Bad Doctor (V x You)

ตอนที่ 3 : Accident

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

7:30 am.



เสียงเรียกเข้าของ
มือถือที่หัวเตียงดังขึ้นเป็นเหตุทำให้ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความอารมณ์เสีย





ฉันกดวางสายอยู่หลายครั้ง โดยไม่ได้สังเกตุว่าเป็นเบอร์ของใคร

แต่ก็ต้องรับสายในเมื่อโทรมาถี่ๆแบบนี้ราวกับว่ามีเรื่องเดือดร้อนเร่งรีบอะไรทำนองนั้น







"ซอนมี?"

ฉันเอ่ยพูดด้วยความสงสัยก่อนจะกดรับอย่างหงุดหงิด ก็ฉันเป็นคนที่ไม่ชอบการที่มีใครมา
รบกวนฉันตอนที่ยังนอนอยู่



"ฮัลโหล! เหมยลี่ แกทำไมไม่รับสายฉัน!"



"ก็วันนี้มันวันหยุดไม่ใช่รึไง ฉันก็นอนพักของฉันน่ะสิ เธอน่ะเล่นโทรมาสะถี่เลยมีอะไร?"



"วันนี้วันหยุดก็จริง แต่แกลืมไปแล้วหรือยังไงว่าวันนี้อาจารย์นัดทุกคนให้ไปที่ม."



"ตะ..ตายแล้ว!"



"เอาล่ะแกรีบให้สุดชีวิตเลย ไม่อย่างนั้นแกไม่ผ่านแน่!"



"โอเคเข้าใจแล้ว ฝากบอกอาจารย์ทีว่าฉันใกล้ถึงแล้ว"




ฉันมักใช้มุขนี้บ่อยๆเวลาที่ฉันสาย แต่ก็ไปทันเฉียดฉิวพอดี แต่ครั้งนี้คือมันสำคัญมากๆ เพราะอาจารย์จะเรียกไปประชุมเรื่องการไปต่างประเทศของคนที่ได้เกรดเฉลี่ยที่ดีมาก ซึ่งหนึ่งในนั้นคือฉันและซอนมี




"ตายโหงแล้วๆ จะ8โมงแล้ว!"



ฉันคาบขนมปังไปหนึ่งแผ่น และก้าวเท้าออกจากบ้าน ไปสตาร์ทรถอย่างเร่งรีบ 




ฉันขับรถเเบบเหยียบมิดไมล์ เพราะตอนนี้มัน 7:50แล้ว ส่วนซอนมีก็โทรจิกถี่ๆอีกเวรเอ้ย!..





 ฉันที่กำลังจะก้มลงไปกดรับแต่พอเงยหน้าขึ้นมา ก็ภาพตัดไปพร้อมกับความเจ็บปวดทั่วร่างกาย






Sunmi part



"นี่ก็8โมงแล้ว ยันบ้านั่นมัวทำอะไรอยู่เนี่ย!"

ฉันสบถออกมาอย่างหงุดหงิดกับเพื่อนคนนี้



"ซอนมี เพื่อนเธอเมื่อไหร่จะมา ดูสิเพื่อนๆรอแค่เหมยลี่แค่คนเดียวมันใช่มั้ย!?"




อาจารย์ที่ปรึกษาตอนนี้กำลังอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัด ซวยแล้วฉัน..




"หนูโทรไปหลายสายแล้วแต่ ยังไม่รับสักทีเลยค่ะอาจารย์.."




"งั้นก็ตัดสิทธิเหมยลี่ออก นิสิตที่เหลือเราจะเริ่มการประชุมเลยแล้วก่อนกัน"


ชิบแล้วเหมยลี่ ฉันจะไปคนเดียวไม่ได้นะ ทำไงดี..



อ๊ะ!..โทรกลับมาเเล้ว!



"อาจารย์คะ เหมยลี่โทรกลับมาแล้วค่ะ!"



"ไหนฉันขอคุย"



ฉันยื่นมือถือไปให้อาจารย์ ที่เดินเข้ามาขอสนทนากับเหมยลี่ แต่ก็ต้องสงสัยทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของอาจารย์ที่กำลังจะเปิดปากด่าด้วยความโมโห กลับกลายเป็นความรู้สึกตกใจแทน..



"อ..อะไรนะคะ! เกิดอุบัติเหตุหรอคะ ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันจะตามไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ!"


"ซอนมีมากับฉันเร็วๆ เกิดเรื่องแล้ว!"

อาจารย์หันมาพูดกระซิบใส่ฉันอย่างลนลาน แล้วหันไปบอกกับเพื่อนที่เหลือให้เลื่อนนัดไปอย่างไม่มีกำหนด 



เกิดอะไรขึ้น..

"อาจารย์ เกิดอะไรขึ้นหรอคะ เหมยลี่ว่าไงบ้างคะ?"


"ซอนมี เหมยลี่เกิดอุบัติเหตุรถชน ตอนนี้อาการสาหัสเลยล่ะ เธอช่วยโทรหาผู้ปกครองเหมยลี่ที ครูจะรีบไปดูอาการเหมยลี่"



"ห๊ะ! อะไรนะคะ!  เอ่อ..ได้ค่ะๆ!"

