คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 52 : คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 51 ผู้ใช้มนตรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,413 ครั้ง
    20 พ.ค. 63

คนสวนกับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 51 ผู้ใช้มนตรา

 

 

 

จัตุรัสอัคเคล่าที่คร่ำคร่าไปด้วยผู้คนนี้ไม่ใช่สิ่งที่ดูแปลกตา เพราะมันเป็นสถานที่ ๆ เหล่าผู้ซื้อหาหรือค้าขายล้วนมากระจุกรวมตัวกันจนกลายเป็นเมืองใหญ่ขึ้นมาได้จากในอดีต มันจึงเป็นธรรมดาที่เมืองแห่งนี้จะกลายเป็นสถานที่ยอดฮิตของเหล่าผู้คนทั้งหลายในอาณาจักรกรีนแลนด์

 

 

แต่ทว่าวันนี้มันกลับแน่นขนัดมากกว่าเคย ผู้คนหลั่งไหลมามากกว่าเดิมถึงสองเท่าเพียงเพราะข่าวของยาที่สามารถเพิ่มระดับขั้นการบ่มเพราะพลังได้

 

 

การบ่มเพราะขั้นพลังนั้นไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายอย่างที่คิดหากคน ๆ นึงไม่พานพบกับวาสนาก็นับว่ายากเย็นนักที่จะผ่านสภาวะคอขวดทะลวงเข้าสู่ระดับใหม่ได้

 

 

 

การฝึกฝนอย่างหนักเพียงอย่างเดียวนั้นไม่สามารถก้าวกระโดดไปได้ไกล ผู้ใช้เวทย์จึงต่างแสวงหาปัจจัยภายนอกมาเสริมการบ่มเพราะพลังให้รุดหน้า ไม่ว่าจะเป็นแก่นเวทย์อสูร หรือสมบัติลับอื่น ๆ ที่สามารถช่วยในการเลื่อนระดับให้รวดเร็วขึ้นได้ ข่าวของยารักษาที่เพิ่มระดับได้จึงไม่แปลกที่จะทำให้ผู้คนหลั่งไหลเขามาเพื่อหาซื้อมัน

 

 

 

อาวุโสเอียนรับหน้าที่ในการประกาศเปิดร้านดาราโอสถอยู่ด้านหน้า เขายังคงพูดถึงสรรพคุณแฝงของตัวยารักษาที่หาที่ไหนไม่ได้

 

 

 

"ข้ามีความยินดีที่จะแจ้งให้ทุกท่านได้ทราบว่าวันนี้ร้านดาราโอสถได้เปิดให้บริการกับทุกท่านแล้วหากท่านต้องการตัวยาชนิดไหนสามารถสอบถามได้จากเหล่าผู้หลอมโอสถภายในร้าน"

 

 

"ยาทุกตัวนั้นมีคุณสมบัติแฝงในการเพิ่มระดับขั้นได้ คุณสมบัติแฝงในยาแต่ละตัวนั้นจะไม่เท่ากัน แน่นอนว่าคุณสมบัติแฝงที่ดีที่สุดนั้นจะอยู่ในยาตั้งแต่ขั้นเงินขึ้นไป"

 

 

ในขณะที่อาวุโสเอียนยืนกล่าวอยู่หน้าร้านนั้น วาเลนที่ยืนอยู่ในมุมหนึ่งของร้านก็กวาดสายตาเข้าไปในฝูงชนด้านหน้าอย่างตั้งใจ วาเลนให้ความสนใจคนกลุ่มหนึ่งที่ดูคุ้นตา

 

 

คนเหล่านี้เป็นชายหนุ่มในชุดผ้าคลุมสีขาวปักด้านหลังเป็นสัญลักษณ์ดาวห้าแฉกจำนวนหนึ่งยืนห่างออกไปไม่ไกล วาเลนสังเกตได้ว่า ก่อนหน้านี้มีชายคนหนึ่งพบปะพูดคุยบางอย่างกับพวกเขาก่อนจะผละตัวออกไปอย่างว่องไว

