นน่ะเข้ามาอยู่ในใจของกุก คงเป็นเพราะเขาอยู่ใกล้เกินไป ใกล้เกินกว่าที่กุกจะสังเกต"



"..."จองกุกทำหน้าครุ่นคิดอย่างหนักจนร่างบางต้องเอ่ยปาก



"เฮ้ ไม่ต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นก็ได้ ที่เราพูดไม่ได้อยากให้กุกมาเครียดขนาดนี้นะ เราเเค่อยากให้กุกลองกลับมาดูความรู้สึกที่เเท้จริงของตัวเองบ้าง ว่าจริงๆเเล้วกุกรักใครกันเเน่"จูฮยอนว่า คนที่อยู่ในใจเขางั้นเหรอ นอกจากคนรักตรงหน้านี้ ยังมีใครอีกคนอยู่งั้นเหรอ แถมอยู่ใกล้อีกต่างหาก ใครกัน



"ใครอะ เอาตรงๆนะคือเราไม่รู้เลย คิดไม่ออกด้วย"จองกุกเอ่ยถามหญิงสาวตรงหน้า



"เฮ้อ ไม่คิดว่าจะโง่ขนาดนี้นะกุก 555นายนี่"



"อะ งั้นเอางี้ดีกว่า เราจะถามคำถามกุกไม่กี่ข้อนะ เเต่กุกไม่ต้องตอบเรานะ ตอบกับตัวกุกเองก็พอ"



"คนเเรกที่กุกอยากเห็นตอนตื่นคือใคร"



"ใครคือคนที่กุกจะรู้สึกเสียใจมากที่สุดถ้าเขาคนนั้นต้องเสียน้ำตา"



"คนที่กุกมีความสุขทุกครั้งที่อยู่กับเขาคือใคร"



"และสุดท้ายใครที่กุกอยากที่จะปกป้องเขาไปตลอดชีวิต"



"..."



"ลองคิดดูนะกุก คำถามสี่ข้อนี้ของเรามันตอบได้ไม่ยากเลยนะ เเละเราเชื่อว่าคำตอบของกุกมันมีเเค่คนๆเดียวเเน่ๆ ถ้ากุกรู้เเล้วว่าคนในคำตอบของกุกเป็นใครก็รีบๆรู้ใจตัวเองเเล้วไปหาเขาซะนะ จะได้ไม่นกหรือมีใครมาแย่งไปอีก"จูฮยอนเอ่ยพลางตบไหล่คนรักเก่าเบาๆอย่างให้กำลังใจ



จองกุกยังคงครุ่นคิดถึงคำตอบสำหรับคำถามที่จูฮยอนให้เขาไว้ จนกระทั่งเขาตอบได้ครบทุกคำถาม และคนๆนั้นมีเพียงคนเดียวอย่างที่ร่างบางว่าจริงๆ



"ขอบคุณมากนะจูฮยอน ขอบคุณจริงๆ เรารู้เเล้วว่าใครคือคนๆนั้น"จองกุกจับมือหญิงสาวพร้อมกับกระโดดดีใจราวกับเด็กน้อย



"555 ดีเเล้วล่ะ รู้สักทีนะกุก เสียเวลาไปตั้งเท่าไหร่เเล้วเนี่ย"จูฮยอนเอ่ยขำๆ



"ขอบคุณจริงๆนะ ถ้าไม่ได้เธอเราคงต้องยังไม่รู้ต่อไปเรื่อยๆเเน่เลย ทำไมเราถึงไม่สังเกตหัวใจตัวเองเลยนะ"



"อื้ม ไม่เป็นไรหรอก ดีใจด้วยนะรู้สักที แล้วก็เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหมอะกุก"จูฮยอนเอ่ยเบาๆพลางก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด



"ได้สิ เป็นเพื่อนกันนะ เรื่องอะไรที่มันเเล้วไปแล้วก็ให้มันเเล้วไปเถอะ แล้วก็ไม่ต้องคิดโทษตัวเองนะ ถ้าเธอผิดที่มีคนอื่นเรายิ่งผิดกว่าเธออีก โง่มาตั้งนาน เพิ่งจะมาฉลาดเอาตอนเนี้ย เหมือนเราเอาเปรียบเธอตั้งเเต่เเรกเลย ขอโทษนะ"



"ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณอีกทีนะที่ไม่โกรธเรา"



"อื้ม.."จองกุกว่าพลางยิ้มกว้าง ราวกับว่าไม่ได้เพิ่งเลิกกับคนรัก



"เราว่ากุกรีบไปดีกว่า เดี๋ยวคนๆนั้นจะรอนะ"จูฮยอนเอ่ยแซว



"เออใช่ งั้นเราไปเเล้วนะ บาย"ร่างสูงเอ่ยพร้อมโบกมือลาเพื่อนสาวหมาดๆของตน










"เรื่องเป็นงี้เองเหรอเนี่ย ว่าเเต่ที่นายบอกว่าคุยอะไรกับเธอนิดหน่อยนี่คุยอะไรกันเหรอ"ผมเอ่ยถามอย่างสงสัย มันคงว่าผมสอดรู้นั่นเเหละ เเต่อยากรู้อะทำไงได้



"ไม่มีอะไรหรอก อย่าสนใจเลย"ร่างสูงเอ่ยปัดๆไป เชอะไม่อยากรู้ก็ได้



"จิน นายว่าบนโลกนี้ยังมีคนที่จะมาเป็นโลกอีกครึ่งใบของฉันอยู่มั้ยอะ"อยู่ดีๆเปลี่ยนเรื่องซะงั้น นี่ผมชักจะตามไม่ทันเเล้วนะเนี่ย



"ทำไมถามงั้นล่ะ ก็ต้องมีสิอย่างนายน่ะ เดี๋ยวก็เจอ"เจ็บจัง ทำไมนะ เขาไม่เคยมองผมเลยจริงๆสินะ ผมอยู่ข้างๆเขาเเท้ๆ ยืนอยู่ใกล้ๆเนี่ย ทำไมระยะห่างของเรามันดูไกลจังนะ ทั้งๆที่เขาคอยยืนอยู่ที่เดิมตลอด ทำไมกัน...




If you could see
That i’m the one
Who understands you
Been here all along
So why can’t you
See you belong with me
Standing by and
Waiting at your backdoor
All this time
How could you not know
Baby . You belong with me





"นั่นสิเนอะ สักวันฉันคงต้องเจอเขาคนนั้น สักวันหนึ่ง"จองกุุกพูดพลางมองไปข้างหน้าอย่างเหม่อลอย



"จิน"



"หื้ม"



"นายเป็นคนเดียวที่อยู่กับฉันมาตลอด นายเป็นคนคอยปลอบฉันเวลาที่ฉันเศร้า รู้ว่าฉันชอบอะไรไม่ชอบอะไร จำได้มั้ยตอนนั้นน่ะที่ฉันสอบตกฉันมาคลุกอยู่ห้องนายทั้งคืนเลย แถมนายยังรู้จักฉันดีที่สุดอีก.."อ๋อตอนนั้น จำได้สิจะลืมได้ยังไง อยู่ดีๆกลางดึกเขาก็มาหาผมแล้วบอกว่าเขาสอบตก แล้วก็มานั่งเครียดอยู่ที่ห้องผมทั้งคืน พลอยทำให้ผมไม่ได้นอนไปด้วยเลย แต่ถ้าจะให้นอนผมก็คงนอนไม่หลับหรอก ผมจะทิ้งเขาได้ยังไงล่ะ ผมพยายามทำให้เขาหายเครียด ทั้งร้องเพลงเล่นมุกตลก ผมทำหมดทุกอย่าง ขอแค่ให้เขามีความสุขเเละยิ้มได้ ผมรู้ว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร และสิ่งที่เขาชอบก็เหมือนกับสิ่งที่ผมชอบ บางทีผมก็อยากบอกความรู้สึกตัวเองกับเขานะ เเต่พอจะเอาจริงทีไร ไม่เคยกล้าจริงๆเลยสักที