ฉันตอบรับอย่างงงๆ แต่ก็ตกใจมากๆ ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น 




ฉันรีบโทรติดต่อป๊ากับม๊าของเหมยลี่ เเละเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้ ท่านฟัง ท่านเป็นห่วงเเละกังวลกับอาการของเหมยลี่มาก แต่ท่านๆก็กลับมาที่ไทยไม่ได้ เนื่องจากติดงานที่สำคัญมากๆที่ประเทศจีน 



"ยังไงม๊าฝากดูเหมยมันหน่อยนะลูก ม๊า่รู้สึกผิดมากๆที่ไปหาไม่ได้ เห้อ..ก็คงได้แต่ภาวนาแล้วล่ะ"

"ค่ะม๊า เดี๋ยวหนูโทรไปบอกอีกทีนะคะถ้าคืบหน้ายังไง"

"จ่ะ ขอบใจมากๆนะ"




End sunmi part




             ตอนนี้เป็นเวลาบ่าย3กว่าๆ การผ่าตัดที่เพิ่งเสร็จลงอย่างเคร่งเครียด การผ่าตัดเคสนี้เป็นเคสที่ยาวนานผ่าตัดร่วม 7 ชั่วโมง คุณหมอที่ผ่าคัดและผู้ช่วย พยาบาลต่างๆก็ออกมาด้วยความเหนื่อย และผ่อนคลายนิดหน่อย เมื่อได้ยื้อชีวิตคนไข้ได้ 



อาจารย์ที่ปรึกษาและเพื่อนของเหมยลี่ที่นั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน รีบลุกขึ้นกรูเข้ามาที่คุณหมอที่ออกมาจากห้องเมื่อครู่นี้ และถามอาการของเธออย่างกระวนกระวาย



"คุณหมอคะ เธอเป็นยังไงบ้างคะ!?"

"ใจเย็นๆกันก่อนนะครับ ตอนนี้เธอพ้นขีดอันตรายแล้วครับ คงต้องรอพักฟื้นอีกทีนึง แต่ก็ใช้เวลานานเลยล่ะครับ"

"เห้อ..โล่งอกไปที"
 
อาจารย์ที่เป็นกังวลก็ เริ่มผ่อนคลายลงบ้างเมื่อรู้ผลที่ดี

"จะว่าไป คนไข้คนนี้นี่โชคดีมากๆเลยนะครับ ร่างกายเขาสู้มากๆเลย ทั้งๆที่สภาพแบบนี้ไม่ค่อยมีใครรอด"

"จริงหรอคะ ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณคุณหมอมากเลยนะคะ"

"ครับ คุณเกี่ยวข้องกับคนไข้สถานะอะไรครับ"

"ดิฉันเป็นอาจารย์ของเธอน่ะค่ะ"

"งั้นคุณช่วยติดต่อให้ผู้ปกครองของคนไข้มาเซ็นต์รับรองที่ ประชาสัมพันธ์ทีนะครับ"

"คือ.. พ่อแม่เธอติดธุระอยู่ต่างประเทศน่ะค่ะ ดิฉันเซ็นต์แทนได้ไหม"

"ครับ  คุณพยาบาลช่วยรับหน้าที่ต่อจากผมทีผมขอไปพักก่อน"

"ได้ค่ะ คุณแทฮยอง"





Taehyung part


เห้อ โคตรเหนื่อยเลย นี่คงเป็นการผ่าตัดที่ยาวนานที่สุดในรอบเดือนนี้เลยนะเนี่ย 


'เสียงแชทไลน์'


'ผ.อ'

"คุณแทฮยอง เคสที่คุณผ่าตัดวันนี้ ผมขอยกให้คุณเป็นเจ้าของเคสของคนไข้คนนี้นะ"



ทำไมล่ะ?

ผมไม่เคยเป็นเจ้าของเคสคนไข้คนไหนมาก่อนเนื่องจาก ผมถูกแต่งตั้งให้เป็นแพทย์ระดับชำนาญการ เลยทำแค่ผ่าตัด คนไข้ในทุกๆวัน ผมที่ไม่เคยมีคนไข้เป็นของตัวเอง คงอาจจะงงนิดๆแหละมั้ง ก็ดีเหมือนกันจะได้พักบ้าง อยู่ดูแลคนไข้เช็คอาการในแต่ละวัน ก็คงพอทุเลาๆลงได้บ้างแหละ



"ครับ ผมรับเคสนี้ครับ"

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย อีกอย่างคุณก็เหนื่อยน้อยลงด้วย ขอบคุณครับ"

ผมปิดหน้าจอมือถือ และคิดทบทวนการสนทนาเมื่อครู่. ทำไมท่านผอ.ถึงได้ลงทุนขอให้ผมดูแลเคสนี้กันนะ แต่เดี๋ยสผมค่อยไปถามลายละเอียดอีกทีแล้วกัน...


ผมถอดชุดกาวน์ออกและไปล้างคราบเลือดต่างๆนาๆให้สะอาด แล้วมนั่งที่โต๊ะ


"เห้อ... ของีบสักหน่อยแล้วกัน"








70%











0 ความคิดเห็น