sf/os - no.mercy / monsta x

ตอนที่ 2 : seokwon x yoonho | latibule

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 มิ.ย. 58

LATIBULE
seokwon x yoonho





A: ผมขาดเรียนบ่อยมากเลยล่ะ ผมเลยไม่ค่อยมีเพื่อนซักเท่าไหร่

B: ไม่รู้สึกว่าโดดเดี่ยวบ้างหรอ?

 

 

 

 

 

 

            พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปนานแล้ว อันที่จริงเวลานี้เขาควรจะอยู่ในห้องซ้อม แต่วันนี้เขากลับเลือกที่จะออกมานั่งอยู่บนดาดฟ้าของบริษัทแทน

 

            ลมเย็นๆของช่วงฤดูใบไม้ร่วงพัดมาจนทำให้ผมของเขาที่ยังคงชื้นเหงื่ออยู่ปลิวไปข้างหลัง เขาหลับตาลง สูดอากาศเข้าปอดให้เต็มที่ นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้ใช้เวลาเรื่อยเปื่อยเหมือนวัยรุ่นทั่วไป...

 

            นั่นสินะ

 

            นานเท่าไหร่แล้ว?

 

            คงตั้งแต่ที่เขาตัดสินใจจะเดินตามความฝันของตัวเอง ไม่สนใจคำครหาจากคนรอบข้าง มองข้ามคำต่อว่าของพ่อแม่ ปล่อยผ่านคำนินทาของเพื่อนที่โรงเรียน

 

            ทุ่มเททุกอย่างให้กับความฝันของตัวเอง

 

            ที่สุดท้าย... มันก็ยังไม่สำเร็จ

 

            คิดมาถึงตรงนี้ เขาก็หัวเราะเหอะออกมาด้วยความสมเพชตัวเอง

 

            ยัง...

 

            เขายังไม่ยอมแพ้หรอก แต่เขาแค่เหนื่อย บางทีมันก็ยากเกินกว่าที่อธิบายความรู้สึกตอนนี้ให้ใครฟัง

 

            มันอาจจะฟังดูแย่ แต่ทุกครั้งที่คุณก้าวออกมาจากบ้านของตัวเอง แล้วได้ยินผู้คนรอบข้างพูดถึงแต่เพื่อนของคุณ ไปไหนก็เห็นแต่รูปเพื่อนคุณ หรือแม้กระทั่งวิทยุคลื่นโปรดที่เปิดแต่เพลงของเพื่อนคุณ

 

            โอเค มันคงจะน่ายินดีสำหรับคนอื่นๆ แต่สำหรับเขาที่เคยเกือบได้โอกาสไปเป็นหัวข้อสนทนาของทุกคน เขาที่เคยเกือบได้โอกาสไปอยู่ในโปสเตอร์พวกนั้น เขาที่เคยเกือบเป็นเจ้าของเพลงที่วิทยุกำลังเล่นอยู่ มันไม่ค่อยจะน่ายินดีเท่าไหร่หรอก...

 

            เขาถอนหายใจ เขาต้องหยุดคิดเรื่องพวกนี้แล้วกลับไปซ้อมต่อได้แล้ว แต่บรรยากาศยามค่ำ แสงไฟจากตึกระฟ้า และลมที่ยังพัดมาเรื่อยๆก็รั้งเขาไว้ เขาจึงตัดสินใจที่จะอยู่บนนี้ต่ออีกซักพัก

 

            มานั่งตากลมเดี๋ยวก็ไม่สบาย”

 

            ชเว ซอกวอน

 

            ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าซอกวอนรู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่บนนี้ หรือมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่ อาจเป็นเพราะเขากำลังเพลิดเพลินกับธรรมชาติมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวว่าไม่ได้อยู่บนนี้คนเดียวก็คือตอนที่เสียงของซอกวอนทักขึ้นมาพร้อมมือที่ขยี้ผมเขาเบาๆก่อนทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ

 

            มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง” ยุนโฮพูด ใช้ศอกถองที่แขนอีกคนเบาๆ

 

            ถ้านายไม่ได้เหม่อนายก็จะได้ยินเสียงเปิดปิดประตูและเสียงเดินของฉันที่อีกนิดคงได้ยินกันทั้งบริษัท” ซอกวอนหยอก แถมกวนจนยุนโฮอยากจะต่อยเข้าให้ซักที แต่สุดท้ายเขากลับยิ้มออกมาแทน

 

            ประสาท”

           

            ซอกวอนไม่ได้ตอบอะไรนอกจากหัวเราะเบาๆกับคำด่าของยุนโฮ

 

            หลังจากนั้นก็มีเพียงความเงียบ มันไม่ได้น่าอึดอัด กลับกัน มันกลับสบายใจมากเสียด้วยซ้ำ เขาเคยได้ยินคำพูดที่บอกว่าเพื่อนสนิทคือคนที่เราสามารถอยู่ด้วยเงียบๆได้โดยที่ไม่จำเป็นต้องสรรหาเรื่องมาคุยกัน ซึ่งเขาว่ามันคือเรื่องจริง

 

            ยุนโฮเอนศีรษะตัวเองลงไปบนไหล่ของซอกวอนก่อนหลับตาลง เขาสัมผัสได้ถึงแขนของซอกวอนที่อ้อมหลังมากอดไหล่อีกข้างของเขาไว้ ก่อนกระชับให้เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้น

