Our Memory รูปถ่ายในความทรงจำ

ตอนที่ 10 : Picture 8 Next Step

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 เม.ย. 60






Picture 8

Next Step


 

ลานกิจกรรม คณะนิเทศาสตร์

ฉันเดินแจกน้ำและผ้าเย็นให้น้องๆ ที่พึ่งกำลังกิจกรรมสนุกสนานกันเสร็จ แต่ละคนก็เหงื่อไหลกันเป็นแถบๆ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอย่างมีความสุข ฉันเองก็พึ่งเป็นรุ่นพี่ปี2 พวกเราทั้งรุ่นต้องการให้น้องๆ มาร่วมกิจกรรมด้วยความเต็มใจไม่ใช่บังคับ ดังนั้นกิจกรรมต่างๆ จึงเป็นแต่เสียงหัวเราะเฮฮา ชวนให้ฉันนึกย้อนไปถึงเมื่อปีที่แล้วตอนที่ฉันพึ่งเข้ามาใหม่ๆ

เป็นไงเหนื่อยมั้ยเรา^^?” ฉันซับเหงื่อๆ เม็ดเล็กๆ ข้างแก้มของแบม

เหนื่อยสิคะ ก็พี่เบลล์เล่นแกล้งให้แบมเต้นไก่ย่างตั้งหลายรอบ TOT” น้องรหัสทำท่าโอดครวญ

ฮ่ะๆ เอาน่า ปี1มีแค่ครั้งเดียวในชีวิตนะ สนุกกับมันให้เต็มที่ล่ะ :D” ฉันยิ้มให้ก่อนจะหันไปหยิบขวดน้ำเย็นๆ ให้แบม

ขอบคุณค่า~” เธอตอบเสียงใส

ฉันลุกจากที่แบมแล้วเดินกลับไปนั่งตรงม้านั่งรวมกับเพื่อนคนอื่นๆ

พี่อีฟครับ ผมขอน้ำอีกขวดได้มั้ยครับ พอดีเพื่อนผมมันเอาของผมไปรุ่นน้องคนหนึ่งเรียกฉันจากด้านหลัง พอหันไปก็เจอผู้ชายตัวสูงกว่าฉันเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลเหมือนลูกครึ่งฝรั่ง ยิ่งรวมกับจมูกโด่งนั้นยิ่งใช่ แต่ดันติดที่ผมสีดำสนิท จริงๆ มันควรจะเป็นสีอื่นมากกว่านะ แล้วเขาแอบชี้ไปทางกลุ่มผู้ชายที่กำลังดื่มน้ำคุยเล่นกัน

รอแป๊ปนะ เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้ฉันเดินไปเปิดฝาถังน้ำที่แช่น้ำขวดเล็กๆ เอาไว้

ดะ…O_O” ในขณะที่ฉันกำลังจะหันเอาน้ำไปให้ ก็เจอกับดวงตาสีฟ้าคู่สวยในระยะใกล้ สายตาเราสอดประสานกันเหมือนเขาต้องจะสื่ออะไรบางอย่าง

ฉันตกใจจนเผลอผลักอกเขาซะแรง

เอ่อขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้พี่ตกใจเขาเอามือเกาหัวเก้อๆ

อา..ไม่เป็นไรจ้ะ น้องคลินตัน?” ฉันปัดมือไม่ถือสา สายตาเหลือบไปเห็นป้ายชื่อสีเขียวของเขา

ผมคลินตัน ยินดีที่ได้รู้จัก^^” คินคลี่ยิ้มหวาน ก่อนจะหันไปมองพี่ปี2 ที่รับหน้าที่พิธีกรกำลังเดินมา คงต้องไปแล้ว ไว้เจอกันครับ

ฉันโบกมือบ๊ายบายไป จากนั้นฉันก็เดินไปนั่งกับคนอื่นๆ

แก! นั่นมันน้องคลินไม่ใช่เหรอ ที่คุยกับแกอ่ะ O_O” แก๊งค์กระเทยประจำคณะรีบขยับเข้ามาถาม

อืม คงใช่แล้วแหละฉันตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

วี๊ดด! แกรู้มั้ยยัยอีฟว่าน้องคลินเข้าเป็นตัวเต็งเดือนคณะเราปีนี้เลยนะยะ!” สาวประเภทสองร่างยักษ์นาม จีจี้หวีดร้องขณะสายตาจ้องไปที่น้องคลินในแถว

