you're beautiful Season2

ตอนที่ 9 : 8 ผู้หญิงของฮวาง แทคยอง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    1 ม.ค. 53

มาแล้ว ก่อนอื่นขอ Happy New Year 2010 นักอ่านทุกท่านค่ะ ขอให้ปีนี้มีแต่ความสุข ความสำเร็จนะค่ะ ^ ^

ตอนเช้าชุดที่จะใช้ในการแสดงก็มาถึง ทุกคนตื่นเต้นในการฟิตติ้งมาก มีเพียงมินเนียวที่ไม่กระตือรือร้นในการลองชุดเอาซะเลย ก็เำพราะมันเป็นชุดของผู้ชายนั่นเอง แต่เธอกลับรู้สึกหลงใหลชุดติดเลื่อมที่เป็นของแบคอัพแดนเซอร์หญิงมากกว่า

“ว้าว ชุดนี่สวยสุดๆเลย!” คอรัสหญิงคนนึงเอ่ยขึ้นตาเป็นประกายเมื่อได้เห็นชุดของพวกเธอ

“โอ้ว ชุดนี้! ชุดนี้น่ารักมาก ชั้นอยากใส่ชุดนี้!” ผู้หญิงอีกคนจับชุดน่ารักชุดนึงและมองหาชุดอื่นอีก

“หา! นี่อะไรกัน? โอ้… ชุดที่ใส่บราไว้ด้านนอก น่ารักจังเลย สีชมพู๊ชมพู! 555… ชั้นชอบ!” หญิงสาวอีกคนจับชุดลูกไม้แล้วพูดขึ้น

“หา! นั่นคัพ C เธอยังใส่คัพ B แทบไม่ได้! ชุดนั้นต้องให้ชั้นแล้วหละ!” แดนเซอร์สาวเบอร์ 2 มาฉวยชุดไป

มินเนียวแอบอยู่นอกประตู แอบดูสาวๆเหล่านั้นแย่งชุดกันอยู่อย่างสนุกสนาน เธอรู้สึกทั้งอิจฉาสาวๆเหล่านั้นนั้นขณะเดียวกันเธอก็ปลง เธอพูดกับตนเอง "อืม... ชั้นว่าชั้นใส่ชุดคัพ B นั้นได้แน่ๆเลย"

“เธอน่ะ จิงๆต้อง A.”

“บ้า ชั้น B!”

“อย่าน่า ชั้นรู้จักเธอดี”

“ชั้นคัพ B ตัวจริงเสียงจริงย่ะ ทำไมชั้นจะ... แล้วเธอ..”

มินเนียวชะงัก เธอนึกว่าเธอเถียงกับตัวเองอยู่ เสียงนั่น.. ตลกจัง.. มันไม่เหมือนเสียงที่เธอเถียงกับตัวเองตามปกติหนิ เธอหมุนไปรอบๆ

“ฮ… ฮย… ฮยอ… ฮยองนิม!” เธอแทบล้มทั้งยืน รู้สึกเหมือนจะเป็นลม ฮยองนิมจับได้ว่าเธอแอบมายืนดูสาวๆ ลองชุด เธออินกับมันมากด้วยสิ! มินเนียวกำลังคิดจะใส่เกียร์ถอยหลังหนี แต่ โอ้ว! ทันใดนั้นเธอก็หยุด… เมื่อกี๊มันผิดปกติ

เมื่อกี๊เราพูดอะไรกะฮยองนิมนะ? มินเนียวฉุกคิด ชั้นใน.. ไซส์…

“โอ้วว…” พูดไม่ออกปนอนาจใจ แถมเสียงก็ดังอยู่นอกห้องแต่งตัวของผู้หญิงอีกด้วย!

อะไร? ทำไม? ยังไง? ทำไมเราถึงมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้อีกแล้ว? ฮยองนิมรู้เยอะขนาดนั้นได้ไง? พระเจ้า… โอ้! ทำม๊ายยยยย??

ขณะที่ผู้ช่วยหวางช่วยมินเนียวฟิตติ้ง เธอไม่สามารถใส่ลงไปได้เนื่องจากสรีระที่แตกต่างจากน้องชายของเธอ ผู้ช่วยหวังได้ยินเสียงเพ้อจากมินเนียว  “ทำไม?”  “เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ไง?” ด้วยเสียงเบาๆทุ้มต่ำ

ผู้ช่วยหวางเรียกผจก.มา แต่เขาก็ไม่รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น

“เมื่อเช้าเธอยังดีๆอยู่เลย แต่ตอนนี้เธอกลับทำตัวเหมือนโดนอะไรสิงอย่างงั้นแหละ?” ผช.หวางลอบมองมินเนียวอย่างเป็นห่วง

ผจก.มาเข้ามามองมินเนียวใกล้ๆ  มองด้านหน้าที ด้านหลังที สิ่งที่เขาเห็นมีเพียงแค่มินเนียวดูอ่อนเพลีย ตาของเธอดูไม่โฟกัส เหมือนเธอโดนอะไรสิง!!

