คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 45 : คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 44 เม็ดยาระดับทอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,687 ครั้ง
    17 เม.ย. 63

คนสวนกับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 44 เม็ดยาระดับทอง

 

 

การพบกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาครั้งแรก พ่อ แม่ ลูกนั้นไม่ได้สร้างความประทับใจใด ๆ ให้กับวาเลนเลย

 

 

ท่านหญิงวิเรร่านั้นเคารพการตัดสินใจของบุตรชาย แต่ลึก ๆ แล้วเธอย่อมรู้สึกเสียใจ ที่มันออกมาในรูปแบบนี้

 

 

แต่เรื่องนี้จะโทษใครได้ หากบิดารักและใส่ใจ บุตรจะกลายเป็นเช่นนี้ได้หรือ? ท่านหญิงวิเรร่าคิดว่าเรื่องนี้ยังไม่สามารถจัดการได้ในระยะเวลาอันสั้น สิ่งเหล่านั้นคงต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์

 

 

 

ส่วนบรรดาอาวุโสทั้งหลายที่อยู่ในสภาและภาคีนักล่า ส่วนใหญ่ยังคงไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหว อาวุโสสูงสุดออกมาประกาศด้วยตนเองว่าในช่วงนี้หากใครกล้าสร้างความวุ่นวาย จะถูกทัณฑ์สูงสุดของตระกูลประกาศใช้ทันที

 


 

ในส่วนของภาคีนักล่านั้น ผู้ปกครองสูงสุดเกือบโดนสังหาร เมื่อเป็นเช่นนั้นเลยไม่มีใครสามารถทำสิ่งใดได้อีก อาวุโสและศิษย์ส่วนใหญ่จึงคอยหลบหลีกผู้คนยิ่งกว่าโดนเจ้าหนี้ทวงถาม

 

 

 

บรรยากาศความสงบในตระกูลตอนนี้จึงคล้ายกับการที่เจอมรสุมลูกใหญ่กระหน่ำซัดเข้าใส่ก่อนที่มันจะจากไปทิ้งไว้เพียงร่องรอยของการทำลายล้าง กับฟ้ากระจ่างไร้เมฆทะมึน

 

  

วาเลนไม่ได้ใส่ใจกับคนเหล่านั้น เขายังคงทำตามความมุ่งมั่นตั้งใจเดิม คือการทำเม็ดยาที่นอกจากการรักษาแล้วยังสามารถเพิ่มระดับในการบ่มเพราะได้ด้วย

 

 

อำนาจการรักษาตอนนี้ตกไปอยู่กับผู้ใช้มนตรามากเกินไป ผู้หลอมโอสถเลยไม่สามารถลืมตาอ้าปากได้นานมาแล้ว พูดได้ว่ายุคของการรักษาด้วยเม็ดยานั้นมันหมดไปนานแล้ว

 

 


วาเลนละความสนใจเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา


 

"คุณชาย คนทั้งห้าบาดเจ็บภายใน ร่างกายของพวกเขาบอบช้ำ ดีที่คนเหล่านั้นถูกโจมตีโดยอาวุโสของภาคีที่มีระดับเพียงนักเวทย์  หากพวกเขาถูกพลังขั้นจอมเวทย์ของอาวุโสสองโจมตี คงยากที่จะรักษาให้หายได้" คารีสกลับเข้ามารายงานหลังจากการพบปะกับคนสวนทั้งห้าของวาเลน

 

 

วาเลนพยักหน้าเข้าใจ ก่อนที่เขาจะหายไปในห้องใต้ดินและกลับออกมาพร้อมเม็ดยาจำนวนหนึ่ง

 

 

 

"นี่คือยาของทั้งห้าคน ให้พวกเขากินมันครั้งละเม็ดและพักผ่อน กินติดต่อกันสองวัน เมื่ออาการดีขึ้นแล้วค่อยให้พวกเขากลับมาทำงาน" วาเลนยื่นยาให้คารีสพลางกล่าวกำชับการใช้งาน

 

 

 

 