 

            ยุนโฮเคยเกลียดช่วงเวลาทั้งหมดของชีวิตเขาหลังจากรายการเซอร์ไวเวอร์ที่เล่นกับความฝันเขาจนพังยับเยิน เคยคิดว่าหลังจากนี้เขาจะใช้ชีวิตมองดูเพื่อน พี่ หรือน้องที่เดบิวต์ไปด้วยความดีใจได้มากแค่ไหน

 

            เขาเคย

 

            แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมาก็ทำให้เขารับรู้ว่าเขาจะผ่านทุกอย่างไปได้

 

            เขาจะไม่เป็นอะไร

 

            ตราบใดที่ซอกวอนยังคงอยู่ข้างๆเขา

 

            นายจะลงไปเมื่อไหร่” ซอกวอนถามขึ้น ยังคงนั่งอยู่ในท่าเดิม

 

            ไม่รู้สิ นายไปก่อนก็ได้เดี๋ยวฉันตามไป” ยุนโฮว่า

 

            ไม่ล่ะ เดี๋ยวค่อยลงพร้อมนาย”

 

            พูดจบ มืออีกข้างที่ว่างของซอกวอนก็เอื้อมมากุมมือของเขาไว้ นิ้วโป้งของซอกวอนคลึงอยู่บนหลังมือเขา ยุนโฮชอบมัน และมันทำให้เขายิ้ม ทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่

 

            ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่ทั้งๆที่นายยังไม่ทันจะพูดอะไรด้วยซ้ำ” ซอกวอนพูด

 

            ยุนโฮได้ยินเสียงลมหายใจของซอกวอนดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

 

            นายรู้ใช่ไหม... ว่าฉันอยู่ข้างนายเสมอ” ยุนโฮชอบ ชอบทุกองค์ประกอบเวลาที่เขากับซอกวอนอยู่ด้วยกันและมันทำให้เขายิ้มกว้างกว่าเดิม ทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่

 

 

 

 

 

 

B: ไม่รู้สึกว่าโดดเดี่ยวบ้างหรอ?

A: ผมมีซอกวอนครับ มันโอเคนะเพราะผมยังมีเขา

 

 

 

 

end


ชอบคู่นี้มากทำไงดี ... /ปิดหน้าร้องไห้ 

เห็นบ่นตอนที่แล้วมันสั้น ... แต่นี่ชอบให้จบแบบนั้น ฮื้อ 55555

เรื่องนี้ยาวกว่าเรื่องก่อนนิดนึง555555

ปล. ไม่ได้เช็คคำผิด 

#vipashortfic 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #12 theMaomps [มะอ๋อม] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:53
    เราไม่เข้าใจว่าไปอยู่ไหนมาถึงเพิ่งได้เห็นฟิคเรื่องนี้ ไรเตอร์คะ รักค่ะ
    เราชอบคู่นี้มากๆจนไม่รู้จะพูดออกมายังไง ชอบจนอธิบายไม่ได้ แล้วยิ่งมาอ่านฟิคเรื่องนี้ คือมันน่ารักค่ะ รู้เลยว่าสองคนนี้เป็นมากกว่าแค่เพื่อนสนิท มันมีอะไรที่มากกว่านั้น ทั้งความผูกพันธ์ ความเชื่อใจ แต่งอีกนะคะ เรามาช้า แต่ชอบมาก ??
    #12
    0
  2. #7 SugarMark (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 23:32
    สั้นอีกแล้ว!5555555 ยุนโฮยิ้มบ่อยเกินไปนะลูก ซบไหล่คือระ กิ้วๆ ถถถถ อยากจะดราม่าแต่ก็ไม่อยาก(?) เอาจริงๆ อยากให้น้องได้เดบิวต์อ่ะ เห้อมมมม ไม่เพ้อๆเดี๋ยวยาว55555 ไม่คิดว่าจะมีคนแต่งคู่นี้นะเนี่ย ตอนแรกลังเลเหมือนกันว่ายุนโฮควรเคะหรือเมะ แต่ก็โอเค จะยึดให้คู่กับซอกวอนเลยแล้วกัน5555
    #7
    0
  3. #6 argen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 23:30
    ยาวกว่านิดหนึ่ง...จริงๆ ด้วย เป็นอีกคู่ที่ชอบมากกกกกกก ซอกวอนดูสนิทกับยุนโฮมากกกกกกก เพราะอายุใกล้กันด้วยแหละ อิอิ แต่งคู่นี้มาให้อ่านอีกชอบๆ ยุนโฮอ่าาา นายไม่ถูกทอดทิ้งหรอกนะ นายเป็นเพชรที่รอการเอาขึ้นตู้โชว์เท่านั้นนนนนนนนน อย่ายอมแพ้
    #6
    0
  4. #4 ㅇㅋ~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 21:01


    โอยยยยยยยย

    คือดีอ่ะ ความจริงแล้วเราชอบคู่นี้





    แต่หาฟิคอ่านไม่ได้เลยจ้า



    แงงงงงงงงงง

    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะวันหลังก็แต่งอีก

    55555555



    ชอบอ่ะ คือแบบความรู้สึกยุนโฮมันใช่เลยอ่ะ

    เราเข้าใจ 5555555



    อยากให้น้องสู้ๆ พี่รอซัพพอร์ทหนูอยู่นะ
    #4
    0