รักสับสนของพี่น้องฝาแฝด (yaoi)

ตอนที่ 8 : Part 's fluke

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    11 พ.ย. 60

Part 's fluke

วิญญาณ ... อ่าา  จริงๆแล้ว เราก็เป็นวิญญาณนี่น่า แต่ทำไมเราถึงมองไม่เห็นวิญญาณตนอื่นเลย นี่ก็ผ่านมานานแล้วที่ผมไม่ได้คุยกลับใคร
 ทำไม  'เขา' ถึงมองเห็นผมได้ละ ถึงผมจะไม่รู้เหตุผล แต่ผมดีใจนะที่มีคนคุยกับผม และผมหวังว่า 'เรา' จะได้เจอกันอีก 


ผมอาศัยอยู่ที่สุสานแห่งหนึ่งครับ แต่ในสุสานแห่งนี้ไม่มีสุสานผมหรอก  ที่ผมมาอยูที่นี่เพราะผมไม่มีที่จะไป  ไปที่ไหนๆก็มีเจ้าที่เต็มไปหมด
ผมเลยปักหลักอยู่ที่สวนสุสานแห่งนี้ ผมจำเรื่องราวก่อนที่ผมจะตายไม่ได้เลย จำได้แค่ชื่อ

อาาาาห์  ผมจะได้เจอกับเขาอีกไหมน่า  อยากเจอเขาจังเลย เอะหรือเราจะชอบผู้ชาย เเต่
 ช่างมันเถอะ...ถ้าเราชอบเขาขึ้นมาจริงก็ไม่มีอะไรต้องเสีย ก็เราเป็นวิญญาณนี่น่า..ช่างเถอะนอนดีกว่า
...................................................................



เช้า

ผมตื่นตามเวลาปกติ ความจริงแล้วผมไม่จำเป็นต้องนอนไม่ต้องกินก็ได้  นี่แหละเป็นข้อดีของวิณญาณละ  จำได้ว่าตอนที่ยังไม่ตายผมเชื่อนะว่าวิณญาณน่ะต้องมีความรู้สึกหิวอะไรประมาณนี้มั้งละถึงได้อยากให้คนทำบุญไปให้  แต่มันไม่ใช้ให้ผมเดานะผมว่า พวกวิญญาณที่อยากได้บุญเพราะว่าแค่อยากให้คนสนใจมั้งเท่านั้นเอง


เอียดดดดด!
*มโนว่าเป็นเสียงรถ นะจะ


ผมสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงนั้น  ผมเห็นรถเก๋งสีดำจอดอยู่ไม่ไกลจากผมมากนัก ผมตกใจอีกรอบเมื่อเห็นคนร่างใหญ่ที่คุ้นหน้ามาก แน่สิผมเพิ่งเจอเขาเมื่อวานนี่  เขาเดินมาไกล้ผมแล้วหยุดตรงหน้าผม 

"สวัสดีครับ"
เขาพูดกับผมท่าทางยิ้มแย้ม

"คร้บ..."
ไม่รู้สิครับว่าตอนนี้ผมทำหน้ายังไง แต่รู้สึกอยากร้องไห้ยังไงไม่รู้สิ เขานั้งลงตรงหน้าผมพร้อมเอื้อมมือลงมาที่แก้มผมเขากำลังเช็ดน้ำตาให้ผมครับ นี่ผมรัองไห้เหรอเนี่ย

"ร้องไห้ทำไมครับ"
เขาทำหน่าเป็นห่วงผม

"เออ... แค่ดีใจน่ะ.."
ผมยิ้มกลับ

"..."เขาไม่ตอบอะไร
ผมเลยถามเขไปว่า

"นายมองเห็นผมได้ยังไงเนี้ย.. หรือว่านายมีสำผัสพิเศษเหรอ!!"

"ครับ ประมาณนั้น" 
จากนั้เขาก็เล่าให้ผมฟังว่าทำไมเขาถึงเห็นวิณญาณ

"อย่างนี้นี่เอง ว่าแต่นายชื่ออะไร ผมชื่อฟลุ๊คนะ"

"อืม  เราชื่อนิว ฟลุ๊คดูแก่กว่าเรานะ"
มันพูดพลางหัวเราะเบาๆ

"กูดูหน้าแก่ขนาดนั้นเลยเราะ!!"
ผมตวาดใส่มัน

"555 นี่พูดแค่เนี่ยเปลียนสรรพนามเลยเหรอแต่แบบนี่ก็ดีนะ น่ารักดี"
ทำมาหยอดใส่กู (นี่คือตัวตนที่แท้จริงของฟลุ๊ค)

"(///*-3-*///)
ผมก้มหน่าปากจู๋ ซ้อนเขิน

"น่ารักวะ" 
มันลูบหัวผม

"ไอสัส!! นี่กูพี่มึงนะ" 
มั้งโกรธทั้งเขินเลยวุ้ย

"แล้วไม่ชอบเหรอ"
เขินหนักเลยทีนี้

"...."
 
ผมปล่อยให้มันลูบต่อไป....
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น