♡Daddy♡ พ่อคุณ...พ่อทูนหัว!!!

ตอนที่ 14 : My Daddy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    28 เม.ย. 62

                  ♡Daddy♡พ่อคุณ...พ่อทูนหัว!!!

                     

                                                                 บทที่  14  : My Daddy

        เมื่อเข้าไปถึงคลาสเรียน  วันนี้เรียนรวมทุกสาขา วิชาฟิสิกส์  ห้องเรียนก็จะกว้างหน่อย 

" ตั้งใจจะเอาเกียรตินิยมเหรอคุณบียอนเช่  วันนี้หน้าทิ่มอาจารย์เลย " นิวเคลียร์ทักเมื่อเอากระเป๋าวาง แถวหน้ากลาง ใกล้ไมค์โครโฟน ....โอ้วววว  ชิท จองไว้ 10 ที่ เหมือนว่าที่เหลือ  จะสมัครใจนั่งแถวถัดไป


" ที่ประจำมีคนเอาไปแล้ว เหลือแต่แถวหน้านี่แหละ มึงเก่งฟิสิกส์กูรู้  มึงเป็นทัพหน้า "ก็ยังจะจีบปากจีบคอ โดยนิวเคลียร์สงบเสงี่ยมผิดปกติ หยิบหนังสือมาอ่านล่วงหน้า


"อีนิว  วันนี้ผีอะไรสิง ทำไมดูเรียบร้อยแปลกๆ" น้ำแข็งที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายมือทักแบบหน้าง่วงๆ 


"วันนี้คุณพ่อมาด้วย " เพราะเพื่อนไม่เคยโกหก  คนที่ได้ยินถึงกับตกใจ 


"เฮ้ยยยย  อยู่ไหน  ไม่เห็น " เสียงเบาเชียว  


"พวกแกไม่เห็นหรอก  นอกจากมีตาทิพย์ "นิวเคลียร์บอกนิ่งๆ  พลิกหนังสืออ่านคร่าวๆ


"เหรอ  ...ทำไมมา   ตั้งแต่แกมาเรียนเขามาไหม " เพื่อนถามอีก


" มาควบคุมความประพฤติ  ทุกทีรอที่ลานจอดรถ "....ตอนนี้คุณพ่อตัวขาวลอยเด่นเหนือศีรษะนิวเคลียร์ประมาณ 3  ฟุต  บอกแล้วว่าเหม็นกลิ่นมนุษย์เหลือใจ กลิ่นน้ำหอมอีก 


"พ่อแกตายแล้วเหรอ " บียอนเช่ถาม  เสียงสั่น 


"บ้า   ท่านพ่อฉันยังมีชีวิตอยู่สิ  ที่มานี่ พ่อทูนหัว  ท่านเป็นพี่เลี้ยงฉันมาตั้งแต่ฉันอายุ 3  เดือน " นิวเคลียร์เล่านิ่งๆ  ในขณะที่เพื่อนๆล้อมวงกันมาแล้ว


" เดี๋ยว  ขอจูนสมองกูนิดหนึ่งค่ะเพื่อน ....ไม่ใช่มนุษย์ใช่ไหม  บ้านมึงเลี้ยงผีเหรอ " คนเดิมถาม


"เดี๋ยวตบปาก  ไม่ใช่ผี  เป็นเทพบนสวรรค์ มาดูแลเราโดยเฉพาะ "


"หล่อไหม "  ......นี่แหละประเด็น   คำถามของน้ำแข็งทำเอาที่ล้อมวงอยู่หูผึ่งและกระชับวงแน่นขึ้น


"อืมมมม   "  นิวเคลียร์ตอบเบาๆ  เพราะ พ่อทูนหัวของเธอกำลังทำหน้าแบบเซ็งอยู่  ท่าจะได้ยิน 


"ช่วยบอกระดับความหล่อเป็นคะแนน  1-10  อ่ะ  พ่อทูนหัวของมึง...กี่คะแนน "น้ำแข็งถามแบบโคตรอยากรู้  เพราะรู้มาว่าเทพ  เทวดาสวย หล่อทั้งนั้น


