you're beautiful Season2

ตอนที่ 13 : 10 100% ตามหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 ม.ค. 53

มินเอนเดินเข้าไปในบ้านที่ดูเก่าและทรุดโทรม ที่นี่คือบ้านที่เขาอยู่กับแม่ของเขาตอนเขายังเล็ก และนี่ก็เป็นบ้านที่แม่ของเขาเสียชีวิต ตอนนี้บ้านหลังเล็กๆนี้ว่างเปล่ารกร้าง เฟอร์นิเจอร์ด้านในยังคงเดิมเหมือนตอนที่เขายังอยู่หากแต่เต็มไปด้วยฝุ่นเนื่องจากขาดการดูแลทำความสะอาด

“อ้าว พ่อหนุ่มอีกแล้วหรอ?” ลุงแก่ที่เพิ่งตัดหญ้าเสร็จเดินมาพูดพร้อมจับที่บ่าของเขา ลุงยิ้มและกล่าว “นี่มาหาอาเชนอีกล่ะสิ? ลุงบอกแล้วไงว่าที่นี่ไม่มีหรอก ผู้หญิงชื่ออาเชน”

มินเอนโค้งตัวให้คุณลุงอย่างสุภาพ “แล้วคุณลุงจำได้ไงว่าอาเชนมีน้องชายฝาแฝดชื่ออาซิว?”

“อาเซน อาซิว…” คุณลุงบ่นออกมาแล้วส่ายหน้า คุณลุงจำไม่ได้

แม้ว่ามินเอนจะรู้สึกผิดหวังแต่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถามแล้วไม่ได้รับคำตอบจากคุณลุง เขาโค้งให้คุณลุงอีกครั้ง ขณะที่เขากำลังจะหันหลังจากไป 
“อา! ลุงจำได้แล้วหมู่บ้านด้านตะวันตกมีครอบครัวโกที่เหมือนจะมีลูกแฝดนะ แต่ลุงก็ไม่แน่ใจว่าลูกเขาชื่ออะไร ลุงได้ยินว่าตอนที่ลูกชายเขาตายเขาก็ส่งแฝดไปที่บ้านเด็กกำพร้า,” คุณลุงร้องเรียกและบอกเล่าเรื่องราวที่แทบจะถูกลืมไป

นัยน์ตาของมินเอนเป็นประกาย เขากล่าวขอบคุณคุณลุงแล้วรีบไปที่หมู่บ้านที่คุณลุงพูดถึงทันที

“ไอโย่! ทำไมคนหนุ่มสาวสมัยนี้ถึงทำอะไรง่ายๆไม่ได้กันนะ? ดูดอกไม้พวกนี้สิ (ถอนใจ) ดอกไม้พวกนี้บิดเบี้ยว ก้านก็เปียกหมด แล้วเราจะให้มินเนียวเคารพหลุมศพพ่อใช้ดอกไม้แบบนี้จริงๆหรอ? ” คุณป้าบ่นพลางชูดอกไม้และเขย่าดอกไม้ต่อหน้า ซึ่งแทคยองเริ่มแสดงสีหน้ารำคาญ ส่วนมินเนียวใจเต้นตุ๊มๆต่อมๆ 

“ฮัดชิ้ว… ฮัดชิ้ว…” แทคยองแพ้เกสรดอกไม้เริ่มจามไม่หยุด.

มินเนียวจำได้ว่าฮยองนิมแพ้เกสรดอกไม้จึงรีบหยุดคุณป้าก่อนที่แทคยองจะถูก "ทรมาน" ไปมากกว่านี้

“ถ้าป้าเขย่าดอกไม้อีก มันจะใช้ไม่ได้แล้วนะ!”

“โอ้ว จริงด้วยสิ เห็นมั้ยว่าพวกเด็กๆพวกนี้ทำให้ชั้นโกรธขนาดไหน ตาย ตาย”

มินเนียวยิ้ม รู้สึกผิด มองไปที่แทคยองอย่างกังวล เธอเห็นแทคยองหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา และยังจามไม่หยุด เธออยากจะขอโทษแต่ทำได้เพียงแค่ก้มหัวลงโค้งให้เขาได้เท่านั้น

แทคยองกลอกตาและเดินไปรอในรถ - -'

มินเอนวิ่งไปที่บ้านตระกูลโก หลังจากเดินวนรอบบ้านซักพัก เขาก็ได้ทราบว่าลูกสาวคนโตของบ้านตระกูลโกอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ ส่วนชาวบ้านแถวๆนั้นก็ไม่มีใครจำฝาแฝดอาซิวและอาเซนได้ มินเอนยังคงไม่ย่อท้อ เขายังคงหวังที่จะได้พบลูกสาวคนโตของตระกูลโกเพื่อสอบถาม ชาวบ้านบอกว่าเห็นเธอถือดอกไม้เดินไปเดินมากับเด็กสองคนอยู่แถวๆนั้น 

จากการบอกเล่าของคุณตาคุณยายบริเวณนั้น มินเอนก็มาถึงบ้านคุณยายที่มีดอกเบญจมาศสีขาวในสวน ซึ่งบริเวณสวนมีเพียงเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังยิ้มและร้องเพลงอยู่ ดูมีความสุขมาก (เด็กแก่แดดเอ๊ยยยยยย)

เด็กสาวเหมือนอยู่ในโลกส่วนตัวที่แฮปปี้สุดๆ ไม่ได้รับรู้เลยว่ามีโอปป้าที่ดูดีม๊ากมากยืนอยู่หน้าประตูบ้านของเธอ พอเธอหันมาพบจีงถาม  “คุณมาหาใครคะ?”

มินเอนยิ้มน้อย พูดอย่างสุภาพ  “น้องครับ คุณป้าของตระกูลโกอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ?"
“ค่ะ! พวกเขามาที่นี่เก็บดอกไม้ขึ้นไปบนเขากันแล้วค่ะ!” เด็กสาวพูดพลางชี้ไปที่ภูเขาสูง

“พวกเขา?” มินเอนทวนคำ.

“ใช่ค่ะ วันนี้ฉันดีใจมากเลย! ไม่ใช่ได้แค่ลายเซ็นต์มินนัมโอปป้าอย่างเดียวนะ แต่ชั้นยังได้ถ่ายรูปกับมินนัมโอปป้าด้วย!” เด็กสาวยิ้มอย่างมีความสุขพร้อมโชว์รูปให้มินเอนดูอย่างภูมิใจ

มินเอนมองไปที่รูปตาเบิกกว้าง เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง 

“เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง….”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

202 ความคิดเห็น

  1. #175 หมูกระต่าย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 17:16
    สนุกมากๆเลยค่ะ

    ขอบคุณมากนะค่ะที่แปลออกมา

    พระเอกน่ารักมั่กๆ

    อยากรุจังว่ามีCDออกมายัง

    หรือว่ายังไม่ได้มีการแสดงเลย

    มีเพียงแค่บทเฉยๆ

    หรือว่ายังไง

    ช่วยตอบด้วยนะค่ะ

    หากเป็นไปได้ติดต่อกลับมาที่

    mintmint_mindmind@hotmail.com

    ขอบคุณถ้ามาให้คำตอบใครก็ได้นะค่ะ
    #175
    0
  2. #121 king (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 12:12
    ไม่ชอบเด็ก แก่แดดเยยอ่า
    #121
    0