แล้วยังไงอ่ะ –O-;; ฉันแอบคิดในใจไม่กล้าพูดออกไป

อือหื้ออ

คุยอะไรกันเหรอกระเทยยย~” เบลล์นั่งข้างฉัน

เออใช่! ฉันลืมบอกไปว่านอกจากเบลล์แล้ว คนที่ฉันสนิทก็มีพวกแก๊งค์ยัยจีจี้นี่แหละ พวกนี้เป็นคนตลกอยู่ด้วยแล้วแฮปปี้ แต่คลาสเราไม่ค่อยตรงกัน เลยเจอบ้างไม่เจอบ้าง ยัยพวกนี้มันเรียนเอกการแสดงกับเบลล์นู่น จริงๆ ในแก๊งค์นี้ยังมีคนอื่นอีก ชื่อมีมี่กับฟีฟี่

ก็สำหรับชื่อของนังพวกนี้อาจจะดูประหลาดๆ ไปนิดส์ (?) แต่ก็นั่นแหละค่ะ อย่าไปเผลอเรียกชื่อเก่าเชียวนะคะ ระวัง เดี๋ยวจะถูกกระเทยทับตาย T_T

จะอะไรล่ะ ก็จะมาเม้าท์กับยัยอีฟเรื่องน้องคลินน่ะสิ!”

น้องคลินทำไมเหรอ (‘ ‘)ยัยเบลล์ทำหน้าสงสัย

ก็เมื่อกี้น้องเขาเข้ามาคุยกับนังอีฟ แถมยังหน้าใกล้กันยังก่ะจะจูบกันแน่ะ *O*” ดีดี้เล่าประหนึ่งตัวเองเป็นคนเจอ เบลล์หันมามองฉันเป็นเชิงถามว่าจริงรึเปล่า ฉันตีหน้าตายพร้อมกับยักไหล่

เรื่องเมื่อกี้มันเป็นแค่อุบัติเหตุมั้ยล่ะ พวกแกก็คิดเกินไปฉันอธิบาย ไม่รู้ว่าจินตนาการกันไปได้ยังไง

ฉันว่าน้องเขาก็น่ารักดีนะ ฮั่นแน่~เบลล์ยิ้มกรุ่มกริ่ม

ก็น่ารักดี

แปลว่าชอบ? แล้วพี่…”

ไม่ได้ชอบสักหน่อย เธอก็รู้ดีนี่เรื่องนั้นน่ะ :(ฉันรีบแย้ง

ฮ่าๆ ไม่แกล้งแล้วๆ >O<”

จะว่าไปฉันก็เห็นน้องเขามองมาทางนี้สักพักแล้วนะ =O=” ดีดี้แอบซุบซิบกับพวกเขา ทำท่าโบ้ยไปทางคนในหัวข้อสนทนา ที่หันมามองก่อนจะรีบหันกลับไป

นั่นไงๆ หันกลับไปแล้วจีจี้เสริม

ตาสีฟ้าเป็นลูกครึ่งเหรอ? อ่าวไหงผมดำวะ?” หญิงสาวดาวรุ่นเอ่ยถาม

เห็นน้องเขาเคยพูดว่าไม่อยากให้คนคิดว่าเป็นลูกครึ่ง ก็เลยย้อมสีดำจีจี้ตอบบ้าง

ค่ะ

ดูไม่ออกเลยว่าเป็นลูกครึ่ง -_-;;

ช่างน้องเขาเถอะ พวกแกอย่าไปพรากอนาคตอันสดใสของเด็กมันเลย U_U”

เป๊าะ!

ยัยจีจี้และดีดี้ร่วมมือร่วมใจหันดีดนิ้วใส่หน้าผากฉันอย่างพร้อมเพรียง แหมมม ทีเวลาแบบนี้ล่ะสามัคคีเลยนะยัยพวกนี้

โอ๊ย!” ฉันลูบหน้าผากตัวเอง

หมั่นไส้ย่ะ!” ทั้งสามคนพร้อมใจกันเบ้ปากใส่ฉัน

ฉันหันค้อนใส่ยัยพวกนั้น ก่อนจะเปลี่ยนมาหัวเราะแทน

เอาล่ะค่ะ พวกพี่มีเรื่องจะมาประกาศค่า^^ ในอีกประมาน2-3 อาทิตย์หน้า...จะมีการประกวดดาวเดือนมหาลัย และที่สำคัญ! แต่ละคณะจะต้องส่งตำแหน่งไป 2 คน

ฮือฮา..ฮือฮา

บรรดาน้องๆ ก็พากันซุบซิบกันอย่างตื่นเต้น บางกลุ่มก็หันไปชี้กันเองบ้าง ชี้ไปหาคนอื่นบ้าง แต่ดูฝ่ายเดือนแล้วคนที่ถูกมองมากที่สุดก็น่าจะเป็นคลินตัน ส่วนฝ่ายดาวก็เป็นน้องน้ำตาล สาวแบบฉบับไทยๆ หน้าคมสวย และอีกคน..เดี๋ยวนะ แบมเหรอO_O!?