" 8 ....แต่ท่านพ่อฉัน  10 -10-10 " นี่ก็อวยพ่อตัวเองเกิน 555


" อีก  2  คะแนนหักอะไรอ่ะ " เสียงเพื่อนหญิงคนหนึ่งถาม


" ชอบทำหน้าดุ  ขี้งอน " ว่าแล้วก็เหลือบตามองไปด้านบน 


'นินทา' เสียงนุ่มดังข้างหู   คนถูกว่ายิ้มแป้น


"นั่นมันนิสัยโว้ย  ไม่ใช่หน้าตา  เอาดีๆ  "  เพื่อนอีกคนทัก


"อืมมมมม   10  ก็ได้ " คำตอบเหมือนจะทำให้เทพข้างบนอารมณ์ดีขึ้นมาเฉยๆ


"เฮ้ยยยย  จริงดิ " เพราะรู้ว่านิวเคลียร์รักษาศีล 5  เคร่งครัดมาก คนที่ได้ยินถึงกับฮือฮา 


"อยากเห็นแล้ว  ถ้าไม่ใช่ผี  มาให้เจอหน่อยได้เปล่า " เสียงหนึ่ง....ถามแบบใจกล้ามากๆ 


"กรรมไม่สัมพันธ์กัน ไม่เห็นหรอก  วาดรูปให้ดูเอาไหม "นิวเคลียร์ตอบแบบเลี่ยงๆ


" สนใจเบอร์นี้  กรรมต้องสัมพันธ์แล้วมั้งมึง ...บอกท่านหน่อย เพื่อนลูกอยากเห็น เป็นบุญตา " เต็ม 2 หูเลย .....ท่านณอนถอนหายใจ 


" เงยหน้ามา " เสียงนุ่มหล่อกังวานดังเฉพาะนิวเคลียร์และเพื่อนที่มองอยู่ 





" เฮ้ยยยยยมึง...เหมือนเซฮุนมาก " หลายเสียงอุทาน  


"พอแล้วววววว  ท่านณอน.....เดี๋ยวเด็กๆใจแตก "นิวเคลียร์ทำหน้าเซ็ง


"โอ้ยยยย  อีนิว ....พ่อทูนหัวมึงหล่อโฮก " เอาละเว้ย    ไม่ต้องทำอะไรกันแล้ว  


" พอแล้ว  อย่าดูคนที่ภายนอกสิ  ดูที่จิตใจ " นิวเคลียร์ทำหน้ามุ่ย 


" จิตใจไม่ดีเหรอ  เป็นเทวดานะ "  น้องจำไมเยอะจริงวันนี้ ...ถามอีกแล้ว


"ก็มีรักโลภ โกรธหลง น่ะ อาจจะไม่เท่าเรา  แต่ก็ยังมี " 


" จะบอกว่า ท่านไม่ดี ....หรือมึงหวง  เอาดีๆ "


" เอออออออ  หวงโว้ย  จะเก็บไว้ดูคนเดียว .....จบนะ  อาจารย์จะเข้าแล้ว ....พอๆ  จบแยก " นิวเคลียร์แกล้งโวยวาย  แต่เทพข้างบนยกยิ้มที่มุมปากนิดหนึ่ง 

.
.
.
.
"หูยยย  ยากชิบ  มึงก็โคตรเก่ง ตอบคำถามอาจารย์ได้หมดเลย " บียอนเช่ที่เดินหน้าหงิกตามนิวเคลียร์และพวกผู้หญิงคนอื่นๆออกมาบ่นดังๆ


"ฟิสิกส์พื้นฐานอ่ะมึง   จิ๊บๆ ไม่งั้นสอบวิศวะไม่ติดหรอก " นิวเคลียร์ตอบเบาๆ ความจริงคือนิวเคลียร์เรียนเก่ง อยู่แล้ว  และคณะนี้  มหาวิทยาลัยนี้สอบติดยากมาก  ไม่เก่งจริงไม่น่าเข้ามาได้ 


"สงสัย มึงต้องช่วยติวให้พวกกูแล้ว อีนิว "น้ำแข็งเดินมาตีคู่สั่ง  นิวเคลียร์พยักหน้า  ก็ไม่มีปัญหา  เพราะสมัยเรียน ม.ปลาย เป็นติวเตอร์ให้น้องม.ต้นวันละ 2 ชม.ทุกวัน ได้ค่าขนมด้วย  


       ถึงโต๊ะทานข้าวประจำของสาขา  คือก็ไม่ได้ปักธงจองไว้หรอกนะ  แต่เพื่อนที่ไวสุดมันมาจองไว้   


"มึงเฝ้าโต๊ะไป  กูซื้อข้าวให้ " น้ำแข็งคนเดิมสั่ง   เธอเลยจับมือถือมาเล่นเกม  นั่งคนเดียวได้ไม่นาน  