 

 

ชายคนนี้มีการแต่งกายที่ต่างออกไปจากเหล่าชายในชุดคลุมสีขาวเหล่านั้น การแต่งกายของเขาไม่ต่างจากคนธรรมดาที่มาร่วมงานเปิดร้านทั่ว ๆ ไป

 

 

วาเลนสังเกตได้ว่าคนผู้นี้ปะปนเข้ามากับฝูงชนที่ยืนออกันอยู่บริเวณหน้าร้าน เขาทำตัวเป็นผู้ฟังที่ดีแต่กลับมีประกายตาที่ไม่น่าไว้ใจ

 

 

"มารีน" วาเลนเรียกหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล เธอเป็นหนึ่งในเหล่าคนสวนทั้งห้าที่คอยดูแลแปรงสมุนไพรให้เขา

 

 

มารีนเป็นหญิงสาวเพียงคนเดียวภายในกลุ่ม เธอเป็นเพียงผู้ใช้เวทย์ธาตุน้ำ เท่านั้นในวันที่มารดาของเขาส่งเธอมาเพื่อช่วยงาน

 

 

แต่เพียงเวลาไม่นาน ด้วยตัวยาที่สามารถเพิ่มระดับการบ่มเพราะได้ บวกกับแก่นเวทย์ระดับต่ำที่ไม่อยู่ในสายตาของวาเลน

 

 

เขาแจกจ่ายมอบมันออกไปให้กับเหล่าคนสวนราวกับเป็นเจ้านายผู้ใจบุญ ทรัพยากรเหล่านั้นจึงสามารถพัฒนาคนงานทั้งห้าให้ก้าวหน้ารวดเร็วจนกลายไปเป็นนักเวทย์ขั้นต้นได้ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ

 

 

หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปนับว่ามันกลายเป็นปรากฎการณ์ที่น่าพลันพรึงเป็นอย่างมาก นักเวทย์ขั้นต้นสามารถเอาชนะผู้ใช้เวทย์ที่ต่ำกว่าได้ในการสู้รบ สามต่อหนึ่ง  การพัฒนานักเวทย์ขึ้นมาได้สักคนจึงนับได้ว่าเป็นกำลังสำคัญต่อฐานอำนาจที่ไม่ว่าใครก็ต้องการ

 

 

 

"คุณชาย" มารีนตอบสนองต่อคำเรียกอย่างฉับไวเธอยืนใกล้ ๆ วาเลนอย่างไม่เสียกิริยา ใบหน้าของเธอแสดงออกว่าพร้อมที่จะรับใช้เขาอย่างเต็มใจ

 

 

"ไปบอกเหล่าเบญจดาราที่เหลือให้เพิ่มระดับการป้องกันร้าน หากพบเจอสถานการณ์ที่ไม่ดีให้จัดการได้ทันที หากไม่สามารถจัดการได้ให้รีบไปบอกคารีส" วาเลนสั่งการอย่างกระชับฉับไว มารีนค้อมกายเล็กน้อยก่อนเคลื่อนกายจากไปทันที

 

 

เบญจดาราคือบรรดาคนสวนทั้งห้าที่วาเลนได้มาจากมารดา หากจะพูดว่าเขากำลังสร้างกองกำลังของตนเองขึ้นมาก็ไม่นับว่าผิดนัก หากตระกูลมีภาคีนักล่า มีสภาอาวุโส ทำไมเขาถึงจะมีเหล่าเบญจดาราขึ้นมาไม่ได้?