น้องรหัสฉ้านนนนน =[ ]=

พี่อยากให้น้องๆ ทั้งฝ่ายชายฝ่ายหญิงส่งตัวแทนมาข้างหน้าได้เลยคร้าบบ~

คลินเพื่อนไปเลยเว้ย!”

เฮ้ย ไม่เอาเว้ยยร่างโปร่งกระชากเพื่อนข้างตัวเองให้นั่งลงเพราะตกเป็นเป้าสายตาของคนที่รุ่น ใบหน้าหล่อส่ายหัวพร้อมพร่ำปฏิเสธไม่หยุด

คลินตัน! คลินตัน! คลินตัน!”

และเหล่าเพื่อนของฉันก็ดันไปช่วยชูโรงให้เพื่อนเขาดีต่างหาก =_=;; คลินตันถูกเพื่อนๆ พากันรวมพลังดันให้ลุกขึ้นยืน จากนั้นเขาหันมองมาทางพวกฉันที่เป็นต้นเสียงอย่างอึ้งๆ เขาเริ่มทำตัวไม่ถูกยิ่งกว่าเดิม ร่างโปร่งเอามือเกาหัวแก้เขิน แต่ฉันแอบเห็นหูแดงๆ นั่นโดยไม่ตั้งใจ

เชิญน้องคลินตันสุดหล่อของเราออกมาข้างหน้าเลยค่า>O<!” พิธีกรสาวผายมือไปตรงที่ว่างตรงกลางระหว่างเธอกับพิธีกรชาย

สุดท้ายเขาก็ยอมเดินออกไปข้างหน้าเพราะทนเสียงโห่เชียร์ไม่ไหว

แล้วฝั่งผู้หญิงล่ะครับ ยอมเหรออ~ >_<”

น้ำตาล! น้ำตาล!”

แบม! แบม!”

หญิงสาวสองคนซึ่งมีสไตล์ต่างกันคนละขั้ว คนหนึ่งก็เหมือนสาวเกาหลีสุดๆ คนหนึ่งก็เป็นสาวไทย หน้าคม แถมยังนั่งข้างกันอีกต่างหาก สงสัยเป็นเพื่อนสนิทกัน เพราะฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าน้องน้ำตาลใช่เพื่อนสนิทที่แบมเคยเล่าให้ฟังรึเปล่า ฉันลองมองหน้าสองคนนี้สลับกันด้วยความลำบากใจแทน เล่นสวยคนละแบบซะงั้น เลือกยากแฮะ

น้ำตาลยิ้มแห้งๆ พลางบอกปฏิเสธ ในขณะที่แบมกำลังยกน้ำขึ้นดื่มไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่

แก น้องรหัสอาจจะได้เป็นดาวก็ได้นะเหว่ยย ดีดี้แซว

น้ำตาลก็สวยนะ ดูไทยๆ ดีออกฉันยื่นหน้าใกล้ๆ ยัยดีดี้แล้วชี้ให้นางดู

เอ่อ..ยังไงดี ดูเหมือนสาวๆ คณะเราจะมีคนสวยเยอะนะครับ ฮ่าๆเขาหัวเราะ พลางหันมองหน้าเบลล์ราวกับส่งซิกอะไร เราจะให้ดาวมหาลัยปีที่แล้วมาตัดสินกันนะครับ!”

ค่า~ เชิญน้องทั้งสองคนออกมาข้างหน้าเลยนะคะ แล้วก็ขอเชิญดาวมหาลัยปีที่แล้วด้วยค่าเบลล์ทำหน้าเหลอหลา พลางชี้ตัวเองแบบงงๆ แต่ก็ยอมออกไปแต่โดยดี พร้อมโปรยยิ้มสวยตามฉบับดาวจนพวกฉันแอบกลอกตาด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้

สวัสดีค่าน้องๆ พี่ชื่อเบลล์ เป็นดาวคณะแล้วก็ดาวมหาลัยปีที่แล้วค่ะ^^” เบลล์ยิ้มหวาน

พี่เบลล์ครับ~ ตอนนี้เรามีว่าที่ดาวคณะอยู่สองคน เราจะให้พี่เบลล์เลือกคนที่เหมาะสมที่สุดครับผมพิธีกรหนุ่มยิ้มทะเล้น

พี่เบลล์บ้านนายสิ เดย์!” ยัยเบลล์ตีไหล่พิธีกรชายไม่แรงมาก

เลือกเลยเบลล์ พวกเราก็เลือกไม่ถูกเหมือนกัน น้องเขาสวยทั้งคู่เลยอ่ะฝ่ายพิธีกรหญิงหรือ แนน เอาไมค์ออกห่างปาก