คารีสมองยาที่อยู่ในมือของเขาอย่างขยาด เขารอบปฏิญาณในใจลับ ๆ ว่าจะไม่ยอมรับยาอะไรง่าย ๆ จากคุณชายเจ็ดอีกเด็ดขาด หลังเหตุการณ์หลายครั้งที่เขาได้พบเจอมา

 

 


ครั้งแรกวาเลนนั้นมอบยาปลุกพลังเวทย์ให้กับเขา ต่อมาก็ยังเอายาที่ตนปรุงขึ้นมาเอาไปใช้ทดลองกับปักษาของราชวงศ์อย่างวิหคทมิฬอีก และเหตุการณ์แต่ละครั้งก็นำมาซึ่งความหวาดเสียวมากเกินไป

 


 

คารีสไม่รู้ว่าใบหน้าของเขานั้นล้วนบรรยายความรู้สึกทั้งหมดของตนออกมาโดยที่ไม่ต้องพูดจาสื่อสารใด ๆ วาเลนเห็นดังนั้นจึงอดขำไม่ได้ ดูเหมือนเพื่อนตัวน้อยของเขาจะฝังใจไม่ลืม

 


 

"นี่คือยาอะไรหรือคุณชาย" คารีสอดถามอย่างอยากรู้ไม่ได้ ถึงในใจจะมีความหวาดระแวง แต่ลักษณะของตัวยาภายนอกที่แสดงให้เห็นนั้น เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่อะไรที่ธรรมดา

 

 

 

"นี่เป็นยาที่ข้าหลอมออกมานานมากแล้ว มันเป็นตัวยาสมานกาย เจ้าก็สามารถมาเอาไปเก็บไว้ใช้ได้เช่นกัน ข้าหลอมมันออกมาในจำนวนที่เยอะพอดู ตั้งแต่ตอนที่เพิ่งเริ่มเรียนรู้การหลอมโอสถใหม่ ๆ "วาเลนพูดยิ้ม ๆ คารีสที่ได้ฟังมีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจทันที

 

 

 

 

หวังว่ายานี่คงจะไม่ให้ผลที่ดีจนเกินไปเขาลอบไว้อาลัยให้กับคนทั้งห้าในใจเงียบ ๆ คารีสเคลื่อนกายจากไปทำหน้าที่ของตนเองที่ได้รับมอบหมาย

 

 

 

เมื่อหมดสิ้นเรื่องราวที่น่ากังวลใจ วาเลนก็ออกไปเยือนแปลงสมุนไพรของเขาอีกครั้ง ราชสีห์ขนทองคำลุกขึ้นมารอรับอย่างดีใจ เมื่อเห็นเด็กชายเดินออกมา

 

 


วาเลนเห็นท่าทางเช่นนั้นก็อดเอ็นดูมันไม่ได้ มือของเขาวูบไหว คว้าแก่นเวทย์อสูรที่อยู่ภายในแหวนมิติออกมา ก่อนจะโยนไปด้านหน้าของมัน

 

 

 

 

เมื่อเห็นรางวัลที่ราวกับชิ้นเนื้อติดมันนี้ราชสีห์ขนทองคำก็มีท่าทีตื่นเต้นดีใจทิ้งมาดของราชสีห์ดุร้ายไปทันที

 

 

 

 

"นี่คือรางวัลของเจ้า!"วาเลนพูดเบา ๆ ให้มันได้ยิน มันคาบแก่นเวทย์อสูรเอาไว้อย่างหวงแหน พลางแหงนหน้าฟังเจ้านายอย่างตั้งใจ เมื่อเจ้านายยังไม่อนุญาตให้ไป มันก็ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวขาจากไปในทันที ทั้งที่ในปากมันตอนนี้นั้นเต็มไปด้วยน้ำลายที่ไหลหยดย้อย แต่ใจยังคงรอคอยคำอนุญาต

 

 

 

 

"ไป ....ไปได้แล้ว นับวันยิ่งหมดมาดราชสีห์เข้าไปทุกที ทำตัวอย่างนี้ใครจะกลัวเจ้ากัน?" วาเลนดุมัน ทั้งที่ในใจขำขันกับท่าทางที่น่าเอ็นดูนั้นอย่างอดไม่ได้

 


 