 

 

วาเลนละสายตาจากบรรดาชายในชุดคลุมขาว เขาเบนความสนใจไปที่ชายหนุ่มที่ทำตัวราวกับคนธรรมดาทั่ว ๆ ไป วาเลนยิ้มเยาะในใจ ก่อนที่ใครจะทันได้สังเกตุเด็กชายก็หายไปราวกับภูติพราย

 

 

ท่ามกลางฝูงชนที่วุ่นวาย แทบไม่มีใครจะใส่ใจการเบียดเสียดที่แน่นขนัดไปหมดนี้ มีผู้คนมากมายที่ล้วนต้องการแทรกกายเพื่อให้ได้ยืนในแถวด้านหน้าจึงทำให้ระยะห่างของแต่ละคนนั้นแทบไม่มีที่ว่างให้หายใจ

 

 

วาเลนปรากฏกายไม่ไกลจากชายที่แต่งกายธรรมดาเขาค่อย ๆ เข้าหาอย่างใจเย็น เพียงหนึ่งสัมผัสที่ดูธรรมดา แต่มันสามารถทำให้วาเลนรู้ที่ไปที่มาของชายตรงหน้าได้อย่างไม่ต้องลำบากแต่อย่างใด

 

 

มันเป็นไปตามที่คาดเอาไว้ ชายคนนี้เป็นหนึ่งในเหล่าผู้ใช้มนตราที่แฝงกายมา คนเหล่านี้กำลังจะใช้วิธีที่น่ารังเกียจในการโจมตีร้านดาราโอสถแห่งนี้

 

 

พวกเขาไม่สนว่าจะเป็นผู้ใดตราบเท่าที่แผนการดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ทุกคนล้วนสามารถถูกนำมาใช้ได้ ราวกับผู้รักษาเหล่านี้มิได้เห็นค่าในชีวิตของผู้อื่นที่มิใช่ตน

 

 

"สวัสดีพี่ชาย" วาเลนเผยยิ้มที่คาดเดาไม่ได้ เขาหันไปพูดกับผู้ใช้มนตราที่แฝงกายมาด้วยท่าทางปกติ อย่างคนมีอัธยาศัยดี

 

 

ผู้ใช้มนตรารู้สึกไม่ปกติในทันทีที่มีเด็กชายคนหนึ่งในผ้าคลุมปรากฏกาย แต่เขาไม่สามารถหาคำตอบได้ เขาพยักหน้าน้อย ๆ แต่ไม่พูดสิ่งใด ประกายตาของเขาเปลี่ยนไปเป็นลอบตื่นตัว

 

 

ต้องเร่งมือแล้ว ผู้ใช้มนตรารู้สึกถึงบรรยากาศที่ไม่ดี เขาเร่งวาดมือสร้างสัญลักษณ์บางอย่างขึ้นมาด้วยมือเพียงข้างเดียว โดยพยายามหลบเล้นไม่ให้เป็นที่สนใจ แต่ถึงจะรวดเร็วเพียงใดมันก็ไม่สามารถเล็ดลอดสายตาของวาเลนไปได้

 

 

เมื่อสามารถสร้างสัญลักษณ์ที่สมบูรณ์ขึ้นมาได้ ฝ่ามือของผู้ใช้มนตราก็ประทับลงไป ก่อนจะผลักมันไปประทับกับชายคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ ๆ ทันที รอยยิ้มที่โหดเหี้ยมปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขาอย่างพึงใจ

 

 

วาเลนจ้องมองอย่างเย็นชา ไม่น่าเชื่อว่าเหล่าผู้ใช้มนตราก็มีพิษสงร้ายกาจที่น่ากลัว พวกเขาใช้สัญลักษณ์แห่งความเจ็บปวดกับชายผู้เคราะห์ร้าย

 

 

ยามเมื่อสัญลักษณ์ประทับไปที่ร่างกายมันจะถูกกระตุ้นให้คนผู้นั้นเจ็บปวดปานจะขาดใจ มันไม่สามารถรักษาให้หายได้โดยยาสมุนไพรทั่วไป นี่เองสินะคือแผนการร้ายที่คนเหล่านี้เตรียมเอาไว้

 

 

นับว่าโชคร้ายที่คนเหล่านี้ต้องมาพบกับคนที่สามารถอ่านอักษรรูนได้อย่างวาเลน อำนาจของมันเหนือล้ำยิ่งกว่าสัญลักษณ์แห่งพลังใด ๆ เพราะมันคือต้นกำเนิดของอำนาจที่เหล่าผู้ใช้มนตรานำมาประยุกต์ใช้ในปัจจุบัน!