อืมจริงด้วยว่ะ

เบลล์ทำสีหน้าลำบากใจ น้ำตาลยิ้มให้เบลล์เป็นเชิงทักทาย ส่วนยัยน้องรหัสของฉันก็รีบชี้น้ำตาลแล้วขยับปากไม่ออกเสียงพออ่านได้ว่า เลือกน้ำตาลๆในตอนนี้น้ำตาลเผลอ  เบลล์แกล้งทำเป็นไม่สนใจแบม สายตาจริงจังมองทั้งสองสลับกันด้วยความหนักใจ เธอหลับตาลงเพื่อใช้ความคิด

ทุกคนจ้องอดีตดาวมหาลัยตาไม่กระพริบ บริเวณนี้เงียบสนิทสายตาทุกคนลุ้นระทึกกับการตัดสินใจเพียงแค่เอ่ยปากของหญิงสาวรุ่นพี่

พี่เลือกน้องแบมค่ะ

แปะๆๆ!

เสียงปรบมือดังเรื่อยๆ เพื่อแสดงความยินดี แม้แต่น้องน้ำตาลก็ปรบมือให้พร้อมรอยยิ้ม

ยินดีด้วยนะแบม ^^”

ไม่ต้องเลยยัยเพื่อนบ้า!” แบมแกล้งเอาศอกทิ่มใส่น้ำตาล

ตอนนี้เราก็ดาวและเดือนคณะของพวกเราแล้วนะคะ กิจกรรมรับน้องในปีนี้พี่ก็ขอจบแต่เพียงเท่านี้ค่า^O^”

ขอบคุณน้องๆ ที่ให้ความร่วมมือกับพวกพี่ตลอดหลายวันที่ผ่านมานะครับ ;)

เดี๋ยวหลังจากนี้ให้น้องแบมกับน้องคลินตันไปหาพวกพี่เบลล์นะ

โอเคครับ

ดะ..ได้ค่ะ^^;;”

ยัยเบลล์เดินกลับมาที่พวกฉันนั่งอยู่ จีจี้ยื่นขวดน้ำให้เพราะเห็นท่าทางดูไม่สดชื่น

ทำไมแกไม่เลือกน้องน้ำตาลล่ะ? น้องเขาสวยแบบไทยๆ ดีนะฉันว่าน้ำเสียงของฉันกังวลเล็กน้อย

ถ้าแกจะกังวลว่าฉันเลือกน้องแบมเพราะเป็นน้องรหัสแกล่ะก็ บอกเลยว่าโนค่ะ-_-” เบลล์กระดิกนิ้วชี้ไปมาพร้อมกับส่ายหัวไปด้วย พวกแกอาจจะไม่สังเกตกัน แต่ว่าพูดตรงๆ ว่าน้องแบมมีอะไรบางอย่างที่เพื่อนอีกคนไม่มี

ฉันขมวดคิ้ว นางพูดอะไรของนาง=_=

เอาเป็นว่า เชื่อเซ้นท์ฉันได้น่า คอยดูต่อไปก็แล้วกัน ;D” เบลล์ขยิบตา ตาเป็นประกายวิบวับเหมือนนึกสนุก

ฉันทำน่าเออออตามน้ำไป

เอ้า! มากันโน่นแล้วจีจี้สะกิดเบลล์ให้หันไปดู ดาวและเดือนคนใหม่ของคณะเรา

งั้นพวกเราไปก่อนนะ ไว้เจอกันย่ะ

จากนั้นทั้งสองนางก็พากันลุกออกไป เบลล์ให้น้องเขานั่งฝั่งตรงข้ามกับฉัน ส่วนตัวเองเดินกลับมานั่งข้างๆ ฉันแทน รุ่นพี่ดาวเริ่มพูดถึงรายละเอียดการประกวดว่าต้องทำอะไรบ้าง แล้วคณะเราจะงัดไม้ไหนไปใช้แข่งกับคณะอื่นๆ โดยเฉพาะคณะบริหารที่ส่งคนสวยๆ หล่อๆ มาแข่งทุกปี จนมาถึงเรื่องที่ต้องระดมความคิดอย่างหนัก นั่นก็คือการแสดงโชว์ความสามารถพิเศษของผู้เข้าประกวด

พี่ก็เลยอยากถามพวกเราว่าอยากแสดงอะไรกัน^^?”