เมื่อราชสีห์ขนทองคำจากไปวาเลนก็หันกลับมาสนใจแปลงสมุนไพรระดับสูงเบื้องหน้าต่อทันที ต้องเก็บทั้งหมดนี่ในทีเดียว! เขาไม่อาจที่จะไว้ใจให้มันอยู่ในลักษณะนี้อีกต่อไปได้ ใครจะคิดว่าสมุนไพรนี้จะกลายเป็นชนวนสงครามย่อย ๆ ภายในตระกูลได้กัน

 

 

 

"สมุนไพรเหล่านี้ล้วนมีค่า หากว่าใช้ได้ครั้งเดียวคงน่าเสียดายจนเกินไป แต่การปลูกมันไว้ในที่เช่นนี้ก็ไม่ต่างกับการที่เอาเพชรไว้ล่อตาโจร" วาเลนตัดสินใจเก็บเกี่ยวมันในวันนี้ แต่ก่อนที่จะเก็บเกี่ยวนั้น เด็กชายก็พลันนึกถึงบางสิ่งขึ้นมาได้

 

 

 

 

"จริงสิ.....อาจเป็นไปได้....ไม่เสียหายที่จะลองดู" วาเลนพึมพัมอย่างตื่นเต้นดีใจ

 

 

 

 

เขายื่นมือออกไป พลังของพฤกษาในกายบังคับให้สมุนไพรเติบโตไปเรื่อย ๆ บางสายพันธุ์ทิ้งเมล็ดของมันให้ร่วงโรย ในขณะที่บางสายพันธุ์ก็แตกแขนงต้นอ่อนของมันออกมาเรื่อย ๆ เพื่อก่อกำเนิดทายาทรุ่นถัดไป

 

 

 

 

วาเลนเห็นอย่างนั้นก็อดดีใจไม่ได้ เมล็ดพันธุ์เหล่านี้จะกลายเป็นสิ่งที่สร้างความมั่นคงให้เขาในอนาคต เขาไม่จำเป็นต้องกังวลถึงทรัพยากรที่จะใช้อีกต่อไป ตราบเท่าที่เขาสามารถหาที่ทางที่ปลอดภัยให้กับพวกมันได้ เขาจะสามารถเนรมิตมันให้กลายเป็นทุ่งสมุนไพรได้อีกครั้งในทันที

 

 

 

 

ตอนนี้ก็เหลือเพียงการปรุงยาและการค้าขายเขาจำต้องอาศัยคนออกหน้าให้ มิเช่นนั้นภาระทุกอย่างจะกลายเป็นหน้าที่ทั้งหมดของเขาไปในทันที ถึงเขาอยากจะมีเงินไว้ใช้จ่าย แต่การผันตัวไปค้าขายไม่ใช่วิถีทางของเขาในตอนนี้

 

 

 

 

วาเลนยังคงอยากทุ่มเทเวลาที่มีไปกับการฝึกในศาสตร์ที่เขาสนใจ อีกทั้งการบ่มเพราะพลังยังต้องดำเนินต่อไปเขาไม่สามารถละทิ้งสิ่งเหล่านี้ได้ โลกที่พลังเป็นใหญ่หากต้องกลายเป็นตัวตนที่ไร้ซึ่งพลัง ก็ไม่ต่างจากสวะผู้หนึ่งที่ผู้คนพร้อมเหยียบย่ำทำลาย

 

 

 

 

"เห็นที่ว่าข้าคงต้องเริ่มหลอมเม็ดยาเสียที"วาเลนไม่ต้องการย่ำอยู่กับที่เมื่อมีทรัพยากรที่พร้อมแล้วเขาก็เริ่มดำเนินการหลอมโอสถตามที่คิดไว้ทันที อย่างไม่ลังเลใจ

 

 

 

 

วาเลนเปลี่ยนห้องใต้ดินให้กลายไปเป็นคลังเก็บยาสมุนไพรที่เขาปรุงขึ้นมาได้ จนห้องที่กว้างใหญ่ดูคับแคบไปถนัดตา ตัวยาเหล่านี้ล้วนเป็นยารักษาคุณภาพสูงแทบทั้งสิ้น ด้วยเพราะมันเป็นสมุนไพรระดับสูง ตัวยาส่วนใหญ่จึงกลายเป็นตัวยาตั้งแต่ระดับเงินขึ้นไป