 

 

อ๊ากกกกกกกก!!

 

 

ชายเคราะห์ร้ายส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ตัวของเขาทรุดลงกับพื้นดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมาน ฝูงชนที่อยู่รอบข้างเขานั้นแหวกออกอย่างตื่นตกใจ

 

 

 

"ช่วยด้วย...ช่วยข้าที..นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับข้า" เสียงขอความช่วยเหลือดังสลับมากับเสียงกรีดร้องที่น่าเวทนาของชายเคราะห์ร้ายทำให้เหล่าผู้คนหันหน้าไปมองยังชายชราที่ยืนปราศรัยอยู่ด้านหน้าของร้านดาราโอสถว่าจะมีท่าทีเช่นไร

 

 

ผู้อาวุโสเอียนเพ่งมองมาด้วยใบหน้าที่มืดทะมึน แค่วันแรกของการเปิดร้านก็มีคนพยายามที่จะสร้างปัญหาให้เสียแล้ว แต่ก่อนที่ชายชราจะทำสิ่งใด สายตาของเขาก็พลันเหลือบไปเห็นเด็กชายที่คุ้นตา เพียงแค่นั้นใบหน้าชราก็พลันผ่อนคลาย มีหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและถูกแก้ไขโดยคุณชายเจ็ด เมื่อเขาอยู่ที่นี่ก็ยังพอเบาใจได้

 

 

"เบญจดารา " เสียงที่ดังออกมาจากใต้ผ้าคลุมนั้นทรงอำนาจพอที่จะทำให้ผู้คนในบริเวณนั้นกดดัน สิ้นคำเรียกปรากฎร่างเงาขึ้นในบริเวณนั้นห้าร่างอย่างพร้อมเพียง ไม่เพียงเท่านั้นคนเหล่านี้ยังเป็นนักเวทย์แทบทั้งสิ้น

 

 

"จับชายคนนั้นเอาไว้....ใครเข้ามาขัดขวางตอบโต้ได้ทันที" ผู้ใช้มนตราที่แฝงกายเข้ามาเหงื่อตกทันทีที่เป้าหมายถูกชี้มาที่ตน

 

 

คนสวนทั้งห้าหรือกลุ่มเบญจดาราของวาเลนเคลื่อนกายอย่างว่องไวเข้าล้อมผู้ใช้มนตราที่แฝงกายมาเอาไว้ทันที

 

 

"พวกเจ้าทำบ้าอะไร...นี่พวกเจ้าสงสัยว่าข้าเป็นผู้ทำร้ายชายคนนี้อย่างงั้นหรือ..ดูเอาเถิดพวกท่านทุกคน ร้านแห่งนี้มีดีแค่ป้ายสีผู้อื่น พวกเขาจะมีคุณสมบัติอะไรที่พวกเราจะไว้ใจให้เป็นผู้รักษา" ฝูงชนส่วนใหญ่ไม่มีใครกล้าเข้ามาทัดทานเหล่าเบญจดารา ใบหน้าของผู้ใช้มนตราเปลี่ยนไปทันทีเขาไม่คิดว่าร้านดาราโอสถจะใช้วิธีการตอบโต้เช่นนี้

 

 

และโดยไม่มีใครคาดคิด เหล่าชายในชุดคลุมสีขาวพลันปรากฎกายขึ้นมาฉับพลันพวกเขาล้วนปกปิดใบหน้าและใช้ออกด้วยสัญลักษณ์มนตราที่รวดเร็วและรุนแรง

 

 

เหล่าเบญจดาราที่รู้ถึงความไม่ปกติก่อนหน้านี้จึงมีวิธีรับมือได้ทัน พวกเขานั้นล้วนรับรู้ถึงการต่อสู้ที่ประหลาดของเหล่าผู้ใช้มนตรา เบญจดาราทั้งห้าจึงใช้ออกด้วยพลังธาตุที่พวกเขาถนัดออกมาทันที ไม่ปล่อยให้ชายชุดขาวเหล่านั้นมีโอกาสได้วาดสัญลักษณ์ได้สมบูรณ์เพื่อแสดงอำนาจใด ๆ ออกมา