แบมทำอะไรไม่ค่อยเป็นนะคะ (‘ ‘)/”

น้องรหัสฉันรีบยกมือปฏิเสธก่อนใครพวก

“^_^”

อ่าว ไหงเทกันอย่างนี้เลยเหรอ ยัยเพื่อนเลว -*-” คลินตันหันไปส่งสายตาพิฆาต (?)

นี่มันสถานการณ์ฉุกเฉินเว้ย!”

พี่รู้นะว่าเราเต้นเก่งมาก โดยเฉพาะแนวฮิปฮอปรุ่นพี่สาวคลี่ยิ้มหวานอาบยาพิษ ทำเอาเดือนน้องใหม่เริ่มทำหน้าไม่ถูก พูดต่อไม่ได้ พยายามกระทุ้งศอกเรียกความช่วยเหลือจากเพื่อนข้างๆ เพราะพี่เห็นเรามาซ้อมที่ใต้ตึกช่วงดึกๆ กับเพื่อนเมื่ออาทิตย์ก่อน

แต่…” พยายาม (จะ) แก้ต่าง

หยุด! ห้ามปฏิเสธ! พี่เห็นมากับตา ไม่ต้องมาอ้างเลยนะ ^^++“

เบลล์ยิ้มหวาน

นี่แกแอบไปส่องรุ่นน้องมาตอนไหนเนี่ยO_o!?” ฉันหันไปถามหญิงสาวข้างๆ ด้วยความรวดเร็ว ยัยเพื่อนบ้า! ไม่เห็นเล่าให้ฟังบ้างเลย เชอะ

เออน่าา

งะ..งั้นผมขอแฉยัยนี่บ้าง พวกพี่คงจะยังไม่รู้สินะครับ ความจริงแล้วแบมเต้นเก่งกว่าผมอีกครับ!” คลินตันชี้ไปทางแบมที่ตอนที่ทำหน้าเงิ่บ ตากลมกลิ้งไปมาราวพยายามคิดข้อแก้ตัว

ไม่ต้องเลยแบม โดนเพื่อนแฉขนาดนี้แล้ว ก็ยอมรับเถอะ ฮ่ะๆๆร่างบางผมบลอนด์หัวเราะกับท่าทีแกล้งกันไปมาของรุ่นน้องทั้งสอง

ฉันเองก็อดยิ้มตามไม่ได้จริงๆ

โหยยย พี่เบลล์อ่า ใจร้ายย พี่อีฟช่วยแบมด้วยย TOT/”

พี่ช่วยไรเราไม่ได้หรอก ยอมรับสารภาพเถอะ โทษหนักจะได้เป็นเบา ^O^”

ไม่มีใครช่วยแบมเลย! โธ่ ยอมแล้วก็ได้ U.U”

เป็นไงล่ะ เทคนอื่นดีนัก หึๆคลินตันยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

งั้นเอางี้มั้ย ให้การแสดงของพวกเธอเป็นเต้นดีรึเปล่า?” ฉันเสนอเพราะไหนๆ ทั้งสองก็เต้นกันเป็นอยู่แล้ว

ฉันก็คิดอย่างนั้น แต่จะต้องไม่ใช่เต้นธรรมดาๆ เดี๋ยวมันจะดูน่าเบื่อเกินไป=.=” เบลล์เสริม ก่อนจึงหันไปถามความคิดเห็น แบมกับคลินเห็นว่าไง โอเครึเปล่า?”

ผมว่าก็ดีนะครับ อีกอย่างผมกับแบมก็เต้นด้วยกันมาหลายปีแล้ว ฝีมือไม่ธรรมดานะครับขอบอก ^.<” คลินตันขยิบตาด้วยความขี้เล่น

ฉันยิ้มรับพร้อมกับพยักหน้า จะว่าไปสองคนนี้ดูไปดูมาอย่างกับคนเป็นแฟนกัน ถ้าฉันไม่รู้จักคงจะคิดว่าเป็นคู่ที่น่ารักมากแล้ว ก็ดูแกล้งแหย่กันซะ >_<

โอเค เดี๋ยวแบมกับคลินลองไปคิดโชว์ที่ตัวเองอยากทำมานะ แล้วพวกพี่จะมาช่วยดูให้ อาจจะดูรีบไปหน่อยแต่พี่ขอวันมะรืนนี้นะ ^^;;” เบลล์เอานิ้วชี้จิ้มกันแบบเด็กน้อย

อาได้ค่ะแบมหันไปมองหน้าเพื่อนชายข้างกายก่อนตอบรับ ส่วนร่างโปร่งแค่พยักหน้าเฉยๆ

ที่สำคัญจุดเด่นของคณะเราคือ ความครีเอทที่แตกต่างการแสดงของคณะเรามักจะเป็นที่ตื่นเต้นตื่นใจและเซอร์ไพรสคนดูทุกๆ ปี

“…”

แต่มีอีกอย่างที่สำคัญกว่าคืออะไรรู้มั้ย?”