“เธอว่าเราต้องเรียกบาทหลวงมาทำพิธีไล่ผีมั้ยเนี่ย?” ผจก.มา ปรึกษากับ ผช.หวาง ท่าทางซีเรียส

“ไล่ผีที่หัวแกสิ!” ผช.หวางกลอกตา แล้วผลักหัวผจก.มาเบาๆ พอน่ารัก

“ชั้นว่าเราควรเรียกแทคยองมาดูอาการเธอตอนนี้…”

“ไม่! อย่า อย่า!” มินเนียวเหมือนจะตื่นขึ้นเมื่อได้ยินเพียงแค่ชื่อของแทคยอง เธอตอบไปด้วยท่าทางหวาดๆ ส่ายหัว โบกไม้โบกมือบอกว่าไม่อย่างเต็มที่

“ชั้นสบายดี อย่าเรียกฮยองนิมมานะ ได้โปรด อย่า! ชั้นเจอเค้าไม่ได้ตอนนี้ อย่า...”

“โอเค โอเค เราไม่เรียกแทคยองมา มินเนียว! เธอต้องพักซักหน่อย บางทีเธออาจจะเหนื่อยและกดดันมากไป มานี่ นั่งตรงนี้นะสาวน้อย!”

ผช.หวางพามินเนียวไปนั่ง หันไปเหล่ผจก.มาให้ตามเธอออกมา

“สงสัยสองคนนั้นต้องทะเลาะกันอยู่แหงๆ!”

“อ้าย เป็นไปได้”

“เขาดูโอเคเมื่อเช้า แต่ตอนนี้ทำไม…”

“ต้องถามเชียวหรอ? เธอรู้มั้ยว่าแทคยองสำคัญตัวเองแค่ไหน! อ้ายยย ถ้ามินนัมแต่งงานกะเขานะ ชีวิตเธอต้องตกระกำลำบากแน่ๆ!”

“ชริ! ยังไงก็ดีกว่าแต่งงานกับ….”

“อ้ากกก…” แค่ทั้งสองกำลังจะต่อปากต่อคำกัน แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงไม่สบอารมณ์จากห้องของมินนัม

พวกเขามองหน้ากัน

“เหมือนว่าคราวนี้จะเรื่องใหญ่ซะแล้ว!” ผจก.มา พูด ทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน

จริงๆแล้วมินเนียวก็พอจะเดาได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่เธอหมดสติไปในห้องอาบน้ำ เธอก็ใช้จินตนาการของเธอ(ที่พอมีอยู่บ้าง)เดาว่าเหตุการณ์มันควรจะเป็นอย่างไร แต่แทคยองไม่ยอมพูดถึงมันเลยทำให้เธอสะกดจิตตัวเองไม่ให้คิดถึงมันเหมือนกัน แต่คราวนี้ความหวังของเธอมันพังทลาย เธอเหมือนโดนฟ้าผ่ายังไงไม่รู้

ในทางกลับกัน แทคยองไม่ได้รู้สึกขายหน้าเท่ามินเนียว เขาก็ไม่ได้เป็นคนดีขนาดไม่ได้คิดถึงมันเลย แต่ในทางกลับกันเขาก็คิดว่าอย่างไรก็ตามมินเนียวก็ถือได้ว่าเป็นว่าที่ภรรยาในอนาคตของเขา สำหรับผู้ชายคนนึงที่ได้เตรียมแหวนหมั้นไว้ให้เธอแล้ว การเห็นภาพเปลือยเปล่าของผู้หญิงที่เขาหมายมั่นไว้นั้นก็ไม่เห็นเป็นอะไรมากมาย แต่กระนั้นเขาก็ค่อนข้างตกใจระคนแปลกใจเพราะเขาไม่ได้เตรียมใจพบกับเหตุการณ์เช่นนั้น จริงๆแล้วเขาก็แอบดีใจลึกๆ และยังโล่งใจที่เขาเองเป็นคนช่วยมินเนียวออกมามิใช่ชายอื่นแต่อย่างใด
 