 

 

 

วาเลนไม่ใส่ใจการต่อสู้ที่เกิดขึ้นมากระทันหันนี้ เขาโบกมือออกไปหนึ่งทีปรากฏสายลมที่บางเบาหอบเอาชายที่เคราะห์ร้ายออกไปจากบริเวณที่เกิดการต่อสู้ทันที

 

 

เหล่าผู้คนที่มีประสบการณ์ ต่างถอยห่างออกไปเมื่อมีการต่อสู้เกิดขึ้น อาวุโสเอียนตอบสนองต่อการกระทำของวาเลนในทันที โดมสีทองก่อกำเนิดห้อมล้อมผู้ใช้มนตราและเหล่าเบญจดาราเอาไว้ภายใน นี่เป็นโดมกักขังที่แข็งแกร่งในระดับหนึ่ง เพราะมันถูกใช้ออกโดยจอมเวทย์ธาตุดินระดับต้นอย่างผู้อาวุโสเอียน

 

 

เหล่าผู้ใช้มนตราอยู่ในลักษณะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกในทันที เขาไม่คิดว่าเพียงร้านยาเล็ก ๆ ร้านนี้จะมีตัวตนของจอมเวทย์ขั้นต้นเป็นผู้ควบคุมดูแลได้ หากเป็นแค่ระดับนักเวทย์นั้นไม่มีทางที่คนเหล่านี้จะเห็นอยู่ในสายตา

 

 

ทำไมตระกูลโอเดลรอสจึงมีจอมเวทย์ปรากฏกายออกมาอีกคนได้ พวกเขามีเพียง ผู้นำตระกูล อาวุโสสูงสุด และอาวุโสสองเท่านั้นมิใช่หรอกหรือที่มีฐานะเป็นจอมเวทย์ที่ไม่อาจก้าวล่วงได้ เหตุใดชายชราคนนี้ก็กลายเป็นจอมเวทย์ได้กันทั้ง ๆ ที่ช่วงเวลานี้โอเดลรอสนั้นอยู่ในสภาวะตกต่ำสุด ๆ ไม่ใช่หรือ

 

 

เหล่าผู้ใช้มนตรายิ่งคิด ยิ่งไม่อาจหาคำตอบได้ พวกเขามิได้ไร้ปัญญาจึงคิดหาทางล่นถอยกลับไป

 

 

 

"ถอยก่อน.."เสียงของหนึ่งในชายที่สวมใส่ชุดคลุมสีขาวประดับดาวห้าแฉกสองดวงตระโกนขึ้นมา เขาเปรียบได้กับผู้นำของเหล่าผู้ใช้มนตราในขณะนี้

 

 

 

สองมือของเขาเร่งวาดสัญลักษณ์ที่ต่างกันออกมาถึงสองสัญลักษณ์ในคราเดียว ความเร็วในการวาดนี้ชี้ให้เห็นว่าคนผู้นี้มีความชำนาญในขั้นล้ำเลิศ

 

 

สองมือของเขาประทับไปที่สองสัญลักษณ์อย่างพร้อมเพียง หนึ่งส่งมันไปที่เหล่าเบญจดาราเพื่อถ่วงเวลาเปิดทางหนี

 

 

อีกหนึ่งสัญลักษณ์ถูกประทับและตบไปที่พื้นดิน เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวปรากฎสัญลักษณ์ดาวห้าแฉกภายใต้เหล่าผู้ใช้มนตราทันที

 

 

อำนาจของสัญลักษณ์ที่พุ่งเข้าหาเบญจดารานี้รุนแรงและรวดเร็วเป็นอย่างมากจนคนทั้งห้าเกือบเสียท่าให้กับมัน แต่ก่อนที่มันจะได้สำแดงอำนาจทั้งหมดออกมา มันก็ถูกป่นทำลายโดยสายฟ้าที่รุนแรงกว่าจนแตกกระจายทันที