พวกเราทุกคนขมวดคิ้ว

“…”

ขออุบไว้ก่อน ถ้าบอกก่อนก็ไม่สนุกสิ :)เบลล์ยิ้มมุมปากสายตาวิบวับดูเจ้าเล่ห์

โธ่!” รุ่นน้องทั้งสองประสานเสียงกันด้วยความเสียดาย ส่วนฉันก็แค่หัวเราะเพราะรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนสนิทจะต้องเล่นมุกนี้เพื่อให้แบมและคลินตันตั้งใจค้นหาคำตอบ

ดูท่าแล้วปีนี้จะต้องเซอร์ไพรสกว่าทุกๆ ปีแน่นอน!

 

แบมกับคลินตันกลับไปคิดโชว์การแสดงกันสองคน ส่วนพวกฉันและปีสองคนอื่นๆ ก็กำลังไล่เก็บข้าวของที่ให้ทำกิจกรรม เคลียร์บริเวณให้สะอาดเรียบร้อยจะได้ไม่เป็นภาระของคุณลุงคุณป้านักการ ฉันเดินมาที่ใต้ตึกเห็นเขากำลังรุมล้อมผู้ชายใส่แว่นนั่งหน้าโน้ตบุ๊กอยู่คนหนึ่ง พอเข้าไปดูก็ร้องอ๋อเพราะเขากำลังดูรูปที่ถ่ายบรรยากาศการรับน้องในแต่ละวันมาคัด ซึ่งในส่วนของวันนี้ฉันไม่ได้ถ่ายแต่จะเป็นคนอื่นในสาขาเดียวกับฉันผลัดกันมาถ่าย

มีแต่รูปสวยๆ ทั้งนั้นเลยเนอะ

นั่นสิ เห็นแล้วคิดถึงสมัยปีหนึ่งใหม่ๆ

เดี๋ยวนะ นั่นรูปใครน่ะ?”

ใครหนึ่งชี้ไปที่รูปเล็กๆ ตรงมุมขวาล่าง ผู้ชายใส่แว่น (ก็ฉันไม่รู้จักเขานิ -3-) ก็คลิกเข้าไปดูขณะที่เพื่อนๆ รอบข้างต่างพยายามเบียดกันเข้ามาดู รูปนั้นถูกเปิดออกกลายเป็นรูปของหญิงสาวตัวเล็กๆ ผิวขาว ผมสั้นประบ่าสีดำ กำลังหัวเราะอย่างสดใสดูเป็นธรรมชาติ เป็นรูปที่ฉันเห็นแล้วก็อดยิ้มตามไม่ได้ ราวกับรูปนี้มีอะไรบางอย่างที่ส่องประกายออกมาทำให้ทุกคนที่ยืนและนั่งดูอยู่ตาค้างไปตามๆ กัน ไม่ได้ใครพูดอะไรออกมาชั่วครู่

น้องแบม ดาวคณะปีนี้ไม่ใช่เหรอ?”

ทำไมสวยจังวะ รูปนี้ใครถ่าย? แกเหรออีฟ?”

ฉันจำได้ว่าไม่ได้ถ่ายรูปนี้นี่..” ฉันทำหน้างุนงง

น้องเขาส่องประกายออกมาอย่างกับพวกดาราแหน่ะO_O”

สมแล้วที่เบลล์เลือกน้องเขาเป็นดาว สวยจริงๆ ฉันยอมมน้ำเสียงติดตลก คนอื่นๆ ก็เห็นด้วย

อิจฉาแกจริงๆ เลยว่ะอีฟ ได้น้องรหัสเป็นถึงดาว รู้งี้ฉันแลกกับแกนานแล้วเว้ย เสียดายชิบหาย!”

ฮ่าๆ ดีแล้วที่แบมไม่ได้พี่รหัสเป็นนายน่ะ เดี๋ยวน้องเขาเสียผู้เสียคน :p”

เจ็บบ! :(

อีฟๆ มีคนมาหาอ่ะเพื่อนร่วมคณะคนหนึ่งสะกิดฉันก่อนชี้ไปที่ผู้ชายตรงหน้าตึก

โอเค ขอบใจนะ

ฉันว่าแล้วเก็บของเดินไปหาเขา แค่ด้านหลังฉันก็รู้แล้วว่าเป็นใคร

พี่อลันเรียกหนูเหรอคะ?” ฉันพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น

ใช่แล้วล่ะ พี่จะมาชวนเราไปกินข้าวน่ะ^^” พี่อลันยิ้มหวาน ฉันเม้มปากแน่น

ไม่ดีมั้งคะ พี่เป็นถึงเดือนมหาลัย…”

ก็แค่เคย อีกอย่างเป็นเดือนแล้วจะพาอีฟไปกินข้าวไม่ได้เหรอ L?”