แต่อย่างไรก็ดีเมื่อเขาคิดถึงหน้าตาตอนที่มินเนียวช็อคขณะที่เขาพูดถึงคัพไซส์ของเธอ เขาก็รู้สึกว่ามินเนียวเนี่ยน่ารักจริงๆ!! (ว๊าวววว)
ฮิ ฮิ! เขาต้องคิดหนักเลยถ้าจะให้มินเนียวรู้ความจริงเกี่ยวกับวันนั้น แต่มันก็ไม่ได้แย่มากหรอก อย่างน้อยเขาก็จัดการช่วยให้เธอเข้าใจอ้อมๆ โดยไม่ได้ลำบากใจมากไปหรอกมั้ง ตอนนี้ โก มินเนียว! เธอต้องรู้ตัวบ้างว่าเธอเป็นผู้หญิงของฮวาง แทคยองเรียบร้อยแล้ว!! (อะไรอ่ะ พระเอกขี้ตู่อ่ะ) แทคยองคิดเข้าข้างตัวเองแล้วเขาก็ยิ้มมุมปากอย่างได้ใจ!

ยัยหมูกระต่ายคงไม่ได้รู้สึกอับอายมากขนาดที่จะไม่เจอชั้นอีกหรอกน่า! แทคยองคิดหลังจากรอในห้องซ้อมมาเป็นเวลานานอย่างไร้วี่แววมินเนียว เขาไม่รู้จะทำไง ได้แต่เป็นห่วงว่าเธอหายตัวไปไหน

ในขณะเดียวกัน โก มินเนียวใช้ความพยายามครั้งที่ร้อยในการสงบสติอารมณ์ของเธอเอง แล้วในที่สุดเธอก็เดินออกจากห้องพักแต่ตัวก็ยังสั่นอยู่ดี

“มินเนียว! เธอโอเครึป่าว?” ผู้จัดการมาถามอย่างเป็นห่วง

มินเนียวมองไปที่ผจก.มา สายตางุนงง ส่ายหัวและเดินต่อไปยังห้องซ้อม

“… ถ้าคุณมาตอนนี้ ผมจะให้คุณดูโชว์อะไรดีๆแน่!”

มินเอนวางหูโทรศัพท์แล้วเดินออกจากห้องซ้อมที่ว่างเปล่า เขาตกใจที่เห็นมินเนียวยืนอยู่หน้าทางเข้า เขาวางท่าและยิ้มหว่านสเน่ห์ไปที่เธอ

“หวัดดี! บังเอิญจังเลย เราเจอกันอีกแล้ว!”

มินเนียวพยักหน้าโดยไม่ได้มองหน้าเขา

มินเอนหน้างงแล้วถามอย่างตื่นๆ  “นาย… นายได้ยินอะไรรึป่าว?”

มินเนียวตอบอย่างไร้อารมณ์ "ชั้นต้องได้ยินอะไรด้วยหรอ? ได้ยินหรือไม่ได้ยิน มันต่างกันยังไง?" เธอถอนหายใจพลางคิด ทำไมตานี่ต้องมาคอยถามนู่นถามนี่เธอด้วย?

“เธอไม่ได้กังวัลหรอ?” มินเองจ้องที่เธอเขม็ง “ถึงแม้มันจะถูกเปิิดเผย ก็ยังไม่เป็นไรหรอ?”

“รู้ตอนนี้ หรือรู้ทีหลัง มันต่างกันด้วยหรอ? ความจริงก็ยังคงเป็นความจริงวันยันค่ำ!” มินเนียวถอนหายใจอีกครั้งและเดินจากไปอย่างช้าๆ เธอเดินไปที่หน้าต่าง เมื่อลมพัดมาที่ใบหน้าของเธอ ความผิดหวังในใจเธอก็เหมือนถูกพัดหายไปด้วย เธอถอนใจอีกครั้ง เธอจะมองหน้าแทคยองได้ยังไงหลังจากนี้ ถึงแม้ว่าเธอจะชอบแทคยองมากๆ แต่การให้เขาเห็นสิ่งสำคัญของเธอขนาดนั้นเนี่ย มันเกินไป!!

“ความจริงหรอ?” มินเอนพึมพำเบาๆ

“ใช่สิ! ถึงแม้มันจะน่าอายแต่เราก็ต้องเผชิญ ถึงแม้ว่าเราจะรักคนๆนั้นมาก เราก็ยังคงต้องเผชิญหน้าความจริงสินะ  และถึงแม้ชั้นจะไม่ได้เพอร์เฟ็ค แต่ชั้นก็ยังคงจะแสดงด้านที่ดีที่สุดของชั้นออกมา!!” มินเนียวพูดกับตัวเอง ทันใดนั้นตาเธอก็เป็นประกายเหมือนเธอได้คลายปมในใจเธอออกมาได้แล้ว เธอหันมาส่งยิ้มให้มินเอน