 

 

"ท่านคารีส.."เบญจดาราทั้งห้าอุทานขึ้นมาอย่างตกใจ

 

 

 

"ดูเหมือนข้าจะประเมินเบญจดาราเอาไว้สูงเกินไป เรื่องเพียงแค่นี้กลับต้องให้คุณชายต้องรอ...ดูเหมือนว่าข้าต้องหาช่วงเวลาพิเศษฝึกฝนให้เสียแล้ว" เหล่าเบญจดาราเผยสีหน้าตื่นตะลึงออกมา ยามเมื่อได้ยินเช่นนั้น

 

 

 

เด็กชายผู้ใช้สายฟ้านี้คือสหายที่คุณชายเจ็ดไว้ใจ การฝึกของเขาแต่ละครั้งนั้นเป็นช่วงเวลาที่ทั้งห้าอยากจะร้องไห้ พวกเขาไม่รู้ว่าเด็กชายผู้นี้ถูกฝึกมาแบบไหนหรือไปถูกกดดันจากที่ไหนมา จึงทำให้เขากลายเป็นอาจารย์ที่เข้มงวดได้เช่นนี้

 

 

 

ทั้งผู้ใช้มนตราและเหล่าเบญจดาราไม่มีใครได้เห็นเด็กชายผู้ใช้สายฟ้าภายในโดมที่อาวุโสเอียนสร้างขึ้นมาก่อนหน้านี้ จนกระทั่งสายฟ้าเส้นแรกได้ระเบิดพลังอำนาจของมันออกไปและป่นทำลายสัญลักษณ์นั้นลงในพริบตา

 

 

วังวนเคลื่อนย้ายปรากฏออกมาภายใต้สัญลักษณ์รูปดวงดาว ที่ผู้ใช้มนตราสร้างขึ้นมา มันสั่นไหวราวกับจะถูกทำลายเมื่อประกายสายฟ้าอีกเส้นฟาดลงมาติด ๆ กัน

 

 

"ไป..."ผู้ใช้มนตราสร้างสัญลักษณ์เคลื่อนย้ายตะคอกออกมาหนึ่งคำ ใบหน้าของเขาเขียวคล้ำที่ต้องพยายามคงสภาพสัญลักษณ์เอาไว้ เพียงพริบตาผู้ใช้มนตราทั้งหมดก็หายไปเหลือเพียงผู้ใช้สัญลักษณ์ที่กำลังจะจางหายไปกับวังวนเคลื่อนย้ายเช่นกัน

 

"หวังว่าของขวัญรับหน้าของข้า จะทำให้พวกเจ้าจำเอาไว้ว่า ร้านดาราโอสถไม่ใช่ที่ ๆ พวกเจ้านึกจะมา ก็มาได้"

 

 

 

เปรี๊ยะ ตูมมมมมมม

 

 

 

สิ้นคำของคารีส ผู้ใช้มนตราคนสุดท้ายก็หายวับไปกับอสนีบาตอีกสายที่คารีสจงใจส่งมันออกไปให้เขาเต็ม ๆ วังวนเคลื่อนย้ายไม่เฉพาะเคลื่อนย้ายแต่ผู้ใช้มนตรา มันยังนำพาอสนีบาตที่น่ากลัวตามติดไปด้วย ราวกับอสรพิษร้ายที่พร้อมระเบิดทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้าและที่ ๆ ว่านั้นก็คือสถานที่ ๆ พวกเขาเคลื่อนย้ายไป



--------------------------------------------

มาให้หายคิดถึงครับ ^^ 

อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ดูแลสุขภาพกันด้วยครับ ที่ไรท์ ดูเหมือนพายุกำลังจะเข้า ชื่อน่ารักเชียวน้องอำพัน

-.,- สำหรับไรท์ ชุมพรเป็นจังหวัดที่ท่วมง่ายอยู่แล้ว ก็เตรียมตัวหนีน้องน้ำกันต่อไป ไหนใครอยู่แถวนี้บ้าง  ^-^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.413K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,170 ความคิดเห็น