Oh, I remember
You driving to my house
In the middle of the night
I’m the one who makes you laugh
When you know you’re about to cry
And I know your favorite songs
And you tell me about your dreams
Think I know where you belong
Think I know it’s with me




"นายคิดว่าถ้าฉันจะจีบคนคนหนึ่งที่ฉันสนิทด้วยอะ จะได้มั้ย"



"เดี๋ยวๆ คือพึ่งเลิกกับคนเก่าไป เจอคนใหม่ไวไปมั้ย"ผมเอ่ยพลางทำตาโตอย่างตกใจ



"ไม่ใหม่หรอก เก่าเเล้ว เเต่ไม่เคยมองเเบบจริงจังมากกว่า"



"อะเหรอ ใครอะ"ผมถามอย่างสงสัย ใครกันนะโชคดีจัง



"อยากรู้อ่อ"ร่างสูงยักคิ้วถามผมอย่างกวนๆ



"ไม่อยากรู้จะถามมั้ย ถามอะไรเเปลกๆไอ้นี่"



"งั้นมานี่"พูดจบจองกุกก็จูงมือผมไปทาง...



"หื้อ กระจก พามาทำไมเนี่ย"ผมเอ่ยถามอย่างสงสัย อะไรของหมอนี่กันนะ



"อ้าวก็อยากรู้ไม่ใช่อ่อว่าฉันจะจีบใคร"



"..."



"มองเข้าไปในกระจกสิ นั่นไงคนคนนั้นของฉัน"



"หมายความว่าไง.."



"ฉันกลับมาคิดๆดูจะว่าไป ฉันว่าฉันน่าจะเหมาะกับนายที่สุดแล้วล่ะคิมซอกจิน"



"ทำไมอยู่ดีๆ.."



"ก็จูฮยอนบอกให้ฉันคิดดีๆว่าใครกันเเน่ที่อยู่ในใจฉัน รู้อะไรมั้ย ตอนที่รู้ว่าจูฮยอนนอกใจน่ะ ฉันก็เสียใจนะ แต่ไม่มากเท่าที่คิด มันเบาบางกว่าที่คิดมากด้วยซ้ำ แล้วพอฉันลองทำตามที่เธอพูด ลองค้นใจตัวเองดูอีกที ฉันเลยรู้สึกว่าบางทีที่ฉันไม่เสียใจเท่าไหร่อาจเพราะ..."จองกุกลากเสียงยาวอย่างยืดเยื้อ



"เพราะ.."ผมเผลอลากเสียงตามร่างสูง



"เพราะคนที่อยู่ในใจฉันเป็นคนอื่น ไม่ใช่เเค่จูฮยอน ดูเเย่มากเลยเนอะ เเต่ทำไงได้อะ เพราะนายนั่นเเหละซอกจิน เข้ามาอยู่ในใจฉันตอนไหนกันเนี่ย ร้ายจริงๆเลยนะนายเนี่ย"จองกุกพูดพลางบีบจมูกผมอย่างหมั่นเขี้ยว



"อ้าๆ เจ็บนะ อีตาบ้านี่"ผมเอ่ยพลางลูบจมูกตัวเองป้อยๆ



"ฉันไม่ใช่คนที่จะพูดหวานหรือโรแมนติกอะไรมากมายนักหรอกฉันรู้ แต่นายจะว่ายังไงถ้าฉันจะจีบนาย ได้ปะ"จองกุกเอ่ยพลางจ้องมาที่ผม



"อืม..."ผมเเกล้งดึงจังหวะนิดหน่อย ขอเเกล้งให้ลุ้นหน่อยเถอะ หน้าตอนหมอนั่นลุ้นนี่ตลกมากเลย เหวอสุดๆ5555



"..."ร่างสูงมองหน้าผมอย่างรอคอยคำตอบ



"ไม่ต้องจีบหรอก"