“อา! คุยกับนายนี่ช่างมีความสุุขจริงๆ ขอบใจนะ!” พูดจบ เธอก็รีบวิ่งไปที่ห้องซ้อม

มินเอนมองที่มินเนียวที่อยู่ดีๆ ก็ร่าเริงขึ้นมา เขารู้สึกผ่อนคลายไปด้วย รอยยิ้มที่สดใสนั่น แววตาที่ไร้เดียงสาคู่นั้น ช่างตรึงใจเขาจริงๆ เธอเหมือนภาพผู้หญิงแสนดีในฝัน และยังช่างใกล้เคียงกับผู้หญิงคนนั้นในความทรงจำของเขาอีกด้วย

“นักข่าวคิม? โชว์ที่ผมพูดถึงเพิ่งยกเลิกไป เราพบกันครั้งหน้าแล้วกันนะ!”

มินเนียววางหูโทรศัพท์แล้วมองไปทางที่มินเนียวที่เพิ่งออกไป แสงแดดจากนอกหน้าต่างส่องสว่างมาที่เขา ทำให้เกิดเงายาวไปถึงทางเดิน ทำให้เขารู้สึกถึงความเหินห่างระหว่างเขาและมินเนียว


ฮยองนิมกลายเป็นบุคคลสำคัญที่สุดในชีวิตของมินเนียว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอก็ยังคงจะอยู่เคียงข้างเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถมองเห็นเธอได้ในความมืด เธอก็ยังคงจะอยู่ข้างเขาไม่หนีไปไหน เธอจะพยายามอยู่ในที่เขาจะได้เห็นเธอ และพยายามที่จะส่องแสงให้เขาได้เห็นเธอ เธอชอบเขามากแล้วล่ะ! (เราก็ชอบเขามากแล้วล่ะ!) ทำไมเธอถึงจะหนีและไม่อยากพบเขาอีกแบบนั้นล่ะ? เธอมันโง่จริงๆ โก มินเนียว! อะไรจะมาสำคัญไปกว่าความรักที่เธอมีให้ฮยองนิมอีก?

ในที่สุดมินเนียวก็พบทางสว่าง (สว่างมากจริงๆ)

เมื่อเธอไปถึงห้องซ้อมอย่างสดใส รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอนั้นหลอมละลายหัวใจใครหลายๆคน

แทคยองแปลกใจที่อยู่ดีๆ มินเนียวก็สดใจร่าเริงขึ้นมา เขายิ่งงงหนักเข้าไปอีกที่เธอตั้งใจและมีพลังในการซ้อมอย่างมาก แต่การได้เห็นมินเนียวอยู่ใกล้ๆไม่หนีเขาไปอีก เขาหมดกังวล

การที่จะให้ซ้อมได้ทันตามแผนที่วางไว้ วง AN Jell ต้องซ้อมหนักมากขึ้นหามรุ่งหามค่ำ ทุกคนตั้งใจซ้อม เนื่องจากเวลาเริ่มนับถอยหลังใกล้จะถึงวันทัวร์คอนเสิร์ตเข้ามาทุกที


ประธานอันนัดประชุมและจัดตารางซ้อมเสร็จก็ออกไป

มินเนียวหมดแรงนอนแหง่กอยู่กับพื้น หยิบน้ำมาและซดโฮก ทันใดนั้นน้ำในมือของเธอก็หายไป (อีกแล้ว)

เธอกระพริบตาถี่ ขวดน้ำก็ไม่กลับมา แล้วเธอก็รู้สึกว่ามีบางคนยืนติดกับเธอ เธอมองไปก็ช็อค!

แทคยองถือน้ำครึ่งขวดที่เหลือของเธอ แล้วกรอกปาก อ้าาาา!!

“ฮยอง… ฮยองนิม…”

แทคยองดื่มน้ำจนหมดในอึดใจเดียวแล้วหรี่ตามองเธอ

“นั่น… นั่น… น้ำผม พี่ดื่มน้ำผม…” มินเนียวพูดเบาๆ

“ทำไม? ชั้นกินน้ำนายไม่ได้หรือไง?” แทคยองดื่มน้ำมินเนียวจนหมดพร้อมทำหน้าตาย ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร

มินเนียวส่ายหน่า เธอไม่ได้รังเกียจที่แทคยองดื่มน้ำของเธอ เธอคงจะซื้อน้ำให้เขาซักแพ็คนึงถ้าเขาต้องการ แต่ปัญหาก็คือฮยองนิมเป็นพวกรักสะอาดอย่างรุนแรงไม่ใช่หรอ? อย่าว่าแต่ดื่มน้ำต่อจากคนอื่นเลย แค่ขวดน้ำที่มีคนเปิดไว้แล้วเขายังไม่แตะเลย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขาเนี่ย?