 

 

 

 

สมุนไพรบางส่วนถูกวาเลนเร่งการเจริญเติบโตจนมันกลายไปเป็นสมุนไพรที่มีอายุไม่ต่ำกว่าห้าร้อยปี!! สมุนไพรส่วนนี้ถูกเขานำมาทดลองหลอมให้กลายเป็นตัวยาในระดับทอง

 

 

 

วาเลนทดลองหลอมไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง โดยที่ทั้งสิบครั้งนั้นเขาล้มเหลวไม่เป็นท่า แต่ทุกครั้งก็จะประสบผลสำเร็จขึ้นมาเรื่อย ๆ โชคดีท่ีวาเลนไม่ปล่อยให้ความผิดหวังมาเป็นอารมณ์จนทดท้อใจ  จนในที่สุด เขาสามารถหลอมสมุนไพรระดับทองออกมาได้หลังจากใช้สมุนไพรไปถึงยี่สิบชุด!

 

 

 

สมุนไพรระดับสูงอายุห้าร้อยปี!และตัวยาระดับทอง! ไม่ต้องพูดถึงทั้งสองสิ่งนี้ เพียงแค่มีข่าวของสิ่งหนึ่งสิ่งใดหลุดรอดไป มันสามารถกลายเป็นชนวนในสงครามได้ทันที และเพราะการที่สามารถปลูกสมุนไพรเหล่านี้ขึ้นมาเองได้ จึงทำให้วาเลนไม่รู้ถึงมูลค่าของมัน

 

 

 

 

สมุนไพรระดับสูงยี่สิบชุดที่เขานำมาทดลองแล้วผิดพลาดนั้น มีมูลค่ามหาศาลพอจะซื้อเมืองได้ถึงสิบเมืองด้วยกัน หากนำมันไปมอบให้กับทางอาณาจักรใหญ่ ๆ

 

 

 

 

แม้แต่อาวุโสเอียนผู้น่าสงสารยังดีใจแทบตายครั้งเมื่อวาเลนนำสมุนไพรระดับเงินขั้นต่ำมามอบให้เขาก่อนหน้านี้ อาวุโสชราถึงกับออกอาการปลาบปลื้มใจ และเก็บสมุนไพรไว้อย่างดีโดยไม่มีท่าทีที่จะใช้มัน 

 

 

 

 

และเหมือนสวรรค์จะยังกลั่นแกล้งไม่หนำใจ จึงดลบันดาลให้ ชายชราเดินทางมาเยี่ยมวาเลนในช่วงเวลานี้

 

 

 

อาวุโสเอียนเดินมาด้วยท่าทียิ้มแย้มแจ่มใสเมื่อรู้ว่าศิษย์รักนั้นกำลังทุ่มเทให้กับการหลอมยาอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

 

 

เขากลัวว่าศิษย์อัจฉริยะผู้นี้จะทรุดโทรมจนไม่สบาย ด้วยฐานะอาจารย์เขาจะให้เป็นเช่นนั้นไม่ได้ จึงมาเพื่อให้คำแนะนำในสิ่งที่ชายชราเช่นเขาพอจะทำได้แก่วาเลน

  


 

ใครจะรู้ว่าสวรรค์คิดเช่นไร? ชายชราน้ำหูน้ำตาไหลทันทีที่มองเห็นเด็กชายตรงหน้ากำลังทารุณกรรมจิตใจชายชราอย่างยิ่งยวด  เขากวาดสมุนไพรระดับทองที่ทดลองล้มเหลวกองทิ้งไว้กับขยะมุมห้องอย่างไม่เสียดายด้วยท่าทีไร้เยื่อใย

 

 

 

 

"ท่านอาจารย์....ข้าสามารถหลอมโอสถระดับทองได้แล้ว"วาเลนมีใบหน้าที่สดใสพร้อมกับยกยาระดับทองที่หลอมได้ขึ้นมาโชว์ให้อาวุโสเอียนดูอย่างดีใจ ราวกับเขาคิดว่าต้องได้รับคำชมจากชายชรา

 

 

 