  1. #2694 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 06:29

    ขอบคุณ
    #2,694
    0
  2. #2420 kimurakung (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 20:56
    รักคารีส ฝุดๆ
    #2,420
    0
  3. #2096 Mameaw555 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 10:24
    ไรท์ผิดคำว่า บ่มเพาะ ทุกตอนเลยคร้า
    #2,096
    0
  4. #2078 got7bam1a (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 08:46

    สะใจ5555

    #2,078
    0
  5. #1940 BAG BOY (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 10:15

    คารีสเท่มากกก
    #1,940
    0
  6. #1917 Keam_IFNT (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 15:11
    ระเบิดให้สิ้นเลยจ้าาา
    #1,917
    0
  7. #1867 tanagorn29 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 16:18
    ซวยแล้วเหมือนโดนติดกับระเบิดพลีชีพเลยเจ้าคนที่โดนโคตรซวยเลย
    #1,867
    0
  8. #1841 Supriya (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:16
    สนุกมากกกกก ขอยคุณค่ะ ท่านคาลีสโดนกดดันจากใครน้าาา555
    #1,841
    0
  9. #1824 5555r (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 14:58
    อยู่ อำเภอ หลังสวนค้า
    #1,824
    0
  10. #1809 มิลุนซัง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 04:43
    ซวยซ้ำซวยซ้อนแน่ๆ-พวกชุดขาวนั่น55555
    #1,809
    0
  11. #1808 Arm Be Euphoric (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:42
    ไม่หายคิดถึงครับ ไม่พอยาลูกกะตาสักนิดเลยด้วยครับ 555 ... อยากให้ลงบ่อยๆอ่ะ
    #1,808
    0
  12. #1807 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:51

    เจ้าพวกนั้นถึงคราวซวยซะแล้ว อิอิ

    #1,807
    0
  13. #1805 Anantaya_nn (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:29
    วาเลน~
    #1,805
    0
  14. #1804 NamLifeoftwodekd (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:05

    ยังไม่หายค้างต้องลงอีก นะไรท์

    #1,804
    0
  15. #1803 Apple_Dollar (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 07:39
    มาบ่อยๆนะคะคิดถึงคารีส
    #1,803
    0
  16. #1802 Akiiro (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 04:06

    คารีส เก่งขึ้นนะเนี่ย เท่สุดๆ
    #1,802
    0
  17. #1799 DDEW (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:55
    สนุกมากเลยค่ะไรท์
    #1,799
    0
  18. #1798 KARENA (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 23:35
    555555 เล่นกับใครไม่เล่น มสแหยมกับพระเอกเรา หุหุ
    #1,798
    1
    • #1798-1 KARENA(จากตอนที่ 52)
      20 พฤษภาคม 2563 / 23:36
      *มา พิมพ์ผิด
      #1798-1
  19. #1797 0833352154 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:35

    คิดถึงมากกกกกคับไร๊
    #1,797
    0
  20. #1796 suhai10s10s (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:23
    คิดถึงจังเลยค่ะ อยากให้มาทุกวันเลยค่ะ 🥰
    #1,796
    0
  21. #1795 จิ้งจกทะเล (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 20:25

    ไร๊เต้ออออ คิดถึงงงงงงง //โดดกอด

    #1,795
    0
  22. #1794 zarizia (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 20:23
    ชุมพรเหมือนกัน น้ำท่วมตลอดจริงๆ 😂
    #1,794
    0
  23. #1792 moobiin_za (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 18:06
    ไรต์ อยู่ชุมพรหรอ เราก็อยู่นะ
    #1,792
    0
  24. #1791 7802 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 17:50
    รออ่านต่ออยู่นะงับ ไรท์มาต่อเร็วๆหน่อยนาาาขอหลายตอนหน่อยนะงับ กราบงามๆ
    #1,791
    0
  25. #1790 namphueng_honey (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 16:30
    อื้อออ

    อยากได้อีกอ่ะ กำลังสนุกเลยยย มาต่อไวไวนะคะ
    #1,790
    0