" นั่งด้วยคนได้ไหมครับ " เสียงหล่อเชียว  สุภาพเกินกว่าจะเป็นคนคณะนี้  เอาจริงๆ  นิวเคลียร์ละสายตาจากเกม 


"อ้าวพี่จิม  โต๊ะเต็มอ่า เพื่อนๆกำลังไปซื้อข้าวเลย ถ้าพี่ทานเร็ว 3  นาที  นั่งได้  เกินกว่านี้ ...ไม่น่าจะได้ค่ะ" เธอบอกยิ้มๆ  คนนี้พี่รหัสที่ตามจีบเธอ   ปฏิเสธไปแล้ว  ได้ข่าวว่าพี่เขาเฮิร์ทมากอยู่


"ได้ครับ  3 นาทีก็ได้ " เออออ  เอากะเขาดิ  พอนั่งปุ๊บ พี่จิมที่ฝั่งตรงข้ามก็จับเวลาที่ข้อมือแล้วตักข้าวที่ตัวเองถือมา  ทานเลย ทานไปมองนิวเคลียร์ไป ไม่พูดอะไรจริงๆ  นิวเคลียร์รู้ด้วยญาณว่าเขาแค่อยากมานั่งใกล้ๆ  คือไม่ได้ควงขอนั่งด้วยก็พอประมาณนี้ 


"ติดคอแล้วพี่ " นิวเคลียร์ดันน้ำให้  ก็น้ำที่เขาถือมาแหละ.....แต่สะดุด   กึกในใจ


"ใครซื้อน้ำให้พี่อ่ะ " น้ำในแก้ว....ใส่ของ  จำพวกเสน่ห์  ผัวรัก  ผัวหลงอะไรแบบนี้  ที่จริงเธอไม่เห็นนะถ้าไม่จับโดนแก้ว 


" น้ำหอมอ่ะ พอดีพี่เจอเราก่อน เลยรีบมา ยังไม่ได้ซื้อน้ำ  น้ำหอมเดินมาเลยให้ " พี่จิมตอบแล้วคว้าน้ำไปจะดูด  แต่นิวเคลียร์กระชากมาขว้างทิ้ง ...มีเสียงร้องกรี๊ด  พร้อมกลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไปหมด  


" เฮ้ยยยย  อะไรน่ะ " พี่จิมร้องอย่างตกใจ 


" น้ำแก้วนั้นไม่สะอาดอ่ะ  พี่เอาของนิวไป  ทานให้หมดนะ   ล้างหน้าด้วย " ว่าแล้วก็หยิบน้ำเปล่าขวดเล็กในกระเป๋าสะพาย  ซึ่งเธอแอบสวดพุทธคุณไว้  แล้วยื่นให้   พี่จิมแม้จะงง  แต่ก็ทำตามอย่างว่าง่าย 


ติ๊ด  ติ๊ด  ติ๊ด  !!!! หมดเวลาอ้อนน้องรหัสแล้ว ....


" พี่จิมคะ  เกียร์พี่อยู่ไหน  ให้ใครไปรึยัง "อยู่ๆนิวเคลียร์ถามขึ้น  พี่รหัสยิ้มดีใจ 


"อยู่ที่พี่ตลอดเลย  ไม่เคยให้ใคร " เขาถอดเกียร์ที่คล้องคออยู่ยื่นให้ นิวเคลียร์รับมาแล้วลูบเกียร์นั้น 3 ครั้ง แล้วยื่นคืน ....แบบยิ้มหวานๆให้


"พี่ใส่ติดคอไว้นะคะ  เหมือนมีนิวอยู่ใกล้ๆ  ถ้ามีอะไรร้ายแรง  พี่จับเกียร์แล้วนึกถึงนิว ถ้าไม่ติดอะไรนิวจะไปหา  " เพราะมีประโยคนี้ พี่จิมเลยยอมรับเกียร์ของตนเองคืน  แม้จะงงก็ตาม


"อ้าว  พี่นึกว่านิวเคลียร์จะแลกเกียร์กับพี่ซะอีก "น้ำเสียงหงอยเลย


"ของใครของมันสิคะพี่  เขาให้ไม่ใช่ว่าเอาไว้แลกใครนะคะ ช่วงนี้พี่มีเคราะห์  อย่ารับของจากคนแปลกหน้า  อย่ากินของใครสุ่มสี่สุ่มห้า ...นิวเป็นห่วงนะคะ  "น้องรหัสปลอบใจ


"แค่เป็นห่วงเหรอ "