"..."จองกุกก้มหน้าอย่างผิดหวัง



"เป็นเเฟนกันเลยเหอะ นายน่ะเหมาะกับฉันที่สุดเเล้ว อย่าคิดไปหาคนอื่นเชียวนะไม่งั้นฆ่าตายจริงๆด้วย นี่รอมานานมากนะเว้ยไอ้กระต่ายบ้า"หลังผมพูดจบจองกุกก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มยิงฟันกระต่ายใส่ผมทันที



"พูดเเล้วนะ เปลี่ยนใจไม่ทันเเล้วนะคิมซอกจิน"



"ก็ชอบมานานเเล้ว มีเเต่นายนั่นเเหละไม่รู้เรื่องอะไรเลย ไม่เปลี่ยนใจเเล้ว ชอบมานานเสียดายเวลา555"ผมพูดติดตลก



"งั้นตอนนี้ดีลละนะ เราเป็นเเฟนกัน"



"คิมซอกจินเป็นเเฟนจอนจองกุกเเล้วนะครับ"จองกุกพูดพลางโอบเอวผม ก่อนที่เจ้านั่นจะใช้ดวงตากลมโตที่ผมหลงใหลมองมาที่ผม ชอบจังที่สายตาของเขามีเพียงเเค่ผมแบบนี้



"ครับ เป็นเเฟนกันเเล้วนะ"ผมพูดพลางฉีกยิ้มกว้างพลางยื่นเเขนไปโอบรอบลำคอเเกร่ง จองกุกยื่นหน้าผากมาชนกับหน้าผากผมก่อนจะเอ่ย



"ขอบคุณที่รักแล้วก็รอกันนะจิน"เขาเอ่ยพลางจ้องผมอยู่อย่างนั้น



"อื้ม ได้เสมอ..."ผมเอ่ยพลางจ้องเขากลับอย่างไม่ยอมเเพ้ ในที่สุดสิ่งที่เขาฝันไว้ก็เป็นจริงเเล้ว เเทบไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีวันนี้จริงๆ วันที่จอนจองกุกเป็นของเขา บอกแล้วหน่าจอนจองกุกน่ะเหมาะกับคิมซอกจินทีสุดเเล้ว ไปไหนไม่รอดหรอก :)




Can’t you see
That i’m the one
Who understands
Been here all along
So why can’t you see?
You belong with me.

Have you ever thought
Just maybe
You belong with me






















**Talk**

มาเเล้วนะค้าาาา หายไปนานเลย ต้องขอโทษด้วยนะคะ ส่วนวันนี้เอาซีรีย์playlistมาฝากกันนะคับ เป็นยังไงมั่งเอ่ย ภาษาอาจดูเเปลกๆไปหน่อยนะคะ ไม่ค่อยได้เเต่งนาน ลืมภาษาไปหมดเเล้ว555 แต่ไรท์พยายามให้มันคงเดิมที่สุดเเล้วเน้ออ ยังไงก็ขอบคุณที่ยังอยู่กับไรท์ขี้ดองคนนี้นะคะ ใครอยากได้เพลงโปรดของตัวเองมาอยู่ในซีรีย์นี้ก็คอมเม้นรีเควสกันได้เลยนะค้าบบบบ ไรท์จะพยายามมาบ่อยๆนะคะ ส่วนวันนี้บายนะค้าาา









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

60 ความคิดเห็น

  1. #24 AtallJin (@AtallJin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:11
    ไม่ต้องจีบแล้ว คบกันเลยดีกว่า กว่าจะรู้ใจตัวเองนี่เสียเวลาไปนานเท่าไรแล้วจกุก กลับมามองและให้ความสำคัญ​กับคนใกล้ตัวเรากันเถอะค่ะ 😘
    #24
    1
    • #24-1 nanny_wira (@vira_nanny) (จากตอนที่ 12)
      30 กรกฎาคม 2561 / 19:28
      เยี่ยมเลยค้าาา👍👍👍
      #24-1
  2. #23 Rusa (@rusaneeyakij) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 21:18
    กุกจะหวานเกินไปแล้ววววววววว อร้ายยยยยย
    #23
    0