มินเนียวนี่ช่างเป็นคนไร้เดียงสาและอ่อนต่อโลกจริงๆ ถ้าไม่นับแทคยอง เธอเองนั่นแหละที่ปกติจะหยิบน้ำที่แทคยองดื่มไปครึ่งขวดมาดื่มต่อเป็นประจำ แทคยองไม่อยากจะรื้อฟื้นวิธีจูบทางอ้อมที่เขาเลียนแบบเธอมาใช้เพราะแค่อยากจะอยู่ใกล้ๆเธอ

ตลอด 2-3 วันมานี้แทคยองรู้สึกกดดันมาก ถึงแม้เขาจะอยู่กับมินเนียวตลอดเวลาแต่ quality time ของทั้งสองคนนั้นดูจะมีน้อยเหลือเกิน ไม่นับตอนที่ซ้อมด้วยกันหรือตอนที่อยู่ที่บริษัท แม้ตอนอยู่ที่บ้านเขายังต้องคอยระวัง"ห่านคู่"สองตัวที่คอยสอดส่องทำอย่างกับว่าเขาจะเผลอกินเธอเข้าไป เจ้าห่านคู่คอยส่องเค้าตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน ไม่ต้องพูดถึงเรื่อง kiss กันหรอก แค่โอกาสจะจับมือเธอยังยากเลย แทคยองถึงกับทอดถอนใจออกมา นี่มันอะไรกันเนี่ย ห๊า?!?

"พอเห็นเธอดื่มน้ำขวดนี้ดูมีความสุขเหลือเกิน ชั้นคิดว่าน้ำขวดนี้ต้องอร่อยมากแน่ๆ! พอชั้นลองดื่มนะ มันก็ไม่เลวเลย! ต่อไปนี้พอเธอไปกินหรือดื่มอะไรอร่อยๆ เธออย่าลืมมาแชร์ให้ชั้นด้วยหละ!" แทคยองบอกมินเนียวพร้อมมองเธอด้วยสายตาอบอุ่นในขณะที่เอานิ้วชี้และนิ้วกลางลูบริมฝีปากของเขาไปด้วย เขามองเธอด้วยความพอใจพร้อมกับยิ้มกับตัวเองแล้วเดินจากไป

ทิ้งมินเนียวไว้อย่างงๆ เธอมองไปที่น้ำแพ็คใหญ่ข้างหลังเธอ พึมพำกับตัวเอง "นั่นอ่ะนะ... อร่อยขนาดนั้นเลยหรอ??"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #185 Cindecruella (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 / 17:01
    ซื่อจริงๆนางเอกของเรา

    แต่พระเอกน่ารักมากกกกกกกกกก
    #185
    0
  2. #148 เป็ดตายาว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2553 / 22:38
    กร้ากกกกกกกก ฮยองนิมนี่รู้ดีจริงๆ
    เอาน่าเนอะ คนกันเองนี่นา ฮ๋าๆๆๆๆ

    โอ นี่คิดจะประกาศให้โลกรู้เชียวรึ
    ร้ายจริงๆ

    แหมมมม
    อย่างน้อยจูบทางอ้อมก็ยังดีใช่ไหมล่ะ
    กร้ากกกกกกกกกกกก
    #148
    0
  3. #137 pheungton (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2553 / 22:09
    เพิ่งมาอ่านน่ารักมากเลยค่ะ
    #137
    0
  4. #118 king (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 11:43
    หนุกมากมากเลย อัพต่อไปนะ
    #118
    0
  5. #87 แฟนซอก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2553 / 05:49
    โห...สนุกมากๆเลยอิจฉานางเอกจัง ไม่รู้ว่ามินยอหรือมินอะไรกันแน่แต่ แทคยองหวานจังแอบหวานนะนี่ ซึ้งสุดๆ
    #87
    0
  6. #57 BELLE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2553 / 14:40
    เริ่ดดดดดดดดดดดดดดด



    กริสสสสสสสสสสสสส
    #57
    0
  7. #21 **** (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มกราคม 2553 / 22:12
    upupup na very fun
    #21
    0
  8. #15 Teddy-bear (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2552 / 21:48
    สวัสดีปีใหม่จ้า

    อัพต่อเร็วๆนะ

    อิอิ ^^
    #15
    0
  9. #13 fo_n (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2552 / 20:15
    สวัสดีปีใหม่นะค่ะ

    ...จะติดตามต่อไปนะ...

    #13
    0