"ค่ะ  เราเป็นพี่น้องรหัสกันไงคะ  นิวต้องเป็นห่วงแหละ  เป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอก " นิวเคลียร์ตอบหน้านิ่งๆ   เหมือนมีใครแอบยิ้มข้างบนนะ 


 "อ้อ  ช่วงนี้  ถ้าไปไหน  แล้วได้กลิ่นเหม็นเน่า  อย่าเข้าไป  หรืออย่าคุยด้วยนะคะ รีบออกไปจากตรงนั้นด่วนเลย " ยังมีแก่ใจเตือน  เพราะเพื่อนๆที่สาขาเดินมา  พี่จิมเลยขอกลับ  ไม่อยากปะทะกับน้องๆ  เพราะฟูลทีมมาก

.
.
.
"มีอะไรมึง  กูเห็นพี่รหัสมึง  นั่งนานอยู่นะ " บียอนเช่ถาม  พร้อมวางถาดก๋วยเตี๋ยวให้ 


"อืมมมม  แต่มารอบนี้  โดนของ  ใส่ไว้ในแก้วน้ำ  ก็เลยคุยกันนานหน่อย " นิวเคลียร์สำรวจชามก๋วยเตี๋ยว  แล้วเลือกมา 1 ชาม 


"ก็คนมันหล่ออ่ะนะ  หล่อแล้วหวงตัว  ใครก็อยากได้  เห็นว่าปี 1  ก็ไม่ยอมมีแฟนนี่ " เพื่อนคนหนึ่งพูด   นิวเคลียร์หันไปสบตา 


"พลีส.... แกรู้จักน้ำหอมไหม "


"อืมมมม พี่รหัสกู มีอะไรเหรอ "คนเดิมตอบ  เป็นคนนิ่งๆ  แต่คบได้ 


"ทำของใส่พี่จิมว่ะ อยู่ห่างๆไว้หน่อย  พวกเล่นของถ้าเป็นไสยขาวก็ดีไป  ส่วนมากเป็นไสยดำ  และห้าม..เอาของๆฉันไปให้มันนะ  ถ้ารักจะอยู่ด้วยกันจนเรียนจบ "นิวเคลียร์มองนิ่งๆ  จริงๆถ้าให้ถามว่าเพื่อนกับพี่รหัส  ในกลุ่มนี้ ทุกคนเลือกเพื่อน  เพราะพี่รหัสไม่ใช่ญาติ  เพิ่งรู้จักตอนเรียนนี่แหละ 


"เออออ  กูอยู่ข้างมึงอีหมอผี   ใครจะกล้ากับมึงวะ  ยิ่งมีเทวดาตามติดขนาดนี้  ไม่ต้องห่วง  กูเพื่อนมึง " พลีสยักคิ้วให้  ชั่วโมงนี้  ใครจะกล้าเลือกพี่รหัสวะเอาจริงๆ นิวเคลียร์รักเพื่อน  เรียนเก่ง ใจถึง พึ่งได้  ....คนโง่เท่านั้นที่จะกล้างัดข้อด้วย


"ว่าไปตอนคุยกันเมื่อกี้  พ่อทูนหัวมึงไม่ดุเหรอ "บียอนเช่ถาม


"ไม่หรอก  นั่งยิ้มมั้ง  พี่เขาแค่ขอนั่งทานข้าวด้วย 3  นาทีเอง  อีก 2 นาทีน่ะไล่ของให้ต่างหาก  ....จะถามอะไรเยอะ ....หิวโว้ย " นิวเคลียร์ตัดบท 
.
.
.
"คนที่ทานข้าวกลางวันน่ะ พี่รหัสที่ขอคบเราเหรอ " พอขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ได้ ท่านณอนถามทันที  รู้นะ  แต่ไม่รู้ทั้งหมดเพราะ ตอนนั้นมีวิญญาณร้าย  กลิ่นแย่กว่ามนุษย์อีก  รู้ว่านิวเคลียร์รับมือได้เลยปล่อย   แล้วหนีไปอีก 3 ฟุต เพราะไม่ไหว  แต่ถ้าให้จัดการอยู่บนนั้นก็ทำได้  ไม่ต้องใกล้มาๆ .....เฮ้ออออ  พ่อคุณ


"ค่ะ   แต่ปฏิเสธเขาไปแล้ว  บอกคุณพ่อห้าม " คนที่กอดแน่นๆข้างหลังตอบเบาๆ  กำลังเคลิ้ม  จะหลับแล้ว 