ฉันเริ่มหนักใจ เอาไงดี จะไปกินด้วยหรือจะปฏิเสธดีล่ะ TOT

หนูไม่ได้หมายถึงแบบนั้นนะคะ

งั้นเอาเป็นว่าตกลงนะ~” แล้วพี่อลันก็คว้ากระเป๋าของฉันไปถือไว้ รอบข้างมีแต่คนมองร่างสูงที่พึ่งเดินออกไป

เดี๋ยวสิคะ O_O!?” ฉันรีบวิ่งตามไปจนถึงรถคันหรูสีดำสะดุดตาถูกจอดเอาไว้หน้าตึกคณะ พี่อลันเปิดประตูขึ้นนั่งส่วนฉันยังยืนอยู่นอกรถ จนกระจกถูกเลื่อนลง

ขึ้นมาสิเขาโชว์กระเป๋าฉันไปมา

นี่มันมัดมือชกกันชัดๆ เลย!

ฉันถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูขึ้นนั่งอย่างกล้าๆ กลัวๆ  นั่งนิ่งตัวเกร็งทำอะไรไม่ถูกไม่กล้าพูดอะไรจนพี่อลันออกรถ เขาเอื้อมมือไปเปิดเพลง ฉันเริ่มผ่อนคลายขึ้นเงียบหูฟังเพลงแล้วฮัมออกมาโดยไม่รู้ตัว เพราะเป็นเพลงโปรดก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงออกมา

เพลงโปรดอีฟเหรอ?” พี่อลันถามยิ้มๆ

ใช่ค่ะ ฟังแล้วผ่อนคลายดี

จริงเหรอ พี่ก็ชอบเพลงนี้นะ ขับรถทีไรก็เปิดฟังตลอด

พอได้ยินอย่างนั้นหัวใจมันก็เต้นแรงขึ้นราวกับดีใจที่รู้ว่าพี่อลันก็ชอบเพลงเดียวกับเรา ฉันหันหน้าออกไปมองข้างนอกปกปิกรอยยิ้มแก้มแทบปริของตัวเอง

รับน้องเป็นไงบ้าง เหนื่อยรึเปล่า?”

ก็นิดหน่อยค่ะ แต่สนุกดี พอเห็นน้องๆ เขาสนุกไปด้วยก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทั้งเลยค่ะ^O^” ฉันเผลอตัวพูดอย่างสนิทสนม จนต้องรีบยกมือขึ้นปิดปาก

ไม่ต้องทำตัวเกร็งขนาดนั้นก็ได้ ทำตัวเหมือนอยู่กับเพื่อนนั่นแหละครับ J

ได้ยังไงล่ะคะ ก็พี่อลันเป็นรุ่นพี่ แถมยังเป็น….” คนที่ฉันแอบชอบอีกด้วย ฉันเก็บประโยคหลังไว้ในใจ

เป็นอะไรเหรอครับ^^?”

เปล่าค่ะ แหะๆฉันหัวเราะแห้งๆ แก้เก้อ

ปกติแทนตัวเองเวลาคุยกับเพื่อนว่าอะไรเหรอ อย่างเช่นเวลาคุยกับเบลล์

แทนว่า ฉันค่ะ เพราะเราสนิทกันมากพี่อลันพยักหน้าเชิงรับรู้

งั้นก็แทนตัวเองเวลาอยู่กับพี่แบบนั้นนะ :D”

ไม่ได้นะคะ!” ฉันรีบค้าน

อ่าวว ทำไมล่ะ ทีกับเบลล์ยังได้เลย -3-”

ก็ก็..”

พี่ไม่อยากให้เราเกร็ง ไม่ต้องมานั่งคิดว่าจะพูดอะไรได้บ้างหรอก พี่ชิวๆ ฮ่าๆเขาหัวเราะพลางหักพวงมาลัยเข้าจอดลงตรงหน้าร้านอาหารตกแต่งดูหรูหรา

เห็นร้านแล้วก็ไม่กล้าจะจินตนาการขึ้นราคาเลย -_-;;

เอ่อ..เราจะกินร้านนี้กันเหรอคะ?”