แต่วาเลนกลับต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าอาจารย์ของเขานั้นน้ำหูน้ำตาไหลและคุกเข่ากอดกองซากสมุนไพรที่เขากวาดทิ้งไปก่อนหน้านี้ ชายชรามีใบหน้าที่เสียใจราวกับบุตรชายในใส้ตกตาย

 

 

วาเลนไม่เข้าใจกับการกระทำนี้ของชายชรา จึงถามคำถามที่ทำร้ายจิตใจออกไปอย่างไม่ได้ตั้งใจว่า เหตุใดท่านจึงกอดขยะเหล่านั้นแล้วร้องไห้กัน? ใครทำให้ท่านเสียใจ?!" เด็กชายถามด้วยใบหน้าขึงขัง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.687K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,179 ความคิดเห็น

  1. #2742 นักอ่านนิยายออนไลน์ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 12:57
    โถววว เอ็นดูอาจารย์

    ร้องไห้หนักมาก555
    #2,742
    0
  2. #2686 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 19:14

    ขอบคุณ
    #2,686
    0
  3. #2561 Shadow-1 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 20:48
    ยังยังยังไม่รู้ตัวอีกกกกก
    #2,561
    0
  4. #2534 +~mojune~+ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 19:24
    น้องงง ทำร้ายยยยย
    #2,534
    0
  5. #2414 kimurakung (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 20:20
    วาเลน โหดร้ายยยยยย

    555
    #2,414
    0
  6. #2362 bsss27 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 08:05
    น้องงงงงงงงงงงงงงงงน่ารักกกกกกกเอ็นดูพระเอกไม่มีนางเอกจะดีมากเป็นเด็กน่ารักแบบนี้ตลอดของแม่และของคาลิสและอาจารตลอดไปเลยได้ไหมเนี่ย
    #2,362
    0
  7. #1950 rung2389 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 12:44
    555555โอ๊ยขำ
    #1,950
    0
  8. #1910 Keam_IFNT (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 13:04
    ของอย่างแพงพี่แกเล่นสะ5555
    #1,910
    0
  9. #1856 ลัทธิเนียลอง (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:12
    เกลียดอ่าาาาา555555555
    #1,856
    0
  10. #1751 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:58
    55555555 น้องไม่เข้าใจท่านอาจารย์โปรดแถลงไข
    #1,751
    0
  11. #1651 papaworld (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 10:02
    -หนู

    สามัญสำนึก สามัญสำนึก

    555
    #1,651
    0
  12. #1573 Pimmy_01 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 04:14
    5555555555 ไม่ไหวแล้วแม่
    #1,573
    0
  13. #1558 tanagorn29 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 20:13
    5555 ขำจนปวดท้องหมดแล้ว
    #1,558
    0
  14. #1542 pink1548_EXo (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 07:15
    ตลกไม่ไหวอ่ะ55555. เพราะมันหายากจริงๆ เป็นใครก็คงร้องแน่ๆ
    #1,542
    0
  15. #1468 Akiiro (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 23:11
    5555 น้องงง
    #1,468
    0
  16. #1445 Chaos I (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 04:21
    โอ้ย! เข็บแทน
    #1,445
    0
  17. #1442 Sirayu Manachot (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:47

    แค่ค่ายาก็ล้มละลายได้


    #1,442
    0
  18. #1441 Begioia (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:43
    55555 โถ!!! น้อง
    #1,441
    0
  19. #1438 yukai (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:16

    ขอบคุณ
    #1,438
    0
  20. #1435 vilstorm (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 19:35
    5555555555555555555 ถถถถ
    #1,435
    0
  21. #1428 NamLifeoftwodekd (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 17:34

    5555 ไม่คิดว่าอาจารย์ถึงขนาดน้ำตาไหล

    #1,428
    0
  22. #1422 มิลุนซัง (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 16:32

    สนุกมากค่าาา
    #1,422
    0
  23. #1415 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 15:45
    โถลูกกกกกกก!! 5555555 ความใสซื่อฆ่าคนได้
    #1,415
    0
  24. #1413 Serenezz (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 15:41
    สงสารอาจารย์เอียนเลยอะ TT
    #1,413
    0
  25. #1407 Naret2535 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 15:12
    555555กอดเข่าร้องไห้ที่มุมห้อง
    #1,407
    0