"เราเหรอ  คุณพ่อของนิวเคลียร์น่ะ "เทพอมยิ้มขณะถาม


" ใช่สิคะ ท่านเป็นพ่อทูนหัวไง  ท่านพ่อเป็นพ่อผู้ให้กำเนิด จริงๆท่านพ่อไม่ได้ห้ามอะไรเลย  ให้ท่านณอนตัดสินใจทั้งหมด  เอะอะก็แล้วแต่ท่านณอน  หนูเป็นเด็กที่น่าสงสาร  แด๊ดดี้ต้องเอ็นดูหนูมากๆนะคะ " อ่ะ ....มีอ้อน  


"โตแล้วนะเรา  จะมาอ้อนแบบเด็กน้อยไม่ได้นะ วันหนึ่งต้องไปปราบอสูร นักปราบอสูรที่ขี้อ้อน  อสูรตนไหนจะกลัว  หืมมม นังมนุษย์น้อย " ท่านณอนบ่นยิ้มๆ คือท่านเอ็นดูและรักของท่านนั่นแหละ  ในสายตา  นิวเคลียร์ยังเป็นเด็ก   3-4  ขวบสำหรับท่านเสมอ 


"คนละเวอร์ชั่นค่ะ  เวอร์ชั่นโหด นิวก็จัดให้ได้  เวลาอยู่กับท่านณอนนิวอยากอ้อน  อยากเป็นเด็ก ....ดีใจที่ท่านณอนกลับมานะคะ "....อ้อนไม่หยุด  ตอนนี้เอาหน้าถูหลังพ่อทูนหัวไปแล้ว ....อมยิ้มสิคะรออะไร


          วันนี้เป็นวันแรกที่นิวเคลียร์นอนหอ    ก็คอนโดนั่นแหละ ใกล้มหาวิทยาลัยมาก สัมภาระคนของท่านพ่อมาเอามาจัดวางให้เรียบร้อย  คุยกับเจ้าที่แล้วด้วย  การวางระบบป้องกันอสูรที่นี่รัดกุม  เอาจริงๆนิวเคลียร์ดูแลตัวเองได้  แต่ห่วงคนอื่นมากกว่า 


"สวดมนต์กันค่ะ " หลังทบทวนบทเรียน  อาบน้ำ  คุยกับท่านพ่อท่านแม่และพี่ๆทางโทรจิต  นิวเคลียร์ก็ชวนท่านณอนที่ไปๆมาๆ สวดมนต์  และนั่งสมาธิด้วยกัน


"ท่านนอนเตียงนั้นนะ " นิวเคลียร์ชี้ไปเตียงตรงข้าม    ห้องนี้เป็นห้องคู่  ที่ๆบ้านจงใจเลือกห้องแบบนี้  ท่านณอนพยักหน้า  


"นิวเคลียร์หลับเลย  "ท่านไม่พูดอะไรมาก สะกดให้เด็กสาวหลับ  แล้วก็นั่งมองแบบใกล้ๆ  ปีนี้นิวเคลียร์โตเป็นสาว   ใบหน้าเทพไซปรัสลอยมาเทียบกัน  ท่านยกยิ้มเบาๆ  


'พอเป็นผู้หญิงก็หน้าตาแปลกไปอีกแบบ  แต่รั้นได้ใจ  ' ท่านพึมพำเบาๆ  ไม่เคยดูแลเลี้ยงลูกใครมาก่อนเลย  นิวเคลียร์นี่คนแรก  


      ก็อย่างที่นิวเคลียร์บอก  เทวดาก็มีรักโลภ  โกรธหลง  แต่ไม่มากเท่ามนุษย์  ท่านเองยามนี้ก็รู้สึกว่าความรู้สึกของตนเปลี่ยนไปเช่นกัน  แต่เป็นการเปลียนแปลงที่ยังควบคุมได้   การถอยห่างไปช่วงก่อน  ก็เป็นการดีสำหรับท่าน  เพราะไปปรับอารมณ์  


        เมื่อกลับมาใหม่  จิตใจท่านมีภูมิต้านทานต่อสิ่งเร้ามากขึ้น  แต่ลืมไปว่า  สิ่งเร้าแถวนี้ก็พัฒนาเช่นกัน ....ไม่รู้จะทนได้นานไหม ...เฮ้อ

-----------------------
Talk ; พบเด็กขี้อ้อน 1  อัตรา  พ่อทูนหัวจะทำอย่างไรดีนะ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

22 ความคิดเห็น