อื้ม อีฟไม่ชอบเหรอ อยากเปลี่ยนร้านรึเปล่า O_o?” ไม่รู้ว่าฉันเผลอทำสีหน้าอะไรไม่ดีออกไปรึเปล่า พี่เขาถึงถามแบบนี้

หนูคิดว่ามันหรูไปรึเปล่าคะ =O=;;” ฉันส่งยิ้มลำบากใจไปให้

แล้วอีฟอยากกินอะไรล่ะ

ร้านนั้นดีกว่ามั้ยคะ ( ‘ ‘)/” ฉันชี้ไปถามร้านชายสี่บะหมี่เกี๊ยวข้างทาง

ร่างสูงมองสองร้านนี้สลับกันด้วยความงุนงงเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ตกลงไปกินร้านธรรมดาๆ

แต่พี่มีข้อแลกเปลี่ยน J

แลกเปลี่ยนอะไรคะฉันมองแววตาแสนเจ้าเล่ห์นั่นอย่างหวาดๆ

พี่จะตามใจเราไปกินร้านก๋วยเตี๋ยว แต่พี่อยากให้เราทำตัวสบายๆ ได้รึเปล่า

ตกลงค่ะ แต่ว่ามันต้องใช้เวลาสักพักนะคะU_U”

ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มเมื่อได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ ทั้งสองคนเดินไปนั่งที่โต๊ะ ฉันเขียนที่ตัวเองจะสั่งลงในกระดาษสมุดฉีกบนโต๊ะก่อนจะเงยหน้าถามอีกฝ่าย ใบกระดาษถูกส่งให้แม่ค้าไม่นานบะหมี่ทั้งสองชามก็ถูกวางลงบนโต๊ะ ในทีแรกพวกเราแค่นั่งกินกันเงียบๆ จนกระทั่งฉันเป็นฝ่ายเริ่มชวนคุย

แล้วพี่อลันมีนักร้องที่ชอบรึเปล่าคะ (‘ ‘)?”

ร่างสูงเงยหน้าจากถ้วยบะหมี่

“The Beatles คือที่สุดครับผม^O^”

จริงเหรอคะ! ฉันก็ชอบThe Beatles เหมือนกัน*0*”

หลังจากนั้นฉันกับพี่อลันก็คุยกันเรื่องของวงนี้กันยาวโดยที่ไม่มีบรรยากาศอึดอัดอีกเลย กลับกลายเป็นเสียงหัวเราะและรอยยิ้มแทน พวกเราคุยกันเพลินจนลามไปเรื่องอื่นๆ อย่างงานอดิเรกหรือสิ่งที่ชอบอะไรทำนองนั้น น่าแปลก ที่ฉันกลับรู้สึกผ่อนคลายและเป็นตัวของตัวได้ตอนที่อยู่กับร่างสูงตรงหน้านี้ ทั้งๆ ที่มีไม่กี่คนเท่านั้นที่ฉันกล้าจะพูดคุยกันอย่างเป็นกันเองแบบนี้

ดวงตากลมพยายามจดจำภาพของชายหนุ่มตรงหน้าไว้ให้ได้มากที่สุด ทั้งริมฝีปากกำลังขยับเล่าเรื่องทั้งรอยยิ้ม ทั้งสายตาแสนอบอุ่น มันเป็นภาพที่เธอไม่คิดว่าจะได้มาเห็นใกล้ๆ แบบนี้ หัวใจดวงน้อยในอกซ้ายพองโตเปี่ยมด้วยความสุข


สำหรับคนแอบชอบแค่ได้มองอีกฝ่ายใกล้ๆ ก็มีความสุขที่สุดแล้วล่ะ <3




Talk:

สวัสดีค่า! ในที่สุดพี่อลันกับน้องอีฟของเราก็เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์แล้วนะคะ น่าอิจฉาจริงๆ ฮืออ T^T ตอนนี้ยาวกว่าปกติเล็กน้อย (?) ไม่เป็นไรเนอะ 5555 เจอกันตอนหน้านะคะ ^^

14 ความคิดเห็น

  1. #14 เชอร์รี่หวาน (@cherry25659) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 18:52
    ตามเรื่องนี้มานานอยู่
    ตั้งแต่นักเขียนน่าใส

    สนุกดีนะคะ อ่านไปก็ยิ้มไปตลอดเลย  ดีใจที่ยังเขียนอยู่น๊า

    รีบมาอัพไวๆนะคะ จะรอติดตามต่อค่ะ เป็นกำลังใจให้น๊า

    ปล.ตอนนี้พิมพ์ผิดเยอะอยู่นาาา  อาจจะรีบชิมิ ลองทวนดูนะคะ ^^

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 เมษายน 2560 / 18:52
    #14
    0
  2. #13 ๑๕๗cm (@coldy-yong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 10:34
    ชอบคลินตันนน นางจะชอบนางเอกมั้ยนะ65555
    #13
    0